بازگشت کت استیونس به دنیای موسیقی(II)

یوسف اسلام و کت استیونس
یوسف اسلام و کت استیونس
• خوب، چرا روی جلد اضافه کرده اید “این هنرمند در گذشته با نام کت استیونس شناخته میشده است”؟
این نامی است که برای بیشتر افراد آشناست، و من مخالفتی با به کار بردن آن در جهت شناخته شدن ندارم. برای افراد بسیاری، این نام یادآور چیزی است که میل دارند همچنان حفظش کنند. این نام بخشی از پیشینه من است و بسیاری از چیزهایی که من به عنوان کت استیونس درباره اش رویا پردازی کرده بودم، در زمان یوسف اسلام به حقیقت پیوسته اند.

• از آخرین زمانی که گیتار نواخته بودید چقدر میگذشت؟
سالهایی بسیار. من هرگز متقاعد نشدم که قرآن موسیقی را نهی کرده باشد، اما برای حفظ تعادل و پرهیز از هر ناسازگاری و کشمکش درونی، از نواختن هر سازی خودداری کردم. این ناهماهنگی و ستیز درونی دیگر وجود ندارد.

اما نکته کنایه آمیز و زیبایی برایم پیش آمده، من در سال ۷۰ ترانه ای به نام “پدر و فرزند” Father & Son نوشتم که درباره پسری بود که برای دنبال کردن روش زندگی خود به راه دیگری میرود. حالا داستان درباره پسر من است که با یک گیتار به خانه آمده. یکی دو سال پیش، یک روز صبح پس از نماز گیتار او را که در گوشه ای بود برداشتم و انگشتانم کاملا میدانستند که باید چه کاری انجام دهند، این اتفاق مرا تکان داد و متوجه شدم که میتوانم کار دیگری برای انجام دادن داشته باشم. همه چیز از اینجا شروع شد.

• معنای عنوان این آلبوم چیست؟
دلالت ضمنی این عنوان (به معنای یک فنجان دیگر) به Tea for the Tillerman (چای برای مرد شخم زن) کاملا واضح است. اما این عنوان یک نماد هم هست. همه جا صحبت از برخورد تمدنهاست. اما اگر کسی تحقیق کند متوجه میشود که برای مثال، کافه ها، قهوه خانه هایی هستند که از ترکیه اسلامی به وجود آمده اند و گیتار در نتیجه تحول ساز عود که توسط مسلمانان به اسپانیا برده شد، به وجود آمده است. پس تمدن و فرهنگ چیزی مشترک میان ما انسانها هستند نه بهانه ای برای جنگ. نمادینه بودن فنجان از همین اعتقاد سرچشمه میگیرد، فنجان آنجاست تا همه با آن چیزی بنوشند.

• ترانه ها چه زمانی نوشته شده اند؟
چندتا از آنها کاملا قدیمی هستند. ترانه Green fields, Golden Sands در سال ۱۹۶۸ برای یک نمایش موزیکال که هرگز انجام نشد، نوشته شده و حالا پس از حدود ۴۰ سال تازه برای خود مفهومی پیدا کرده است. بخش اول ترانه Heaven/Where True Love Goes برای آلبوم Foreigner نوشته شده بود اما کل این قطعه یک ترانه جدید است.

• اعتقاد مذهبی تو تا چه حد بر ترانه ها تاثیر داشته است؟
تصور میکنم که هدف مندی و ایجاد این حس که ما مسیر خاصی را دنبال میکنیم، یکی از پیامهای این آلبوم است. یک ترانه به نام Whispers From a Spiritual Garden (زمزمه هایی از یک باغ روحانی)،بر اساس یک شعر از صوفی و شاعر قرن ۱۳ اسلام، رومی (مولانا) است. من اشعار او را حتا قبل از اینکه به خواندن قرآن بپردازم میخواندم و زمانی بود که بدون همراه داشتن کتاب اشعار او به جایی نمیرفتم.

هنگامی که ما به پیام اسلام توجه کنیم، اصلا ریشه این کلمه از صلح آمده است. اشخاص بسیاری در هر دین- و البته منظور من در این لحظه مسلمانان هستند- از این مفهوم اولیه دور شده اند و من میخواهم در یادآوری موهبت بینظیر این دین به آنان کمک کنم.

• آیا بازخوانی تو از ترانه Don’t Let Me Be Misunderstood (نگذار که [اعمال مرا] سوء تعبیر کنند) در این آلبوم، واکنشی در مقابل مواردی است که در این چند سال اخیر برایت اتفاق افتاده؟
این ترانه خیلی برای این موضوع مناسب بود و من مستقیما با آن ارتباط برقرار میکنم. پس از اظهار نظر اخیر پاپ درباره اسلام، من یک نسخه از آن را برای او (پاپ) فرستادم.

• آیا این ترانه به مقامات رسمی آمریکایی که در سال ۲۰۰۴ اجازه ندادند به “منطقه امنیت ملی” وارد شوی هم اشاره کرده است-آیا هیچوقت از تو عذرخواهی شد؟
نه، اما به جایش به من یک ویزا دادند که من هرگز از آن استفاده نکردم. حالا فرقی نمیکند که این ویزا تجدید شده یا در آن تجدید نظر شده یا هرچه، اما موضوعی که این ترانه به آن اشاره میکند بسیار بزرگتر از مدیریت فعلی در آمریکاست. این ترانه درباره آزادی تفکر و آزادی در حرکت است.

• آیا سود حاصل از این آلبوم هم به سازمان خیریه تو ” One Small Kindness” (اندکی مهربانی) خواهد رفت؟
این درآمد برای One Small Kindness بسیار عالی خواهد بود. این موسسه برای ایتام- که در اولویت هستند- و همچنین برای تحصیل دختران در مناطقی چون بالکان، اندونزی و عراق کارهای بسیار بزرگی انجام داده است. ما دانشکده ای برای تدریس مدیریت به دختران در دانشگاه بغداد تاسیس کرده ایم، اما خدا میداند که این دانشکده تا کی میتواند در آنجا وجود داشته باشد.

• آیا این ترانه های تازه را در کنسرت هم اجرا خواهی کرد؟
در این باره به شدت تحت فشار هستم. همه به من میگویند که پول حسابی در این کار است و من به آنها میگویم که پول برایم مهم نیست. اما این چیزی است که باید به طور جدی به آن فکر کنم.

• با فکر کردن به گذشته، آیا از این همه سال دوری از موسیقی پشیمان نیستی؟
نه، به هیچ وجه، چون باید برای خودم یک زندگی میساختم و باید از اسب بلند قامتم پیاده میشدم و به انسانها میپیوستم. من از دوران نوجوانی ام یک ستاره پاپ بودم. هنگامی که آدم در چنین موقعیت ممتازی از ثروت و شهرت قرار داشته باشد میتواند به سادگی رابطه خود با واقعیت را از دست بدهد.

از طرفی من وظایف دیگری هم داشتم، باید دین خود را میشناختم و از خانواده ام مراقبت میکردم و باید برای خود اولویتهایی قایل میشدم. اما حالا همه این کارها انجام شده و در جهان موسیقی دوباره جای کوچکی برای من باز شده است.

today.reuters.com

یک دیدگاه

  • رامین
    ارسال شده در آذر ۵, ۱۳۸۵ در ۲:۰۱ ب.ظ

    سلام به دوستان گرامی و بهتر بگم قدیمی.
    خسته نباشید
    من از اولین خوانندگان این سایت بودم که در اون زمان به وبلاگ بیشتر شبیه بود زمانی که آقای وطن آبادی تنها بود و پر از انرژی.
    چون من مشغول خدمت سربازی هستم با فواصل طولانی به سایت سر میزنم برای همین پیشنهادی به ذهنم رسید که میخوام اون رو عملیش کنید.
    تو قسمت آخرین نوشته ها بهتره امکاناتی بگذارید که بشه با کلیک کردن روی هر قسمت تمام نوشته ها یا بیشترین نوشته های قدیمیه اون قسمت رو دید با این کار تا جایی که امکان داره دسترسیه مراجعین به سایت رو به نوشته های قدیمی آسونتر می کنید.
    ببخشید اگه چیزی بی ربط با مطلب فوق اینجا نوشتم ولی چون میدونستم اینها رو همه میخونن تصمیم گرفتم اینجا بنویسم که همه مطالعه کنن و اگه بخوان تایید کنن و شما هم بخونید و پاسخ بدید و عمل کنید.
    با تشکر

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XI)

همانطور که قبلا تاکید کردم، آهنگساز باید آزاد باشد که به هر نوع زبان موسیقایی و به هر نوع استیل که می خواهد آهنگسازی کند. آشنایی با موسیقی ایران افق دید آهنگساز را باز می‌کند صرف نظر از هر استیلی و هر زبان موسیقایی که آهنگساز بخواهد در آن کار کند.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

از روزهای گذشته…

گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (I)

گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (I)

در رابطه با نوشته های من در کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی، در مورد عامیانه گویی در گفتمان موسیقی ایرانی، یکی از دوستان برآشفته که «یکی به ایشان بگوید استفاده از اصطلاح “عامیانه” نقد نیست توهین است.» البته من از وجود چنین حساسیتی اطلاع نداشتم و از سوی دیگر به گمان من این یک سوء تفاهم است. بحث نمی تواند در این باره باشد که «عامیانه» نقد است یا توهین. سوال این است که عامیانه گویی هست یا نیست. اگر هست، گزارشش نه نقد است و نه توهین. اگر هست باید شناسایی و از یک گفتمان علمی زدوده شود. من در مقدمه کتابم، خودم را از «عامیانه گویی» مثتثنی نکرده ام: «ما (همه کسانی که در باره موسیقی ایرانی قلم می زنند) در فضای عامیانه گفتمان موسیقی، تلمذ و تفکر کرده ایم.»
گره‏گشایی از سطوح لکه دار

گره‏گشایی از سطوح لکه دار

«سطوح لکه دار» یا «گره»، بافتی است در مدیوم موسیقی و در قالب سی دی که جریان نوپای موسیقی الکترونیک امروز ایران را پرخروش می‏سازد. این نوشته، غوطه‏ای است در این خروش. گره، دوازده تکه دارد. دوازده قطعه. در این تکه‏ های لایه‏ لایه‏ ی صدا، از صداهای بی‏ عمق، از صداهای بی‏ هارمونیک (۱) به بافتی عمیق می‏رسیم. کاری که انگار ما خودمان هر روز می‏کنیم تا از سطوح وجود به اعماق آن برویم، تا از آنچه انگار هست، به آنچه واقعا هست برسیم. «گره»، به واقع همین سطوحِ ناچیزِ همچون‏ حبابِ کف‏ آلودی‏ بر سطحِ‏ گدازه‏ ی مذابی‏ روان‏ آمده را به لایه‏ های عمیق ذهن پیوند می‏زند.
about violin design – طرح و مدل (II)

about violin design – طرح و مدل (II)

آنچه تا کنون مطرح شد در باب کیفیت و چگونگی ایجاد ساختار یک محصول بود. اما نکته جالب از آنجا آغاز می شود که بخواهیم این سلسله به هم پیوسته را در کنار یکدیگر سامان دهیم تا در نهایت به طرحی قابل استفاده برای خلق مدلی به جهت ساخت در قالب اولیه ویلن منجر شود. در توازی با این اصول لازم، تاریخ نیز ما را همراهی می کند تا که از تنوع اختراعات و اکتشافات علمی وهمچنین تغییراتی که در ساختمان آلات موسیقی رخ داده است مطلع باشیم.
مروری کوتاه بر چهار کتاب از فرهاد فخرالدینی (III)

مروری کوتاه بر چهار کتاب از فرهاد فخرالدینی (III)

اما به غیر از این موضوع در فصلی از کتاب در خصوص ریتم و ارتباطش با افاعیل و اوزان عروضی نکات جالبی مطرح شده است. در متن کتاب، نویسنده به یادداشتی که استاد فقید علی تجویدی در تقدیمیه‌ی کتاب خود «موسیقی ایرانی» به وی نوشته اشاره می‌کند که مرحوم تجویدی کتاب خود را «حاصل یک عمر تلاش عاشقانه» خوانده است. بی‌شک این کتاب فرهاد فخرالدینی نیز اینگونه است و به رشته‌ی تحریر درآمدن این کتاب به جهت اینکه ما و آیندگان بدانند که این استاد چه تلقی‌ای از محتوای موسیقی ایرانی داشته، رخداد مهمی‌ست و بی‌تردید نوشته شدن این کتاب از نوشته‌نشدن‌اش بهتر بوده است.
هالی کول

هالی کول

هالی کول، خواننده کانادایی را نمیتوان از جمله هنرمندانی دانست که در دسته خاصی جای میگیرند. آوایی خش دار و اغوا کننده دارد که به طور کنایه آمیزی با طبیعت شوخ و صاف و ساده او در تضاد است و همین خصوصیات به او کمک کرده اند تا بتواند استانداردهای سنتی و کلاسیک پاپ را تغییر دهد.
لئوپاد آئور (III)

لئوپاد آئور (III)

هیچ گاه آرشه را بر نمی داشت تا پاساژها را توضیح دهد. اگرچه خود هوادار و استاد تکنیک بود. بنابر ترسی که هنرجویان از سوال پرسیدن از آئور داشتند از یکدیگر سوال میکردند. وی استعدادها را تخمین می زد اما هیچ بهانه ای را برای عدم دقت، بی نظمی و غیبت نمی پذیرفت. وی به وقت شناسی بسیار اهمیت می داد، انتظار داشت هنرجویانش به جزئیات توجه کنند، کلاسهای وی به همان میزان اجراهای رسیتال سخت بودند!
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (IX)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (IX)

دوم آن که استفاده از نگارش و اجرای از روی آن، برای به خاطر آوردنِ خطوط کلی آثار موسیقی ایرانی است. چنانچه کارگان (رپرتوار) موسیقی ایرانی را منحصر به ردیف خاصی ندانیم و کلیه چهار مضرابها، پیش درآمدها، تصانیف، رِنگها و سایر قطعات معتبر ساخته شده توسط اساتید مسلم موسیقی ایرانی را همراه با ردیف، جزو کارگان موسیقی ایرانی بدانیم، متوجه خواهیم شد که حجم بسیار بالایی از گوشه و قطعه را در اختیار داریم و هیچ کس نمی تواند این حجم مطلب موسیقیایی پیچیده را کامل و بدون نقص از بر داشته باشد. راه حل سریع و آسانِ به خاطر آوردن قسمتهای مختلف کارگان، استفاده از نتِ نگارش یافته آن مطالب است که مسلما نگارش دقیق تر و کامل تر، کارآمدتر هم هست. لازم به ذکر است که در این مورد میتوان از اجرای مواد کارگان، موجود بر روی حاملهای صوتی، هم استفاده کرد.
جاوید افسری راد و ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ

جاوید افسری راد و ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ

«ماه در چاه»، مجموعه ای از ساخته های جاوید افسری راد آهنگساز ایرانی و نوازنده سنتور، به زودی توسط ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ به اجرا در می آید. این مجموعه هفت قطعه در مایه های شور، اصفهان، بیات شیراز، سه گاه، نوا و چهارگاه است که ۶۰ نوازنده نروژی در روزهای ۱۴ و ۱۵ سپتامبر (۲۳ و ۲۴ شهریور) در اسلو به اجرا آن می پردازند. رهبری این ارکستر را پتر زیلوی (Peter Szilvay) برعهده دارد.
برداشتی شاعرانه از کنسرتو ویولون اپوس ۶۱ بتهوون

برداشتی شاعرانه از کنسرتو ویولون اپوس ۶۱ بتهوون

ابدا قصد ندارم که تفسیری فنی بر این اثر بنویسم. چرا که عظمت این اثر بر هیچ کس پوشیده نیست. از آن گذشته نه جسارتش را دارم نه بضاعتش. اما این اثر چنان بر آشفته ام می کند که می خواهم احساس روحی خود را که بسیار شاعرانه است را بیان کنم.
گزارش تصویری از کنسرت شادروان و گروه طیفور

گزارش تصویری از کنسرت شادروان و گروه طیفور

۲۸ اردیبهشت ماه، گروه طیفور با همراهی مهیار شادروان در تالار اندیشه حوزه هنری به روی صحنه رفت. این برنامه در دو بخش اجرا شد که بخش اول شامل اجرای همنوازان تنبور بدون خواننده و بخش دوم در آواز دشتی با همراهی خواننده سولیست تنظیم و شامل آواز، تصنیف و قطعات ضربی بود.