اکول در سنتور نوازی (III)

– نوازنده نمی بایست به صورت کامل بر روی صندلی قرار گیرد، بلکه به صورتی بر روی صندلی قرار گیرد که بر روی نیمه ابتدایی صندلی نشسته باشد و در صورتی که ستون فقرات بدن انحنا نداشته باشد و شیبی روبه جلو وجود داشته باشد. معمولا پاها کمی به سمت زیر میز و یکی از پاها به سمت جلوتر قرار می گیرد. این حالت امکان حرکت حمایتی بدن نوازنده را تسهیل می کند.

– مضراب به محض برخورد با سیم، سریعا به حالت سکون اولیه در بالا (آنطور که توضیح داده شد) بر می گردد. این مکانیزم در صورتی که به صورت خودکار درآید، منجر به امکان افزایش چالاکی و سرعت در مضراب زدن می گردد، چراکه در فاصله زمانی که مضراب مخالف ضربه میزند، مضراب دیگر به صورت خودکار در سرجای خود قرار گرفته و زمانی برای برگرداندن مضراب دیگر به نقطه ایست و نواخت مصروف نمی شود. هرچند این زمان بسیار ناچیز می باشد اما در سرعت های بالا بسیار موثر خواهد بود.

– مضراب نوازی باید بسیار سریع باشد، گویی دست را به یک سطح داغ و پرحرارت می زنیم و سریع بر می داریم. این بهترین تعبیر برای میزان انرژی نرمال وارده بر ساز از طریق دست و مضراب نوازنده است.

نوازندگی قاطع اما بی خشونت، بدون اینکه بخواهیم نقص سونوریته در تکنیک نوازندگیمان را با انبوهی نمد یا قرار دادن حوله زیر ساز و… مرتفع نماییم، ما را به سونوریته قابل قبولی می رساند.
– در هنگام قرار گیری نوازنده در پشت ساز باشید زانوهای نوازنده، مماس با خط لبه زیرین میز سنتور باشند. قرار گرفتن پاهای نوازنده در زیر میز سنتور موجب محدود کردن دایره حرکات فیزیکی نوازنده میگردد که خود باعث خستگی زودرس نوازنده می شود. همچنین میزان باز بودن پاها، با زاویه ای حدود ۳۰ درجه، مناسب می باشد.
– نوازنده می تواند در هنگام تعویض پوزیسیون، کمی به سمت چپ یا راست و جلو و عقب حرکت نماید.
– در هنگام حرکت به پوزیسیون های سیم زرد یا پشت خرک، حتی المقدور می بایست پوزسیون دست ها در حالت نوازندگی بر سیم های سفید حفظ گردد و از کج کردن دست ها و زاویه دادن به آن ها خود داری گردد.
– در مورد مضراب ها باید گفت ساختار مضراب ها نباید اندازه و حالت ثابت داشته باشند. از آنجا که مضراب ها ادامه دست نوازنده برای نوازندگی می باشند و نقش مهمی در صدادهندگی مورد نظر نوازنده را ایفا می کنند، باید متناسب با فیزیک و استخوان بندی و شکل دست او و بالطبع مطابق خواست نوازنده و قطعات مورد اجرا و اصطلاحا «بر روی دست نوازنده» ساخته شود.

هر چند انواع اندازه و حالت و جنس در کلکسیون مضراب های نوازندگان سنتور برای دست یابی به کیفیت های صوتی مختلف موجود است اما اندازه صحیح مضراب در اصل، (به طور تقریبی) به اندازه نیمی از طول دست نوازنده است، در حالتی که دستان خود را کشیده (از مقطع درونی آرنج تا نوک انگشتان). شکل حلقه انگشتی و دم مضراب نیز بسته به اندازه انگشتان و استخوان بندی آن می باشد، به طوری که در هنگام به دست گیری مضراب، زاویه شکسته وجود نداشته باشد و احساس ناراحتی در دستان وجود نداشته باشد.

مضراب های سبک و کوتاه، انرژی بالایی مصرف می کنند و باعث گرفتگی عضلات می شوند. مضراب هاب سنگین نیز از سرعت نوازندگی کاسته و صدادهندگی مطبوع را کاهش می دهند.

مضراب های محکم و غیر منعطف موجب خشونت در صدادهنگی می شوند؛ مضراب های نرم و بیش ار حد منعطف علاوه برشکنندگی، دست را منحرف می نمایند و ضمن ایجاد درد در نقاط مختلف دست، صدادهندگی مناسبی نیز ندارند، نمدهای خشک و یا نمدهای انبوه، همگی منجر به صدادهندگی نامطلوب خواهند شد. (بهترین نمد را از دمپرهای فرسوده پیانو می توانیم بیرون بیآوریم)

این شیوه علاوه بر بهسازی نوازندگی از لحاظ بصری نیز جذابیت بیشتری برای بینندگان دارد.

یک دیدگاه

  • سید سعید ادهمی
    ارسال شده در آبان ۴, ۱۳۹۵ در ۸:۱۳ ق.ظ

    باسلام و احترام، ضمن عرض تبریک برای سایت وزین و پر محتوی « گفتگوی هارمونی » ، خواشمند است ما را از مطالب آموزشی جدید بی‌بهره نگذارید. ( ارادتمند – ادهمی )

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (I)

ریتم و ترادیسی دو روشِ فهم نظم های زمانی در جهان پیرامونِ ما را در تباین با هم قرا می دهد: فهم مستقیم به-واسطه ی قوه ی ادراک، و فهم غیر مستقیم به واسطه ی تجزیه و تحلیل. «ریتم» به دستگاه ادراکی ای که امکان مشاهده و دریافتِ بی دردِسرِ پدیده های ریتمیک را در اختیار افراد قرار می دهد گریز می زند، درحالیکه «ترادیسی» ابزارهای ریاضی ای را که برای کشف نظم ها و مطالعه ی الگوها مورد استفاده قرار می گیرد پیشِ روی می گذارد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

از روزهای گذشته…

آلبوم «آب» منتشر شد

آلبوم «آب» منتشر شد

«آب» عنوان سومین آلبوم سه تار نوازی از «ابوسعید مرضایی» نوازنده و نواساز است که شامل قطعاتی برای دونوازی سه‌تار و تمبک است؛ ابوسعید مرضایی به عنوان نواساز و «فربد یداللهی» به عنوان نوازنده سازهای کوبه‌ای و تمبک، زوج هنری این مجموعه هستند. دیگر آلبوم مرضایی که در همکاری با فربد یدالهی ساخته شده بود «خاک» نام داشت.
متبسم: موسیقی باید شما را متاثر کند نه متحیر!

متبسم: موسیقی باید شما را متاثر کند نه متحیر!

من در دانشسرای هنر (روزانه) و هنرستان ملی موسیقی (شبانه) درس موسیقی خواندم، مدرسه غیر رسمی دیگر نظیر خانه مان، چاووش، دستان و غیره … نیز زیاد دیده ام که تاثیرش بسیار بیشتر از رسمی هایش بود.
مارسین دیلا؛ آقای برنده (I)

مارسین دیلا؛ آقای برنده (I)

در سال های اخیر بیش از هر زمان، شاهد برگزاری مسابقات و همایش های موسیقی در زمینه نوازندگی بوده ایم. این مسابقات هنوز نتوانسته اند موافقت همه هنرمندان و دست اندرکاران موسیقی را با خود همراه کنند؛ انتقاداتی از این دست که: “نمی توان همه را با یک سنگ، محک زد”؛ “سلیقه داوران تاثیری انکار نشدنی در انتخاب برندگان دارد” و “کسانی که شایستگی کسب رتبه دارند اما حائز رتبه نمی شوند” بر این مسابقات وارد شده است. با این همه، کسب رتبه در مسابقات معتبر، تاییدی است بر کیفیت کار نوازندگان.
انتخاب نوع همراهی و رنگ آمیزی بیشتر

انتخاب نوع همراهی و رنگ آمیزی بیشتر

در دو مطلب قبل یعنی “تشخیص تونالیته و انتخاب آکورد” و “نوشتن همراهی برای یک ملودی” بطور خلاصه راجع به تهیه یک ملودی، نوشتن آن، تشخیص تونالیته و بالاخره انتخاب آکورد صحبت کردیم در این قسمت راجع به چند روش ساده که میتوانیم برای آن همراهی بنویسیم صحبت میکنیم.
«مشک و عطار»

«مشک و عطار»

در ایران امروز تقریباً همراه هر آلبوم، فارغ از رسانه‌اش، دفترچه‌ای حاوی اطلاعات می‌توان یافت. عجیب نیست. در اغلب جاهای دیگر دنیا هم رسم است. به‌هرحال مخاطبان آلبوم‌های موسیقی لازم دارند بعضی اطلاعات را درباره‌ی نام قطعات، آهنگسازان، نوازندگان و… بدانند. از طرف دیگر با توجه به قوانین انتشار و حقوق معنوی امروزین درج بعضی اطلاعات ضروری است. ما درباره‌ی این نوع داده‌ها صحبت نمی‌کنیم بلکه درباره‌ی بیانیه‌ها، توصیف‌ها و تحلیل‌هایی حرف می‌زنیم که سعی اصلی‌شان نشان دادن اهمیت و ارزش آلبوم یا ارائه‌ی راهی برای چگونه شنیدن آن است. به زبان ساده آنها که در کارِ این‌اند که بگویند «آلبوم بااهمیت است» یا «آن را فلان طور باید شنید».
گفتگو با علی صمدپور (III)

گفتگو با علی صمدپور (III)

بعدها همکاری من با ماهور کمتر شد. از بحث اصلی خارج نشویم… به هر حال این نسلی که امروز می‌بینید ماها را دیگر نمی‌شناسند از آن فضایی که درواقع یک بخشی از آن‌را خود من ایجاد کردم به‌وجود آمدند. بعد از دوره‌ی ما هم دیگر آرامش پس از جنگ به وجود آمده بود و نسل بعد زندگی‌شان خوشبختانه به‌هم ریخته نشد. آنموقع ترس از سربازی رفتن هم وجود داشت که می‌روی و دیگر برنمی‌گردی. همه‌ی اینها جزء جزء مهم‌اند. به هرحال نشد که آن نسل موسیقی خودش را درست بکند و به‌نظر من بخشیش هم طبیعیبود. نسل بعد از ما هم، روی به نسل قبل از ما داشتند چون قطعه و موسیقی قابل توجهی قبل از خودشان ندیدند، دیدند که آنها هم دارند کارهای نسل‌های قبل‌شان را می‌زنند و آموزش می‌دهند. این وضعیت تا «راز نو» ادامه داشت و تقریباً بعد از «راز نو» بود که دیگران هم شروع به کار کردند.
رهبری: آثاری را اجرای میکنم که در سطح بین المللی باشد

رهبری: آثاری را اجرای میکنم که در سطح بین المللی باشد

ببینید اگر در اختیار من قطعاتی گذاشته میشد که این قطعات نه فقط به این دلیل که آهنگسازشان هم وطن من بود بلکه به خاطر ارزش هنری بین المللی شان میشد به راحتی آنها را مطرح کرد من با کمال میل این کار را میکردم. شما میدانید که من آثار چندین آهنگساز ایرانی را در قابل صفحه گرامافون و بعدا سی دی ضبط و منتشر کرده ام؛ این تنها صفحه ضبط شده توسط رهبر ارکستر و آهنگساز ایرانی ای است که در مارکتهای بین المللی قابل خریداری است.
نقدى بر رسیتال پیانو لیلا رمضان در شیراز (II)

نقدى بر رسیتال پیانو لیلا رمضان در شیراز (II)

لیلا رمضان، به عنوان هنرمندى که از یک سو ریشه در خاک زایاى این سرزمین دارد و از سوى دیگر در بالاترین سطح فضاى آکادمیک موسیقى معاصر جهان کار مى کند، راوى شایسته ى ادبیات پیانوى معاصر زادبومش است.
گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (XI)

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (XI)

بعداً آقای امیرحسین پورجوادی دوباره از آقای دکتر صفوت گرفته بودند و بخش نوازندگان تار و سه‌تار این کتاب را در فصلنامۀ موسیقی ماهور، شمارۀ سی، منتشر کردیم که در آن جملات جالبی دارد. من دو سه جمله را که آقای مشحون دربارۀ نوازندگی مهدی صلحی می‌گوید بازگو می‌کنم. می‌گوید مهدی صلحی (منتظم‌الحکما) در تار از شاگردان میرزاحسینقلی و میرزاعبدالله بوده و در سه‌تار بیشتر شاگرد میرزاعبدالله بوده و بیشتر سه‌تار را ادامه داده است اگرچه خودش هم شاگرد تار داشته و هم شاگرد سه‌تار و در هر دو زمینه ماهر بوده است ولی می‌گوید سه‌تار را در نهایت استادی می‌نواخت.
قدرت برای خواندن و جرأت برای صحنه

قدرت برای خواندن و جرأت برای صحنه

خاطره پروانه، خواننده‌ی ایرانی، ۱۵ آبان در سن ۷۸ سالگی و بر اثر ایست قلبی در تهران درگذشت. خاطره پروانه که نام اصلی‌اش اقدس خاوری بود، فرزند پروانه از خوانندگان دوره‌ی قاجار بود که در جوانی بر اثر بیماری سل درگذشت و عنوان هنری «خاطره‌ پروانه» هم به همین خاطر برای او انتخاب شد.