کریمی: مشکل نوازندگان ما عدم آشنایی با آناتومی است

حامد پورساعی و فروغ کریمی
حامد پورساعی و فروغ کریمی
فروغ کریمی: دانستن این بحث نه‌فقط برای نوازندگان سازهای بادی یا خواننده‌ها، بلکه برای تمام نوازنده‌ها نیز مهم و ضروری است. برای مثال بیشتر نوازنده‌ها در حین اجرای یک قطعه‌ی سخت، با کمبود نفس مواجه می‌شوند و نفس خود را حبس می‌کنند که این موجب می‌شود اکسیژن کافی به سلول‌های مغز نرسد و عضلات دچار گرفتگی و انقباض شوند، در‌ حالی‌که اگر نوازنده بتواند در حین نوازندگی، دم و بازدم خود را کنترل کند و همواره اکسیژن لازم برای سلول‌های بدن خود را به بهترین شکل تأمین کند، در حین نوازندگی با گرفتگی عضلات و خستگی مواجه نخواهد شد.

دیگر اینکه من نقاطی از بدن را که به «نقاط انرژی‌زا» معروف هستند، به هنرجویان نشان دادم. در آخرین بخش به فراگیری جملات مثبت و زیبا و تأثیر آن برای اجرای بهتر می‌پردازیم.

هنرجویان به‌کمک این نقاط انرژی‌زا، سیستم گردش انرژی در بدن را روان کرده و با قدرت و آرامش بیشتری نوازندگی می‌کنند. دیگر اینکه من بیشتر به شاگردانم توصیه می‌کنم که ابتدا باید بدن خود را کوک کنند و بعد از آن ساز خود را و این امر میسر نمی‌شود جز اینکه شخص در تمام مدت روز روش درست ایستادن، نشستن، تنفس و غیره را رعایت کند.

نجفی ملکی: خانم کریمی با توجه به مسترکلاس هایی که داشتید آیا می توانید ایرادات کلی که معمولاً هنرجویان در حین نوازندگی یا خوانندگی با آن مواجه می باشند را توضیح بدهید.
کریمی:
از نظر من ایراد اصلی که نوازنده‌ها و خواننده‌ها با آن مواجه هستند، تنفس نادرست و ناآگاهی از آناتومی بدن است. به‌عبارتی اگر شخص از قسمت‌های داخلی بدن خود مانند شُش‌ها، پرده‌ی دیافراگم، عضلات و ماهیچه‌های بدن، ساختمان حنجره و تارهای صوتی و نقش هر یک از آنها اطلاعات کافی داشته باشد، می‌تواند در نحوه‌ی درست نفس‌کشیدن، تقویت عضلات و غیره موفق شود. برای مثال یک نوازنده‌ی فلوت باید شناخت کاملی بر روی عضلات و ماهیچه‌های دور لب و عضلات صورت و فک خود داشته باشد، چون ماهیچه‌های دور لب و صورت اساسی‌ترین نقش را در هدایت و کنترل هوا در فلوت ایفا می‌کند و اگر نوازنده بتواند روی این عضلات تسلط پیدا کرده و آنها را تقویت کند، در هر لحظه و زمانی و به‌راحتی آمادگی نواختن مشکل‌ترین قطعات فلوت را خواهد داشت و دیگر لازم نیست برای نوازندگی، از قبل مدت زمان زیادی را برای گرم‌کردن خود صرف کند.

من در مسترکلاس‌ها سعی می‌کنم تمامی این اطلاعات را در اختیار شاگردان قرار دهم و با نشان‌دادن تصویر آناتومی بدن و نقش هر یک از اعضای بدن، به‌خصوص قسمت‌هایی که در نوازندگی نقش مهمی را ایفا می‌کنند و طریقه‌ی کنترل و تقویت هر کدام از آنها، روش تنفس درست و تمرین‌های خاص نوازندگی را آموزش بدهم.

پورقناد: آقای پورساعی، شما قبل از حضور در مسترکلاس خانم کریمی، در خصوص مواردی که خانم کریمی در رابطه با آناتومی و غیره آموزش دادند، اطلاعات کافی نداشتید، چطور شما بدون دانستن این اطلاعات، در نوازندگی نیز دچار مشکل نمی باشید؟
پورساعی:
البته بنده به‌دلیل دوره‌های آموزشی آواز که گذرانده‌ام تا حدودی به مسائل مربوط به تنفسِ درست آشنایی دارم، ولی درست است که برای مثال من در تنفس ایراد ندارم، ولی ممکن است در زمینه‌های دیگری ایراد داشته باشم. با‌ وجود ‌این و از آنجا که از کودکی به‌طور جدی به فراگیری موسیقی پرداخته‌ام، سعی کردم این قبیل مشکلات خود را به‌خصوص در نوازندگی، به‌شکل تجربی حل کنم.

پور قناد: شما دانستن این مطالب را برای معلمان موسیقی تا چه حد مفید می دانید؟
پورساعی:
بسیار زیاد، چون ما دو دسته هنرجو داریم. دسته‌ی اول که مدت کوتاهی کلاس می‌روند و بعد از آن به‌ هر دلیلی موسیقی را ادامه نمی‌دهند و دسته‌ی دوم که به‌شکل جدی موسیقی را ادامه می‌دهند و می‌خواهند حرفه‌ای شوند که این دسته از هنرجویان در دوران آموزش، یقیناً دچار مشکلاتی از‌ این ‌قبیل می‌شوند که اگر معلم بتواند این قبیل مشکلات را تشخیص دهد و به حل آنها کمک کند، بسیار مفید و مؤثر خواهد بود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«توانایی یا دانایی»

از روزگار سرودن مولانا تا امروز این مصرع از دفتر چهارم مثنوی گزین‌گویه‌ای مشهور شده است. آن را همراه ضرب‌المثل دیگر، «کنار گود نشسته می‌گوید لنگش کن»، برای رد نقد به کار می‌برند (گرچه تنها کاربردشان این نیست). با آوردن این مصرع تلویحا از منتقد می‌خواهند تنها به شرطی نقد کند که بتواند کاری بهتر یا همسنگ اثری که نقدش می‌کند، انجام دهد (و اینجا هم مقصود از «نقد» اغلب داوری منفی است). در حقیقت گوینده‌ی این جمله می‌خواهد «مرجعیت» نقد و منتقد را برای خرده‌گرفتن بر این یا آن اثر زیر سوال ببرد.

اجرا و تحلیل سه اثر پیانویی در دانشگاه هنرهای زیبا

روز یکشنبه ساعت ۱۲ روز سی ام اردیبهشت ماه سال جاری دانشکده موسیقی پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران میزبان آروین صداقت کیش و سینا صدقی از نویسندگان و منتقدین موسیقی اکادمیک در ایران است. در این برنامه کارن سلاجقه، مطهر حسینی و افشین مطلق فرد به ترتیب آثار پیانوییِ شروین عباسی، فرنود حقانی پور و نیما عطرکار روشن را خواهند نواخت. شایان ذکر است این برنامه با محوریت موسیقی معاصر از نگاه تکنیک آهنگسازی و ساختارهای زیبایی شناسانه معاصر به تحلیل آثار فوق خواهند پرداخت.

از روزهای گذشته…

نگاه تیز منتقدان و دشواریهای اجرای زنده (II)

نگاه تیز منتقدان و دشواریهای اجرای زنده (II)

در انتخاب قطعات ارکستر نیز به اعتقاد ما، کفه ترازو،” ناعادلانه ” به سمت موسیقی ملی متمایل نشده، بلکه این تمایل، حاصل خط مشی “ملی” این ارکستر به طور کلی و نیم نگاهی به موسیقی کلاسیک به صورت ضمنی است و این حق دموکراتیک هر گروه هنری است که راه خود را بر طبق یک مرام نامه مشخص و بدون در نظر گرفتن سلیقه دیگر افراد انتخاب کند و این ارتباطی به عدالت یا بی عدالتی نخواهد داشت.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت هفدهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت هفدهم)

در حقیقت اصطلاح تنظیم نمی تواند بیانگر تحول عظیم و دگرگونی ژرفی باشد که خالقی در عرصه موسیقی ارکستری ایران به منصهِ ظهور رسانید. کار تنظیم را ده ها دست اندر کار موسیقی معاصر ما، انجام داده اند و انجام می دهند. تنها و تنها مقایسهِ یکی از تنظیم های خالقی با دیگران کافی است تا ببینیم که تفاوتِ ره از کجاست تا به کجا.
نگاهی به «شوشتری برای ویولون و ارکستر» (XI)

نگاهی به «شوشتری برای ویولون و ارکستر» (XI)

تکنیک فوق الذکر اینگونه است که نوازنده در حین نواختن قطعه ضربی، با حفظ پایه (اکثراً) بر روی سیم های آزاد، تک نغمه هایی اجرا می کند که برای شنونده حالی از دو نوازی را با یک ساز ایجاد می کنند و بیشتر حالت یک تردستی متبحرانه را دارد؛ در اینجا دهلوی برای مشخص تر شدن این نتها و همچنین پر زنگ شدن و درخشندگی بیشتر آن، نغمه های مشخص شده را با سنتور دوبله می کند و همچنین با ایجاد یک پدال در رجیستر باس برای ویولونسل و کنترباس، صحنه تردستی ویولون را با پد سازهای بم، برجسته تر می کند:
سومین جشنواره هنرمندان خود آموخته

سومین جشنواره هنرمندان خود آموخته

بی گمان به اعتبار همه دستاوردهای فرهنگی و هنری که زمینه های بی شماری را جهت تبلور ارزش های به هنجار فراهم می سازد، به شهود تازه ای از ثبت لحظه های تاریخمند دست می یابیم که به یمن حضور مفاخر هنری که پشتوانه های ملی ماست ، حاصل شده است.
عصر حماسی کوبیسم و فردیت در حنجره بزرگان (IV)

عصر حماسی کوبیسم و فردیت در حنجره بزرگان (IV)

حتی در پهنه ساختاری اثر نمی توان انعکاس آگاهی جمعی واقعی یافت، زیرا گرایش های بالقوه ی آگاهی جمعی را به بالاترین درجه انسجام می رساند و آن را در قالب جهانی تخیلی بیان می کند. تمامی آگاهی و ساختارهای ذهنی یک گروه اجتماعی در دایره جامعه، پرورش می یابد، اما هیچ آگاهی جمعی نمی تواند بیرون از آگاهی فردی وجود داشته باشد.
نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (I)

نقدی بر «قطعه‌ای در ماهور» (I)

بی تردید «قطعه‌ای در ماهور» در میان آثار به انتشار رسیده از گروه‌نوازی موسیقی کلاسیک ایرانی، اثری حائز اهمیت و توجه است چرا که در این قطعه برای اولین بار در تاریخ به ثبت رسیده از موسیقی ایرانی، یک ساز تک‌نواز در مقابل ارکستری از سازهای ایرانی قرار می‌گیرد و در تقابل با ارکستر به تکنوازی می پردازد؛ این تقابل با ماهیت یک کنسرتو غربی نیست و بر اساس فرم های سنتی موسیقی ایرانی، به صورتی نو و بدیع تصنیف شده است.
طلایه‌دار تلفیق (III)

طلایه‌دار تلفیق (III)

نکته قابل توجه در این ارکستر استفاده از ساز جاز (درامز) بود که در آن ایام کاری کاملاً نامتعارف می‌نمود. ترکیب این سازهای نامتجانس بهترین نمود ذهن پیشرو و جسور عباس شاپوری بود؛ چرا که تا آن زمان کسی تار و ترومپت را کنار هم ننشانده بود. شاید به سبب همین رویکردهای نامعمول بود که تصمیم‌گیران کلان برنامه گلها که در آن زمان موسیقی‌دانان کلاسیک‌گرایی چون داوود پیرنیا و روح‌الله خالقی بودند، روی خوشی به اجرای آثار شاپوری در برنامه‌های رسمی نشان نمی‌دادند. با این حال، در گزارش مجله موزیک ایران (شماره ۶۴، شهریور ۱۳۳۶)، ارکستر شماره ۴ به رهبری شاپوری به لحاظ هماهنگی «تمیزترین» ارکستر رادیو معرفی شد.
گزارش از نقد آلبوم عطاریه (I)

گزارش از نقد آلبوم عطاریه (I)

همزمان با بزرگداشت روز عطار (شیخ فریدالدین محمدعطار نیشابوری) آلبوم موسیقی «عطاریه» در فرهنگ سرای ارسباران رونمایی شد. در این برنامه، در کنار رونمایی از این آلبوم، بزرگداشتی برای عطار نیشابوری با سخنرانی دکتر محمد بقایی (ماکان) و نقد آلبوم توسط علیرضا میرعلی نقی و سجاد پورقناد به همراه اجرای زنده بخش هایی از آلبوم به اجرا رسید.
رمانتیک و ناسیونالیسم

رمانتیک و ناسیونالیسم

تقدان موسیقی معتقدند که آهنگسازان دوره رمانتیک به نگرش و دریافت خاصی از موسیقی دست پیدا کرده بودند که تا آن زمان هیچ یک از موسیقیدانها به آن حد از درک و بیان احساسات در موسیقی دست پیدا نکرده بودند.
قول و غزل یا قول و غزل (V)

قول و غزل یا قول و غزل (V)

به عبارت دیگر مدگردی ها در این بخش بر بستر نغمات صورت نگرفته اند بلکه تغییر ریتم به عنوان کاتالیزوری عمل کرده و در این راستا از ساز عود بهره گیری ریتمیک شده است. برای بازگشت به چهارگاه نیز دقیقاً همین ترفند مجدداً بکار رفته است.