احمدیان: پدرم اشتباه کرد!

محمدرضا احمديان
محمدرضا احمديان
همزمان با پایان جنگ در سال ۱۳۶۷، تصویری میهمان خانه های ایرانیان خسته از جنگ شد که تا امروز در خاطر بسیاری مانده است. جوانی خوش چهره و خوش صدا که برنامه ای از ارکستر سمفونیک صدا و سیما را معرفی و با عوامل آن برنامه مصاحبه می کرد؛ این جوان خود از اعضای ارکستر سمفونیک تهران و به گفته اهالی فن، از با استعدادترین هنرمندان فاگوت نواز جوان آن روزگار بود؛ محمدرضا احمدیان… محمدرضا احمدیان در اواسط دهه ۶۰ از ارکستر سمفونیک تهران به ارکستر صدا و سیما پیوست و در این سازمان بود که فعالیت های خود را در زمینه آهنگسازی آغاز کرد. زمانی که هنوز به دهه سوم زندگی خود نرسیده بود به مقام معاونت موسیقی سازمان صدا و سیما رسید (۱) که آنزمان مدیریت موسیقی این سازمان با دکتر بهمن ریاحی، پدیده آهنگسازی آن دوران بود. شاید درخشان ترین دوران موسیقایی رادیو پس از انقلاب، مربوط به دوره مدیریت دکتر ریاحی در این سازمان باشد.

در دهه ۷۰ دیگر احمدیان نوازنده با موسیقی هایش شناخته می شد و آثار متعدد او در فضای موسیقی لایت – کلاسیک، مورد توجه اقشار زیادی قرار گرفت. دهه های ۷۰ و ۸۰ مقارن بود با فعالیت های گسترده احمدیان در زمینه تدریس و تهیه کنندگی موسیقی و امروز احمدیان دیگر فعالیت زیادی در زمینه موسیقی ندارد، با او گفتگویی می کنیم در زمینه فعالیت هایش از نوازندگی به آهنگسازی و از تدریس تا تهیه کنندگی.

درباره خودتان بگویید، متولد چه سالی هستید و موسیقی را چگونه آغاز کردید؟
سال ۱۳۳۸ خورشیدی در تهران به دنیا آمدم و از یازده سالگی (کلاس پنجم ابتدایی) و به واسطه علاقه پدرم (!) در هنرستان موسیقی مشغول به تحصیل شدم. بعدها که از دوران کودکی و نوجوانی عبور کردم فهمیدم که پدرم دچار اشتباه بزرگی شده!

چه استادانی داشتید؟
کلاسهای تئوری موسیقی و هارمونی را با آقای مصطفی کمال پورتراب، سلفژ را با خانم افلیا پرتو، مبانی آکوستیک و صدا شناسی موسیقی را با آقای امین شهمیری، ویلن تخصصی را با آقای فرید فرجاد، پیانو اجباری را با خانم اقدس پورتراب، ویولا تخصصی را با آقای والودیا تارخانیان، آواز تخصصی اپرا را با آقای اشنایدر (که اهل کشور آلمان بودند) و فاگوت تخصصی را با آقای میساک کوجکیان (که اهل کشور بلغارستان بودند) گذرانده ام.

پی نوشت
۱- محمدرضا احمدیان پست های فراوانی داشته است از جمله: نوازنده ارکستر سمفونیک تهران – مدیر گروه کر و ارکستر سمفونیک تهران – معاون مدیر کل مرکز موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی – ممتحن امتحانات عملی ارتقاء گروه هنرمندان عضو گروه کر و ارکستر سمفونیک تهران – نماینده مدیرکل مرکز موسیقی وزارت ارشاد در گروه فرهنگ و ادب و هنر صدا و سیما – مسئول تولید و پخش آثار ارکستر سمفونیک تهران – سرپرست کویینتت سازهای بادی چوبی ارکستر سمفونیک تهران – مدیر آرشیو موسیقی شبکه دوم سیما – مدیر تولید و پخش موسیقی شبکه دوم سیما – نماینده مدیر شبکه دوم سیما در تل فیلم – مدیر ارکستر جوانان سازمان صدا و سیما – مدیر تولید موسیقی و مدیر ارکسترهای سازمان صدا و سیما – مدیر دفتر تحقیق موسیقی سازمان صدا و سیما – مدیر گروه کر سازمان صدا و سیما – مدیر تولید موسیقی و مدیر ارکسترهای مرکز حفظ و اشاعه موسیقی – دبیر شورای عالی موسیقی سازمان صدا و سیما – دبیر کمیته فنی شعر و ادب سازمان صدا و سیما – نماینده مدیر کل موسیقی صدا و سیما در امور بازرگانی – نماینده مدیر کل موسیقی صدا و سیما در شرکت سروش – نماینده مدیر کل موسیقی سازمان در شبکه دوم سیما – مشاور مدیر گروه موسیقی دانشگاه صدا و سیما – معاون مدیر گروه موسیقی دانشگاه صدا و سیما – جانشین مدیر گروه موسیقی دانشگاه صدا و سیما – مدیر رسیتالهای دانشجویی دانشگاه صدا و سیما – مدیر ارکستر سمفونیک دانشگاه صدا و سیما – عضو شورای آموزشی علمی کاربردی دانشگاه صدا و سیما – عضو کمیته علمی گروه موسیقی دانشگاه صدا و سیما – دبیر نشستها و جلسات علمی پژوهشی گروه موسیقی دانشگاه صدا و سیما – استاد راهنمای رشته نوازندگی ساز جهانی دانشگاه صدا و سیما و… همچنین تدریس واحد گروه نوازی موسیقی جهانی در مقطع کاردانی، تدریس واحد اجرای صحنه ای در مقطع کارشناسی، تدریس واحد گروه نوازی موسیقی جهانی در مقطع کارشناسی، تدریس واحد ارکستر جهانی در مقطع کارشناسی، تدریس واحد نظریه و کاربرد موسیقی در مقطع کارشناسی ارشد و تدریس واحد کاربرد موسیقی در تبلیغات در مقطع کارشناسی ارشد و….

4 دیدگاه

  • علی
    ارسال شده در مهر ۲, ۱۳۹۳ در ۱۲:۰۲ ق.ظ

    معمولا فردی که در سازمانی مشغول بکار است در طی سالیان اشتغال پست هاو مشاغل مختلفی سازمانی می گیرد و این موضوع غریبی نیست و برای غالب کارمندان سازمانی اتفاق می افتد شما هم می توانستید یک صدا و سیما نوشته ویک پرانتز باز و بسته کنید و نیازی به اینهمه عناوین در پانوشت نبود! بطور کلی هر میزی که یک کارمند مدتی پشت ان می نشیند سابقه ای برای او ایجاد می کند ولی معمولا سایرین علاقه ای به مرور خاطرات چهل ساله دیگران در اداره جات ندارند و قضیه کسل کننده می شود. مثلا اگر همین کار را در معرفی فردی چون دکتر ریاحی انجام دهید فقط چهار قسمت مقاله باید پانوشت بزارین که موضوع خنده دار میشود.بنابراین گزیده گویی بخشی از فنون نویسنده و بیان مفاهیم به مخاطب است.(در ضمن احترام به ایشون و توانایی هایشان)

  • ارسال شده در مهر ۳, ۱۳۹۳ در ۱۱:۴۶ ق.ظ

    البته این پست ها در مراکزی که کمی شایسته سالاری مطرح باشد به هر کسی نمی تواند برسد (مثل مراکز تخصصی موسیقی مانند دانشگاه) ضمن اینکه دانستن هر اطلاعاتی در مورد رزومه هر شخصی که نقشی تاثیر گذار در رشته ای دارد، می تواند به روشن شدن نقاط تاریکی در تاریخ موسیقی ما کمک کند.

  • علی
    ارسال شده در مهر ۳, ۱۳۹۳ در ۷:۲۹ ب.ظ

    پستی مانند نماینده موسیقی صدا و سیما در امور بازرگانی یا نماینده مدیر شبکه در تل فیلم واقعا چه کمکی به روشن شدن نقاط کور موسیقی می کند?! یا وقتی گفته میشود معاون مدیر گروه موسیقی و بلافاصله جانشین مدیر گروه موسیقی به اختلاف یک ویرگول فاصله, واقعا منظور چیه? قضیه غیر از طمطراق الکی خنده دار هم میشه. گفتم شما یکبار پای کاغذهای یک کارمند یا نظامی بازنشسته بنشینید و دو چندان برایتان از این رزومه ها می گذارد! ولی چه کسی حاضر است حوصله به خرج دهد و اینهمه عناوین یک کارمند را انهم در یک سازمان! دنبال کند….!?

  • ارسال شده در مهر ۴, ۱۳۹۳ در ۱:۱۴ ق.ظ

    یکبار عرض کردم بار دیگر هم می گویم: داشتن اطلاعات هرچه بیشتر، می تواند به روشن شدن نقاط تاریک در تاریخ موسیقی کمک کند. شناختن هنرمندان موسیقی آن هم به طور کامل می تواند اطلاعات خوبی را در اختیار یک محقق بگذارد. شما یک مستند موسیقایی را نگاه کنید تا ببینید که چطور تمام لایه های زندگی شخصی یک هنرمند مورد بررسی قرار می گیرد تا یک تصویر واضح و کامل از محیطی که یک هنرمند در آن رشد می کند برای مخاطب بوجود بیاید.
    البته ممکن است برای شما اهمیتی نداشته باشد که مثلا زنده یاد شهناز کارمند شهرداری بوده یا زنده یاد پایور کارمند دارایی، ولی برای یک محقق تمام این پست ها مورد توجه و مهم است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«داستان وست ساید» با همراهی نوازندگان ایرانی اجرا شد

هنرآموزان موسسه “Bridge of Art” (پل هنر) که از از ۲۴ اگوست وارد کشور اتریش و استان فورالبرگ شده بودند، با رهبری ایوو وارنیتش (رهبر و نوازنده کلارینت اتریشی و مدیر مدرسه موسیقی درنبیرن) آثاری از موسیقی کلاسیک از جمله اثر مشهور لئونارد برنشتاین به نام «داستان وست ساید» را اجرا کردند. در کنار این گروه، هنرجویان دیگری به آموزش نزد استادان کنسرواتوار دولتی فورارل برگ پرداختند.

الیاس: تکنیک های هارمونیکا قابل اجرا روی آکاردئون نیست

جنبه مهم دیگری که شاید موسیقی کلاسیک برای نوازنده‌ها خیلی جالب بوده و خیلی به آن پرداختند این بوده که نوع برخورد با قطعات کلاسیک توسط هارمونیکا می‌تواند خیلی منحصر به‌‌فرد و خاص باشد و می شود از توانایی‌های این ساز در انواع صدادهی‌ها یا افکت‌های مخصوصی که این ساز می‌تواند تولید می کند بهره برد. این تکنیک ها منجر به اجراهای متفاوتی از همان قطعات کلاسیک می شود. ما در هارمونیکا دو مکتب اصلی داریم که گرایش آنها به سمت کلاسیک بوده است. مثلا در آمریکا می‌توانیم مکتب لری ادلر و برادرش و یا جانی پوله و تامی رایل و خیلی‌ کسانی دیگر که می‌توان نام برد… آنها موزیک کلاسیک را از فیلتر‌ هارمونیکا عبور می‌دادند و اجرا می‌کردند.

از روزهای گذشته…

نگاهی به کارنامه شهرام ناظری

نگاهی به کارنامه شهرام ناظری

در سال گذشته مطلبی در مورد حافظ ناظری فرزند شهرام ناظری در این سایت نوشته شد که به خاطر نوع فعالیت فرزند، گاهی بحث هایی هم در مورد فعالیت پدر به میان می آمد. قصد دارم در چند روز آینده قسمت پایانی از مطلبی که در مورد حافظ ناظری مدتها پیش نوشته شده را به انتشار بگذارم ولی پیش از آن برای به حاشیه نرفتن مطلب لازم است به صورت جدا گانه به تاریخچه فعالیت هنری شهرام ناظری خواننده پر آوازه ایرانی بپردازم.
موسیقی تنهائی (I)

موسیقی تنهائی (I)

در این نوشتار کلمه ی “تنهائی” نه به عنوان صفتی شاعرانه در وصف موسیقی ایرانی، که به مثابه یک ویژگی بنیادی و فنی مورد بررسی قرار گرفته است که اتفاقاُ تاُثیر آن بر فرم و محتوای موسیقی ایران گاه جلوه های شاعرانه هم به خود می گیرد. هرچند تاریخ کم فراز و پر نشیب موسیقی ایرانی قدمتی چند هزار ساله را در صفحات معدود اما گرانبار خود به ثبت رسانیده است، لیکن ویژگی های ذاتی این هنر شریف و صبور ایرانی همواره به گونه ای بوده است که بنا به دلایل فنی و گاه فرهنگی، با تنهائی عجین شده است.
درباره ابراهیم منصوری (I)

درباره ابراهیم منصوری (I)

حسن مشحون در کتاب تاریخ موسیقی ایران جلد ۲ صفحه ۶۱۱ می نویسد: ابراهیم منصوری مردی است متواضع و گوشه گیر و با صفا وی با تاسیس کلاس و تعلیم ویولون و اشاعه خط موسیقی جدید و نوشتن ردیف تنظیمی خود با داشتن تسلط به نت و ضبط ردیف کمانچه استاد خود حسین خان اسماعیل زاده خدمت گرانبهایی به موسیقی ملی کرده و از خادمین واقعی این هنر است دفاتر ردیفی که این هنرمند شیفته موسیقی تهیه کرده برای پژوهندگان موسیقی ملی یکی از مأخذ مورد توجه است.
آیا در آفریقا به اتنوموزیکولوژی نیازمندیم؟ (I)

آیا در آفریقا به اتنوموزیکولوژی نیازمندیم؟ (I)

آکین یوبا (Akin Euba) آهنگساز، موزیکولوگ و پیانیست نیجریه ای است، او در دپارتمان موسیقی وابسته به دانشکده هنر ها و علوم دیتریش دانشگاه پیستبورگ تدریس می کرد و در سال ۲۰۱۱ بازنشسته شد. یوبا در سال ۱۹۳۵ در لاگوس نیجریه متولد شد. در زندگینامه یوبا با عنوان «آکین یوبا: آشنایی با زندگی و موسیقی یک آهنگساز نیجریه ای» (Akin Euba: An Introduction to the Life and Music of a Nigerian Composer) که توسط جاشوآ یوزگوه (Joshua Uzoigwe) نوشته شده است، درباره پدر و مادر یوبا آمده که پدرش آلفائوس سوبیئی یوبا، در جوانی موزیسین فعالی بود.
عدم اعتنا به بی اعتنایی! (III)

عدم اعتنا به بی اعتنایی! (III)

آیوز می نویسد: «علایق غریزی هنر در هر فرد، حرکتی پیش رونده دارد و این علایق، آمال و آرزوها را برآورده می سازد. غریزه هنر از هر فرد، انسانی نوین به بار آورده و افق های تازه ای پیش روی او می گشاید. به وضوح می بینم آن روز را که فردی عادی هنگام پوست کندن تکه ای سیب زمینی، موسیقی حماسی خویش را زمزمه کند یا سمفونی و اپرایی برای خود بنویسد؛ نیز میبینم که یکی از این خلایق، در غروبی بر صندلی حیاط پشتی خود نشسته و پیپی دود می کند و در همان حال که به کودکان سرخوش می نگرد، می شنود که آنان نیز تم های موسیقی خود را برای سونات های زندگی خویش زمزمه می کنند، پس به دوردست ها و کوه ساران خیره می شود و در می یابد که رؤیاهای او به واقعیت تبدیل گشته است و نغمه های متعالی سمفونی روزانه را که در گروه های کر متجلی گشته است می شنود؛ نغمه هایی زیبا که بر بادهای غرب و شرق سوارند و بر شاخسارها می وزند!»
ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

ویلهم فورت ونگلر، موسیقی در زمان جنگ (II)

در سال ۱۹۴۵ موقعیت وی بحرانی تر شد چرا که پلیس گشتاپو او را به شدت تحت فشار قرار داده بود، از این روی، به سوئیس گریخت. در این دوره بیشتر روی آهنگسازی کار می کرد. آثارش شامل آثاری برای پیانو، ارکستر و سونات بود. تا دسامبر ۱۹۴۶ وی موضع خود را مبنی بر طرفداری و مشارکت با سوسیالیستهای ملی مشخص کرد.
ساموئل زیگمونتوویچ (II)

ساموئل زیگمونتوویچ (II)

زیگمونتوویچ دو طبقه از ساختمان سنگ قهوه ای پنج طبقه اش را در پارک اسلوپ بروکلین به دفتر کارش اختصاص داده در حالیکه همسرش، لیزا برونا، و دو پسرش نیز در همانجا ساکنند. شاگرد ۲۵ ساله او نیز در زیرشیروانی زندگی می کند. زیگمونتوویچ از مشتری هایش در “سالن” که اتاقیست با پنجره های بسیار بزرگ، مبلمان قدیمی ناهماهنگ، یک پیانوی بزرگ و بوفه هایی شامل طرح های تمام آلات موسیقی که تا کنون لمس کرده است، پذیرایی می کند. طرح بزرگی از یک ویلنسل– متعلق به یویو ما – بر دیوار اتاق خودنمایی می کند.
طراحی وب سایت

طراحی وب سایت

گروه طراحان «هفت رنگ آسمان»، قصد دارد با تخفیفی ویژه هنرمندان، به طراحی وب سایت بپردازد.
روش سوزوکی (قسمت چهل و سوم)

روش سوزوکی (قسمت چهل و سوم)

دکتر میشاالیس (Dr.Michaelis) قبل از سفرش شبی یک میهمانی موسیقایی تدارک دیده بود. از من هم خواسته شد که آنشب اجرایی داشته باشم و هرچند که من خیلی خوب نبودم اما از من درخواست شد که اجرایی داشته باشم و من هم بی هیچ مقاومتی پذیرفتم و اثری که بسیار جایش را در قلب من باز کرده بود اجرا کردم، اثری از بروخ، کنسرتو {ویولون} بروخ که تمرین آنرا تازه با کلینگر شروع کرده بودم، وقتی که مراسم چای برگزار شد، فضای جالبی بر جمع حاکم شد و همه دور هم جمع شدند. خانمی‌که تقریباً هفتاد ساله بود گفت که من واقعاً نمی‌توانم این را درک کنم که کسی مانند سوزوکی که در ژاپن، سرزمینی که کاملا غریب است متولد شده، حالا در آلمان برای ما اثری از یک آلمانی برجسته مانند بروخ ارائه می دهد، شما چه فکر می‌کنید؟ اصلاً چنین چیزی ممکن است؟ سکوت همه جا را فرا گرفت.
پورساعی: استاد نباید شاگردش را محدود کند

پورساعی: استاد نباید شاگردش را محدود کند

در این چهار سال گذشته من چند بار به ایران آمده‌ام که البته به‌دلیل مسائل خانوادگی که باید خود را بیشتر با آن مشغول می‌کردم نتوانستم مستر‌کلاس و کنسرت برگزار کنم، اما این‌بار زمان بیشتری داشتم و خواستم از تجربیاتی که در این مدت در فنون انرژی‌زایی کسب کرده‌ام، برای نوازندگانی که بی‌دلیل در روی صحنه، در اثر التهاب، هنر و توانایی خود را از دست می‌دهند روش‌هایی را بیاموزم که بتوانند با این روش‌ها، به‌راحتی انرژی لازم برای یک نوازندگی خوب در صحنه را به‌دست بیاورند.