در سال 1915 شروع به مطالعه هارمونی، کنترپوآن و ارکستراسیون نمود. مطالعات او تا سال 1921 ادامه داشت و اولین قطعه کلاسیک او، Lullaby (لالایی) برای یک کوارتت زهی بود که در سال 1919 نوشته شد این قطعه در واقع جزو تمرین های هارمونی او بود. پس از آن او اپرای کوتاهی بنام Blue Monday را به رشته تحریر درآورد، او این اپرا را برای برادوی تهیه کرد اما پس از اولین اجرا دیگر هرگز اجرا نشد.

در شب کنسرت پس از اجرای کارهای وایتمن، جورج به روی صحنه رفت و پشت پیانو نشت و با ارکستر وایتمن شروع به اجرای کنسرتوی خود که Rhapsody in Blue نام داشت نمود. تریل زیبای کلارینت در چشمان همه حاضرین هیجان افکند و جورج شروع به نواختن بداهه نوازی هایی نمود که هفته قبل آنها را تمرین کرده بود. بعدها او گفت که : "در میان کنسرتو اشک از چشمانم جاری شده بود". در میان حاضرین می توان از چهره های معروف عالم موسیقی مانند جاشوا هایفتز، فریتز کرایسلر، لئوپولد استوکوسکی، سرگی راخمانینف و ایگور استراوینسکی نام برد.