دینا شور، ستاره دهه پنجاه

Dinah Shore 1916-1994
Dinah Shore 1916-1994
دینا شور Dinah Shore، در زمره یکی از مهم ترین ستاره های موسیقی در دو دهه آغازین پخش برنامه های تلویزیونی در آمریکا بود. در حقیقت طی سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۳ شخصیت های تلویزیونی انگشت شماری به محبوبیت دینا پدیدار گشتند. در کنار آواز خواندن، حضور او سمبل شخصیتی پر انرژی و بشاش در دهه پنجاه بود.

او اجرای شوی تلویزیونی محبوبThe Dinah Shore Chevy Show را از اکتبر سال ۱۹۵۶ در شبکه NBC آغاز نمود و تا اواخر سال ۱۹۶۳ ، با تهیه کنندگی کمپانی جنرال موتورز ادامه داد.

به طور کلی موفقیت دینا شور در اجرای شوهای مختلف تلویزیونی تاثیر عمده ای بر شهرت او داشت، رخدادی نادر در حضور زنان در عرصه تلویزیون. سبک خوانندگی اش که از هر گونه تظاهری مبرا بود او را به ستاره ای مبدل کرد که نامش چهار بار در لیست زنان تحسین شده جهان قرار گرفت.

در حقیقت او ابتدا کارش را در دهه ۳۰ با حضور در برنامه های رادیویی آغاز نمود، سپس وارد تلویزیون شد و با حضور طولانی و مداومش، بیش از پنجاه سال از اعضای این رسانه باقی ماند.

فرانسس رز شور Frances Rose Shore زمانی که دختر کوچکی بیش نبود، بسیار به خواندن علاقه داشت و مادرش که خود از خوانندگان contralto بود، مشوق اصلی او به شمار می رفت. پدرش غالبا او را همراه خود به فروشگاهش می برد تا برای مشتریان آواز بخواند و آنها را سرگرم نماید. ابتلا به بیماری فلج اطفال در سن دو سالگی سبب شده بود پاهای او تا اندازه ای از فرم خارج شوند و به هنگام راه رفتن لنگ بزنند، مشکلی که در سنین نوجوانی باعث خجالت او بود و شاید به همین دلیل به طور جدی به فعالیت در رشته های مختلف ورزشی پرداخت و این کار را سالها ادامه داد.

زمانی که دانشجوی کالج بود، در رادیوی شهر زادگاهش Nashville به فعالیت پرداخت و خرج تحصیلش را از این طریق تامین می کرد. او تحصیلاتش را در رشته جامعه شناسی در دانشگاه Vanderbilt University ادامه داد. اجرای آهنگ Dinah از آثار خواننده جز مشهورEthel Waters که موسیقی متن برنامه رادیویی اش را نیز تشکیل می داد، سبب شده بود تا همه او را با عنوان ” Dinah girl” بشناسند، او نیز این نام را برای شخصیت هنری خود برگزید. سرانجام دینا با تلاش بسیار برای کار در شبکه رادیویی WNEW استخدام شد و در کنار ستارگان آینده این رشته همچون فرانک سیناترا به فعالیت پرداخت.

audio fileبشنوید Sweet Violets را با صدای دینا شور

حضور موفقش در شبکه رادیویی فوق، مقدمات لازم جهت نقل مکان به شهر نیویورک را برایش فراهم نمود. تلاش های بی وقفه و پشتکارش علیرغم عدم موفقیت هایی که در مقام خواننده در دهه ۳۰ داشت، سبب شد در یک گروه موسیقی با عنوان ” WNEW ” ، بدون اثری از نا امیدی، به فعالیت هایش ادامه دهد. سر انجام در دهه ۴۰ آهنگ ” Yes, My Darling Daughter ” او با استقبال بی نظیری روبرو شد، به طوری که یک میلیون نسخه از آن به فروش رسید. در پی این موفقیت دینا آهنگ های بسیار دیگری از جمله ” Blues in the Night “، ” Buttons and Bows “، ” Dear Hearts and Gentle People ” که توسط Bing Crosby نیز اجرا شده و ” It’s So Nice to Have a Man Around the House ” را نیز اجرا نمود.

در سال ۱۹۵۰ دینا برای اولین بار به عنوان مهمان در برنامه Bob Hope در شبکه تلویزیونی NBC ظاهر شد، یک سال پس از آن این شبکه قرارداد حضور در یک شوی تلویزیونی را با او به امضاء رساند که تا سال ۱۹۵۶ از این شبکه پخش می شد و در حقیقت آغازی نو بر موفقیت های این هنرمند تلقی می شد.

شوی تلویزیونی The Dinah Shore Chevy Show حضوری دیگر از او در عرصه برنامه های تلویزیونی بود. دینا جایزه بهترین خواننده زن Emmy Awards را در سال ۱۹۵۴ به خود اختصاص داد، در سال ۱۹۵۶ به عنوان موفق ترین شخصیت مونث سال، برگزیده شد و بالاخره در سال ۱۹۵۹ بهترین هنرپیشه زن سریال های موزیکال شناخته شد.

پس از The Dinah Shore Chevy Show او سه برنامه تلویزیونی دیگر را اجرا نمود : یک talk show نود دقیقه ای با عنوان ” Dinah ” که سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۰ ادامه داشت، ” Dinah’s Place ” از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴ و سرانجام ” Dinah and Friends ” که طی سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ پخش می شد.

audio fileبشنوید یک ترانه ایرانی را با صدای دینا شور

دینا شور DINAH SHORE : با نام اصلی فرانسس رز شور در وینچستر آمریکا چشم به جهان گشود، در اول مارس ۱۹۱۷ متولد شد، تحصیلاتش را در سال ۱۹۳۹ در دانشگاه Vanderbilt وینچستر به پایان رساند. اولین ازدواجش با George Montgomery در سال ۱۹۴۳ بود که حاصلش یک فرزند پسر و یک فرزند دختر بود. Maurice Fabian Smith همسر دومش بود که در سال ۱۹۶۳ با یکدیگر ازدواج کردند ، ازدواجی که یک سال بیشتر به طول نینجامید. او در سال های ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۷۳، ۱۹۷۴ و ۱۹۷۶ برنده جایزه Emmy Awards شد. دینا در ۲۴ فوریه سال ۱۹۹۴ در بورلی هیلز، کالیفرنیا در اثر ابتلا به سرطان در سن ۷۷ سالگی در گذشت.

از میان معروف ترین برنامه های تلویزیونی او می توان به :
۱۹۵۱-۵۷ The Dinah Shore Show ۱۹۵۶-۶۳ The Dinah Shore Chevy Show ۱۹۷۰-۷۴ Dinah ۱۹۷۴-۷۹ Dinah’s Place ۱۹۷۶ Dinah and Her New Best Friends ۱۹۷۹-۸۴ Dinah and Friends ۱۹۸۹-۹۱ A Conversation With Dinah اشاره نمود.

از میان فیلم هایی که دینا در آنها به ایفای نقش پرداخته می توان :
Thank Your Lucky Stars, 1943; Up In Arms, 1944; Belle of the Yukon, 1944; Follow the Boys, 1944; Till the Clouds Roll By, 1946;) ; Aaron Slick from Punkin Crick, 1952; Oh God!, 1977.
را نام برد. در دو فیلم ake Mine Music در ۱۹۴۶ و Fun and Fancy Free در سال ۱۹۴۷ نیز از صدای دیانا استفاده شده است.

museum.tv

2 دیدگاه

  • امير
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۵ در ۳:۳۲ ب.ظ

    مثل همیشه خوب و خواندنی بود
    خیلی دلم میخواد ترانه های دینا شور رو بیشتر گوش بدم، مخصوصا ترانه ایرانی.
    ممکنه منو راهنمایی کنید که از کجا میتونم آلبومی از این خانم تهیه کنم.

  • soli
    ارسال شده در شهریور ۱, ۱۳۸۸ در ۱:۰۸ ق.ظ

    maniye esme in khanande chist?

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره‌ی پتریس وسکس (VI)

در آغاز این قرن در سال ۲۰۰۵ وسکس قطعه‌ی دیگری با عنوان کانتو دی فورتزه برای دوازده ویولنسل و فیلارمونیک برلین نوشت. او می‌گوید «این قطعه با قسمتی ساکن و خاموش شروع می‌شود. قلب کار شامل دو موج گسترشی است. ابتدا قطعه به آرامی فرود می‌کند و دور می‌شود تا با موفقیت به اوج برسد. سپس منجر به یک نقطه‌ی عطف می‌شود. در مقایسه، بیشتر قطعات و ترکیبات من در سکوت حل می‌شوند. نقطه‌ی اوج کانتو در فورتزه در یک فورتیسیمو بسیار پر قدرت وجود دارد. من متوجه شده‌ام که با موسیقی می‌توان جهان را متعادل نگه داشت.»

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

ایستگاه میدان انقلاب: در ایستگاه متروی میدان انقلاب، دو نقطه بیش از هر مکان دیگری محلّ تجمع نوازنده‌ها بوده است. اوّلی همکف ایستگاه دقیقاً پس از عبور از ورودی تنگ ایستگاه و پشت به سوپرمارکتی است که در یکی دوسال اخیر باز شده است. تنها دفعاتی که دیده‌ام نوازندگانی در این نقطه به اجرای موسیقی بپردازند دو نوازندهٔ دف و سه‌تار بوده است. این دو نوازنده یک زن و مرد حدوداً سی و چند ساله بودند. مرد سه‌تار می‌نواخت و زن هم دف. بعد از چند بار متوالی که آن‌ها را دیدم، دیگر هیچ‌گاه آن‌ها را ندیدم. ازدحام و سروصدای آن نقطه آن‌قدر زیاد است که نوازندهٔ سه‌تار همواره با میکروفون می‌نواخت و نوازندهٔ همراهش هم به‌جای آنکه مثلاً تنبک‌نواز باشد دف‌نواز بود؛ احتمالاً‌ هم برای آنکه صدای سازش راحت‌تر شنیده شود و هم اینکه ظرائف تنبک در آن فضا قابل شنیدن و درک کردن نبود.

از روزهای گذشته…

سیستم فواصل تقسیم مساوی طول (IV)

سیستم فواصل تقسیم مساوی طول (IV)

از آنچه فارابی در مورد تنبور بغدادی عنوان نموده است ٬ مشخص می شود که با سیستم فواصل با قدمتی پیش از اسلام مواجه گشته ایم. علی رغم نقش تمدنهای بین النهرین درشکل گیری ساختار تئوریک موسیقی یونان باستان ٬ به جرات می توان گفت که یونانیان اولین کسانی بودند که استفاده عملی از سیستم فواصل تقسیم مساوی طول را نشان دادند.
بالشتک نوین (III)

بالشتک نوین (III)

در ابتدا ممکن است که نوازنده با این موقعیت کنار آمده و با کمی فشار بر بدن خود این مشکلات را در روند تکرار و عادی سازی بر طرف شده تلقی نماید اما به مرور زمان بر اثر عدم انطباق لازم بالشتک (shoulder rest) را با بدن، آسیب های جسمی بروز نموده و در نتیجه با توجه به آسیب های احتمالی بر اندام و تحمل آن شاید به کیفیت دلخواه در نوازندگی دست نیافته و آنگونه برداشت شود که اشکالات نوازندگی او به دلایل دیگری همچون ناتوانی هوشی و یا استعداد او باشد که در نهایت می تواند باعث ترک دنیای نوازندگی شود.
گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

در این هنگام «قاسم آفرین» در نقد گرایش فمینیستی ابتدا خاطره‌ای تعریف کرد از اینکه سال‌های پیش متوجه شده است که بعضی کارهایی که انسان انجام می‌دهد با وجود ظاهر متفاوت، در خواست جذب جنس مخالف ریشه دارد و سپس پرسید آیا استنباط وی با گرایشی که امروز در کلاس مورد بحث است همسان است؟ مدرس پاسخ داد که موضوع جذابیت و جذب ارتباط چندانی با بحث حاضر ندارد. سپس قاسم آفرین نقد دیگری را مطرح کرد و آن هم اینکه پیشروی فمینیست‌ها (یا به‌طور کلی فمینیسم) منجر به توقف ادامه‌ی حیات نسل انسان خواهد شد. این نقدی است که در سال‌های اولیه‌ی نظریه‌ی فمینیستی در هنر نیز زیاد سخن از آن به میان آمده و حاوی فروکاهش کل جریان فمینیسم به حق فرزندآوری است، مانند این فراز که «شوارتز» تلقی مِیلر (Mailer) (منتقدی که نقد او بر کتاب «سیاست جنسی» «کیت میلت» (Kate Millett) بر وَن دِر تورن تاثیرگذار بود) و ون در تورن را از تعریف فمینیسم توضیح می‌دهد:
نگاهی کوتاه به مقایسه آکوستیکی تمبک و کلام (II)

نگاهی کوتاه به مقایسه آکوستیکی تمبک و کلام (II)

تولید دسته ای از آواهای گفتاری همراه با ارتعاش تارهای صوتی و تولید صدا است مانند “آ”، “e” و… به این دسته از آواها “صدادار، مصوت یا واکه (Voiced)” می گویند. برعکس در تولید دسته ای دیگر از آوا ها اندامهایی به غیر از تار صوتی نقش دارند مانند دندانها، لثه و… این آواهای بدون بهره از ارتعاش تارهای صوتی را “بی صدا، صامت یا بیواک (Voicless)” گویند مانند “ش”، “s” و… بعضی از آوا ها هم ترکیبی اند مانند “ز” که اندام گفتاری مجزا جهت تولید صدای آن نقش داشته و در واقع ترکیب صامت و مصوت است.
نت خوانی و اجرا

نت خوانی و اجرا

از نکاتی که در اجرای صحیح ترقطعات یاریگر نوازندگان است، نت خوانی آنهاست. در اغلب اوقات نوازندگان تمایلی به نت خوانی موسیقی مورداجرا دردوره ای که سرگرم تمرین آن هستند، ندارند.
گزارشى از اجراى اپراى فاوست در سالن متروپولیتن

گزارشى از اجراى اپراى فاوست در سالن متروپولیتن

اپراى (فاوست) اثر چارلز گونو، اثرى غنى از ملودى هاى زیبا اما با عمق احساسى بسیار کم است. یک اجراى جدید از این اثر در سالن اپراى مترو پولیتن به روى صحنه رفته است. تمام چشم ها به ساخته آندرى شربان دوخته شده بود. ممکن است هدف او کم اهمیت جلوه دادن سبک کار گونو باشد، که البته این کار جداً سخت است.
جای پرسش بنیادی صدا (II)

جای پرسش بنیادی صدا (II)

گذشته از این که با تعبیر «مدرنیته‌ی مستقل موسیقی معاصر ایران» که احتمالا در جایی تا کنون تشریح هم نشده، موافق باشیم یا نه (تا پایان با پرسش‌هایی تلویحا نشان خواهم داد که اگر مقصود همان باشد که از ظاهر چنین عبارتی برداشت می‌شود تا حد زیادی نمی‌توان با آن موافق بود)، رویداد به هدف‌هایش نزدیک شده است.
نقدى بر رسیتال پیانو لیلا رمضان در شیراز (I)

نقدى بر رسیتال پیانو لیلا رمضان در شیراز (I)

پنجشنبه ٢۶ آذرماه، تالار حافظ شیراز پذیراى لیلا رمضان، پیانیست ایرانى مقیم سوئیس بود. کنسرتى که از جهات بسیارى شایان توجه است. نکته ی حائز اهمیت نخست، کلاس بالاى نوازندگى این پیانیست بود. تکنیک درخشان، چالاکى و صلابتى که اجراى آثار موسیقى معاصر مى طلبد، درک ساختارهاى ریتمیک پیچیده و متنوع، حساسیت روى درجه بندى دینامیکى صدا، پدالگیرى متنوع بر اساس بافت و فضاسازى هر قطعه، شناخت موسیقى کلاسیک ایرانى و موسیقى معاصر جهان، به لیلا رمضان این توانایى را داده بود که بتواند بدون نگرانى از دشوارى آثار، به بیان رسا و نافذ خواست آهنگسازان بیاندیشد.
نقدی بر اجرای کنسرت ارکستر ملل (II)

نقدی بر اجرای کنسرت ارکستر ملل (II)

یکی دیگر از قطعات اجرا شده در این برنامه، سمفونی نفت اثر استاد علی نقی وزیری بود که با توجه به سایر آثار ایشان انتظاری شنیدن قطعه جدی تری را داشتم… این قطعه با تکنوازی هنرمند ارزنده تار و سه تار کیوان ساکت اجرا شد که معتقدم اجرای ایشان تحت تاثیر نواخته های اخیرشان با حرف ها و حدیث های فراوانی روبرو بود، چراکه اینجانب در سال ۱۳۶۷ افتخار شاگردی ایشان را داشته ام و سالهاست که با ویژگی های نوازندگی وآهنگسازی آقای ساکت آشنا هستم و از نزدیک شاهد روند کاری و فعالیت های هنری ایشان بوده ام.
چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (V)

چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (V)

قاعده ی هارمونیک ها خلاص شود ودر عین حال می دانیم که صدای خالص از دامان طبیعت گرفته می شود و پس از پالایش و فیلتر به دست ما نمی رسد، این امکان به وجود می آید، زمانی که صدا از دستان ما خارج می شود و مجدداً به دامان طبیعت باز می گردد ،به حیاتش ادامه می دهد. سؤال این جاست که در چنین شرایطی چگونه می توان پذیرفت که “سکوت” (Silence) اثر جان کیج (John Cage) در اتمسفر “۳۳:′۴ اش خالی از صدا بوده است؟ موسیقی کیج موسیقی طبیعت و انسان است، موسیقی ماندگار است؛ چرا که از مجموعه صداهای موجود در طبیعت استفاده می کند.