کریمی: هیچ استادی نمیتواند همه چیز را بیاموزد!

حامد پورساعی و فروغ کریمی
حامد پورساعی و فروغ کریمی
«فروغ کریمی»، نوازنده‌ی فلوت و کینوزولوگ، استاد دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وینِ اتریش، در تابستان سال گذشته سفری به تهران داشت و با همکاری «حامد پورساعی»، «سجاد پورقناد» و «میثم قدرتی» مسترکلاس سه‌روزه در تهران برگزار کرد. این چهارمین سفر ایشان به ایران بوده است؛ وی در سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ برای اجرای کنسرت -‌در تالار رودکی و خانه‌ی هنرمندان، دونوازی فلوت و گیتار- و برگزاری مسترکلاس، سفری به ایران داشت، اما این‌بار بدون برگزاری کنسرت، تنها به برنامه‌های مسترکلاس فلوت و موسیقی کینزیولوژی پرداخت.

در سال گذشته، اثری مشترک از همنوازی فروغ کریمی و حامد پورساعی که در تهران ضبط شده بود، از سوی انتشارات ماهور به بازار آمد و علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک، توانستند اجرایی از این دو هنرمند را بشنوند. کریمی در این چند دوره‌ی آموزشی که در ایران برگزار کرده، برای نخستین‌بار در ایران رشته‌ی موسیقی کینزیولوژی (Music-Kinesiologi) را که در دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین تدریس می‌کند، معرفی کرده است.

گفت‌وگویی که می‌خوانید در مردادماه سال قبل به بهانه‌ی کلاس‌های فروغ کریمی برای آموزش فنون انرژی‌زایی، با او و حامد پورساعی توسط سجاد پورقناد و علی نجفی ملکی صورت گرفته و بخش پایانی گفت‌وگو نیز در خصوص اجرایی نو از کنسرتوی فلوت سل‌ ماژور اثر «موتسارت» در وین با ایده و تنظیم اوست.

علی نجفی ملکی: خانم کریمی برای اولین سوال از مستر کلاس ها و شیوه ای که در مسترکلاس ها برای تدریس دارید، خصوصاً در رابطه با ساز فلوت که ساز تخصصی شماست بگویید.
فروغ کریمی:
قبل از شروع صحبت باید اظهار تأسف کنم از اینکه یکی از افرادی که باید امشب در بین ما حضور داشت، خانم «فلورانس لیپت» بود که متأسفانه به‌درود حیات گفتند و دیدار ما با ایشان انجام نشد؛ می‌دانم غیر از اینکه خانم لیپت بانویی با‌ اخلاقِ ممتاز بودند، سیستم آموزشی ایشان هم شباهت بسیاری با سیستم تدریس من داشت و از این بابت نیز، فقدان ایشان بسیار دردناک است.

اما درباره‌ی مستر‌کلاس‌های اخیر ضمن اظهار خرسندی که توانستم بعد از چند سال، این مسترکلاس سه روزه را با همت و کمک دوستان و در کوتاه‌ترین زمان برگزار کنم، باید بگویم در هر مستر‌کلاس حدود ۱۳ نفر شرکت داشتند. مسترکلاس اول و دوم در آموزشگاه آقای «مینوسپهر» برگزار شد که در روز نخست خانم‌‌ها «افلیا پرتو» (نوازنده‌ی پیانو) و «شهلا میلانی» (خواننده‌ی آواز کلاسیک) با شاگردان خود و در مستر‌کلاس دوم نیز آقای حامد پورساعی (نوازنده‌ی گیتار) به‌همراه هنرجویان خود حضور داشتند. در مستر‌کلاس سوم ضمن تشکر از آقای قزانی -به دلیل اینکه این مسترکلاس در آموزشگاه موسیقی ایشان برگزار شد- بیشتر نوازندگان فلوت، به‌خصوص شاگردان آقای «مجید سینکی» (نوازنده‌ی فلوت) شرکت داشتند؛ البته در کنار اینها، نوازندگان سازهای دیگری، مانند ویلن و پان فلوت نیز بودند.

لازم است اینجا من از استادانی که هنوجویان خود را در مستر‌کلاس‌های مختلف شرکت داده و به اینکه شاگردانشان از تجربیات دیگر استادان نیز استفاده کنند، اهمیت می‌دهند تشکر کنم، زیرا من بعد از آمدن به ایران با چند نفر از استادان و دوستانم تماس گرفتم که متأسفانه هیچ‌کدام از آنها، هنرجویان خود را برای شرکت در این مستر‌کلاس‌ها نفرستادند و من در این‌باره از آنها گله‌مندم، چون خود من شخصاً همواره به شاگردان خود می‌گویم که هرگز یک استاد نمی‌تواند تمام نکات نوازندگی را آموزش دهد و اگر می‌خواهند در نوازندگی پیشرفت کنند باید از تجربیات استادان دیگر نیز بهره‌مند شوند.

در اتریش چنین چیزی بسیار معمول است که هر دانشجویی در تعطیلات تابستان در چند مستر‌کلاس مختلف شرکت کند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

در جستجوی موسیقی سنتی (II)

تصویر سورآلیستی ای در نظرم آمد که قافله ای از چندین و چند شتر همه سی دی های سمفونی کوه البرز را بار کرده از دروازه های ارمنستان قدم در جاده ابریشم گذاشته و “سی دی ها را روانه بازار” می نمایند و به هر شهر و دیاری که می رسند جمیع مشتاقان، سی دی پلیر به دست، دم دروازه ها منتظر رسیدن قافله ایستاده اند و هلهله می کنند! (البته این استقبال بی سابقه مشتاقان موسیقی سمفونیک از این آثار را باید بیشتر مرهون نقد جانانه ای دانست که در فصلنامه ای وزین به قلم منتقد و و موسیقی شناسی برجسته نوشته شده و در آنجا خواندم که اثر به سبک آثار ریشارد واگنر ساخته شده و با آنها کوس برابری می زند و بسیار عالی و جهانی است.)

برنامه ریزی بخش های تمرین (I)

در بسیاری از موارد دلیل انجام کارهای خلاقانه نوع برنامه ریزی تمرین شما خواهد بود. یک برنامه ریزی موثر شما را برای دستیابی به اهداف موسیقایی تان یاری می کند و همچنین برنامه ریزی اشتباه موزسین را به سمت تمرین نامنظم و بی فایده و یا تجربه های آسیب زا می کشاند. بنابراین این بخش ۵ راهنمای تمرین را پیشنهاد می کند تا همچنین موضوعات مرتبط با مدیریت تمرین را نیز مطرح کند.

از روزهای گذشته…

معمای مرگ موتسارت

معمای مرگ موتسارت

یکی از موضوعات اصلی، به موازات بررسی ساختار و اندیشه موسیقیدانان بزرگ از رهگذر آثارشان، بازخوانی سیر و سلوک روحی و تاریخی آنها در گذر زمان و مواجه با مشکلات اجتماعی فرهنگی و حتی سیاسی زمان خویش است. با اینکه این رویکرد در مورد آهنگسازان رمانتیک (بعنوان مثال بتهوون) بسیار به درک بهتر آثارشان یاری می رساند، قضیه در مورد آهنگسازان کلاسیک و بویژه موتسارت، کمتر همسویی قابل توجهی بین روند زندگی آنها و ساختار و مفهوم آثارشان را آشکار میسازد.
جیم کروچه

جیم کروچه

بنا به نظر بسیاری از دست اندرکاران، ناگوارترین فاجعه در صنعت موسیقی، مرگ نابهنگام هنرمندی در زمان شکوفایی است. زمانی که او تازه توانسته است وارد جریان اصلی موسیقی شده و توجه مخاطبین را در سطح وسیعی به خود جلب کند.
نامه سرگشاده امیرعلی حنانه

نامه سرگشاده امیرعلی حنانه

بعد از ظهر طاقت فرساء توام با افسردگی همراه با دردها و رنجش هایی که انگار برای موسیقیدان شدن الزامی است و باید آن دردها را تجربه کنی… به آن دترمینیسمی که مرتضی حنانه درباره خود و آثارش گفته بود فکر می کردم؛ درست بود، انگار این تقدیر جبری هنوز جایی در اطراف مرا زیر نظر داشت و آزار می داد.
نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (I)

نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (I)

“نوآوری نیز […] بایستی ریشه در «شناخت» داشته باشد و شناخت نیز جز در بستر تحقیق عالی و ممتاز به دست نمی‌آید. «کتاب سال شیدا» گامی است برای یاری رساندن و تقویت فرهنگ تحقیق و روحیه‌ی محقق پروری در موسیقی ایران.”
میرهادی: مسابقات کشوری ویولون برگزار میشود

میرهادی: مسابقات کشوری ویولون برگزار میشود

مسابقه ویولون احتمالا بار اول است که در ایران برگزار میشود ولی در مورد مسابقات گیتار، دوره اول که من فقط داور بودم و مسابقات را برادران فلسفی که از بهترین نوازندگان ایرانی گیتار هستند برگزار کردند و در واقع بنیانگذاران این مسابقات آنها بودند؛ بعد از مهاجرت آنها به خارج از کشور این مسئولیت به عهده من گذاشته شد و این مسابقات را از سطح تهران به سطح کشور ارتقا دادیم که با کمک حامیان مالی این برنامه توانستیم به عنوان جایزه سازهای نفیس به برندگان بدهیم.
اسماعیلوویچ، منادی صلح (I)

اسماعیلوویچ، منادی صلح (I)

با جستجوی نام “وِدران اِسماعیلوویچ” در صفحات فارسی اینترنت، نمی توان اطلاعات زیادی از این نوازنده ی بوسنیایی ویولنسل، بدست آورد و البته آن چیزی هم که یافت می شود، بیشتر به بعد از انتشار ترجمه کتاب “ویولنسل نواز سارایوو” اثر “استیون گالووی” مربوط است که البته بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت ها باشد، بر اساس تخیلات نویسنده شکل گرفته است. اسماعیلوویچ شاید اثر موسیقایی خاصی خلق نکرده باشد و حتی در زمینه ی اجرا و نوازندگی نیز جزء نامداران این عرصه نباشد، ولی اقدام او در جلب افکار عمومی جهانیان به فجایع جنگ بوسنی و جنایات صربها توانست نام او را در تاریخ موسیقی جهان جاودانه سازد. او ثابت کرد موسیقی تنها عامل لذّت و یا حتی تفکر نیست. موسیقی می تواند منادی صلح و آرامش باشد البته نه در پس ژست های روشنفکر مآبانه و سالنهای مجلل کنسرت، بلکه در خرابه های کتابخانه سارایوو و در زیر آتش گلوله و خمپاره.
دو مضراب چپ (قسمت ششم)

دو مضراب چپ (قسمت ششم)

در قسمت های گذشته به بحث درباره این تکنیک در آثار آهنگسازان سنتور از جمله ابوالحسن صبا، فرامرز پایور، پرویز مشکاتیان، اردوان کامکار و … پرداختیم؛ در این قسمت به قطعه دیگری از ساخته های حبیب سماعی توجه کنید که در آن باز هم از دومضراب چپ استفاده شده است. این قطعه چهارمضراب ابوعطا است که در کتاب دوم ردیف های سنتور ابوالحسن صبا منتشر شده است. (توجه کنید که نت این قطعه برای دوره مقدماتی سنتور نوشته شده است)
سازهای انتقالی

سازهای انتقالی

در مباحث گذشته راجع به کوک سازها و مبانی فیزیکی آنها صحبت کردیم و مشخص شد که برای سادگی و یکسان سازی کوک انواع سازها، استانداردی برای فرکانس هر نت تهیه شده است که در این حالت اولین نت لا پایین تر از دو وسط در پیانو، فرکانس ۴۴۰ هرتز را اختیار می کند. این کوک به کوک کنسرت یا Concert Pitch معروف است و تمامی سازها هنگامی که گروه نوازی می کنند باید آنرا رعایت کنند.
ماکسیم ونگروف

ماکسیم ونگروف

در دورانی که نوازندگان با استعداد، درخشان و جوان ویولون مانند گلهای پیوندی فراوانند، ماکسیم ونگروف Maxim Vengerov یک نمونه درخشان و متفاوت است. او به سال ۱۹۷۴ در نووسیبیرسک Novosibirskروسیه و در خانواده ای اهل موسیقی متولد شد. مادرش رهبر گروه کر و پدرش نوازنده ابوا در ارکستر فیلارمونیک نووسیبیرسک بودند. ماکسیم کوچک هنگام حضور در تمرینهای پدرش در ارکستر، با جدیت اعلام کرده بود که از نظر او، جایگاه نوازنده ویولون اول ارکستر بسیار جالبتر از نوازنده ابواست.
گفتگو با زیگمونتوویچ

گفتگو با زیگمونتوویچ

کتاب ویلون ساز نوشته جان مارکیز که اوایل آوریل سال ۲۰۰۷ منتشر شد زندگی زیگمونتوویچ را در حال ساخت ویولون یوجین دراکر ویولونست Emerson String Quartet به تصویر می کشد. این کتاب که حول دیدگاه مارکیز به عنوان یک نوازنده ترومپت، انتظارات دراکر از یک ویولون و فرایند ساخت پیچیده زیگمونتوویچ می چرخد کتاب بسیار جالبی است. نویسنده یک سال تمام زیگمونتوویچ را زیر نظر داشت و من کنجکاو بودم که نظر زیگمونتوویچ را درباره این کتاب بدانم. متن مصاحبه با او از این قرار است: