HarmonyTalk
home
About HarmonyTalkYour PostsJournal
زندگی کرد، سختی کشید و ...
تحلیلگران موسیقی در رابطه با شوبرت می گویند "زندگی کرد، سختی کشید و مرد". ظاهرا" او آنقدر در زندگی درگیر گرفتاری و رنج بود که طعم خوشبختی را هرگز نچشید و شاید هیچوقت خود متوجه رنج و محنتی که می کشید نبود و از همه تاسف بار تر آن بود که این هنرمند مثل بسیاری از نوابغ دیگر خیلی زود در سن 31 سالگی از دنیا رفت. قبل از ادامه صحبت از این نابغه موسیقی به قسمتی از یکی از کارهای او توجه کنید : audio filePolonaise for Violin & Orchestra

او به هیچ چیز بجز موسیقی نمی اندیشید و اصلا" وقت اندیشیدن به غیر موسیقی را نداشت. او را اولین استاد مسلم آواز رمانتیک می نامند و اولین موسیقیدان بزرگی بود که بر خلاف پیشینیان هیچ سمت رسمی در دربار، کلیسا و ... نداشت و هرگز نه نوازنده مشهوری شد و نه رهبر ارکستر نام آور. او اولین موسیقیدانی بود که تمام در آمد خود را از راه ساخت موسیقی بدست آورد، چرا که خود معتقد بود برای هیچ کاری جز موسیقی ساخته نشده است.

از جمله کارهای او می توان به 10 سمفونی، 16 کوارتت زهی، 22 سونات پیانو، حدود 600 ترانه و ... اشاره کرد. سمفونی شماره نه شوبرت که در دو ماژور اجرا می شود به عقیده اغلب منتقدان موسیقی در اندازه های اروئیکای بتهون می باشد. به قسمتی از یکی از معروفترین سرنادهای او گوش کنید و با دقت به ملودی زیبای ویلن توجه کنید : audio fileSerenad for Piano & Violin

شوبرت در 31 ژانویه سال 1797 در وین متولد شد. پدر او یک آموزگار مدرسه با در آمد متوسط بود و شوبرت دوازدهمین فرزند این خانواده. وی در 7 سالگی برای تحصیل موسیقی نزد یک معلم موسیقی خوب فرستاده شد. معلم موسیقی اش همواره متعجب از استعداد بی حد و اندازه شوبرت بود و اغلب می گفت "هر آنچه می خواهم به او آموزش دهم، می داند، لذا بیشتر با هم صحبت می کنیم و من با حیرت او را می نگرم".

او در سن 11 سالگی بعنوان خواننده گروه کر در یک کلیسا مشغول شد و در عوض بورسیه تحصیل در آکادمی سلطنتی را بدست آورد. در آنجا درس می خواند و مجبور بود روزانه چند ساعت در ارکستر محصلین کارهایی از هایدن و موتزارت را بنوازند. معلم پیانو او در آکادمی معتقد بود که شوبرت نوازندگی پیانو را از خدایان یاد گرفته است. (ادامه دارد ...)

December 15, 2004

نظرات شما
- mersi
sanam , December 25, 2004
- نوابغ زود میمیرند چون متعلق به جهان دیگرند
afshin , December 22, 2004
- سلام؛ البته من کمی شوخی کردم ولی همانظور که شما گفتید ممکنه دلیلش همین باشه. درواقع بیشتر بستگی به توانایی جسم و روح داره. این توانایی محدود است و شما می توانید اونو در یک عمر صد ساله بگذرونید و یا در یک عمر سی ساله.
سامان , December 18, 2004
- حقیقتش نمیدونم .شاید استدلال شما درست باشه چون اگه بخوایم از دید علمی بهش نگاه کنیم ،اول یاد قوانین فیزیکی می افتیم که هر سیستمی خود به خود به سمت افزایش بی نظمی و کاهش انرژی حرکت میکنه و هر انرژی قابلیت شارش از پتانسیل بیشتر به پتانسیل کمتر داره.پس اونا(نوابغ) مجبورند برای اینکه بیشترین درک از هر چیز پیدا کنند (بیشترین اختلاف بین اطلاعات-انرژی - توی مغزشون)،از انرژی تمام بدن کمک بگیرند.خوب ابوعلی سینا هم که همین گفته!ولی با بیان خودش یعنی تشریح مزاج سرد و گرم.بحث خیلی مفصل و جالبیه توی کتاب شفا جلد 1 .وقت کردید حتما"بخونیدش.خلاصش اون میگه مزاج خون-نوزاد- گرم ومزاج یه آدم پیر سرده و اون قدر هم سرد میشه تا برابر مزاج خاک بشه.خوب پس شاید توی مغز این آدم ها ماده ای هست که یه جور کاتالیست برای این واکنش هست یا اینکه چون مزاج مغز هم سرده پس اونا مزاج مغزشون اون قدر سرد هست که این سردی باعث مردنشون میشه وباز خلاصه اینکه اون پایین هم گفتم نمیدونم و ممنون.شاید نویسنده بداند،میداند؟
شیدا , December 18, 2004
- Sad Story
Babak , December 16, 2004
- شاید چون انرژی رو که باید در یک عمر طولانی صرف کنند خیلی سریعتر مصرف می کنند! نظر شما چیه ؟
سامان , December 16, 2004
- با این گفته که نوابغ زود میمیرند موافقم .ولی واقعا" چرا؟.نمیدونم.ولی به نظر من تمام موزیسین ها موسیقی رو قبل از اون که از استاد شون یاد بگیرند اونو از خدا یا به قول معلم شوبرت از خدایان یاد میگیرند.مرسی.
شیدا , December 16, 2004