HarmonyTalk
home
About HarmonyTalkYour PostsJournal
Ray Charles

raycharles.jpg
Ray Charles

همین پنجشنبه شب گذشته بود که با عده ای از دوستان داشتیم فیلمی رو میدیدیم که در اون Ray Charles با Clint Eastwood به بررسی موسیقی Blues میپرداختند و همگی مات و مبهوت توانایی های این هنرمند تو سبک های مختلف بودیم. از Bluse تا Jazz، Rock'N Roll و .... توی فیلم اونو نشون میداد که در کنار Eastwood پشت یک پیانو نشسته بود و دوتایی داشتند راجع به Blues صحبت میکردند. فکر کنم فیلم مربوط میشد به شش هفت سال پیش، با وجود سن بالایی که Ray Charles داشت راحت ساز میزد و گه گاه هم در مایه های Blues میخوند. گاهی فکر میکنم آیا اگر این هنرمندهای واقعی از دنیا برند کس دیگه ای جایشون رو میگره یا نه؟ بله دیروز در خبرها خونیدم که Ray Charles در سن 75 سالگی از دنیا رفت.

Ray Charles با وجود اینکه بیشتر یک خواننده بود تا نوازنده پیانو بخاطر توانایی در مطرح کردن قطعات زیادی از سبکهای Jazz و Blues بعنوان قطعات کلاسیک، به یک نابغه معروف شده بود و واقعا" هم بود. متاسفانه او در طول عمر خودش مثل خیلی از هنرمندهای دیگه درگیر اعتیاد شده بود و با اون دست و پنجه نرم میکرد.

در سال 1930 در قسمتی از فلوریدا بدنیا آمد و از شش سالگی باوجود اونکه توانایی دیدن نداشت شروع به یادگیری پیانو کرد. خیلی زود اون به مدرسه مخصوص نابینایان در فلوریدا فرستاده شد و به علت علاقه بیش از حد به موسیقی به سرعت گروه موسیقی مدرسه رو تشکیل داد. در 20 سالگی توانایی کامل در نواختن پیانو و حتی Alto Saxophone را داشت. در اون دوران بیشترین کسی که روی موسیقی Ray Charles اثر گذاشت Nat King Cole بود. او جزو اولین کسانی بود که سعی داشت نت و پارتیتورهای موسیقی رو به خط Braille بنویسه و اینکار رو هم کرد. اولین کار موفق او درسال 1956 ارائه شد و سه سال بعد یکی از زیباترین کارهای کلاسیک Jazz رو اون ارائه کرد بنام audio.gif Georgia on My Mind که واقعا" هرچی آدم گوشش میده ازش خسته نمیشه.

پس از جریان معتاد شدن او به هروئین و چند باری دستگیر شدن رسما" اقدام به ترک دائم کرد و این موضوع رو اعلام کرد. در اون برهه از زمان بسیار معروف شده بود و در گوشه و کنار دنیا کنسرت اجرا میکرد. به انگلیس رفت و در حد و اندازه های Beatles و Van Morisson ظاهر شد. وقتی از او سئوال میشه که احساست رو راجع به موسیقی بگو در جواب میگه :

Music was one of my parts... Like my blood. It was a force already with me when I arrived on the scene. It was a necessity for me - like food or water.

rcharles.jpg

آره "موسیقی جزئی از وجود من هستش ... مثل خون. مثل یک نیرویی که درون من وجود داره قبل از اینکه روی صحنه بیام." برای زنده بودن من مثل آب لازم هستش. محافل موسیقی Ray Charles رو یک پدیده و گنجینه بین المللی میدونستند چرا که 12 بار تونست جایزه های مختلف Grammy Awards رو بخودش تخصیص بده و سه تا از آهنگ های او یعنی :

1- Georgia on my mind 2- Hit The Road Jack, 3- I Can't Stop Loving You

هر کدوم برای 10 تا 14 هفته آهنگ شماره یک هفته بودند. شما میتونید ارزیابی کار های ایشون را در این صفحه ملاحظه کنید. درک و دریافت او از موسیقی و نیز فعالیت هایی که او برای ترویج موسیقی انجام میداد منجر به این شد که او در سال 1995 از Occidental College کالیفرنیا درجه دکتری افتخاری هنر و موسیقی دریافت کنه.

شاید به علت نابینا بودنش بود، شایدهم نه، بخاطر نوع دوستی، که باعث شد در سال 1987 بنیادی رو برای تحقیقات روی حس شنوایی به هزینه شخصی خودش بنام Laboratory for Auditory Research که بالغ بر یک میلیون دلار بود تاسیس کرد، او همواره معتقد بود که گوشهایش فرصتی بوده که خدا وند به او برای ادامه زندگی داده. بله او نیز مثل خیلی از بزرگان هنر رفت ولی یقینا" نامش همواره در محافل هنری زنده خواهد بود.

June 12, 2004

نظرات شما
- آقا، خدا بود این ری چارلز، وقتی مراسهای کلیسا و خاکسپاری اون رو میدیدم،یاد ویگن خودمون افتادم ،هر دوتاشون کلی خاطره ساز بودن.
امیر , June 21, 2004
- این روز ها بزرگان موسیقی Jazz,Blues یکی یکی دارند میرند شاید به خاطر اینه که چیز با ارزشی مثل آثرشون رو جا گذاشتن!اما خوبه که راهشون دنبال بشه یا لااقل قطعاتشون تکرار بشه تا از یادها نره.
jazzmanmusic , June 19, 2004
- با نظر بابک صدرصد موافقم جاي ray charles و خيلي ديگه از بزرگان رو کمتر امکان داره کسي بتونه بگيره و اينکه موسيقي داره به نوعي به سمت خراب شدن ميره واقعن شايد من و شما نميفهميمش و از نظر ما کارشون ابلهانه است نميدونم. ولي يقينن حالا اگر بهشون ابله نگيم بهتره ولي در کل کار خوب موسيقي امروز کمتر ديده ميشه و جاي تاسف هستش.
علي , June 12, 2004
- سلام! در مورد پینک نوشته بودی یه زمانی خیلی گوش میکردم ..هی یو رو یادته!!! وبلاگ قدیمم بود .. الان دیگه فاز نمیده! البته من پینک رو تنها با راجر واترز میشناسم بنظر من یکی از بزرگترین آهنگسازان معاصر .... در مورد مواد مخدر ... ببین ما تو خارج کمتبی داریم به اسم توهم از اسم این مکتب میتونی ته قضیه رو هم بگیری ! بنظر تو سید بارت با راجر اگه ال اس دی نمیزدند میتونستند این چنین قطعاتی رو خلق کنند ؟ ... در ثانی در ایران و موسیقی مشرق زمین که برتری خاصی از لحاظ عرفانی بودن نسبت به موسیقی غرب داره اینه که در موسیقی شرق نوعی خلسه از نوازندگی بوجود میاد بدون استفاده از مواد چون موسیقی واقعا حسی هست موسیقی غرب بیشتر با تفکر مثل یک معادله ریاضی پس مکملی نیاز داره ....( البته بستگی به سبکهای مختلف هم داره در موسیقی راک چون عصارش بنوعی مواد مخدر پس بیشتر ! ) ... و یه چیز دیگه شما خودت قطعه میزنی بنظرت چه موقعی میتونی فعالیت کنی ؟ ببین یه آدمی که کار عادی روزانه و روتین داره انجام میده مثل یه ماشین قدرت خلق نداره باید بری تو یه حس دیه حالا شما این حس رو از مواد بدست میاری یا چیز دیگه ... البته این بحث بحث مفصلی مثل بقیه بحث ها !
- mosallaman dige hargez kasi peyda nemishe ke jaye ray charls ha va amsale oonha ro por kone... dar doreye brithney spears ha, aguilera ha va justin timberlake ha,be nazar mirese dige hich jayi baraye amsale ray charls baghi namoonde... to in donya faghat ye moshte ablah daran moosighi ro kharab va bi arzesh mikonan faghat baraye business va jologiri az roshde afkare mardom. mardom ham ke hamishe tabe ghodrat hastand. yani mesle ye gale goosfand mimoonan. harchi barashoon tayin shode bashe ro fekr mikonan ke faghat hamoone va bas...
Babak , June 12, 2004
- راستش شک دارم که مواد مخدر لازم برای اینکار باشه ما هنرمندهای زیادی داریم که به هیچ مخدری معتاد نیستند بخصوص تو کشور خودمون ولی خداییش بنظر میاد یه جورایی این یه فرمول هستش. درصد بالایی از هنرمندان بزرگ به این مواد اعتیاد دارند شاید بخاطر اثرات لحظه ایی باشه که روی آدم میزاره و قوای حسی آدم رو قوی میکنه. نمیدونم اگر کسی اطلاع داره بگه ما هم بفهمیم.
خودم , June 12, 2004
- آره واقعا" حیف شد، اما چرا اینها به مواد مخدر روی میارن؟ آیا بدون اون نمیتونند هنر آفرینی کنند؟ به هر حال یادش که همیشه تو اذهان خواهد موند.
امیر , June 12, 2004
- یادش گرامی ...
saleh , June 12, 2004
- دیر رسیدم ببخشید، اول از اینکه این آهنگ زیبای nobody home رو شرح دادی خوشحالم. مدتها بود از پینک ننوشته بودید این آهنگ فاجعه است و آدم رو به رویا میبره یه جورایی از صد تا قرص خوردن خفن تره. راجع به ray charles باید بگم دو سه تا آهنگ ازش شنیدم ولی خیلی نمیشناسمش اما مسلم که همیشه یادش میمونه مثل خیلی های دیگه مثلا" همین آرمسترانگ و نکته دیگه اینکه همیشه عاشقان به موسیقی هستند که راه اینها رو ادامه بدند.
pink_floyd_mad , June 12, 2004