تریسی چپمن

Tracy Chapman
Tracy Chapman
تریسی چپمن (Tracy Chapman) متولد ۳۰ مارچ ۱۹۶۴، ترانه سرا و خواننده آمریکایی است که شهرت خود را بیش از هرچیز مدیون تک ترانه های زیر است :

• Fast Car
• Talkin About a Revolution
• Baby Can I Hold You
• Give Me One Reason

او هنرمندی است که موفق به دریافت صفحه مالتی پلاتینیوم (multi-platinum) – برای فروش میلیونی آثارش – و جوایز متعدد گرمی Grammy Award شده است.

مختصری از زندگی
تریسی چپمن متولد اوهایو، از سنین کودکی به سودن شعر و نواختن گیتار پرداخت. سپس در موسسه A Better Chance (فرصتی بهتر) پذیرفته شد. این موسسه ملی برای کشف، به کار گیری و پرورش دانش آموزان مستعد و رنگین پوستی است که میتوانند در آینده در رشته های مختلف به فردی پیشرو مبدل شوند. این موسسسه امکان ورود به مدرسه خصوصی ووستر (Wooster) را برای تریسی به وجود آورد. او سپس توانست در دانشگاه خصوصی تافتز (Tufts University) پذیرفته شود.

در ماه مه ۲۰۰۴، تریسی چپمن به خاطر دستاوردهای هنری خود به عنوان یک موسیقی دان آگاه به مسایل اجتماعی، به عنوان چهره موفق دانشگاه انتخاب شده و دانشگاه تافتز با اعطای درجه دکترای افتخاری از او قدردانی نمود. از جمله فعالیتهای او میتوان به اجرای برنامه و شرکت در مراسم خیریه مربوط به ایدز از جمله amfAR و AIDS/LifeCycle اشاره نمود.

audio fileBaby Can I Hold You

آنچه از زندگی خصوصی تریسی چپمن، گذشته از فعالیتهای هنری و اجتماعی او، میدانیم بسیار اندک است و مهمترین دلیل آن بی علاقگی او به گفتگو درباره زندگی خصوصی و همچنین دور بودن از جنجالهای معمول دنیای شهرت است.

زندگی حرفه ای
چپمن در طی دوران تحصیل در کالج، به اجرای موسیقی در خیابانها و همچنین کافه های کوچک کمبریج، ماساچوستس میپرداخت. سپس در روزهای آخر قبل از فارغ التحصیلی قراردادی با کمپانی الکترا رکوردز (Elektra Records) امضا کرد که آلبومی به نام او را در سال ۱۹۸۸ منتشر نمود. این آلبوم با نظر مثبت منتقدان روبرو شد و تریسی به برگزاری تور پرداخت و هواداران بسیاری یافت.

در ماه ژوئن ۱۹۸۸، تک ترانه Fast Car، پس از اجرا در تلویزیون- به مناسبت هفتادمین سالگرد تولد نلسون ماندلا (Nelson Mandela متولد ۱۹۱۸-سیاستمدار آفریقای جنوبی)- با فروش بسیار بالایی روبرو شد و در فهرست ۱۰۰ ترانه برتر پاپ مجله معتبر بیلبورد، رتبه ۱۰ را کسب نمود.

ترانه بعدی در این آلبوم، Talkin’ About A Revolution نام داشت که رتبه ۷۵ را کسب کرد و ترانه Baby Can I Hold You این آلبوم نیز در رتبه ۴۸ قرار گرفت. آلبوم “تریسی چپمن” فروش بسیار خوبی داشت و این فروش میلیونی به دریافت صفحه مالتی پلاتینیوم و چهار جایزه گرمی منجر شد که یکی از این جوایز، جایزه بهترین هنرمند نوخاسته بود.

audio fileFast Car

در اواخر سال ۱۹۸۸، چپمن یکی از چهره های برجسته حاضر در تور سازمان غیر دولتی حمایت از حقوق بشر به نام Amnesty International بود و بنا بر گزارش سایت VH1 ، آلبوم او به عاملی تعیین کننده برای حرکت در مسیر صحت سیاسی تبدیل شده بود.

آلبوم بعدی او به نام Crossroads در سال ۱۹۸۹ منتشر شد و از موفقیت کمتری برخوردار شد. آلبوم سوم او به نام Matters of the Heart در سال ۱۹۹۲ منتشر شد و تنها توجه مخاطبینی اندک و علاقمند را به خود جلب نمود. با این حال در سال ۱۹۹۵، چپمن با چهارمین آلبوم خود New Beginning، دست اندرکاران صنعت موسیقی را شگفت زده کرد. این آلبوم تنها در آمریکا به فروش بیش از ۳ میلیون نسخه رسید. این آلبوم شامل تک ترانه Give Me One Reason بود که در سال ۱۹۹۷ جایزه گرمی برای بهترین ترانه راک را از آن خود نمود و تا کنون موفقترین تک ترانه چپمن بوده است.

آلبوم بعدی چپمن در سال ۲۰۰۰ به بازار آمد. آلبوم Telling Stories که بیشتر ترانه های آن بیش از آنکه در حال و هوای فولک باشند، به راک نزدیکترند، شامل تک ترانه Telling Stories است. این ترانه بیش از آثار دیگر او از شبکه های رادیویی اروپا و آمریکا پخش شده است. آلبوم ششم وی، به نام Let It Rain در سال ۲۰۰۲ منتشر شد و چپمن برای معرفی آن تورهایی در اروپا و آمریکا برگذار نمود.

audio fileGive Me One Reason

هفتمین مجموعه ترانه های تریسی چپمن در آلبومی به نام Where You Live و در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. تور کوچکی که برای معرفی آن آغاز شده بود تا میانه سال ۲۰۰۶ ادامه یافت و او در آلمان، ایتالیا، فرانسه، سوئد، نوروژ و … به اجرای برنامه پرداخت. علاوه بر اینها تریسی در ژوئن ۲۰۰۶، برنامه ای در پنجمین جشن باشکوه جز در نیویورک اجرا نمود.

چپمن در سال ۲۰۰۷، آلبوم تازه ای به بازار نداده است اما به شدت مشغول فعالیتهای خیریه، اجرای موسیقی و شرکت در برنامه های مختلف موسیقی و خیریه است.

audio fileTalkin About a Revolution

از جمله همخوانیها و آثار مشترک تریسی چپمن میتوان به موارد زیر اشاره نمود:

• ترانه The Thrill Is Gone همراه با بی بی کینگ BB King
• ترانه Give Me One Reason همراه با اریک کلپتون Eric Clapton
• ترانه Baby Can I Hold You همراه با پاواروتی Pavarotti در آلبوم پاواروتی و دوستان

تریسی چپمن به بازخوانی تعدادی از ترانه های مشهور نیز پرداخته است که اجرای House Of The Rising Sun او را میتوان یکی از بهترین بازخوانیها دانست.

5 دیدگاه

  • ارسال شده در فروردین ۱۲, ۱۳۸۶ در ۳:۳۶ ب.ظ

    تریسی چپمن در اولین آلبوم اش یه آهنگ داره به اسم Behind the Wall که بدون موسیقی اه و فقط کلام داره. فوق العاده است. شدیدا توصیه می کنم. ص
    در ضمن آهنگ Heaven’s here on earth هم از کارهای خوب تریسی اه. ص

  • hoomat
    ارسال شده در مرداد ۳۰, ۱۳۸۸ در ۱:۰۳ ب.ظ

    binazire, zibast,mafhome khubi az ye musice

  • parviz
    ارسال شده در بهمن ۲۶, ۱۳۹۰ در ۲:۴۱ ب.ظ

    بسیار زیبا و با تشکر از شما آهنگ baby can i hold youTفوقالعاده است

  • سیمون
    ارسال شده در تیر ۱, ۱۳۹۱ در ۱:۵۷ ب.ظ

    خیلی دوستش دارم اما چه فایده یه سی دی با کیفیت ازش ندارم
    ای کاش اونو به کسی قرض نمیدادم

  • حسین پور
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۶ در ۱۲:۱۰ ب.ظ

    من تازه به جمع اضافه شدم شدید دنبال یه کلیپ از ترسی چاپمن هستم اسمش رو نمیدونم ولی به نام بنگ بنگ بنگ میشناختمش تک خونی و با گیتار بود متشکر میشم اگر برام پیداش کنید ,ممنون

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقد آرای محمدرضا درویشی (II)

اگرچه محمدرضا درویشی کتاب «بیست ترانه‌ی محلی فارس» را در سال ۱۳۶۳ با انتشارات چنگ منتشر کرده بود ولی می‌توان گفت، او فعالیت قلمی و نوشتاری در حیطه‌ی موسیقی را با چاپ نخستین مقاله‌اش با عنوان «موسیقی محلی ایران، سنّت یا نوآوری» در فروردین ماه ۱۳۶۷ در مجله‌ی آدینه (شماره‌ی ۲۱) آغاز کرد.

امیرآهنگ: تقریبا تمام کتاب های آموزشی موسیقی نظری غربی ایران کپی است

با قاطعیت می توان گفت بجز چند مورد بسیار نادر و اِستثنایی، تقریباً تمامِ کتاب ها و مِتُد های آموزشی ای که در خصوص آموزشِ تئوری موسیقی عمومی، سُلفِژ، هارمونی و غیره توسط موسیقی دانان ایرانی نوشته شده و چاپ شده اند، رونویسیِ دوباره و کپی برابر با اصل بطور عینی از کتاب های تألیفیِ نویسندگان خارجی آن هم اغلب بطور ناقص ارائه شده اند. آن هم بدونِ در نظر گرفتن اینکه آیا اصلا طریقه و شیوه موردِ نظرِ آموزش از نظر طریقه بیان در آن کتابِ مربوطه متناسب با درک و فهم هنرجوی ایرانی می باشد یا نه؟!

از روزهای گذشته…

سابین مایر، ستاره ای در کلارینت

سابین مایر، ستاره ای در کلارینت

سابین مایر یکی از برجسته ترین تکنوازان عصر حاضر است، او یکی از مروجین اصلی ساز کلارینت بر روی صحنه های جهانی موسیقی کلاسیک است. وی متولد Crailsheim است که در Stuttgart زیر نظر Otto Hermann و در Hanover زیر نظر Hans Deinzer تحصیل کرده است.
به استقبال شب فیلیپ گلس در تهران (III)

به استقبال شب فیلیپ گلس در تهران (III)

بعضى ها فکرمى کنند تنها یک رویکرد از مدرن وجود دارد که نوع اصیلى از آن هم هست و سایر رویکردها به آن نزدیک و شبیه هستند و یا از آن دوراند و درصورتى که شبیه و نزدیک باشند صحیح اند و اگر دور طبعاً غلط. اینان کاملاً در اشتباهند!
ارکستر سمفونیک وین

ارکستر سمفونیک وین

ارکستر سمفونیک وین در سال ۱۹۰۰ تأسیس و در سال ۱۹۲۱ با پذیرش اعضایی از ارکستر دیگری در وین تقویت شد. اولین رهبر دائم این ارکستر فردیناند لو (Ferdinand Löwe) بود که از شاگردان معروف آنتون بروکنر (Anton Bruckner) به شمار می آید. فردیناند لو اولین اجرای سمفونی شماره نه بروکنر را رهبری نمود.
بیانیه‌ی هیات داوران پنجمین جشنواره‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های موسیقی

بیانیه‌ی هیات داوران پنجمین جشنواره‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های موسیقی

پنجمین دوره‌ی جشنواره‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های موسیقی ایران را در شرایطی به اجرا در می‌آوریم که ضرورت حضور بیشتر اهالی هنر موسیقی در چنین فعالیت‌هایی بیش از پیش احساس می‌شود به ویژه که در این دوره، هیات داوران با مقالاتی ارزشمند در شاخه‌های مختلف موسیقی روبرو بودند. هیات داوران امیدوار است در جشنواره‌ی امسال توانسته باشد زمینه را برای حضور بیشتر اهل اندیشه و موسیقی در جهت نمایان شدن بهتر پتانسیل‌های موجود در این شاخه از موسیقی کشور فراهم سازد.
اطلاعیه دوم  مسابقه کشوری گیتار  جَز – بلوز (پاییز ۸۷)

اطلاعیه دوم مسابقه کشوری گیتار جَز – بلوز (پاییز ۸۷)

اطلاعیه دوم مسابقه کشوری جز و بلوز : در این اطلاعیه نحوه ثبت نام و مهلت زمانی مربوط به آن مشخص شده است. زمان ثبت نام یک مرداد ماه الی ۱۵ مرداد ماه سال ۱۳۸۷ میباشد .
درباره‌ی پتریس وسکس (IV)

درباره‌ی پتریس وسکس (IV)

در دهه‌ی ۱۹۸۰ در موسیقی او تغییراتی پدید آمد. او ابتدا روی ساخت قطعات سازی بر اساس ژانرهای متفاوت تمرکز کرد. توجه او به ژانرهای دیگری به غیر از ژانر کلاسیک موجب جذاب‌تر شدن قطعاتش شد. او در این راستا کوارتت زهی خود را با نام آهنگ‌های تابستانی، دو سونات برای سولو کنترباس (Sonata Per Contrabasso Solo 1986) و سونات بهاربرای سیکستت ویولن (Spring Sonata For Sextet 1989) همچنین کنسرتوهای متعددی را مانند کانتوس اِد پیسم (Cantos Ed Pacem)، کنسرتو برای ارگ (Concerto Per Organ 1984) و کنسرتو برای انگلیش هورن و ارکستر نوشت. میل شخصی‌اش در استفاده از موسیقی‌های سازی محلی لتونی سبب به وجود آمدن ژانری آزاد در فرم‌های سونات، سمفونی و کوارتت زهی با بافتی آوازین همراه با تصویر سازی است.
تئودوراکیس، موسیقیدان سیاسی

تئودوراکیس، موسیقیدان سیاسی

تئودوراکیس را همه با موسیقی فیلم زوربایی یونایی میشناسند. آهنگسازی محبوب در میان مردم کشورش که جدا از حرفه اش در زمینه آهنگسازی فعالیت های سیاسی اش نیز مورد توجه بود و در برهه ای از زمان به دلیل این فعالیت های سیاسی، موسیقی و فعالیت وی در کشورش ممنوع بود! موسیقی و سیاست عناصری ناگسستنی در آثار تئودوراکیس میباشند.
نقش گم شده‌ی ویراستار (I)

نقش گم شده‌ی ویراستار (I)

موسیقی قرن بیستم همان که با نام‌هایی مانند مدرن و … به آن اشاره می‌شود در ایران هم مورد توجه قرار گرفته است. سوءال‌های زیادی در مورد دلایل این پذیرش مطرح است. به هر حال کنسرت‌ها و فعالیت‌های مرتبط با این نوع موسیقی (چه داخلی چه خارجی) در ایران با استقبال نسبی علاقه‌مندان موسیقی مواجه شده (۱). از همین رو عده‌ی روزافزونی از هنرجویان و علاقه‌مندان موسیقی مایلند که در مورد این نوع موسیقی بیاموزند یا اطلاعاتی جانبی کسب کنند.
نخستین دوسالانه آهنگسازی موسیقی نو در تهران

نخستین دوسالانه آهنگسازی موسیقی نو در تهران

در یازدهم و دوازدهم آذرماه ۱۳۸۲، نخستین دوسالانه (بینا ل) آهنگسازی موسیقی نو (برای پیانو) در تالار آوینی دانشگاه تهران برگزار گردید. این برنامه به همت کانون موسیقی دانشگاه تهران، گروه موسیقی تهران و دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، با نظارت علیرضا مشایخی و فریما قوام صدری ترتیب یافته بود.
دکا (II)

دکا (II)

در سال ۱۹۶۲ دکای انگلیسی با مدیریت دیک رو (Dick Rowe) با ضبط آثار بیتلز، اشتباهی دیگر را رغم زد. سخنی معروف از وی خطاب به برنامه ریز بیتلز بریان اپستین (Brian Epstein): “ما موسیقی آنان را دوست نداریم” این ضبط یک اشتباه تاریخی بود. آنان ضبط آثاری برای کارگاههای رادیو BBC رادیوفونیک را رد کردند…