HarmonyTalk
home
About HarmonyTalkYour PostsJournal
موسیقی بی کلام و موقعیت طنز
Miralinaghi-tanz
عکس و طرح از سید عبدالکریم موسوی
"چیزی به نام موسیقی طنز آمیز وجود ندارد. این موقعیت طنز آمیز است که موسیقی گاه در آن قرار میگیرد."

چکیده نظرات سید علیرضا میرعلینقی، مورخ و روزنامه نگار شناخته شده موسیقی ایرانی است. اولین مقاله به زبان فارسی درباره جلوه های طنز در موسیقی ایرانی به قلم اوست که در شماره سوم نشریه دانشگاهی "رهپویه هنر" (1375) چاپ شده است.

بنا به دعوت دفتر طنز در حوزه هنری، هشتمین جلسه از نشستهای پزوهشی با عنوان" حکمت شادان " (اصطلاحی از نیچه فیلسوف آلمانی)، سید علیرضا میر علی نقی، حضور می یابد و درباره موقعیت طنز در موسیقی، سخنرانی میکند. وی تصریح کرده است: " در این گفتار کوتاه، به جنبه های خالص و محض در موسیقی خواهم پرداخت، یعنی موسیقی بی کلام و موقعیت طنز. ترانه های فکاهی، طنز و هجو از این حوزه خارج هستند، زیرا به زعم من، در این ترانه ها، القای طنز به عهده کلام است نه موسیقی و بحث درباره آن، کار شاعران است. دقیق شدن و مفهوم پردازی در حوزه موسیقی بی کلام و جستجوی موقعیت طنز در آن دشوارتر است و برای همین هم هست که موضوع صحبت خود را در ان متمرکز کرده ام"

علیرضا میرعلینقی، همراه با سخنرانی به پخش نمونه های مورد نظر می پردازد و بخشی از برنامه به سئوال و جواب اختصاص دارد.

وعده ما با دوستداران در حوزه هنری (تقاطع سمیه و حافظ)، تالار اندیشه، سه شنبه 15 شهریور ساعت 4:45 بعداز ظهر.

September 05, 2005

نظرات شما
- " بنظر برگزارکنندگان برنامه، اگر محتوای نشست را بصورت جزوه تایپی و قطعات را در نوار کاست به حضار میدادند آیا شرکت کنندگان چیزی را از دست میدادند؟" من در این همایش شرکت نکردم ولی از اونجا که قرار بود پرسش و پاسخی هم صورت بگیره احتمالا پخش کاست نمی تونسته جای اون را بگیره که شما گفتیدو دیگه اینکه اصلا کدوم سازمانی تا حالا به تعداد جزوه و کاست تکثیر و پخش کرده که حوزه هنری گدا دومیش باشه!؟
نیلو , September 07, 2005
- منظور شما از گول نخورین چیه؟مگه تاحالا هارمونیتاک کسی رو گول زده؟
لولی , September 07, 2005
- مقدمه: البته اینطور که من فهمیدم سایت فردا گزارش این برنامه را منتشر میکند ولی قبل از آن من فعلا افشاگری کنم تا اگر احیانا خیلی ازش خوب گفتند شما گولشان را نخورید! منفی: تاخیر 20 دقیقه ای برای یک برنامه 75 دقیقه ای یعنی چه؟ / منهای تاخیر اولیه خود برنامه هم بشدت نامنظم بود. از وضعیت دردناک پخش قطعات موسیقی که بگذریم (که من واقعا در حیرتم از این خونسردی مثال زدنی آقای پورقناد!)، شخص جناب میرعلینقی هم بنظر کاملا آشفته و نامسلط بنظر میرسیدند / خیلی وقتها جملات و بندها ارتباط منطقی نداشتند و انگار چیزی آن وسطها قیچی شده بود. ناگهان از وسط یک بحث، جمله ناتمام میماند و بحث بعدی هم از میانه شروع میشد / کار به جایی رسید که لبخند معنی دار مجری خبر میداد از سر درونش / سوال: بنظر برگزارکنندگان برنامه، اگر محتوای نشست را بصورت جزوه تایپی و قظعات را در نوار کاست به حضار میدادند آیا شرکت کنندگان چیزی را از دست میدادند؟ آیا استفاده بهتر و کاملتری نمیبردند؟ / میخواهم از این سوال به اینجا برسم که باید در ارائه شفاهی چیزی اضافه بر ارائه نوشتاری باشد که متاسفانه امروز چنین چیزی را اصلا شاهد نبودیم / آقای میرعلینقی دائم توی نوشته هایشان سیر میکردند و این نشان میداد برای این برنامه خودشان را 100% آماده نکرده اند. مثبت: دیکته ننوشته غلط ندارد / این بحث بحث بسیار نویی در ایران است و من تابحال نشنیده ام که کسی روی آن کار کرده باشد / استقبال از برنامه حداقل بیش از حد انتظار من بود. وقتی ساعت 4/5 آمدم هیچکس در سالن نبود و من بعید میدانستم منهای عوامل برنامه، تعداد علاقمندان حتی دورقمی باشد. اما استقبال اگرچه فوق العاده یا بی نظیر نبود، لااقل مایه شرمندگی هم نبود / علیرغم بی نظمی محسوس برنامه احتمالا در پایان هیچکس ناراضی نبود / شاید مهمترین علتش هم پخش قطعه استثنایی استاد میرزاده بود که واقعا حسن ختام کم نظیری بود / تازه آخرش کیک و ساندیس هم دادند! جمع بندی: اجرای برنامه واقعا بد بود اما محتوای آن عالی بود. آقای میرعلینقی اطلاعات خوبی داشت اما آنها را خوب عرضه نکرد. درمجموع این برنامه شبیه یک جور استارت بود برای علاقمندان این بحث تا بتوانند خودشان موضوع را پی گیرند. بهرحال اگرچه اعصابم کمی خورد شد، اما آموختم، و لذت بردم.
psycho , September 06, 2005