نیکل بک ، گروه محبوب راک کانادایی

نیکل بک
نیکل بک
نیکل بک Nickelback یک گروه موسیقی راک، اهل کشور کاناداست که در سال ۱۹۹۵ در آلبرتا Alberta، با حضور Chad Kroeger ، Mike Kroeger و Ryan Vikedal شکل گرفت. آهنگ “How You Remind Me” از سومین آلبوم این گروه که “Silver Side Up” نام داشت، توانست در رده اول محبوب ترین آهنگ های کانادایی قرار گیرد و همزمان آهنگ برتر Billboard Hot 100 ، چارت هفتگی مجله آمریکایی مشهور”بیلبورد” شد.

این موفقیت که اولین بار نصیب گروه موسیقی کانادایی “The Guess Who” در آلبوم “American Woman” شده بود، برای دومین بار توسط گروه نیکل بک تکرار شد.

از میان جوایز معتبری که این گروه تا کنون موفق به دریافت آنها شده می توان به : نه جایزه از Juno Awards، بزرگترین جشنواره موسیقی کشور کانادا، یک جایزه American Music Award ، جایزه MTV Video Music Award برای آهنگی در فیلم “قهرمان Hero ” و جایزه World Music Award برای پرفروش ترین آلبوم راک، اشاره نمود. نیکل بک علاوه بر موارد فوق که با دریافت جایزه همراه بود، در رشته های متعدد دیگری از جشنواره های مذکور نیز در لیست کاندیدها قرار داشته است. در چهارم دسامبر سال ۲۰۰۶ این گروه با کسب سه جایزه از پنج مورد کاندید شده در Billboard Music Awards ، موفقیت خود را مجددا تکرار نمود.

آخرین آلبوم این گروه با نام All the Right Reasons تا کنون بیش از ۴٫۸ میلیون نسخه در سراسر آمریکا و بیش از ۷ میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رسیده است.

audio fileThis Is How You Remind Me

هر چند بنیان گذاران این گروه از آلبرتا، شهر کوچکی در شرق کلگری Calgary کانادا برخاستند، در حال حاضر در ونکوور Vancouver شهری در جنوب غربی بریتیش کلمبیای کانادا British Columbia ساکن هستند. نام این گروه برگرفته از نیکل nickel ، سکه پنج سنتی کانادایی است که برادر Mike Kroeger در کافی شاپی که در آن مشغول کار بود، معمولا به عنوان بقیه پول به مشتریان بر می گرداند و همواره این عبارت را به کار می برد : ” Here’s your nickel back ” به معنای “این هم سکه پنج سنتی، بقیه پول شما”.

نیکل بک در ابتدا با حمایت قانون Cancon – قانونی که بر طبق آن هر گروهی جهت ورود به عرصه حرفه ای موسیقی کانادا، لازم است درصد مشخصی از آهنگ هایش از رادیوی سراسری این کشور پخش شده باشد- کارخود را آغاز نمود. آهنگ “Leader of Men ” اولین موفقیت این گروه بود که متعاقب آن آلبوم Silver Side Up را منتشر نمودند. آهنگ “How You Remind Me” از این آلبوم به عنوان محبوب ترین آهنگ سال ۲۰۰۲ برگزیده شد و نیکل بک را به اوج شهرت رساند. پس از آن، تا به امروز کلیه آلبوم های این گروه با موفقیت چشمگیری مواجه شده است.

آهنگ audio file“Photograph” نیکل بک نیز کاندید دریافت جایزه بهترین آهنگ سال در Juno Awards سال ۲۰۰۶ بود.

در ماههای مه و ژوئن سال ۲۰۰۶، نیکل بک با بون جووی Bon Jovi ، در برگزاری بخش اروپایی تور Have A Nice Day Tour همکاری نمود که طی آن در کشورهایی چون آلمان، جمهوری ایرلند، هلند، اتریش، سوئیس و نهایتا نیز انگلستان به اجرای کنسرت پرداختند.

آخرین آلبوم این گروه، با کاندید شدن در شاخه های : محبوب ترین گروه راک، بهترین آلبوم پاپ – راک و بهترین گروه آلترناتیو، در رده های بالای جدول کاندیدای سی و چهارمین دوره American Music Awards که در ۲۱ نوامبر سال ۲۰۰۶ برگزار شد، قرار گرفت و توانست جایزه بهترین آلبوم پاپ – راک را به خود اختصاص دهد. در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۰۶ مقارن با سی و دومین سالروز تولد Chad، نیز نیکل بک در جشنواره World Music Award جایزه بهترین گروه راک را به خود اختصاص داد.

در حال حاضر اعضای نیکل بک در حال تهیه و تدارک ششمین آلبوم خود به سر می برند که طبق برنامه قرار است در اواخر سال ۲۰۰۷ یا اوایل ۲۰۰۸ روانه بازار شود و تا کنون هیچگونه اطلاعاتی در مورد جزئیات این آلبوم منتشر نشده است.

پنج آلبوم این گروه تا به امروز عبارتند از : Curb که ماحصل کار نیکل بک طی سالهای ۱۹۹۶/۲۰۰۲ است، The State در سال ۲۰۰۰، Silver Side Up در ۲۰۰۱، The Long Road در ۲۰۰۳ و All The Right Reasons در سال ۲۰۰۵٫ Brandon Kroeger نوازنده درام در سالهای ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ با گروه نیکل بک همکاری داشت، پس از او Ryan Vikedal از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۰۵ به عنوان نوازنده در این گروه فعالیت می کرد. در حال حاضر نیز اعضای گروه عبارتند از : Chad Kroeger خواننده اصلی و نوازنده گیتار دوم ، Ryan Peake نوازنده اصلی گیتار و خواننده دوم گروه، Mike Kroeger نوازنده گیتار، Daniel Adair نوازنده درام و پرکاشن.

en.wikipedia.org

27 دیدگاه

  • ارسال شده در بهمن ۲۷, ۱۳۸۵ در ۸:۱۶ ب.ظ

    آلبرتا شهر نیست، دومین استان غرب کاناداست و همسایه استان بریتیش کلمبیا. مسقط‌الراس گروه مورد بحث هم شهر کوچک هنا در این استان است. کلگری هم همراه با ادمونتون دو شهر بزرگ آلبرتا به شمارند. عجیب است، همه این اطلاعات را می‌شد با یک کلیک روی “هنا” یا “آلبرتا” در مرجع نوشته دید.

  • ناشناس
    ارسال شده در اسفند ۱, ۱۳۸۵ در ۳:۲۶ ب.ظ

    barikalla be shoma ke enghadr daghigh baladi, az in estedade khodet dar yek zamineye be dard bokhor tar az nickllback estefade koni kheili behtare

  • Mehran
    ارسال شده در اسفند ۱۰, ۱۳۸۵ در ۳:۳۳ ب.ظ

    Vaghan mishe goft shoma ba Darj in matlab yek gam beaghab baragashtid ! nickelback kamelan yek grouhe sade va daraye yek noe musighie klisheyi ast!

  • ارسال شده در اسفند ۲۸, ۱۳۸۵ در ۱۰:۴۸ ب.ظ

    خیلی خوشحال شدم که اطلاعاتی در این زمینه کسب کردم.
    و خیلی خوبه که آهنگ برای دانلود گزاشتید.
    متشکرم.

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۷ ق.ظ

    inja dar canada nickleback goroohe jadid va taghriban khoobie ke tarafdaraee ham dare. vali azin joor band ha ziad oomadano 2,3 sal bad napadid shodan vaghean nickleback goroohe ghabele tarifi nist (dar hade mamoolie)

    age shoma vaghean mikhain az goroohaye rock va ya progressive rock benvisid ke inja stadium 50 hezar nafari por mikonand berid soraghe DREAM THEATER va navazande haee mesle john petrucci

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۸۶ در ۷:۲۴ ب.ظ

    EXCELLENT

  • sina
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۸۶ در ۱:۵۹ ب.ظ

    nikel back gorohe khobie ama az on behtar ziad hast to kanada ama man dosesh daram lotfan rajebe gorohe Soul Nidus ham benevisid

  • neda
    ارسال شده در فروردین ۵, ۱۳۸۷ در ۸:۱۷ ب.ظ

    مرسی از آهنگ هایی که برای دانلود گذاشته بودیدو …

  • behzad
    ارسال شده در شهریور ۵, ۱۳۸۷ در ۷:۳۴ ب.ظ

    that was great . im a real fan of nickle back .i like saving me more than others even i like photograoh and miss u
    .u weew brilliant go on yout stuff and i hope u success.thx,behzad. this my id (eminem_m59)

  • kamal azad
    ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۵ ق.ظ

    سلام. ممنون از مطلبتون خیلی مفید بود ضمنا کار خوبی میکنی آهنگ واسه دانلود میزاری

  • عارف
    ارسال شده در بهمن ۲۹, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۳ ب.ظ

    اتفاقا این گروه یکی از بهترین هاست

  • ناشناس
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۱, ۱۳۸۸ در ۹:۳۶ ب.ظ

    نیکل بک یک گروه فوق العاده است که میشه گفت از یکی از بهترین گروههای راک دنیاست.
    خیلی ممنون ازبابت اطلاعاتی که در مورد این گروه عالی در اختیار ما گذاشتین

  • morteza
    ارسال شده در مرداد ۸, ۱۳۸۸ در ۷:۴۱ ب.ظ

    MAN TAGHRIBAN TAMAME AHANGAYE NICKELBACKO GOOSH DADAM,KHODAMAM TOO KARE AHANG SAZIAM,MAN FEK MIKONAM KE NICKELBACK POTASIELESHO DARE KE TA CHAND SALE DIGE JOZVE BEHTAINAYE JAHAN BASHE

  • did man
    ارسال شده در مهر ۲۸, ۱۳۸۸ در ۱۰:۴۲ ق.ظ

    ghabele goosh kardane chon taze kar hastan badak nist

  • amir ahmadzade
    ارسال شده در آبان ۱۹, ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۱ ق.ظ

    تعجب می کنم که بعضی از شما گفتین که نیکل بک یه گروه معمولیه و کارش هم کلیشه ای یه!!! بهتره که به لینکی که می گم برید.http://en.wikipedia.org/wiki/Nickelback
    اونجا نوشته شده که این گروه نامزد دریافت جایزه Grammy شده و تا حالا هم حدود ۳۰ میلیون آلبوم فروخته!!!گروهی که ۳۰ میلیون آلبوم بفروشه یعنی طرفداران زیادی داره.من در وحله ی اول طرفدار لینکین پارک هستم.اما ایوانسنس و متالیکا و کرن و نیکل بک رو هم خیلی دوست دارم.کسی که میگه کاره نیکل بک ضعیف تر از بقیه است باید بگم که از لحاظ نوازندگی به پای متالیکا نمیرسه.نه در همه ی موارد.

  • soruosh
    ارسال شده در بهمن ۲۷, ۱۳۸۸ در ۱۱:۵۳ ق.ظ

    man ke kheyli ba ahanghaye in groh hal mikonam va nabayad karhaye in groh ro ba metalika va linkin park moghayese kard chon sabke motefaveti ro erae mide ke az nazare man bahaltare

  • sheida
    ارسال شده در شهریور ۷, ۱۳۸۹ در ۱۰:۲۷ ب.ظ

    salam man ham ba aghaye Amir movafegh hastam hame in goroho mishnasan mesle kheily az gorohaye dige mashhore be har hal man asheghe ahanghaye in goroh hastam.

  • آیدین
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۹۰ در ۶:۱۶ ب.ظ

    ممنون که این اطلاعات درست رو قرار دادین من یکی که عاشق Nickelback هستم

  • mamadjuster
    ارسال شده در خرداد ۲۴, ۱۳۹۰ در ۶:۰۵ ب.ظ

    man beshakhse ahanghaye in goroho kheyli dost daram va in sait ro ham baraye kasae ke nickelback ro dost daran doenload konan pishnahad mikonam http://www.mp3searchy.com

  • محمد
    ارسال شده در آبان ۱۱, ۱۳۹۰ در ۷:۲۵ ب.ظ

    به نظرمن نیکل بک یه گروه قابل احترامه که از ابتذال مصون مونده واهنگاش واقعا دلنشینه من خودم با آهنگهای این گروه خاطرات شیرینی دارم

  • آروین
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۱ در ۱۲:۳۱ ب.ظ

    من اهنگ های راک و اهنگ های خارجی زیاد گوش می دم ولی این اهنگ خیلی عال بود

  • رومینا
    ارسال شده در خرداد ۴, ۱۳۹۱ در ۱:۱۴ ق.ظ

    نیکل بک با متالیکا قابل مقایسه نیست البته هر یک جای خویش زیباان و هر ۲ گروهی قابل تحمل و خوب ان

  • حامد
    ارسال شده در مهر ۲۱, ۱۳۹۱ در ۳:۵۸ ق.ظ

    من عاشق این گروهم

  • شکوه
    ارسال شده در شهریور ۲, ۱۳۹۲ در ۱۲:۰۸ ق.ظ

    سلام . من هم این گروه رو دوست دارم و عاشق آهنگ savin me اونام . فوق العاده س …

  • جواد
    ارسال شده در آذر ۲۴, ۱۳۹۳ در ۸:۱۸ ب.ظ

    Salam man ashegh ahange lullaby az in gorooh hastam kareshoon harf nadare lotfan video lullaby ro baraye down loud bezarid

  • ارسال شده در فروردین ۱۱, ۱۳۹۴ در ۴:۵۷ ب.ظ

    متشکرم از بابت این اطلاعات گروهنیکل نیکل یک گروه پرهیجان و عالیه و من عاشق این گروهم

  • ارمین
    ارسال شده در آذر ۲۶, ۱۳۹۴ در ۷:۳۷ ب.ظ

    من تو فیلم مرد عنکبوتی ۱ با این گروه از طریق اهنگ hero که تو تیتراژ پایانی این فیلم اشنا شدم. اهنگش عالیه.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روی دانوب زیبای آبی (II)

یوهان اشتراوس این والس را کـه اصـلا بـرای آواز جمعی‌ و ارکستر‌ نوشته بود و به «انجمن خـوانندگان ویـن‌» تقدیم‌ کرد و آنها‌ در‌ ۱۵‌ فوریه ۱۸۶۷ در تالار‌ دیانا (محل امروز دیاناباد) {این اثر را} به‌ اجرا در آوردند. مـتن اشـعار آن را افسر پلیس یوزف وایل‌‌ سـاخته‌ و بـا این مـطلب شـروع مـی‌شد:

عمومی: مردم با نظریه های جدید در ابتدا مخالفت می کنند

من در سال ۱۳۴۲ وارد دانشگاه شدم و سال دوم دانشکده بودم که در اردوها شرکت کردم و همان موقع بود که با اساتید آشنا شدم و به دنبال آن به هنرستان رفتم و به کلاس‌های استاد محمود کریمی برای فراگیری ردیف رفتم و تئوری و سلفژ را با استاد فرهاد فخرالدینی کار کردم؛ در همان موقع بود که من به گروه آقای فرامرز پایور رفتم یعنی من حدود ۵۰ سال پیش، سال ۴۵ یا ۴۶ به گروه سازهای ملی آقای پایور که تأسیس شده بود پیوستم. ایشان کنسرت من را در پایان سال تحصیلی یا هنرستان دیده بودند و از استاد کریمی خواسته بودند که من را دعوت کنند تا به گروه ایشان بپیوندم.

از روزهای گذشته…

مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (I)

مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (I)

در سلسله مقالاتی که با تیتر «مغالطات ایرانی» در ژورنال گفتگوی هارمونیک می خوانیم، در هر شماره یکی از مغالطات رایج در جامعه موسیقی ایران مطرح شده و نقد می شود. بسیاری از این مغالطات به قدری رواج پیدا کرده که شاید خود ما هم جزو مبلغان آن باشیم. اولین شماره این نوشتار به عقاید رایج در میان موسیقیدانان ایران نسبت به رشته «موسیقی شناسی قومی» یا «اتنوموزیکولوژی» می پردازد.
مقدمه‌ای بر تجربۀ شنیداری معماری (II)

مقدمه‌ای بر تجربۀ شنیداری معماری (II)

فردی که در اتاقی نشسته و سر‌و‌صدای اتاق مجاور خود را می‌شنود، می‌تواند بدون حضور در آن اتاق، به نحوی در تجربۀ فضایی آنجا شریک باشد. از طرفی دیگر، جذب وسیع صدا می‌تواند عرصۀ شنوایی چندگانه‌ای تولید کند. با توضیح این مطالب، روشن می‌شود که خاصیت صدا و نحوۀ انتشار آن در فضا تجربه‌ای شنیداری پدید می‌آورد که هم‌تراز با تجربۀ دیداری نیستو هرکدام از آن‌ها منجر به درکی بدیع از فضا می‌شوند.
گزارش جلسه سیزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه سیزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

بنابر گفتاری که گذشت، بزرگ‌ترین چالش یا دشواری جامعه‌شناسی برای وارد شدن به دنیای نقد این پرسش است که: آیا دو نوع ارزش [هنری]- ارزش درون‌ذاتی یا زیباشناختی، و ارزش برون‌ذاتی یا سیاسی [اجتماعی]- وجود دارد؟ اگر وجود دارد رابطه‌ی اینها چیست؟ و نقدی که بر شالوده‌ی جامعه‌شناسی ساخته می‌شود چگونه بر چالش میان این دو پیروز خواهد شد. نحوه‌ی پاسخ به این پرسش(‌ها) چگونگی ورود جامعه‌شناسی را مشخص خواهد کرد.
«به آهستگی» (II)

«به آهستگی» (II)

دومین قطعه ای که در قسمت نخست برنامه به اجرا درآمد، کنسرتو برای کمانچه و ارکستر اثر ارسلان کامکار بود که بر اساس تم هایی از اردشیر کامکار نوشته شده بود. تولد این قطعه به سال های ابتدایی دهه هفتاد باز می گردد و پیش از این نیز تاکنون اجراهای متعددی از آن با تکنوازی اردشیر کامکار و به رهبری رهبران مختلف به اجرا در آمده بود.
ارکستر سمفونیک ترنتو

ارکستر سمفونیک ترنتو

ارکستر سمفونیک ترنتو (Toronto Symphony Orchestra) در سال ۱۹۲۲ شروع به فعالیت کرد، ترنتوکانونی فرهنگی است که بیش از سه چهارم قرن فعالیت داشته؛ ارکستر سمفونیک ترنتو یا TSO مشهورترین ارکستر سمفونیک کانادا است. TSO هر ساله بیش از ۱۲۵ کنسرت در تالار روی توماسن (Roy Thomson Hall) کانادا به روی صحنه می برند، در عین حال حضور بین المللی آن نیز بسیار چشمگیر است. از موفقیت های بزرگ آن تور فلوریدا در ژانویه ۱۹۹۹ بود که آن اجراها ضبط شد و در فروشگاههای موسیقی دنیا به فروش می رود.
هیجان یک اجرای جدید “کنسرت نی‌نوا” (II)

هیجان یک اجرای جدید “کنسرت نی‌نوا” (II)

شیشه‌ی رنگی که برای پیانو و ارکستر زهی نوشته شده بود با حضور آهنگساز به عنوان نوازنده‌ی پیانو اجرا شد. قطعه‌ای با بیان نسبتا نوتر که با رپرتوار معمول گروه متفاوت بود. در اجرای شب اول اجرای پیانو تا حدودی ارکستر را برای یافتن ریتم و جمله بندی سردرگم کرد به‌خصوص که این قطعه بافتی پلی‌ریتمیک داشت و قطعاتی از این دست در رپتوار معمول گروه‌های موسیقی در ایران نیست.
نگاهی به زندگی کورساکوف قبل از شروع به آهنگسازی

نگاهی به زندگی کورساکوف قبل از شروع به آهنگسازی

مارچ سال ۱۸۴۴، نیکلای ریمسکی – کورساکف در شهر کوچکی به نام تیخوین (Tikhvin) در ۲۰۰ کیلومتری سنت پترزبورگ متولد شد. خانواده او از نظر سن افراد کمی غیر طبیعی به نظر می رسید چرا که در بدو تولد پدرش ۶۰ ساله، مادرش ۴۲ ساله و برادرش یک افسر نیروی دریایی ۲۲ ساله بود.
آیا در آفریقا به اتنوموزیکولوژی نیازمندیم؟ (II)

آیا در آفریقا به اتنوموزیکولوژی نیازمندیم؟ (II)

تردید دارم که آن دسته از آفریقایی ها که خود را اتنوموزیکولوژیست می نامند عمیقاً با عواقب چنین امری آشنایی داشته باشند. در ادامه دلایل نامناسب بودن اتنوموزیکولوژی را برای مطالعات موسیقی در آفریقا بیان می کنم.
به بهانه ی انتشار خسوف (I)

به بهانه ی انتشار خسوف (I)

ریشه ی واژه ی اوراتوریو (oratorio) به دورانی در قرن شانزدهم باز می گردد که قدیس فلیپ نری (saint philippe neri) روحانی کاتولیک، مجالسی را برای شنیدن آثار موسیقایی در کلیسای مشهور «اوراتوار» (oratoir) واقع در شهر رم تشکیل می داد. واژه ی «اوراتوریو» نیز از نام همین کلیسا مشتق شده است.
یک نظریه ی تاریخی

یک نظریه ی تاریخی

الگو ها در آن سو (اروپا و آمریکا) طی نیم قرن اخیر، ما را به سوی زوال غربی سوق داده اند و این در حالی است که ما در عین تقلید مداوم از غرب همیشه هم از آن عقب مانده ایم. ما دو سه قرن پس از دورانی که نهضت کرامولی قرن هفده پشت سر گذاشته می شد، تقلید پیش پا افتاده و ناچیزی از آن کردیم؛ و حالا که غربی ها از خود به بیزاری رسیده اند و فرهنگ غرب عملاً راه زوال و نیستی را در پی گرفته است و تمدنش، با انواع مختلف سلاح ها تجهیز شده، تا از این طریق بتواند خود و دنیا را در یک آن نابود کند، عده ای از ما پشت سر غربی ها راه افتاده اند و مدام پیشرفت ها، بزک ها و تفاوت آنجا را به رخ ایرانیان می کشند درحالی که می توانند مانند هند فرهنگ ایران را به جهان عرضه کنند و در راه شناساندن این فرهنگ کوشا باشند.