دینا شور، ستاره دهه پنجاه

Dinah Shore 1916-1994
Dinah Shore 1916-1994
دینا شور Dinah Shore، در زمره یکی از مهم ترین ستاره های موسیقی در دو دهه آغازین پخش برنامه های تلویزیونی در آمریکا بود. در حقیقت طی سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۳ شخصیت های تلویزیونی انگشت شماری به محبوبیت دینا پدیدار گشتند. در کنار آواز خواندن، حضور او سمبل شخصیتی پر انرژی و بشاش در دهه پنجاه بود.

او اجرای شوی تلویزیونی محبوبThe Dinah Shore Chevy Show را از اکتبر سال ۱۹۵۶ در شبکه NBC آغاز نمود و تا اواخر سال ۱۹۶۳ ، با تهیه کنندگی کمپانی جنرال موتورز ادامه داد.

به طور کلی موفقیت دینا شور در اجرای شوهای مختلف تلویزیونی تاثیر عمده ای بر شهرت او داشت، رخدادی نادر در حضور زنان در عرصه تلویزیون. سبک خوانندگی اش که از هر گونه تظاهری مبرا بود او را به ستاره ای مبدل کرد که نامش چهار بار در لیست زنان تحسین شده جهان قرار گرفت.

در حقیقت او ابتدا کارش را در دهه ۳۰ با حضور در برنامه های رادیویی آغاز نمود، سپس وارد تلویزیون شد و با حضور طولانی و مداومش، بیش از پنجاه سال از اعضای این رسانه باقی ماند.

فرانسس رز شور Frances Rose Shore زمانی که دختر کوچکی بیش نبود، بسیار به خواندن علاقه داشت و مادرش که خود از خوانندگان contralto بود، مشوق اصلی او به شمار می رفت. پدرش غالبا او را همراه خود به فروشگاهش می برد تا برای مشتریان آواز بخواند و آنها را سرگرم نماید. ابتلا به بیماری فلج اطفال در سن دو سالگی سبب شده بود پاهای او تا اندازه ای از فرم خارج شوند و به هنگام راه رفتن لنگ بزنند، مشکلی که در سنین نوجوانی باعث خجالت او بود و شاید به همین دلیل به طور جدی به فعالیت در رشته های مختلف ورزشی پرداخت و این کار را سالها ادامه داد.

زمانی که دانشجوی کالج بود، در رادیوی شهر زادگاهش Nashville به فعالیت پرداخت و خرج تحصیلش را از این طریق تامین می کرد. او تحصیلاتش را در رشته جامعه شناسی در دانشگاه Vanderbilt University ادامه داد. اجرای آهنگ Dinah از آثار خواننده جز مشهورEthel Waters که موسیقی متن برنامه رادیویی اش را نیز تشکیل می داد، سبب شده بود تا همه او را با عنوان ” Dinah girl” بشناسند، او نیز این نام را برای شخصیت هنری خود برگزید. سرانجام دینا با تلاش بسیار برای کار در شبکه رادیویی WNEW استخدام شد و در کنار ستارگان آینده این رشته همچون فرانک سیناترا به فعالیت پرداخت.

audio fileبشنوید Sweet Violets را با صدای دینا شور

حضور موفقش در شبکه رادیویی فوق، مقدمات لازم جهت نقل مکان به شهر نیویورک را برایش فراهم نمود. تلاش های بی وقفه و پشتکارش علیرغم عدم موفقیت هایی که در مقام خواننده در دهه ۳۰ داشت، سبب شد در یک گروه موسیقی با عنوان ” WNEW ” ، بدون اثری از نا امیدی، به فعالیت هایش ادامه دهد. سر انجام در دهه ۴۰ آهنگ ” Yes, My Darling Daughter ” او با استقبال بی نظیری روبرو شد، به طوری که یک میلیون نسخه از آن به فروش رسید. در پی این موفقیت دینا آهنگ های بسیار دیگری از جمله ” Blues in the Night “، ” Buttons and Bows “، ” Dear Hearts and Gentle People ” که توسط Bing Crosby نیز اجرا شده و ” It’s So Nice to Have a Man Around the House ” را نیز اجرا نمود.

در سال ۱۹۵۰ دینا برای اولین بار به عنوان مهمان در برنامه Bob Hope در شبکه تلویزیونی NBC ظاهر شد، یک سال پس از آن این شبکه قرارداد حضور در یک شوی تلویزیونی را با او به امضاء رساند که تا سال ۱۹۵۶ از این شبکه پخش می شد و در حقیقت آغازی نو بر موفقیت های این هنرمند تلقی می شد.

شوی تلویزیونی The Dinah Shore Chevy Show حضوری دیگر از او در عرصه برنامه های تلویزیونی بود. دینا جایزه بهترین خواننده زن Emmy Awards را در سال ۱۹۵۴ به خود اختصاص داد، در سال ۱۹۵۶ به عنوان موفق ترین شخصیت مونث سال، برگزیده شد و بالاخره در سال ۱۹۵۹ بهترین هنرپیشه زن سریال های موزیکال شناخته شد.

پس از The Dinah Shore Chevy Show او سه برنامه تلویزیونی دیگر را اجرا نمود : یک talk show نود دقیقه ای با عنوان ” Dinah ” که سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۰ ادامه داشت، ” Dinah’s Place ” از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴ و سرانجام ” Dinah and Friends ” که طی سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ پخش می شد.

audio fileبشنوید یک ترانه ایرانی را با صدای دینا شور

دینا شور DINAH SHORE : با نام اصلی فرانسس رز شور در وینچستر آمریکا چشم به جهان گشود، در اول مارس ۱۹۱۷ متولد شد، تحصیلاتش را در سال ۱۹۳۹ در دانشگاه Vanderbilt وینچستر به پایان رساند. اولین ازدواجش با George Montgomery در سال ۱۹۴۳ بود که حاصلش یک فرزند پسر و یک فرزند دختر بود. Maurice Fabian Smith همسر دومش بود که در سال ۱۹۶۳ با یکدیگر ازدواج کردند ، ازدواجی که یک سال بیشتر به طول نینجامید. او در سال های ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۷۳، ۱۹۷۴ و ۱۹۷۶ برنده جایزه Emmy Awards شد. دینا در ۲۴ فوریه سال ۱۹۹۴ در بورلی هیلز، کالیفرنیا در اثر ابتلا به سرطان در سن ۷۷ سالگی در گذشت.

از میان معروف ترین برنامه های تلویزیونی او می توان به :
۱۹۵۱-۵۷ The Dinah Shore Show ۱۹۵۶-۶۳ The Dinah Shore Chevy Show ۱۹۷۰-۷۴ Dinah ۱۹۷۴-۷۹ Dinah’s Place ۱۹۷۶ Dinah and Her New Best Friends ۱۹۷۹-۸۴ Dinah and Friends ۱۹۸۹-۹۱ A Conversation With Dinah اشاره نمود.

از میان فیلم هایی که دینا در آنها به ایفای نقش پرداخته می توان :
Thank Your Lucky Stars, 1943; Up In Arms, 1944; Belle of the Yukon, 1944; Follow the Boys, 1944; Till the Clouds Roll By, 1946;) ; Aaron Slick from Punkin Crick, 1952; Oh God!, 1977.
را نام برد. در دو فیلم ake Mine Music در ۱۹۴۶ و Fun and Fancy Free در سال ۱۹۴۷ نیز از صدای دیانا استفاده شده است.

museum.tv

2 دیدگاه

  • امير
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۵ در ۳:۳۲ ب.ظ

    مثل همیشه خوب و خواندنی بود
    خیلی دلم میخواد ترانه های دینا شور رو بیشتر گوش بدم، مخصوصا ترانه ایرانی.
    ممکنه منو راهنمایی کنید که از کجا میتونم آلبومی از این خانم تهیه کنم.

  • soli
    ارسال شده در شهریور ۱, ۱۳۸۸ در ۱:۰۸ ق.ظ

    maniye esme in khanande chist?

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیابیانگرد: تقلید باعث بوجود آمدن آسیب های جسمی و هنری می شود

چون متدهای مدونی برای آموزش تکنیک آوازی نداشته ایم و فقط از طریق گوش هست که جوانان به شنیدن صدایی که استایل نادرست و تکنیک ناقص هستند عادت می کنند و آنها را الگو خودشان می کنند و این جریان باعث می شود، تکنیک و استایل افت کند و متاسفانه تقلید تا آنجاست که علاوه بر تقلید جنس صدا، از فیگور ظاهری هم و نوع آرایش مو خوانندگان دیگر هم تقلید می کنند!

گزارش از نقد آلبوم عطاریه (II)

پورقناد در پایان گفت: به نظر من آلبوم عطاریه به جز در قطعه «سرچشمه» به صورت خودخواسته سعی کرده پا را فراتر از فرم های شناخته شده نگذارد. در این اثر قطعات «سرچشمه» و دو تصنیف در آواز بیات ترک که از قدرت ملودیک قابل قبولی برخوردار است، بهترین آثار این آلبوم محسوب می شوند. وی همچنین با انتقاد از اجرای بعضی از بخش های متر آزاد این اثر به صورت بداهه گفت: بخشی از آواز های این آلبوم خوشبختانه به صورت طراحی شده ارائه شده بود که کیفیت قابل قبولی داشت ولی ظاهرا در بخش هایی از آلبوم بداهه نوازی انجام شده که بهتر است امروز از این کار اجتناب شود چراکه به خاطر تکرار مکررات، دچار کلیشه و اشباع شده ایم.

از روزهای گذشته…

about violin design – طرح و مدل (II)

about violin design – طرح و مدل (II)

آنچه تا کنون مطرح شد در باب کیفیت و چگونگی ایجاد ساختار یک محصول بود. اما نکته جالب از آنجا آغاز می شود که بخواهیم این سلسله به هم پیوسته را در کنار یکدیگر سامان دهیم تا در نهایت به طرحی قابل استفاده برای خلق مدلی به جهت ساخت در قالب اولیه ویلن منجر شود. در توازی با این اصول لازم، تاریخ نیز ما را همراهی می کند تا که از تنوع اختراعات و اکتشافات علمی وهمچنین تغییراتی که در ساختمان آلات موسیقی رخ داده است مطلع باشیم.
نقد آرای محمدرضا درویشی (II)

نقد آرای محمدرضا درویشی (II)

اگرچه محمدرضا درویشی کتاب «بیست ترانه‌ی محلی فارس» را در سال ۱۳۶۳ با انتشارات چنگ منتشر کرده بود ولی می‌توان گفت، او فعالیت قلمی و نوشتاری در حیطه‌ی موسیقی را با چاپ نخستین مقاله‌اش با عنوان «موسیقی محلی ایران، سنّت یا نوآوری» در فروردین ماه ۱۳۶۷ در مجله‌ی آدینه (شماره‌ی ۲۱) آغاز کرد.
فراکتال و کاربرد آن در موسیقی (II)

فراکتال و کاربرد آن در موسیقی (II)

مندلبرت، پدر هندسه ی فراکتالی، فراکتال را بدین صورت تعریف میکند: “یک شکل فراکتالی مجموعه ای از اشکال در هم پیچیده و مجزاست بطوریکه اگر یک قطعه از آن را بزرگ کنیم، شکل حاصل همانند شکل نخستین در خواهد آمد و همچنین با احتمالی اندک بدشکل و بیریخت خواهد شد”
سلطانی: مینی مالیسم کورتاژ را می توان مینی مالیسم جسورانه نامید

سلطانی: مینی مالیسم کورتاژ را می توان مینی مالیسم جسورانه نامید

مراحل اولیه ی مینی مالیسم همراه بود با روح مکاشفه و کشف مدل هایی از موسیقی خارجِ اروپا. هم زمان با یانگ که مشغول آموختن دروس هنری بود، ریچ طبالی غرب آفریقا را مطالعه کرده و در پی آن بود که بداند ساختارهای موسیقی ایجاد شده از ایده های پایه تا چه حد می توانند بسیط و گسترده شوند.
گذر از مرز ستایشِ محض (I)

گذر از مرز ستایشِ محض (I)

بیشتر اوقات انتشار پرونده‌ی مطبوعاتی به نام یک شخص -به مثابه متمایز کردن او از دیگر نوشته‌ها- حکم بزرگداشت می‌یابد. بزرگداشتی که به اعتبار تمایز اعمال شده- مستقل از جهت‌گیری مطالب- دیده می‌شود. هم از این روست که ناخودآگاه بیشتر مطالب در ستایش شخص مورد بحث از کار درمی‌آیند؛ در ستایش آثارش، کردارش (هنری و غیر هنری) و گفتارش. نتیجه؛ خواننده خویش را با روایتی سخت ستایش‌گرانه از یک هنرمند روبرو می‌بیند.پنداری که هیچ هنگام ایرادی بر او وارد نشده و هیچ کس در نقد وی چیزی ننوشته است. آشکار است که حقیقت به گونه‌ی دیگری است و چنانکه تمام پدیده‌های شناخته شده در تجربه‌ی روزمره‌ی ما می‌گویند، همه چیز دو وجه تاریک و روشن را به هم آمیخته دارد. پس نقد و داروی معطوف به بدی نیز به کار شناخت شخصیتی هر چند ستایش شده، می‌آید. و به گمانی جز این راهی نیست تا چهره‌ی حقیقی موضوع روشن شود.
نگاهی به اپرای مولوی (VI)

نگاهی به اپرای مولوی (VI)

سبک خوانندگی خاص علیشاپور به حدی در این اپرا به زنده شدن نقش او کمک کرده که گویی تا به حال علیشاپور برای خواندن این نقش روی این سبک کار میکرده است! نوع بیان او، نوع تحریر ها و محبتی که در این صدا وجود دارد، سلطان العلما را با قدرت در ذهن مخاطبان حک کرده است.
او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (II)

او پیانیست بود یا شوپنیست؟ (II)

در یک نیمه شب به ناگه وقتی صدای پیانو بلند شد، همگان تصور کردند که ارواح آن قصر قدیمی پیانو می ­نوازند و با شتاب به سمت پیانو رفتند و به ناگه فردریک ۶ ساله را پشت ساز دیدند و تمام خانواده شوپن با اشک و ناله پنداشتند که روح و جسم فردریک توسط ارواح موزیسین آن قصر قدیمی تسخیر شده است.
منیره خلوتی

منیره خلوتی

ترس از بداهه نوازی

ترس از بداهه نوازی

بسیاری از کسانی که نمی خواهند بداهه نوازی کنند بیشتر بیم آنرا دارند هنگام اجرا نت غلطی را بزنند که بد صدا باشد و یا چنانچه با یک گروه مینوازند از این موضوع میترسند که از هارمونی گروه عقب یا جلو بیفتند.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

در اینجا یادآوری این نکته ضروری است که همهِ قسمتهای تاکنونی آهنگ، فقط ساخته و پرداختهِ ذهن وقاد خالقی و دسترنج او میباشند و اجرای استاد نی داود اصولاً با ملودی اصلی آغاز میشود و فاقدِ همهِ این مقدمه هاست. این همان نکته ایست که در آغاز این مقال، از آن سخن رفت. اجرای خالقی قسمتهای دیگری هم دارد که در اجرای نی داود نیست.