عرض اندام دوباره حفظ و اشاعه ای ها (I)

نقد-گزارشی از برنامه بزرگداشت استاد داریوش طلایی
برنامه چهارم از مجموعه برنامه های در مکتب هنرمندان که به همت پژوهشکده هنر فرهنگستان هنر برگزار می گردد، به بزرگداشت داریوش طلایی نوازنده چیره دست تار و سه تار، ردیف دان، محقق و مولف موسیقی اختصاص داشت.

این برنامه با استقبال چشمگیر علاقه مندان و شاگردان داریوش طلایی و اساتید حاضر در مراسم مواجه شد تا جایی که ردیف های راهروی کنار صندلی ها نیز از جمعیت پر شده بود. در میان جمعیت چهره های نام آشنای موسیقی همچون مهدی آذر سینا، محمود فرهمند، عماد حنیفه، بیژن بیژنی و از میان مدیران موسیقی آقایان ترابی و بابک رضایی دیده می شدند.

برنامه طبق کنداکتور و بدون هیچگونه حاشیه و خللی آغاز شد؛ در ابتدا مجری به اعلام بخش های مختلف برنامه پرداخت. خیر مقدم معاون پژوهشی پژوهشکده هنر دکتر ناهید عبدی پایان بخش مقدمات برنامه بود. در قسمت اول حسین علیزاده با زبانی دوستانه به نقل خاطرات دوران تحصیل در هنرستان موسیقی و آشنایی با داریوش طلایی پرداختند. لحن علیزاده تا آنجا صمیمی شد که طلایی را بی نیاز از بکارگیری القابی چون دکتر و استاد… داریوش خطاب نمود.

حسین علیزاده در مورد طلایی گفت: طلایی کسی بود که یک تنه موسیقی ایرانی را در خارج از کشور اشاعه داد. علیزاده با انتقاد از اشاعه نگاه ژورنالیستی در موسیقی به این نکته اشاره نمود که اقبال عمومی مردم نشان دهنده خوب یا بد بودن موسیقی و هنر نیست.


علیزاده با اشاره به نقش طلایی در عوام زدایی کردن در موسیقی ایرانی، مبحثی را به عنوان عوامگرایی و عوام زدایی در موسیقی آغاز نمود و به مواردی به عنوان شاخصه عوام زدگی و ابتذال اشاره نمود:
«دکتر نامیدن خود با داشتن مدرک درجه یک هنری فرهنگستان»، «گرفتن رونمایی برای آلبوم و تعریف از خود»، «پول پرداخت کردن به نوازندگان خارجی و شرکت در جشنواره های سطح پایین برای همنوازی و کسب اعتبار»، «یکی شدن دیدگاه هنرمند، ناشر، مردم، فروشنده و… در مورد آثار موسیقایی»، «بی ریشه بودن یا در ریشه پوسیدن هنرمند»، «سو استفاده رسانه ای از هنرمند در زمان مراسم درگذشت هنرمند دیگر» و «اشاعه عباراتی همچون گیرنده و… در ادبیات هنرمندان!»

قسمت بعدی برنامه سخنرانی مفصل و طولانی مجید کیانی بود که در آن به تحلیل تئوری های مطرح شده در کتاب های طلایی پرداخت.

قسمت بعدی این برنامه همنوازی تار بابک راحتی و نی محمد میرزایی بود. اجرایی کلاسیک و پایبند به سنت و مناسب برنامه که با تشویق حاضران بدرقه شد.

سخنران سوم در این برنامه دکتر ساسان فاطمی بود؛ در صحبت های خود به نکات مهمی اشاره نمود، منجمله اینکه: «داریوش طلایی از مهم ترین نقش آفرینان جریان بازسازی تئوریک موسیقی ایرانی بوده». ایشان طلایی را از بهترین شاگردان مکتب و جریان حفظ و اشاعه موسیقی و نیز استاد علی اکبر خان شهنازی نام برد.

ارشد طهماسبی سخنران دیگر این مراسم بود که علی رغم اشاره به این نکته که آشنایی مستقیم ایشان با داریوش طلایی به سه هفته گذشته یعنی زمان برگزاری مراسم ختم زنده یاد لطفی در گرگان برمی گردد، حدود بیست دقیقه مطلبی از پیش یادداشت شده را در مورد داریوش طلایی که ظاهرا نشان از آشنایی صمیمی تر و دیرپا تری می داد را خواند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

همه همصدا با سمفونی نهم بتهوون (II)

این تجربه‌ای است که به ندرت می‌شود به آن رسید، و به‌نظر من همین گروه کر شهر تهران چه اعضای دائمی و چه اعضایی که به آن اضافه شده‌اند، این تجربه را همراه خودشان در زمان‌های طولانی خواهند داشت و همین باعث خواهد شد که مطمئناً بیشتر علاقه‌مند بشوند و فعال‌تر بشوند و در کارشان ثابت‌قدم‌تر شوند.

مقدمه ای بر نحوۀ ترسیم و برش خطوط کانال سه زه صفحات ویولن

کانال سه زه جایگاه استقرار سه زه بر روی باند محیطی صفحه می باشد و دور تا دور محیط صفحه را در بر می گیرد. این کانال نه تنها نقش اساسی در زیبایی سه زه ها دارد بلکه عملکرد مکانیکی بسیار مهمی را نیز ایفا می نماید. اجرای دقیق کانال سه زه مستلزم داشتن مهارت بوده و همچنین صفحه ای که دارای لبه های کاملا صاف و باند محیطی مسطح باشد، تا بتوان با ترسیم خطوط راهنما مراحل اجرا و برش کانال سه زه را کاملاً تحت کنترل قرار داد.

از روزهای گذشته…

نی و قابلیت های آن (I)

نی و قابلیت های آن (I)

در ادامۀ مباحث مقدماتی در مورد ساز های ایرانی تلاش می کنیم به تدریج، به بررسی سازهای ایرانی و قابلیت های آنها و نقاط قوت و ضعف آنها در تکنوازی و کارهای گروهی بپردازیم و در ادامه این مباحث به برخی طرح ها و ابتکاراتی که در راستای تکامل تدریجی این سازها و برطرف کردن نقاط ضعف اجرایی و ساختاری آنها صورت گرفته، می پردازیم.
باغلاما در قرن بیستم، حالتی بین تکامل و استانداردسازی (III)

باغلاما در قرن بیستم، حالتی بین تکامل و استانداردسازی (III)

در مسئله افزایش پرده ها نقش «مظفر ساری سُزِن» (تصاویر زیر) را نباید نا دیده گرفت [مظفر ساری سُزِن که نقش بزرگی در معرفی و اجرای موسیقی مردمیِ ترکیه داشته خود در دهه ۱۹۴۰ م. سازی با ده سیم و اندازههای متفاوت می نواخته است].
گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (V)

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (V)

صداقت‌کیش پس از ذکر پنج مولفه امر دراماتیک به این سوال رسید که ارتباط آن با موسیقی چیست؟ یا چه می‌تواند باشد؟ و ادامه داد: مسئله اول میمسیس یا محاکات بود که اشاره کردم می‌توانید آن را به عنوان نوعی باوراندن یا وانمود کردن در نظر بگیرید که در زندگی عادی‌مان هم رخ می‌دهد. اگر امر دراماتیک چنین چیزی باشد که من به آن اشاره کردم و کنش در آن اهمیت اصلی را داشته باشد و واجد پنج ویژگی‌ای که نام بردم هم باشد حال ما می‌توانیم ویژگی‌های آن را در بعضی از قلمروهای هنری به خوبی مشاهده کنیم.
هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (I)

هرآنچه که باید درباره “ریورب” بدانیم (I)

در هنگام ضبط یک قطعه موسیقی، زمانی که سازها (از جمله سازهای سولو، آنسامبل، ارکستر، گروه کر و یا هر ساز دیگری ) شروع به نواختن می کنند، صدا در جهات مختلف شروع به برخورد با سطوح اطراف (نظیر دیوار ها، گوشه ها، کف و سایر نقاط استیج) می نماید. این برخورد به سرعت و انقدر انجام می شود تا در نهایت صدا به گوش شنونده برسد. پس در حقیقت صداهای آزاد شده از بند، خودشان را به تمامی اجسام سخت و یا نرم در مقابلشان میزنند پس از برخورد، از آنها منعکس می شوند. اینکار آنقدر اتفاق می افتد تا زمانی که قدرت این انعکاسها ضعیف شده و دیگر شنیده نشوند.
گزارش جلسه سیزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

گزارش جلسه سیزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

پس از آن خلاصه‌ای از یک مقاله‌ی دیگر که در کتاب «ویکتوریا الکساندر» آمده، خوانده شد. پیش از خواندن بخش‌هایی از این خلاصه اشاره شد که آن مقاله یک نقد موسیقایی به معنای مرسوم نیست بلکه یک مطالعه‌ی موردیِ جامعه‌شناختی است با این حال مطالعه‌ی آن ازجهت روندها و رویکرد‌ها و نتایج به دست آمده برای کارگاه مفید است:
تغییر زمان برگزاری جشن ده سالگی گفتگوی هارمونیک به جمعه ۲ خرداد

تغییر زمان برگزاری جشن ده سالگی گفتگوی هارمونیک به جمعه ۲ خرداد

دوستان گرامی، به دلیل پاره ای از مشکلات، جشن ده سالگی گفتگوی هارمونیک با یک روز تاخیر، در روز جمعه ۲ خرداد ساعت ۱۷ در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود.
گفتگویی با جولیان بریم (I)

گفتگویی با جولیان بریم (I)

پرداختهای صدایی فوق العاده، رنگ آمیزی بی نظیر در اجرای قطعات مختلف، شفافیت و وضوح صدای ساز و بالاخره تکنیک درخشان او که با احساس و شناخت عمیق به بیان و اجرای منحصر بفرد از قطعات دوره های مختلف می پردازد. ما داریم از جولیان بریم صحبت می کنیم!
تحول در موسیقی ایرانی از قاجار تا کنون (II)

تحول در موسیقی ایرانی از قاجار تا کنون (II)

کمانچه این ساز که یکی از قدیمی ترین سازهای ایرانی محسوب می شود و اولین نشانه های وجود آن مربوط به سال ۹۵۰ میلادی است، دارای سه سیم ابریشمی بوده که از پایان دوره قاجار به تقلید از ویولون، چهار سیمه شده است. جنس سیم های کمانچه نیز مانند ویولون شده است ولی اکثرا نیم پرده پایین تر از کوک کنسرتی (لا ۴۰۰۹) کوک می شود.
نگاهی به کنسرت ˝نغمه‌های مرکب˝ (II)

نگاهی به کنسرت ˝نغمه‌های مرکب˝ (II)

“نقش” از لحاظ پیچیدگی های فرمال و ریتمیک جزو فرم های ساده تر موسیقی قدیم است و از جهاتی به تصنیف های امروزین شبیه تر. دیگر قطعه‌ی اجرا شده نیز به فرم “بسیط” بود که از لحاظ تغییرات مدال به اندازه‌ی قطعه‌ی اوّل بدیع نبود و از این لحاظ، به قطعات دستگاهی شباهت بیشتری داشت.
سکانسی به نام موسیقی فیلم (I)

سکانسی به نام موسیقی فیلم (I)

موسیقی عنصری است که در تفهیم بیان به کمک سایر هنرها می رود ولی به تنهایی در انتقال مفهوم خود عاجز است. دور از ذهن به نظر می رسد که قطعه ی بی کلام و بدون نامی را بشنویم و درک و دریافتمان از آن با خواسته و منظور آهنگساز یا نوازنده یکسان باشد. اگر برای کسی ” مرثیه ای برای قربانیان هیروشیما ” اثر آهنگساز لهستانی، پندرسکی را پخش کنیم که تا کنون آن رانشنیده باشد و نامی هم از عنوان اثر نبریم، هرچند او به موسیقی اشراف داشته باشد بسیار بعید به نظر می رسد که بتواند به گوید یادش به قربانیان هیروشیما افتاده است. هرچند که در این اثر پنجاه و دو ساز زهی سعی در انتقال سوژه ی ذهنی آهنگساز کرده باشند و شاید به این مطلب بسنده کند که موسیقی مدرن است.