آنها برای بردن من می آیند

ترانه نوآورانه یا novelty record اصطلاحی است که برای موسیقی همراه با نوآوری در اجرا و استفاده خلاقانه از فنون صدابرداری، به طوری که این نوآوری به یک روش محبوب اجرا و ضبط بدل شود، به کار میرود. در طی سالیان، ترانه هایی نوآورانه اجرا و ضبط شده اند که عجیب ترین و موفق ترین آنها، اثری از ناپلئون چهاردهم Napoleon XIV به نام : “They’re Coming to Take Me Away, Ha-Haaa!” (آنها برای بردن من می آیند، ها هااا) است.

این ترانه درباره ابتلای خواننده به بیماری روحی است که به خاطر بی وفایی معشوق به آن دچار شده است.این ترانه در زمان خود به خاطر برخورد صریح-هر چند طنز آمیز- با این موضوع بسیار بحث انگیز شد، در قسمت اول اشعار آن چنین آمده است :
“یادت می آید که میرفتی و من به زانو افتاده التماس میکردم که نروی تا من دیوانه نشوم؟
خوب
تو بالاخره مرا ترک کردی و سپس روزها بدتر و بدتر شدند و حالا میبینی که من کاملا عقلم را از دست داده ام…”

از لحاظ موسیقایی این “ترانه” از این جهت اهمیت دارد که هرچند یک ملودی برای آن درنظر گرفته شده است، اما در واقع هیچ نت موزیکالی در آن نواخته نمیشود. در عوض همراه با صدای خواننده از ترکیب ضربه های درامز و دایره زنگی استفاده شده است که در قسمتهایی با صدای آژیر، که احتمالا تداعی کننده صدای خودرو تیمارستانی است که “برای بردن من می آیند” همراه شده است. به علاوه برای نشان دادن روان پریشی فزاینده راوی، زیر و بمی صدا با ترفندهای صوتی استودیویی (گلیسندو glissando)، در بخشهایی به شدت تغییر میکند.

این ترانه را میتوان یک قطعه موسیقی “رپ” ابتدایی نیز دانست، زیرا خواننده در آن به جای با آواز خواندن اشعار، آنها را با ریتم خاصی ادا میکند و اشعار او نیز مایه ای معترضانه و واقعی دارند. عده ای از شنوندگان اعتقاد دارند که این اجرا- یا لا اقل بخش پرکاشن و دایره زنگی آن- الهام گرفته از یک ترانه مارش اسکاتلندیست.

ناپلئون چهاردهم، در این میان به خواندن اشعار ورد مانندی حاکی از موقعیت افسرده کننده خود پرداخت و با این اثر نامتعارف خود به رتبه سوم چارت تابستان ۱۹۶۶ وارد شد. جالب اینکه یک میلیون نسخه از ترانه ای با مضمون دیوانه ای در راه تیمارستان، در بریتانیا که مردم آن به باثبات بودن شخصیت خود افتخار میکنند، فروخته شد. این اثر بحث و جدل فراوانی به بار آورد و تنها ۵ هفته در فهرست ۲۰ ترانه برتر باقی ماند، که البته یک دلیل این ماجرا این بود که بسیاری از شبکه های رادیویی، در پی اعتراض والدین، از پخش این ترانه خودداری کردند.

ناپلئون چهاردهم
ناپلئونن چهاردهم در واقع مهندس صدابرداری ۲۸ ساله ای به نام جری ساموئلز Jerry Samuels بود که قبل از اجرای این اثر، ترانه های موفقی برای خوانندگان پاپ از جمله جانی ری Johnny Ray 1990-1927 خواننده، ترانه سرا و پیانیست آمریکایی سامی دیویس پسر Sammy Davis, Jr. 1990-1925 خواننده و بازیگر آفریقایی-آمریکایی، مینوشت و خودش نیز چند تک ترانه “عادی” ضبط کرده بود. ترانه …They’re Coming در زمان خودش، با ضرباهنگ دیوانه کننده سازهای کوبه ای و شیوه ضبط پر زیر و بمش، اثری سطح بالا و پیچیده به شمار میرفت.

audio.gif بشنوید “They’re Coming to Take Me Away, Ha-Haaa!”

الگوی اصلی درام از پخش مداوم حلقه ۱۰ ثانیه ای از نوار ضبط شده ایجاد شده بود و ساموئلز با حفظ ضرباهنگ اصوات سازی و تغییر سرعت صدای خواننده فضایی ایجاد کرد که کاملا تداعی کننده حال و هوای دیوانگی تدریجی راوی بود. از این ترانه عجیب تر، طرف دوم صفحه آن بود که “!aaah-aH, yawA eM ekaT ot gnimoC er’yehT,” نام داشت و همانطور که میتوانید حدس بزنید، همان ترانه بود که به طور معکوس پخش و ضبط شده بود و تا کنون غیر قابل شنیدن قطعه ضبط شده بر روی صفحه گرامافون وینیل بوده است.

ناپلئون چهاردهم برای تداوم موفقیت مالی They’re Coming… آلبومی را تهیه کرد که در آن واریاسیونهایی از این تم- از جمله Bats in My Belfry (خفاشهایی در سر من) و I Live in a Split-Level Head (در سری دو طبقه)- وجود داشت.

بیشتر ترانه های این آلبوم، بر خلاف تک ترانه موفق اول او، توسط خودش نوشته نشده بود، بلکه به قلم نویسنده کمدی، جیم لینر Jim Lehner بودند و آهنگسازی آنها را بابی گاش Bobby Gosh انجام داده بود. البته این نوآوری به سرعت جذابیت اولیه خود را از دست داد زیرا این ترانه از نوع آثاری نبود که برای ادامه یافتن و تکرار مناسب باشند.

زندگی حرفه ای و مشاغل ساموئلز هم به اندازه ترانه بی رقیبش سنت شکنانه و غیرقابل پیش بینی بود، او حتا مدتی از راه فروش گیره سیگار ماری جوانا به فروشندگان مواد مخدر امرار معاش میکرد. در طی دو دهه گذشته ساموئلز در پیانو بارهای منطقه فیلادلفیا کار میکند. در تازه ترین CD ناپلئون چهاردهم، تعدادی از ترانه های آلبوم سال ۱۹۶۶ او همراه با چند اثر مربوط به سال ۱۹۹۵ گردآوری شده اند.

music.yahoo.com

یک دیدگاه

  • ali
    ارسال شده در آذر ۱۹, ۱۳۸۵ در ۸:۱۶ ق.ظ

    darbare andre rieu benevisid

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVI)

هرچند، ایده ی ساختن قطعه ای بر اساس زندگانی حواریون در ذهن او باقی ماند تا اینکه در فستیوال سال ۱۹۰۳ او دوباره به موضوع دلخواه خود بازگشت. وی در ابتدا یک اوراتوریو در سه قسمت تدارک دیده بود که شامل خیانت یهودا، نفی کردن پطرس و به عروج رفتـن عیسی مسیح بود. بیماری دوباره به سراغ او آمد و بدین ترتیب او تنها به قسمت عروج روحانی مسیح پرداخته و آن را “سلطنت” نام نهاد. مدت ها بعد، او قسمت سومی به نام “قضاوت آخر” به این اوراتوریو اضافه کرد اما هیچگاه این قطعه را به پایان نرساند.

فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با میدیا فرج نژاد آهنگساز و نوازنده درباره فعالیت های این موسیقیدان جوان، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.

از روزهای گذشته…

نگاهی به وضعیت خواننده و خواننده سالاری در موسیقی معاصر ایران (V)

نگاهی به وضعیت خواننده و خواننده سالاری در موسیقی معاصر ایران (V)

البته این مساله به برخی نوازندگان نیز سرایت کرده و برای مثال شاهد هستیم گروه شیدای کنونی نیز با همین وضعیت اداره می شود و اکثر نوازندگان این گروه از حقوق های هنری خود ناراضی هستند و آن را در شأن هنری خود نمی دانند. متاسفانه همانگونه که قبلا نیز ذکر شد هنرمندان خوانندۀ ما نه تنها تلاشی در جهت رفع این مشکلات فرهنگی و هنری نمی کنند بلکه در تلاش هستند تا این وضعیت همچنان به نفع آنها حفظ شود و آنها بتوانند از این مسیر، درآمد و حقوق بیشتری داشته باشند.
مبداء تاریخی به نام مسیح استرادیواری  <br>(messiah stradivari)

مبداء تاریخی به نام مسیح استرادیواری
(messiah stradivari)

ویلنی که در سال ۱۷۱۶ میلادی به دست Antonio Stradivari ساخته شد و توسط ویلن ساز مشهور فرانسوی Jean-Baptiste Vuillaume در قرن نوزدهم، مسیح نام گرفت. به راستی بعد از یافتن ویلن مسیح استرادیواریوس، چه وقایعی رخ داد؟ آنچه را که امروز از ویلن مسیح استرادیواری در قالب تصاویر و عکسها می بینیم ،بیانگر مطالبی است که سردرگمی آشکاری را در مورد صحت و حقیقت این ساز به تائید می رساند.
Umbria Jazz Festival 2005

Umbria Jazz Festival 2005

فستیوال موسیقی جز “آمبریا” بدون شک یکی از مهمترین رخدادهای موسیقی Jazz در اروپا و آمریکا است. این فستیوال از سال ۱۹۷۳ همه ساله در حال اجرا است و در دهه هفتاد پذیرای بزرگانی چون Dizzy Gillespie و Miles Davis نیز بوده است.
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (II)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (II)

در این شماره به بررسى چند شیوه ى آموزشى مى پردازم که نه تنها بى ارتباط به مسائل مربوط به تمرینِ هنرجویان نیست بلکه به ترتیب در شماره هاى بعدى ارتباطِ بین شیوه هاى آموزش، با کیفیت و کمیت تمرین را روشن خواهم ساخت.
استوکوفسکی رهبر بدون باگت

استوکوفسکی رهبر بدون باگت

لپولد استوکوفسکی (Leopold Stokowski) یکی از مشهورترین رهبران ارکستر جهان است که شیوه رهبری خاص وی که رهبری ارکستر بدون چوب رهبری – باگت – میباشد نیز شخصیت متمایزی نسبت به همتایانش ایجاد نموده است. رهبری برخی از برترین ارکسترهای جهان و اجرا در صحنه های مختلف بین المللی از جمله هنرنمایی های او میباشد.
کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (III)

کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (III)

تا کنون ۵ عنوان کتاب کتاب‌شناسی موسیقی به زبان فارسی چاپ شده، که به ترتیب سال انتشار عبارت است از: [۱] «کتاب‌شناسی موسیقی» تالیف ویدا مشایخی ۱۳۵۵ «مرکز اسناد فرهنگی آسیا»، [۲] «کتاب‌شناسی موسیقی» تالیف «محمدحسین درافشان»۱۳۸۲ «مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیما»، [۳] «کتاب‌شناسی موسیقی (۱۳۸۱-۱۲۸۱)» تالیف «مهتاب خرمشاهی» ۱۳۸۳ «سرود»، [۴] «کتاب‌شناسی موسیقی در ایران» تالیف «سیمین حلالی» ۱۳۸۴ «ماهور» و [۵] «کتاب‌شناسی و مقاله‌شناسی موسیقی ایران به طریق توصیفی» تالیف «سید علی‌رضا میرعلی‌نقی» ۱۳۸۶ «مرکز موسیقی حوزه هنری» (۷). شاید اولین نکته‌ای که در همان نظر اول توجه را جلب می‌کند فاصله‌ی تقریبا سی ساله میان اولی و بقیه‌ی کتاب‌شناسی‌های موجود است.
دایانا کرال

دایانا کرال

سالهای سال آلبوم های موسیقی یا ترانه های بالای جدول Top 10 در انحصار سبک هایی مانند rock، pop و یا شاخه های آنها بود و تنها این سبکها بودند که روی بیلبردها و جداول مقایسه ای با هم برای رسیدن به رتبه اول رقابت میکردند.
گفتگو با حسین علیشاپور (IV)

گفتگو با حسین علیشاپور (IV)

چنین اتفاقی تا حد زیادی در مورد ساز، مثلا سبک های سه تار و تار نوازی رخ داده. به طور مثال تاری که استاد علیزاده می نوازد با تاری که میرزاعبدلله می نوازد بسیار تفاوت دارد. اما این اتفاق در مورد آواز چندان رخ نداده.‌ در مورد آواز خیلی ها هستند که ردیف را شناخته اند و از آن عبور کرده اند. منتهی ما در هیچ حوزه ای از موسیقی ایرانی شخصیت کاریزماتیکی مثل آقای شجریان نداریم.
ویژگی های یک سنتور خوب (VII)

ویژگی های یک سنتور خوب (VII)

در ادامه سعی می کنم به نکاتی اشاره کنم که در مجموع باعث بهتر شدن صدای یک ساز می شوند: جا افتادن ساز (یا به اصطلاح آب بندی شدن): گفته می شود هر چه یک ساز بیشتر مضراب بخورد صدای آن بهتر و پخته تر می شود. این مطلب صحت دارد اما نه برای هر سازی با هر کیفیتی بلکه این امر فقط برای سازهای خوب و خیلی خوب مصداق دارد. برای روشن شدن این مطلب به مثالی اشاره می کنم.
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (V)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (V)

با این نوع مشکلات بیانی و تعریفی و بدون شیوه یا متد بررسی، مشکل اساسی و مهم ِ شناسایی عناصر سازنده و نوع ساختمانِ موسیقی ایرانی، مبهم و نارسا می ماند. استفاده از واژه های عامیانه مانند «مقام مادر» یا «تئوری برآمده از دل موسیقی» هم کار را مشکل تر می کند. مثلا مقام درآمد در شور «مقام مادر» نامیده شده اما به ابوعطا و بیات ترک که میرسیم، بلاتکلیف، نمی دانیم که درآمد ابوعطا هم «مادر» است یا نسبت دیگری دارد. در مورد تعریف مقام و شکل و اندازه اش هم بلاتکلیفی دیده می شود، یک دانگی ص ۳۱، دو دانگی ص ۴۵، سه دانگی ص ۵۴، سه دانگی در هم تنیده ص ۷۵٫ در پشت این انواع مقام ها، گام هفت صدایی فرنگی هم حضوری هرچند کم رنگ دارد که فزاینده ابهام است. در حالیکه هرمز فرهت در ۱۳۸۰ (برای فارسی زبانها) توضیح داده که مقام های موسیقی ایرانی هر یک شکل خاصی دارند و در قالب یک یا دو دانگ یا یک گام نمی گنجند. تئوری پرداز باید یا گفته پژوهنده قبلی را بپذیرد یا آن را نقد کرده و علت باطل بودنش را روشن کند.