نیکل بک ، گروه محبوب راک کانادایی

نیکل بک
نیکل بک
نیکل بک Nickelback یک گروه موسیقی راک، اهل کشور کاناداست که در سال ۱۹۹۵ در آلبرتا Alberta، با حضور Chad Kroeger ، Mike Kroeger و Ryan Vikedal شکل گرفت. آهنگ “How You Remind Me” از سومین آلبوم این گروه که “Silver Side Up” نام داشت، توانست در رده اول محبوب ترین آهنگ های کانادایی قرار گیرد و همزمان آهنگ برتر Billboard Hot 100 ، چارت هفتگی مجله آمریکایی مشهور”بیلبورد” شد.

این موفقیت که اولین بار نصیب گروه موسیقی کانادایی “The Guess Who” در آلبوم “American Woman” شده بود، برای دومین بار توسط گروه نیکل بک تکرار شد.

از میان جوایز معتبری که این گروه تا کنون موفق به دریافت آنها شده می توان به : نه جایزه از Juno Awards، بزرگترین جشنواره موسیقی کشور کانادا، یک جایزه American Music Award ، جایزه MTV Video Music Award برای آهنگی در فیلم “قهرمان Hero ” و جایزه World Music Award برای پرفروش ترین آلبوم راک، اشاره نمود. نیکل بک علاوه بر موارد فوق که با دریافت جایزه همراه بود، در رشته های متعدد دیگری از جشنواره های مذکور نیز در لیست کاندیدها قرار داشته است. در چهارم دسامبر سال ۲۰۰۶ این گروه با کسب سه جایزه از پنج مورد کاندید شده در Billboard Music Awards ، موفقیت خود را مجددا تکرار نمود.

آخرین آلبوم این گروه با نام All the Right Reasons تا کنون بیش از ۴٫۸ میلیون نسخه در سراسر آمریکا و بیش از ۷ میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رسیده است.

audio fileThis Is How You Remind Me

هر چند بنیان گذاران این گروه از آلبرتا، شهر کوچکی در شرق کلگری Calgary کانادا برخاستند، در حال حاضر در ونکوور Vancouver شهری در جنوب غربی بریتیش کلمبیای کانادا British Columbia ساکن هستند. نام این گروه برگرفته از نیکل nickel ، سکه پنج سنتی کانادایی است که برادر Mike Kroeger در کافی شاپی که در آن مشغول کار بود، معمولا به عنوان بقیه پول به مشتریان بر می گرداند و همواره این عبارت را به کار می برد : ” Here’s your nickel back ” به معنای “این هم سکه پنج سنتی، بقیه پول شما”.

نیکل بک در ابتدا با حمایت قانون Cancon – قانونی که بر طبق آن هر گروهی جهت ورود به عرصه حرفه ای موسیقی کانادا، لازم است درصد مشخصی از آهنگ هایش از رادیوی سراسری این کشور پخش شده باشد- کارخود را آغاز نمود. آهنگ “Leader of Men ” اولین موفقیت این گروه بود که متعاقب آن آلبوم Silver Side Up را منتشر نمودند. آهنگ “How You Remind Me” از این آلبوم به عنوان محبوب ترین آهنگ سال ۲۰۰۲ برگزیده شد و نیکل بک را به اوج شهرت رساند. پس از آن، تا به امروز کلیه آلبوم های این گروه با موفقیت چشمگیری مواجه شده است.

آهنگ audio file“Photograph” نیکل بک نیز کاندید دریافت جایزه بهترین آهنگ سال در Juno Awards سال ۲۰۰۶ بود.

در ماههای مه و ژوئن سال ۲۰۰۶، نیکل بک با بون جووی Bon Jovi ، در برگزاری بخش اروپایی تور Have A Nice Day Tour همکاری نمود که طی آن در کشورهایی چون آلمان، جمهوری ایرلند، هلند، اتریش، سوئیس و نهایتا نیز انگلستان به اجرای کنسرت پرداختند.

آخرین آلبوم این گروه، با کاندید شدن در شاخه های : محبوب ترین گروه راک، بهترین آلبوم پاپ – راک و بهترین گروه آلترناتیو، در رده های بالای جدول کاندیدای سی و چهارمین دوره American Music Awards که در ۲۱ نوامبر سال ۲۰۰۶ برگزار شد، قرار گرفت و توانست جایزه بهترین آلبوم پاپ – راک را به خود اختصاص دهد. در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۰۶ مقارن با سی و دومین سالروز تولد Chad، نیز نیکل بک در جشنواره World Music Award جایزه بهترین گروه راک را به خود اختصاص داد.

در حال حاضر اعضای نیکل بک در حال تهیه و تدارک ششمین آلبوم خود به سر می برند که طبق برنامه قرار است در اواخر سال ۲۰۰۷ یا اوایل ۲۰۰۸ روانه بازار شود و تا کنون هیچگونه اطلاعاتی در مورد جزئیات این آلبوم منتشر نشده است.

پنج آلبوم این گروه تا به امروز عبارتند از : Curb که ماحصل کار نیکل بک طی سالهای ۱۹۹۶/۲۰۰۲ است، The State در سال ۲۰۰۰، Silver Side Up در ۲۰۰۱، The Long Road در ۲۰۰۳ و All The Right Reasons در سال ۲۰۰۵٫ Brandon Kroeger نوازنده درام در سالهای ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ با گروه نیکل بک همکاری داشت، پس از او Ryan Vikedal از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۰۵ به عنوان نوازنده در این گروه فعالیت می کرد. در حال حاضر نیز اعضای گروه عبارتند از : Chad Kroeger خواننده اصلی و نوازنده گیتار دوم ، Ryan Peake نوازنده اصلی گیتار و خواننده دوم گروه، Mike Kroeger نوازنده گیتار، Daniel Adair نوازنده درام و پرکاشن.

en.wikipedia.org

24 دیدگاه

  • ارسال شده در بهمن ۲۷, ۱۳۸۵ در ۸:۱۶ ب.ظ

    آلبرتا شهر نیست، دومین استان غرب کاناداست و همسایه استان بریتیش کلمبیا. مسقط‌الراس گروه مورد بحث هم شهر کوچک هنا در این استان است. کلگری هم همراه با ادمونتون دو شهر بزرگ آلبرتا به شمارند. عجیب است، همه این اطلاعات را می‌شد با یک کلیک روی “هنا” یا “آلبرتا” در مرجع نوشته دید.

  • ناشناس
    ارسال شده در اسفند ۱, ۱۳۸۵ در ۳:۲۶ ب.ظ

    barikalla be shoma ke enghadr daghigh baladi, az in estedade khodet dar yek zamineye be dard bokhor tar az nickllback estefade koni kheili behtare

  • Mehran
    ارسال شده در اسفند ۱۰, ۱۳۸۵ در ۳:۳۳ ب.ظ

    Vaghan mishe goft shoma ba Darj in matlab yek gam beaghab baragashtid ! nickelback kamelan yek grouhe sade va daraye yek noe musighie klisheyi ast!

  • ارسال شده در اسفند ۲۸, ۱۳۸۵ در ۱۰:۴۸ ب.ظ

    خیلی خوشحال شدم که اطلاعاتی در این زمینه کسب کردم.
    و خیلی خوبه که آهنگ برای دانلود گزاشتید.
    متشکرم.

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۷ ق.ظ

    inja dar canada nickleback goroohe jadid va taghriban khoobie ke tarafdaraee ham dare. vali azin joor band ha ziad oomadano 2,3 sal bad napadid shodan vaghean nickleback goroohe ghabele tarifi nist (dar hade mamoolie)

    age shoma vaghean mikhain az goroohaye rock va ya progressive rock benvisid ke inja stadium 50 hezar nafari por mikonand berid soraghe DREAM THEATER va navazande haee mesle john petrucci

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۸۶ در ۷:۲۴ ب.ظ

    EXCELLENT

  • sina
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۸۶ در ۱:۵۹ ب.ظ

    nikel back gorohe khobie ama az on behtar ziad hast to kanada ama man dosesh daram lotfan rajebe gorohe Soul Nidus ham benevisid

  • neda
    ارسال شده در فروردین ۵, ۱۳۸۷ در ۸:۱۷ ب.ظ

    مرسی از آهنگ هایی که برای دانلود گذاشته بودیدو …

  • behzad
    ارسال شده در شهریور ۵, ۱۳۸۷ در ۷:۳۴ ب.ظ

    that was great . im a real fan of nickle back .i like saving me more than others even i like photograoh and miss u
    .u weew brilliant go on yout stuff and i hope u success.thx,behzad. this my id (eminem_m59)

  • kamal azad
    ارسال شده در مهر ۲۷, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۵ ق.ظ

    سلام. ممنون از مطلبتون خیلی مفید بود ضمنا کار خوبی میکنی آهنگ واسه دانلود میزاری

  • عارف
    ارسال شده در بهمن ۲۹, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۳ ب.ظ

    اتفاقا این گروه یکی از بهترین هاست

  • ناشناس
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۱, ۱۳۸۸ در ۹:۳۶ ب.ظ

    نیکل بک یک گروه فوق العاده است که میشه گفت از یکی از بهترین گروههای راک دنیاست.
    خیلی ممنون ازبابت اطلاعاتی که در مورد این گروه عالی در اختیار ما گذاشتین

  • morteza
    ارسال شده در مرداد ۸, ۱۳۸۸ در ۷:۴۱ ب.ظ

    MAN TAGHRIBAN TAMAME AHANGAYE NICKELBACKO GOOSH DADAM,KHODAMAM TOO KARE AHANG SAZIAM,MAN FEK MIKONAM KE NICKELBACK POTASIELESHO DARE KE TA CHAND SALE DIGE JOZVE BEHTAINAYE JAHAN BASHE

  • did man
    ارسال شده در مهر ۲۸, ۱۳۸۸ در ۱۰:۴۲ ق.ظ

    ghabele goosh kardane chon taze kar hastan badak nist

  • amir ahmadzade
    ارسال شده در آبان ۱۹, ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۱ ق.ظ

    تعجب می کنم که بعضی از شما گفتین که نیکل بک یه گروه معمولیه و کارش هم کلیشه ای یه!!! بهتره که به لینکی که می گم برید.http://en.wikipedia.org/wiki/Nickelback
    اونجا نوشته شده که این گروه نامزد دریافت جایزه Grammy شده و تا حالا هم حدود ۳۰ میلیون آلبوم فروخته!!!گروهی که ۳۰ میلیون آلبوم بفروشه یعنی طرفداران زیادی داره.من در وحله ی اول طرفدار لینکین پارک هستم.اما ایوانسنس و متالیکا و کرن و نیکل بک رو هم خیلی دوست دارم.کسی که میگه کاره نیکل بک ضعیف تر از بقیه است باید بگم که از لحاظ نوازندگی به پای متالیکا نمیرسه.نه در همه ی موارد.

  • soruosh
    ارسال شده در بهمن ۲۷, ۱۳۸۸ در ۱۱:۵۳ ق.ظ

    man ke kheyli ba ahanghaye in groh hal mikonam va nabayad karhaye in groh ro ba metalika va linkin park moghayese kard chon sabke motefaveti ro erae mide ke az nazare man bahaltare

  • sheida
    ارسال شده در شهریور ۷, ۱۳۸۹ در ۱۰:۲۷ ب.ظ

    salam man ham ba aghaye Amir movafegh hastam hame in goroho mishnasan mesle kheily az gorohaye dige mashhore be har hal man asheghe ahanghaye in goroh hastam.

  • آیدین
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۴, ۱۳۹۰ در ۶:۱۶ ب.ظ

    ممنون که این اطلاعات درست رو قرار دادین من یکی که عاشق Nickelback هستم

  • mamadjuster
    ارسال شده در خرداد ۲۴, ۱۳۹۰ در ۶:۰۵ ب.ظ

    man beshakhse ahanghaye in goroho kheyli dost daram va in sait ro ham baraye kasae ke nickelback ro dost daran doenload konan pishnahad mikonam http://www.mp3searchy.com

  • محمد
    ارسال شده در آبان ۱۱, ۱۳۹۰ در ۷:۲۵ ب.ظ

    به نظرمن نیکل بک یه گروه قابل احترامه که از ابتذال مصون مونده واهنگاش واقعا دلنشینه من خودم با آهنگهای این گروه خاطرات شیرینی دارم

  • آروین
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۱ در ۱۲:۳۱ ب.ظ

    من اهنگ های راک و اهنگ های خارجی زیاد گوش می دم ولی این اهنگ خیلی عال بود

  • رومینا
    ارسال شده در خرداد ۴, ۱۳۹۱ در ۱:۱۴ ق.ظ

    نیکل بک با متالیکا قابل مقایسه نیست البته هر یک جای خویش زیباان و هر ۲ گروهی قابل تحمل و خوب ان

  • حامد
    ارسال شده در مهر ۲۱, ۱۳۹۱ در ۳:۵۸ ق.ظ

    من عاشق این گروهم

  • شکوه
    ارسال شده در شهریور ۲, ۱۳۹۲ در ۱۲:۰۸ ق.ظ

    سلام . من هم این گروه رو دوست دارم و عاشق آهنگ savin me اونام . فوق العاده س …

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی یا مُسکِن؟! (I)

موسیقی بخش مهمی از ناخودآگاه ذهن ماست. برای هر کدام از ما، بارها پیش آمده که بدون آنکه دقت کنیم یا آگاهانه خواسته باشیم به زمزمه ترانه، آواز یا آهنگی که علاقه داریم پرداخته ایم. گاهی از مرور یا زمزمه موسیقی در ذهن مان واکنش های دفاعی در برابر ترس، دلهره، یا دیگر احساسات منفی ساخته ایم و برای پرت کردن حواسمان از رخدادهای نا مطلوب پیرامون خود به موسیقی روی آورده ایم. مطلب زیر ترجمه ای است از مقاله ای که به طور خلاصه به بررسی نتایج پژوهش های مختلفی که در زمینه نقش موسیقی در تسکین درد انجام شده است می پردازد. (محبوبه خلوتی)

بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (I)

راک کشمیر، راک عبدالله، صفیر راک و راک هندی چهار گوشه‌ی ردیف دستگاه ماهور هستند که به‌طور رایج در رپرتوار ردیف، در انتهای آن، اجرا می‌شوند. این سلسله گوشه‌ها به طرزی جالب ‌توجه میان دو دستگاه ماهور و همایون، یا آوازهای وابسته به آن، در رفت‌وآمدند. نوشته‌ی پیشِ‌رو تلاشی است برای واکاوی و شکافتن ساختاری این بخش از ردیف موسیقی دستگاهی که به نظر می‌رسد آنچنان که باید مورد توجه و تحلیل قرار نگرفته است.

از روزهای گذشته…

جایی میان آفرینش و تفسیر (III)

جایی میان آفرینش و تفسیر (III)

ممکن است در جایی مردم بروند و اجرای هزارمین باره‌ی سوناتی از بتهوون را بشنوند اما اگر کنسرتی با عنوان اجرای مجدد شور میرزاعبدالله برگزار شود احتمال کمی هست که مورد استقبال موسیقی‌دوستان قرار بگیرد (حتا روزگاری که توجه به بازسازی و احیای موسیقی اواخر عهد قاجار بیش از امروز بود). یکی از مهم‌ترین دلایل را در معانی و کارکردهای مختلفی که متن ردیف برای موسیقی‌دان ایرانی دارد باید جست.
پورساعی: سونوریته مهمترین اصل در نوازندگی است

پورساعی: سونوریته مهمترین اصل در نوازندگی است

نخستین اصلی را که هر نوازنده باید به آن اهمیت دهد، کیفیت نوازندگی است و مهم‌ترین عاملی که به کیفیت نوازندگی کمک می‌کند، سونوریته‌ی ساز است و من همواره به شاگردان خود توصیه می‌کنم به‌جای اینکه به نواختن قطعات بیشتر و سریع‌تر فکر کنند، از ابتدای کار دستیابی به برترین‌ کیفیت نوازندگی و سونوریته‌ی ساز خود و همچنین به افزایش توانایی خود در اجرای باکیفیت و نوانس بیشتر قطعات اهمیت بدهند. متأسفانه در ایران هنرجویان به‌دنبال اجرای قطعات بیشتر هستند و انتظار دارند، هر بار که به کلاس می‌آیند، قطعه‌ای جدید یاد بگیرند، صرف نظر از اینکه با چه کیفیتی قرار است اجرا کنند.
آشنایی با رشته موسیقی کلاسیک (I)

آشنایی با رشته موسیقی کلاسیک (I)

با وجود آنکه بسیاری از علاقمندان به موسیقی در ابتدای راه تحصیل و فراگیری موسیقی، به رشته موسیقی کلاسیک علاقمند می شوند اما اغلب در ادامه راه پس از آشنایی با پیچیدگی و گستردگی آن دچار رعب و وحشت در ادامه و یا شک و تردید در انتخاب مسیر آینده می شوند. این ترس به حدی است که ممکن است باعث رها کردن این رشته و یا حتی در نهایت تحصیل موسیقی شود.
قطعه افسانه ای از آلبنیز – قسمت دوم

قطعه افسانه ای از آلبنیز – قسمت دوم

Leyenda ساخته آلبنیز بعنوان یکی از مهیج ترین قطعات موسیقی، الهام بخش داستانهای بسیاری در زندگی ما انسانها بشمار می آید. این اثر می تواند یادآور داستانهای دراماتیک از وقوع توفانهایی که در کتابهای مقدس ادیان الهی از آنها نام برده شده تا بروز زلزله های مخرب در گوشه کنار جهان، افسانه های مردمان انقلابی بر علیه ظلم و ستم حاکمان و … باشد.

منوهین در شرق !

در روزنامه شرق مورخ ششم مرداد ماه هشتاد و چهار، مقاله ای ترجمه شده درباره یهودی منوهین”Yahudi Menuhin” منتشر شده بود. نظر براینکه، مقاله فوق توصیفی احساسی و غیر فنی از این ویلونیست مشهور نموده و بجای بررسی نوازندگی این هنرمند به تخریب دیگر هنرمندان پرداخته ویا تعابیری جدید وغیرهنری را بیان نموده است، در این مقاله سعی برنقد و بررسی آن از زوایای مختلف می گردد.
سلطانی: ارتباط زیادی بین مینی مال موسیقایی و هنر مفهومی می بینم

سلطانی: ارتباط زیادی بین مینی مال موسیقایی و هنر مفهومی می بینم

هیچ کدامشان غوطه ور نشدند، اما حرکت از مدرنیسم به پست مدرنیسم کمک خواهد کرد تا موضوعات مطرح شده در سطحی گسترده و وسیع به صورت شفاف تر بیان شوند. که یکی از این راه های بیان، خودِ مینی مالیسم است. برای همین مینی مالیسم به یک جریان شبیه می شود تا مکتب یا یک جنبش. موسیقی مینی مال در واقع نقش یک پل ارتباطی را هم بازی می کند.
“قمر” در عقرب (II)

“قمر” در عقرب (II)

امروزه با شاید و احتمال نتیجه گیری کردن برای پژوهشگران این حوزه، به عادتی بدل شده است و صدها سوال در خصوص زندگی و کار هنرمندان گذشته، وجود و عدم برخی گوشه ها در ردیف موسیقی، رمز و رازهای فنی سازندگان سازها در گذشته و ده ها موضوع دیگر، بدون جواب قطعی باقی مانده اند. با ملحوظ نظر قرار دادن این واقعیت تلخ، مقایسه قمر و پیاف (همچون مقایسه تهران و پاریس!)، قیاس مع الفارق است اما صرفاً مقابله (و نه مقایسه) این دو، این نتیجه را می دهد که علارغم نبود اسناد و مدارک کافی در خصوص قمر (هم بدلیل عدم دسترسی به تکنولوزی های مدرن در آن روزگار در ایران و هم بدلایل اجتماعی و فرهنگی مزبور)،‌ ابعاد دراماتیک زندگی قمر،‌ اگر بیش از پیاف نباشد کمتر از آن نیست:

موسیقی بی کلام و موقعیت طنز

“چیزی به نام موسیقی طنز آمیز وجود ندارد. این موقعیت طنز آمیز است که موسیقی گاه در آن قرار میگیرد.”
Sonny Boyاسطوره سازدهنی بلوز(I)

Sonny Boyاسطوره سازدهنی بلوز(I)

اگر در تاریخ سازدهنی بلوز (Blues Harp) دو نوازنده مطلقا غیر قابل تقلید وجود داشته باشند قطعا یکی از آنها Sonny Boy Williamson II است (و دیگری هم Sonny Terry ). سانی بوی ویلیامسونII، بی شک یکی از تاثیر گذارترین و بزرگترین نوازندگان Diatonic Harmonica (ساز دهنی دیاتونیک) در تاریخ موسیقی بلوز واز قله های دست نیافتنی آن است . بی اغراق می توان او را از واپسین اسطوره های بلوز و حتی فراتر از هویت اسطوره ای، از نمادهای بلوز دانست.
بررسی کوتاه در باب سنت و نوآوری در موسیقی ایرانی (II)

بررسی کوتاه در باب سنت و نوآوری در موسیقی ایرانی (II)

این مفاهیم در سایر هنرها از جمله نقاشی معماری، مشترک است. در نگاره های ایرانی مصادق این تفکرات موجود است. تفکر دایره وار و حضور مرکزیت مطلق در آن از ویژگی های یک تفکر سنتی است. در خط نستعلیق انتهای اکثر حروف به طرف بالا است که تداعی کننده یِ وصال است. اینها همگی خود نماد پردازی محسوب می شوند و هم جنبه بصری آن و هم مفاهیم آن قدسی است.