چند مثال
|
بگذرم مثال يک (Example1) رو اگه گوش کنيد با يه آکورد دو ماژور ساده آمدم يک گام رو خيلي کلاسيک و اطو کشيده رفتم. نتها همه برابر هستند و به جز سر ضرب ها که يکمي قويترند برتري خاصي نسبت به هم ندارند. اما بعد از اين يک آکورد دو هفت گرفته شد و يه گام Jazz نزديک به Blues زده شده. نگاه کنيد که نت ها داراي duration هاي نامساوي و accent ها غير يکسان هستند. ممکنه اگر يه بار ديگه همين گام رو بخوام بزنم يه جور ديگه به اون duration يا accent بدم. عادلانه قضاوت کنيد ميتونيد ببينيد که موسيقي Jazz چقدر انرژي داره. حالا تو مثال دو (Example2) آمدم يک جمله اول سونات دوماژور موتزارت رو زدم که همه ما ميشناسيمش. بعد همونو با حالت improvisation زدم. بازم تاکيد ميکنم به احتمال زياد دفعه بعدي که اينو بزنم يه جور ديگه در مياد ولي نکته اينه که اگر حواسمون جمع باشه ميتونمي جمله اول همون سونات موتزارت رو در اين گوش کنيم. تو يه مثال ديگه (Example3) جسارتا" آمدم از ملودي خيلي خيلي خيلي ... هنرمندانه و زيباي قسمتي از سونات پاتتيک آقاي بتهون استفاده کردم و اونو اونجوري که دلم ميخواست و تو مايه هاي Jazz زدم, اگه اين سونات رو شنيده باشيد براتون حتما" براتون جالب خواهد بود. چيزي که شايد براتون شک و ابهام ايجاد کنه, البته اگه Jazz نشنيده باشيد اينه که خب چه موزيک cool و آرامش بخشيه با وجودي که مثل رمانتيک ريتمش در حال حرکته ولي اينجوريها هم نيست. کافي drums و يک base اضافه کنيد ببينيد چي ميشه. اين مثال چهارم که با اجازتون مال هيچ کسي جز خودم نيست و ملودي اون جز اولين ملودي هايي بوده که من درست کردم گواه اين مدعاست. گوشش بديد (Example4). خب اميدوارم حداقل يک برداشت سطحي از اين سبک موسيقي داشته بدست آورده باشيد بعدها بيشتر راجع به اون براتون مينويسم. درضمن از اينکه متوني رو که مينويسم اغلب غلط هاي املايي داره منو ببخشيد. |
April 08, 2004
تقسیم بندی موضوعی
• موسیقی کلاسیک• نوشته های شما
• تئوری موسیقی
• موسیقی معاصر
• موسیقی Jazz
• مطالب عمومی
• مصاحبه و گفتگو