HarmonyTalk
home
About HarmonyTalkYour PostsJournal
ارابه های آتش برنده جایزه اسکار
ونجلیس در اغلب کارهای خود مسئولیت ساخت قطعه، تنظیم و اجرا را خود بعهده می گیرد، او از روشی که بنام روش سیال از آن یاد می کند به ترکیب صداهای سازهای الکترونیک و اکوستیک می پردازد. ترکیب و میکس استادانه این صداها بیانگر آن است که ونجلیس در هر دو عرصه هنری و فنی (مهندسی صدا) دارای مهارت های بسیار می باشد. به قسمتهایی از سه قطعه بسیار زیبا و بیادماندی از کارهای ونجلیس توجه کنید :

Audio File ارابه های آتش Audio File فتح بهشت Audio File Pulstar

همکاری او با فیلمسازانی چون فردریک روسیف (Frederic Rossif) در فیلم مستند L'apocalypse des Animaux، کوریوشی کوراهارا (Koreyoshi Kurahara) در فیلم Antarctica، کوستا گاوراس (Costa-Gavras) در فیلم Missing ، رومن پولانسکی (Roman Polanski) در فیلم سینمایی Bitter Moon و فیلم نیمه مستند Cavafy ساخته یانیس اسماراگدیس (Yannis Smaragdis) و همچنین با ژاک کوستو (Jacques Cousteau) اقیانوس شناس در فیلم We Cannot Permit و فیلم Cosmos کارل ساگان (Carl Sagan) ستاره شناس، موجب شد تا او بتواند جنبه های مختلف کار خود را توسعه دهد.

او با دانشمندان زیادی از جمله دانشمندان فضایی NASA جلسات بسیاری برگزار کرد و در در نهایت به آواهایی دست یافت که به طور باور نکردنی با دیدگاههای این دانشمندان همسو بود و نتیجه کار بسیار درخشان شد، بله او توانست به موسیقی اعماق اقیانوس ها و فضا دست پیدا کند.

اما آنچه ونجلیس را به یک ستاره بین المللی تبدیل کرد، دستاوردهای او در زمینه موسیقی متن فیلمهای سینمایی ارابه های آتش (Chariots of Fire) ساخته هیو هادسن (Hugh Hudson) و دو فیلم رایدلی اسکات (Ridley Scott) بنامهای Blade Runner و فتح بهشت (1492 - Conquest of Paradise) بودند.

ارابه های آتش برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی متن اوریژینال 1982و فتح بهشت برنده صفحه طلایی و پلاتینی در 17 کشور اروپایی شدند. Blade Runner از نظر بسیاری از دست اندرکاران یکی از بهترین فیلمهای قرن و موسیقی آن هم به همان اندازه بی نظیر و جادویی است. توانایی او در بیرون کشیدن احساسات عمیق و گاهی درد آور انسانی از ابزاری چون سینتی سایزر، حس و حال غریبی در این فیلمها به وجود آورده است و بار دیگر استادی ونجلیس را در ترکیب معجزه آسای آواهای الکترونیک و لرزه های روح بشر به اثبات میرساند. این قابلیت بی نظیر، بیش از هر توانایی دیگری موجب حضور درخشان و مدام او در اوج بوده است. (ادامه دارد ...)


مطلب مربوطه :
ونجلیس : هنر خود را از دیگران وام نگیر

November 06, 2004

نظرات شما
- kheili yakhchee bood. dastetoon daard nakone.
amir s , November 07, 2004
- چشم امیر خان فکر کنم دو قسمت دیگه مونده که باز توی اونها از آهنگهای ایشون خواهیم گذاشت.
گفتگوی هارمونیک , November 07, 2004
- بابک ، من فکر میکنم یک دنیا تفاوت میان موسیقی یانی و ونجلیس باشه. اگر 5-6 سال پیانو بزنی و یک کمی هم موسیقی گوش کرده باشی و پشت پیانو بشینی می تونی ملودی هایی مانند آنچه یانی میزنه حالا کمی بالاتر یا پایینر درست کنی که در جای خودش بسیار زیبا و دلنشین هست و مخاطبین خودش رو داره. مخاطبینی که خیلی نیاز یا علاقه ای به فکر کردن راجع به موسیقی ندارند و از نواهای دلنشین خوششون می یاد. اما ملودی های بخصوص این کارهای ونجلیس واقعا" ناب هستند و از هر کسی بر نمی یاد اینگونه ملودی نوشتن. ضمن اینکه اگه وارد موسیقی الکترونیک اون بشیم که دیگه تفاوت زیاد میشه. به هر حال این خلاصه نظر من بود.
کامران , November 07, 2004
- mamnoon bazam az vagelis benevisid
amiir , November 07, 2004
- what are the similarities between his music and yanni's?
Babak , November 06, 2004
- wow
Babak , November 06, 2004
- آقای این آهنگ ها کولاک هست. واقعا" ممنون بسیار بسیار بسیار زیبا و خوب بود.
سعید , November 06, 2004