گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

چیستا غریب: خردسالان زود از موسیقی زده می شوند

سن بسیار کم با آن دیسیپلین های سخت اصلا برای روحیه بچه مناسب نیست؛ حتی در غرب هم به این نتیجه رسیده اند که بهتر است شروع ساز از سن ۸ سالگی به بعد باشد. تا قبل از آن، آشنایی با موسیقی، سازهای ضربی، زیلوفون و فلوت ریکوردر به صورت آموزشی، بسیار ساده و تفریحی برای بچه، در کوتاه مدت اشکالی ندارد، اما امروز به این نتیجه رسیده اند که این روش صحیح نیست که بچه کوچک پشت پیانو بنشیند و تمرین های سخت انجام دهد.

سن بسیار کم با آن دیسیپلین های سخت اصلا برای روحیه بچه مناسب نیست؛ حتی در غرب هم به این نتیجه رسیده اند که بهتر است شروع ساز از سن ۸ سالگی به بعد باشد. تا قبل از آن، آشنایی با موسیقی، سازهای ضربی، زیلوفون و فلوت ریکوردر به صورت آموزشی، بسیار ساده و تفریحی برای بچه، در کوتاه مدت اشکالی ندارد، اما امروز به این نتیجه رسیده اند که این روش صحیح نیست که بچه کوچک پشت پیانو بنشیند و تمرین های سخت انجام دهد.

وقتی بچه ای در دیسیپلین سخت نوازندگی گذاشته شود، خیلی زود از موسیقی زده می شود. وقتی که مقالات مختلف را می خوانیم، این را متوجه می شویم که خیلی از این بچه ها در سنین ۱۶، ۱۷ سالگی که دیگر فشاری از طرف خانواده روی آنها نیست، نوازندگی را رها می کنند و کم پیش می آید که ادامه دهند؛ خیلی آزرده می شوند. به همین خاطر، فراگیری خیلی زود پیانو مثل در ۵ سالگی پشت ساز نشستن، به نظرم درست نیست.

در مورد دوره ای که در هنرستان بودید، بگوئید. با چه موزیسین هایی همکلاس بودید؟ چه کسانی بودند که الان شناخته شده هستند؟
هنرستان که درس می خواندم، در زمینه سازهای مختلف اساتید بسیار خوبی داشتیم و از کسانیکه با من همکلاس بودند، خانم مهرک صفائیه هستند که الان پیانو آموزش می دهند. خانم فریماه قوام صدری بودند که البته به خاطر اینکه سنشان بالاتر از من بودند در کلاس های بالاتر درس می خواندند.

از ساز های دیگر، چه کسانی در کلاس تان بودند؟
از همکلاسی های من، آقای شاپور باستان سیر بود که نوازنده پیانو بودند، آقای فرهاد سهیل که ترومپت می زدند. از خانم ها، خیلی از بچه هایی که در هنرستان همکلاس بودیم از ایران رفته اند؛ مثل خانم شیرین گودرزی. بچه ها اکثرا خارج از کشور هستند ولی خانم مهرک صفائیه و خانم قوام صدری که در ایران هستند بیشتر در زمینه پیانو کار می کنند.

از شاگردان تان اگر بخواهید نام ببرید، دوست دارید اسم کدام ها را بگوئید؟
در مدت ۳۰ سالی که تدریس کرده ام، شاگردان زیادی داشته ام ولی از کسانی که خیلی خوب کار کردند و ادامه دادند آقای رضا فرزانه بودند که ایشان در دانشگاه تهران رشته پزشکی می خواندند ولی پیانو را به صورت خصوصی کار می کردیم، ایشان نوازنده بسیار خوبی شد. خانم جیران ضیائی که اول خصوصی کار کردیم، سپس یک مدت کوتاه به دانشکده آمد و بعد به پاریس رفت، آنجا ادامه داد و نوازنده بسیار خوبی است و خانم شیوا سمیعی بود که الان امریکا تدریس پیانو دارد البته رشته معماری خوانده بود ولی پیانو را خصوصی کار می کردیم ولی از بچه های دانشگاه که به صورت تخصصی پیانو کار می کردند هم کسانی بودند که کارشان خیلی خوب بود مثل آقای مجید کهریزی و خانم سارا توکلی. اینها برای ادامه تحصیل به کشور آلمان رفتند و البته خیلی های دیگر که الان نامشان خاطرم نیست.

سجاد پورقناد

سجاد پورقناد متولد ۱۳۶۰ تهران
نوازنده تار و سه تار، خواننده آواز اپراتیک و سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک
لیسانس تار از کنسرواتوار تهران و فوق لیسانس اتنوموزیکولوژی از دانشکده فارابی دانشگاه هنر تهران

۱ نظر

بیشتر بحث شده است