HarmonyTalk
home
About HarmonyTalkYour PostsJournal
The Legend of 1900

بنظر من يكي از زيبا ترين فيلم هايي يه كه در زمينه سرگذشت موسيقيدان ها يا نوازنده ها ساخته شده، همين فيلم هستش . فيلم ساخته كارگردان معروف ايتاليايي بنام Guiseppe Tornatore و بر اساس داستاني از Alessandro Baricco هستش و نقش اول فيلم نيز توسط Tim Roth هنرپيشه انگليسي بازي ميشه.فيلم داستان زندگي مردي كه هيچگاه پا روي خشكي نگذاشته و همواره در يك كشتي تا هنگام مرگ زندگي كرده. نكته مهم اينكه از اولين تا آخرين صحنه، فيلم راجع به موسيقي است و نه چيز ديگر. خلاصه جريان فيلم از اين قراره :

در ژانويه سال 1900 ميلادي پس از جشن شادي سال نو يكي از كارگران كشتي هنگام تميز كردن سالن ميهماني نوزادي رو پيدا ميكنه و چون نميتونه پدر و مادر اين كودك رو پيدا كنه تصميم ميگيره كه اونو بزرگ كنه و اسم اونو ميذاره Lemon 1900. اين كودك در كشتي بزرگ ميشه و يك شب در كشتي وقتي همه خواب بودند صداي نواخته شدن پيانو مياد و .... همه متوجه ميشند كه Lemon كوچك استعداد زيادي در نواختن پيانو داره. Lemon در كشتي بزرگ ميشه و بعدها به عضويت گروه موزيك كشتي در مياد و نوازندگي پيانو اون همواره باعث شادي ميهمانان كشتي ميشده.

از اونجايي كه Lemon درس موسيقي از هيچكس نگرفته بوده موسيقي مخصوص به خود البته نزديك به Jazz داشته. بعلت ترس بي موردي كه Lemon از خشكي داشته يا احساس تعلقي كه به كشتي و دريا داشته هيچ گاه به خشكي نميره حتي يكبار تا پاي پله هاي كشتي مياد ولي هرگز قدم به خشكي نميزاره. Lemon داراي شخصيتي كاملا" رمانتيك و انسانيست و اصلا" علاقه اي نداره كه حتي موسيقي او به خشكي برسه. يكبار هنگامي كه از يكي از موسسات ضبط صدا براي ضبط كارهاي اون به كشتي ميان اتفاق جالبي ميفته.

اول اينكه مسئولين ضبط موسيقي پس از شنيدن يكي از قطعات كاملا" رمانيتك و روان ايشون، بهت زده ميشن و اقرار ميكنند كه موسيقي اين شخص در هيچ جاي جهان پيدا نميشه و ميتونه تو دنيا غوغا به پا كنه. از طرف ديگر در حين نواختن همين قطعه موسيقي از كنار پنجره دختري با چهره كاملا" روستايي عبور ميكنه و Lemon به دام عشقي هرچند كوتاه ميفته. توي فيلم Lemon شخصيت بسيار خجالتي داره و اصلا" جرات ابراز علاقه به دختر رو نميكنه. اما تصميم ميگيره كه صفحه اي كه كمپاني ضبط موسيقي از كار اون تهيه كرده بود رو به دختر هديه بده. جالب اينجاست كه Lemon اجازه خروج صفحه به بيرون از كشتي رو نداد ولي حاضر شد اونو براي ابراز علاقه به دختر بده. دست آخر هنگام خروج دختر از كشتي فرصتي پياد ميكنه تا صفحه رو به دختر بده ولي با وجود تمرينات زيادي كه از قبل براي صحبت با دختر كرده بود دست و پاش رو گم ميكنه و نميتونه صفحه رو به اون بده. (بايد فيلم رو ببينيد چون فيلم يه جورايي از همين صفحه شروغ ميشه.)

از ديگر اتفاق هاي جالب فيلم دوئل نواختن پيانو اون با نوازنده اي بنام Jelly Roll Morton كه با غرور، خودش رو كاشف موسيقي Jazz ميدونه. (البته در تاريخ موسيقي اگه بخونيم Jelly Roll Morton از jazzist هاي قديمي است كه كارهاي جدي توي Jazz كرده) شاهكاره و حرف نداره، اين قسمت براي كسايي كه به موسيقي علاقه دارند بسيار جذاب و دوست داشتني هستش. همه ميهمانان كشتي در سالن جمع هستند كه ناگهان Jelly وارد سالن ميشه و نفس همه تو سينه حبس ميشه. Jelly به طرف پيانو ميره و به Lemon كه پشت پيانو نشسته بوده با لحن بدي ميگه : "فكر ميكنم تو جاي من نشستي!" Lemon مياد به او دست بده ولي Jelly تحويلش نميگيره و اين ميشه كه از پشت پيانو كنار ميره تا Jelly شروع به نواختن كنه.

براي شروع Jelly اقدام به نواختن يك قطعه زيباي Jazz ميكنه و تمام حاضرين رو تحت تاثير ميزاره. Lemon كه ميبينه مردم از قطعه اون خوششون اومده ، بخاطر شخصيت آروم خودش كه علاقه اي به جنگ يا دوئل نداره تصميم ميگره كه يك قطعه ساده اجرا كنه تا يه جورايي از زير بار اين دوئل در بياد. اما نميشه و Jelly سرسختانه علاقه به ادامه داره، دور بعد مسابقه jelly يك قطعه سخت تر ميزنه، اما اينبار نوازنده ترمپت كه دوست Lemon بوده اونو وادار ميكنه كه جواب اين قطعه رو با يك قطعه سنگين بده. Lemon به پشت پيانو مياد و عينا" قطعه اي رو كه Jelly زده بود با تنظيم بهتر و زيبا تر ميزنه كه اين باعث خوشحالي حاضرين ميشه. در انتها Jelly پيچيده ترين قطعه اي رو كه ميتونه ميزنه – يه رگتايم بسيار زيبا با تم شرقي - ولي باز اينبار Lemon با Improvise كردن روي قطعه Jelly با سرعت بالا يه جورايي رووي Jelly رو كم ميكنه.

قسمت بسيار احساسي فيلم مربوط ميشه به آخر اون كه قراره كشتي رو بخاطر غير قابل استفاده بودن منفجر كنند. بله Lemon حاضر نيست از كشتي بيرون بياد و ديالوگي كه در پايان فيلم بين Lemon و دوست نوازنده ترومپت اون در خرابه هاي كشتي رخ ميده از زيبا ترين ديالوگ هايي كه ميشه تو فيلم هاي رمانتيك ديد. واقعا" اشك آدم رو در مياره.

نكته بسيار مهم ديگه اينكه آهنگ پاياني فيلم توسط غول بزرگ موسيقي راك جناب آقاي Roger Waters اجرا ميشه كه از همين جا ميشه فهميد كه اين چه فيلميه كه Waters آهنگ پاياني اونواجرا كرده. به قسمتهايي از اين آهنگ توجه كنيد. The Legend of 1900 Sound Track audio.gif

May 20, 2004

نظرات شما
- اون جای فیلم خیلی جالبه که ما خودمون را جای lemonمیگذاریم و با پیاده نشدنش از کشتی هم عقیده هستیم!خیلی جالبه! ما که در دنیای پر از هیجان زمین در حال زندگی هستیم هم حاضر نیستیم از اون کشتی پیاده بشیم! شاید به این خاطر ما کشتی و حتی مرگ در کشتی را ترجیح می دیم چون احساس می کنیم اگر از کشتی پیاده شویم اون زندگی زیبای کشتی,ارزشش را از دست میده(یا حداقل پایین میاد) ما پیاده نمیشیم تا این داستان را بخاطر داشته باشیم و به وسیله اون خودمون و زندگیمون را محک بزنیم و ببینیم واقعا در کجا ایستادیم. پیاده نمی شیم چون مرگ ما می تونه به یک حماسه تبدیل شه و در خاطر بمونه. بله این "به خاطر موندن "ارزش مرگ را داره... حتما این روزها شنیدین که در مورد این دوستمون که تازه از دست دادیم چه چیزهایی می گن بچه ها! اصلا اون را از آدمهای معمولی جدا می کنن ,میگن فرشته بود,زمینی نبود و ... این حرفها را می زنن که وجدانشون را راحت کنن و به خودشون تلقین کنن که ما مثل اون نیستیم ! اونها (مرده ها) کسان دیگری هستند ,یه جور دیگن!!! این حرفها بهانه ای هست که تغییری در زندگیشون ندن واین حقیقت را فراموش کنن ولی من عکس اون را جلوم گذاشتم که یادم نره که ما دوتا واقعا با هم فرقی نداشتیم ! این همون محکی هست که باید جلوی چشممون باشه Lemon هم برای همین خودشو خاطره کرد (و ما نیز با او به صورت ناخوداگاه موافق بودیم) بله این به خاطر موندن ارزش مرگ را داره... ببخشید طولانی شد و اینجا جای مطلب طولانی نیست, ولی جای دیگری برای مطرح کردن هم نبود!
سجاد , May 23, 2004
- سلام بر کامران عزیز ! این فیلم رو ندیدم باا این توصیفات حتما باید برم دنبالش ..از این قبیل فیلمها بیشتر معرفی کن ! گیتار هم توش باشه ! نه دسپرادو! فعلا...
حامد-گیتار کلاسیک , May 21, 2004
- Dear Kamran, thanks for visiting my weblog, buddy. as usual very informative site. thanks for all the info. keep writing buddy. take care,
Alireza , May 21, 2004
- سلام كامران جان خوبي ؟ ممنون كه سر مي زني من يه معذرت بدهكارم بخاطر اينكه دير به دير سر مي زنم ! چون حامد به من گفته كه بايد دير به دير آپديت كنم براي اينكه دو ماه پيش اينقدر مطلب نوشته بودم كه سرور پرشين داشت مي تركيد !!! حالا مجبورم دست به عصا تا كنم به همين خاطر هم كمتر ميام نت . در مورد كامنتي كه تو وبلاگ تاريخ موسيقي گذاشته بودي منم موافقم كه همش طبيعت نيست ولي منظور نويسنده اين بوده كه چون انسان موجودي اجتماعي بوده و از دل طبيعت پس بايد موسيقي رو از طبيعت گرفته باشه ! اما در مورد مطلب من اين فيلم رو نديدم و چون زياد اهل فيلم نيستم احتمالا هم به اين زودي نخواهم ديد ! ساز چه خبر ؟ مي زني ؟ موفق باشي . آپديتم .
- mamnon khoshhal shodam
sogand , May 20, 2004
- salam az inke behem sar zadi
sogand , May 20, 2004
- نويسنده حرفه اي، کارگردان حرفه اي و همينطور بقيه عوامل! مي خواي کار نهايي غير حرفه اي باشه؟
shaar , May 20, 2004
- فيلم رو ديديم و نقريبا" با شما هم نظر هستم. نكته اي رو كه شما به اون اشاره نكرديد ابتداي فيلم هست كه خيلي زيباست جا داشت توضيح ميداديد. به هرحال به همه توصيه ميكنم فيلم رو ببينند.
آقا صادق , May 20, 2004