HarmonyTalk
home
About HarmonyTalkYour PostsJournal
به یاد جرج هریسون

George Harrison , 1943 - 2001
جرج هریسون (George Harrison)، گیتاریست و یكی از نوازندگان گروه جاودانه بیتلز در 29 نوامبر سال 2001 در خانه یك دوست در لس آنجلی در كنار همسر و پسر 24 ساله اش پس از جدال طولانی با سرطان، درگذشت. انسانیت فوق العاده و نوع دوستی منحصر به فرد از جمله صفاتی بود كه او را به آهنگسازی متفاوت بین هم عصرانش مبدل ساخت. سفارش همیشگی او به خانواده اش، جستجو برای یافتن خدا و عشق ورزیدن به یكدیگر بود.

در كشاكش طغیان دهه 60 كه گروه بیتلز با جای دادن چهار شخصیت متفاوت در خود، همه چیز از مدل مو گرفته تا طرز تفكر و موسیقی جوانان آن دوره را تحت تاثیر قرار داده بود؛ بنا به گفته اعضای گروه بیتلز، بیان جذابیتهای جرج مشكل است.

جان لنون (John Lennon) با هوشترین و جذاب ترین، پاول مکارتنی (Paul McCartney) خوش تیپ ترین و رینگو استار (Ringo Star) دوست داشتنی ترین بودند، اما جورج شخصیتی درویش گونه و در عین حال حرفه ای داشت.‌ از دیگر خصوصیات او دمدمی مزاج بودنش بود كه او را محبوب هوادارانش كرده بود.

Audio File While my guitar gently Weeps

او از شهرت جهانیش در بیتلز سوء استفاده نكرد، بلكه طبق گفته پل مك كارتنی از شهرتش در جهت پرواز و اوج گیری در انسانیت و پرداخت شخصیت درونش سود جست. چیزی كه حقیقتا برای كسی كه در تمام دنیا به عنوان یك بت شناخته شده است، باور نكردنی به نظر می رسد و همه اینها را مدیون توجه و گرایشش به عرفان شرق پس از شاگردی نزد نوازنده بزرگ سیتار یعنی “Ravi Shankar” است.

audio.gif Don’t bother me‌ - اولین کار هریسون برای بیتلز

Beatles
گروه بیتلز
جورج هریسون نفر اول سمت چپ
هریسون به توجه مردم اهمیتی نمی داد. او بیشتر ترجیح می داد نوازنده خوبی باشد تا یك ستاره موسیقی. به همین دلیل پس از پاشیدن گروه بیتلز، به جای استفاده از شهرت نامش و انتشار آلبومهای متوالی، در آلبومهای اندكی كه منتشر كرد سعی كرد آثاری نو و نفسانی ارائه كند. هم دوره ای های او مثل Eric Clapton ،Bob Dylan ،Tom Petty و Jeff Lynne از بودن در كنار او لذت می بردند.

جالب اینكه جان لنون دیگر عضو گروه بیتلز كه بیشتر ترانه های گروه را با پاول مکارتنی می ساخت، از جرج هریسون نوازندگی گیتار را یاد گرفت.

audio.gif Something

تخیلات عمومی هریسون در اولین آهنگ او برای بیتلز به نام Don’t bother me‌ خلاصه شده است. دیگر تك آهنگ او Something یكی از شاهكارهای موسیقی راك كلاسیك است كه بارها توسط افرادی مثل Andy Williams یا گروه Moody Blues نیزCover شده است و آهنگ دیگر او Here Comes the Sun تبدیل به یكی از آثار كلاسیك موسیقی راك شده است.

audio.gif Here Comes the Sun

هریسون در اوج شهرت بیتلز، در سال 1966 گروه را ترك كرد و برای فراگیری سیتار نزد راوی شانكار به هند رفت. در آنجا تحت تاثیر Mahanishi Mahesh Yogi از از مبلغان هندی كریشنا (Krishna) به عرفان هند روی آورد.

در 1967 بقیه اعضای گروه نیز در كلاسهای مدیتیشن Mahanishi حاضر شدند. Mick Jagger خواننده گروه Rolling Stones كه در ابتدا علاقمند به همكاری با بیتلز بود و در این كلاسها حاضر شده بود، خیلی زود خسته شد و گروه را رها كرد.

Beatles
به هنگام اجرا
او در مورد هریسون می گوید: "او اولین نوازنده ای است كه در جهت تعالی روح نیز كار كرده و موسیقی راك را از جنبه های مادی و ماتریالیستی مرسوم آن در دهها های 60 و 70 جدا كرده است."

در سال 1971 بنا به درخواست راوی شانكار، جرج كنسرت خیریه ای در نیویورك بر پا كرد و درامد آن را به مردم مصیبت دیده بنگلادش اهدا نمود. این كنسرت كه با حضور بسیاری از بزرگان راك مثل Clapton و Dylan و Leon Russell برگزار شد به واقع بزرگترین كنسرت خیریه Rock ‘N Roll ‌تا آن زمان بود.

VH1 در مورد این برنامه می نویسد: تصور ستارگان راك به عنوان افرادی صادق و با وجدان در این سطح دشوار است. امروز پشت هر حركت انسانی، انتظار رضایت شخصی یا منافع بعدی داریم اما واقعا هریسون نیازی به پرداختن به تصورات خود از طریق اجرای این كنسرت نداشت. هریسون با این برنامه راك را به دوره انسانیت خود رساند.

audio.gif While my guitar gently Weeps

هریسون در آهنگ My Sweet Lord ذكر Hare Krishna می گوید و به نوعی افكار عرفانی هندی خود را با موسیقی راك می آمیزد. اجرای While my guitar gently Weeps با تك نوازی Clapton یكی از زیباترین قطعات این كنسرت است. به هرحال كنسرت به عنوان تولد جدیدی از همایش های سیاسی-هنری و نوع دوستی است. یكی از انواع ابتدایی كه شاید بهترین آنها بود و زایش آن مدیون جرج هریسون است. مردی كه در پس تواضعش، شخصیتی مستعد و دوست داشتنی نهفته بود.

علی خوب بخت

December 05, 2005

نظرات شما
- very good
, December 13, 2005
- salam ali jan. harison mard bozorgi bood ke laghab soske saket ro dar goroh behesh dade boodand. hamoon chand ta ahangi ke baraye beatles nevesht neshoon midid ke che joor tafakori dare. mesle john javedane shod.
amir , December 08, 2005
- nice!thanks.
sheyda , December 07, 2005
- اینکه چرا درامرها کمتر معروف هستند... چون اونها ریتم رو نگه می دارن و نمی تونن ملودی پیاده کنن و به همین خاطر در ذهن شنونده اثر ماندگاری نمی ذارن. این البته مربوط به موسیقی پاپ و راک غربه ولی در آفریقا که اساس موسیقی بر پایه ریتم قرار داره و تنوع ملودیک کمتره نوازنده سازهای کوبه ای مهمترین نقش رو در گروه ایفا می کنه و اکثر مواقع رهبری گروه به عهده اونه و چون موسیقی آفریقا یک موسیقی پلی ریتمیکه مهارت در نواختن ریتم و حفظ اون خیلی مشکله. مطلب دیگه اینکه درامرهای چیره دستی که بتونن ریتمهای مشکل را اجرا کنن (بخصوص دراجراهای زنده) در بین نوازندگان دیگر و نیز مخاطبان جدی تر موسیقی (که به همه عناصر یک اجرای خوب توجه دارند) محبوبیت خاصی دارن. مثلا Mitch Mitchel درامری که با جیمی هندریکس کار می کرد در برخی مواقع نیمی از سهم شنیداری آهنگ رو به خودش اختصاص میداد و در واقع لحظاتی از آهنگ را به نوعی دوئل بین درام و گیتار بدل می کرد. (برای نمونه به آهنگ Manic Depression گوش کنید). یا آنهایی که اجراهای زنده Cream را در دهه 60 دیده باشند هیچگاه هنرنمایی Ginger Baker را از یاد نمی برند. اهمیت درامز در سبکهایی مانند بلوز و جز که در بخش ریتم ملهم از موسیقی آفریقایی بوده اند بیشتر است و یک درامر خبره بعد جدیدی به آهنگ اضافه می کند و تعامل بیشتری با اعضاء گروه دارد. John McLaughlin گیتاریست مشهور سبک جز اجرای خود در فستیوال گیتار Crossroads در سال 2003 به درامر فقید Elvin Jones تقدیم کرد.
حامد , December 06, 2005
- از مقاله بسیار خوبتون ممنون هستم. موفق باشید.
روشنک , December 06, 2005
- در جواب اين سوال كه چرا درامر ها كمتر مشهور هستند بايد گفت:‌اصولا درامز چون يك ساز كوبه اي هست، نواختنش احتياج به تمركز و قدرت داره و بعضا در اجراها ممكنه درامر در فاصله دوري از بقيه قرار داشته باشه. همه اينها باعث ميشه كه يه درامر نتونه به عنوان خواننده در يك گروه بخونه، لذا كمتر به چشم مياد. از طرفي درامرها كمتر در آهنگسازي نقش دارند، پس شنونده زياد با نام درامر آشنايي نداره (همين جناب رينگو استار تنها چند آهنگ براي بيتلز ساخت كه بهترينش Yellow Submarine هست.) البته درامر بعضي گروهها كمي از بقيه نداشتند. مثل درامر گروه The Band كه حتي موقع نوازندگي ميخوند. در ضمن درامز از نظر تكنيكي، قابليت بداهه نوازي و نو آوري كمتري نسبت به بقيه سازها داره و چون هميشه يك كامل كننده هست نسبتا كمتر به گوش مياد. البته اين نظر منه و كليتي هم نداره.
rolling_stone , December 06, 2005
- سلام. عالي بود. مدتي بود كه از موسيقي راك نمينوشتيد. اگه راجع به بقيه اعضاي بيتلز و گروههاي ديگه بنويسيد ممنون ميشيم.
نگار , December 06, 2005
- merci az ahangha va film. manam ba saman movafegham dromer kheili mahboob nemishe
amir , December 05, 2005
- خیلی جامع و زیبا بود. سئوالی داشتم از دوستان اگه کسی جوابی داشته باشه برام جالب که بدونم. اون اینکه چرا درامرها اغلب شهرت کسب نمی کنند، همین رینگو استار ، مطمئن هستم که از 100 نفر که بیتلز رو می شناسند اقلآ 60 نفر شون اسم اونو نمی دونن.
سامان , December 05, 2005