بارکلی جیمز هاروست – I

Barclay James Harvest
Barclay James Harvest
گروه بارکلی جیمز هاروست (Barclay James Harvest) که به اختصار BJH نامیده میشود، تا سالها یکی از بدشانس ترین گروهها در موسیقی راک پیشرو (progressive rock) به شمار می آمد.

بدشانسی همزمانی با غولهای موسیقی راک
اعضای این گروه چهار نفری که از موسیقی دانانی عالی و آگاه تشکیل شده بود، دستی هم در سرودن ترانه های جذابی که با ملودیهای زیبا همراه شده بود، داشتند.

• جان لیز (John Lees) متولد ۱۹۴۷ انگلستان نوازنده گیتار و خواننده
• لس هالروید (Les Holroyd) متولد ۱۹۴۸ انگلستان نوازنده بیس و خواننده
• استوارت وولی ولستنهولم (Stuart Woolly Wolstenholme) متولد ۱۹۴۷ انگلستان نوازنده کی بورد و خواننده
• مل پریچارد (Mel Pritchard 2004 -1948) متولد انگلستان نوازنده درامز

شیوه اجرای ترانه ها بصورت هارمونیک اغلب مانند گروه بیتلز بود و ترانه های طولانی و اوج گیرنده شان بسیار قویتر از گروه مودی بلوز (the Moody Blues) بود. آنها درست همزمان با گروه پینک فلوید (Pink Floyd) با کمپانی ای ام آی (EMI) قرارداد بستند و هر دو گروه جذب بخش راک پیشروی کمپانی که هاروست (Harvest) نام داشت، شدند. با این حال، گروه بارکلی جیمز هاروست نتوانست در ابتدای کار در انگلستان و از آن کمتر در آمریکا، ارتباطی اساسی با مخاطبین برقرار کند.

audio fileHymn

شکل گیری و فعالیتهای ناموفق
گروه در سپتامبر سال ۱۹۶۶ در اولدهام (Oldham) لنکاشایر (Lancashire) شکل گرفت. لیز و ولستنهولم با یکدیگر هم کلاس بودند و در گروهی به نام the Blues Keepers ساز مینواختند. اندکی بعد این گروه با گروه دیگری به نام the Wickeds ادغام شد که هالروید و پریچارد از اعضای آن بودند.

آنها در سال ۱۹۶۷ گروه بارکلی جیمز هاروست را تشکیل دادند و تمرینهای خود را در یک خانه رعیتی واقع در لانکاشایر آغاز کردند. دوران سرخوش سایکدلیک (psychedelic) در اوج و دوران راک پیشرو در حال شکل گیری بود. به خصوص گروه مودی بلوز در عرصه موسیقی به شهرتی جهانی دست یافته بودند. در این سال گروه BJH چند نمونه کار آماده کردند و در بهار ۱۹۶۸ با پارلوفون (Parlophone)، از زیر مجموعه های کمپانی امی قرارداد بستند.

ترانه Early Morning اولین تک ترانه آنها در ماه آوریل منتشر شد که اثری با مایه های فولک و شبه کلاسیک بود. یک سال بعد گروه به طور ناخواسته درگیر تغییر و تحولات اداری در امی شد و چنین تصمیم گرفته شد که گروههای پیشرو به هاروست، زیرمجموعه تازه تاسیس دیگر امی که نام آن از گروه BJH گرفته شده بود، بپیوندند.

اولین اثر منتشره آنها با این کمپانی جدید، Brother Thrush نام داشت. در سال ۱۹۷۰، آنها اولین آلبوم خود را به نام خودشان Barclay James Harvest، منتشر کردند که شامل تعدادی از آثار اولیه آنها نیز بود و با آواز گروهی قدرتمند، گیتار الکتریکی قوی و پر تکاپو و قطعات برجسته کی بورد ملوترون، جلوه ای از قدرت هنری گروه به شمار می آمد. این آلبوم که بیشتر اشعارش به قلم لیز و هالروید بود، خط مشی آنان را در ارایه آثار بعدی تکمیل و مشخص کرد.

audio fileLove Is Like A Violin

این آلبوم، موفقیتی کسب نکرد و توری که متعاقبا برگذار شد، یک شکست تجاری مطلق بود. دومین آلبوم آنها، Once Again از نظر هنری هم چندان جالب نبود. اشعار بیحال و سست بودند و حتی ترانه عالی موجود در این آلبوم به نام Mockingbird، نتوانست تاثیر مثبتی بر کل مجموعه بگذارد.

گروه دو آلبوم دیگر هم با کمپانی هاروست ضبط کرد و بیشتر سال ۱۹۷۲ را در جاده و به اجرای تور- از جمله توری ناموفق در آمریکا – پرداخت. علاوه بر این آنها با نام مستعار بومبادیل (Bombadil) دو تک ترانه منتشر کردند که When The City Sleeps و Breathless نام داشتند. سال ۱۹۷۳ مصادف با آخرین تک ترانه گروه برای کمپانی امی و جدایی گروه و کمپانی از یکدیگر بود.

18 دیدگاه

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۹, ۱۳۸۶ در ۱:۴۸ ب.ظ

    گروه هاروست گروهی بسیار قدرتمند در عرصه راک فضایی است . با این وجود به علتهای مختلف نتوانست در عرصه جهانی نامی کسب کند در حالی که گروههایی مانند مودی بلوز وپینک فلوید که به اعتقاد من در هیچ زمینه ای به پای قدرت تکنیکی ، هارمونیک ، ارکستراسیون ، قنای ملودیک ، توانایی و حرکت با شعور بیس و . . .به پار بارکلی نمیرسند راه ترقی و پیشرفت جهانی را پیمودند . این امر نمایانگر این حقیقت است که در هیچ زمینه ای همیشه شایسته سالاری ملاک پیشرفت و شهرت نیست.

  • Kid A
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۱, ۱۳۸۶ در ۱۰:۴۹ ب.ظ

    ساز مخالف زدن با پینک فلوید از مد افتاده جناب فاتح برخواری. (چرا این روز ها تا یکی میخواد ژست آدمای سطح بالا و دانشمند رو بگیره، پینک فلوید رو میبره زیر سئوال؟) لطفا تا یک گروه رو بطور کامل نشناخته اید در مورد اش اینچنین نظر ندید. تشکر.

  • Kid B
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۳, ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۵ ب.ظ

    صحبت سر مخالفت با فلوید نیست، آقایی که مدافع حقوق پینک فلویدهستید، کسی هم که اظهار نظر می کند نمی خواهد خودش را روشنفکر جا بزند به هر حال نشان می دهد که شما با بارکلی جیمز هاروست آشنایی ندارید. در سبک پروگرسیو راک نمی توان به صراحت گفت که چه گروهی از سایرین برتر است شاید اصلا طبقه بندی خیلی از گروه ها با هم با این که همگی جزو پروگ-راک هستند اشتباه باشد. اما به شما می گویم که ساده ترین جواب همیشه پینک فلوید بوده. چون اکثر مخاطبان ایرانی پروگ-راک با این گروه (فلوید) آشنایی دارند اما از King Crimson, BJH, Yes, Hawkwind, Pendragon, Nice, ELP, Jethrotul, Procol Harum و خیلی گروه های دیگر جز چند ترک MP3 چیزی نشنیده اند. به هر حال صحبت بر سر این نیست که کسی بخواهد گروه دیگری را خراب کند.

  • ارسال شده در اردیبهشت ۲۴, ۱۳۸۶ در ۴:۵۷ ب.ظ

    با سپاس از نطر کارشناسانه kid b این سخن حقیقت دارد . درست مثل زمانی که نام واقعی مایع ظرف شویی ترکیبات و خصوصیات و پیشینه چیزی رو نمیدونیم و به هر چیز لزج و کف آلودی میگیم ریکا.

  • amir
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۵, ۱۳۸۶ در ۲:۵۹ ب.ظ

    lotfan darbare gorohe ELOY ham matlab benevisid

  • Kid A
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۸, ۱۳۸۶ در ۱:۲۳ ق.ظ

    خب پس در اینصورت از آقای برخواری معذرت میخوام.
    به هر حال موفقیت و اعتبار جهانی هم خودش فاکتوری ست که اگر گروهی نداشته باشد، باید به perfect بودن آنها شک کرد.

  • Kid B
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۹, ۱۳۸۶ در ۹:۰۷ ق.ظ

    دوست عزیز. پر فروش بودن و موفق بودن را نمی توان معیار Perfect بودن به حساب آورد. و گرنه ۵۰ Cent ، Akon و جاستین تیمبرلیک باید از گروه های راک دهه ۷۰ Perfect تر باشند. با در نظر گرفتن معیار پیشنهادی شما و مقایسه موسیقی این دو گروه (رپ ها و پاپ های امروزی با راک های دهه ۷۰) خودتان به جوابی منصفانه خواهید رسید. در مورد پینک فلوید باید این حقیقت را پذیرفت که آن ها در سبک خود، استادان تمام عیاری هستند اما دوست عزیز، موسیقی ای که جزئی از آن ، بهتر بگویم گروهی که یکی از عناصر اصلی آهنگسازیشان Effect های صوتی است، سنگ کوچکتری را برمی دارد تا گروهی که تنها متکی به شعر و موسیقی است. برای بیان بهتر منظورم مقایسه ای با خواندن یک داستان در کتاب و دیدن همان داستان به صورت فیلم با هم انجام می دهیم. در کتاب این خلاقیت شما است که تمام کارکتر ها، صحنه ها و .. صورت و منظره خلق می کند اما در فیلم این کارگردان است که منظر و چهره ها را برای شما انتخاب کرده. موسیقی ای که افکت در آن یکی از پارت های مهم باشد مثل سینما می شود. به هر حال هر دو مدل لذت خودش را دارد و هرکدام تخصص خود را دارد. به شما قویا توصیه می کنم گروه هایی را که در نظر قبلی خودم نامشان را آوردم را گوش کنید و از سبک های مختلف پروگرسیو راک که هرکدام خاصیت و جذابیت خود را دارد لذت ببرید اگر هم دسترسی به آن ها ندارید Email خودتان را بگذارید، من در صورتی که شما در تهران باشید با کمال میل آرشیوم را در اختیار شما قرار خواهم داد.

  • فاتح برخواری
    ارسال شده در اردیبهشت ۳۰, ۱۳۸۶ در ۴:۱۱ ب.ظ

    در چنین مواقعی باز به همان سئوال اصلی میرسیم ، چرا؟ چرا موسیقی ؟ گوش دادن و یا نواختن و یا ساختن تفاوتی ندارد ، چرا موسیقی؟ به اعتقاد من بشر موسیقی را میپرستتد . در همه حال و در همه جا ، چرا که ناخداگاه خواستار همنوایی و همخوانی و همنوازی وهمراهی با سنفنی ازلی و ابدی هستی ست . یک گام ، گامی که به تمامی همه و همه نتها را در خود دارد و قطعه ای که به تمامی همه و همه فاصله ها و گوشه ها مایه ها تونالیته ها، فرمها و فیگورها را در بر میگیرد .برماست که هر یک به سهم خود پارت خود را به در کمال بنوازیم .چنین باد

  • Kid A
    ارسال شده در اردیبهشت ۳۱, ۱۳۸۶ در ۱۱:۱۴ ق.ظ

    جناب Kid B
    حق تا حدودی با شماست. هر چند به عنوان کسی که مدیوم سینما رو میپرسته و درک میکنه، به هیچ وجه با تعریفی که از سینما ارائه دادید موافق نیستم. به هر حال از اونجایی که اینجا سایت موسیقی به حساب میاد نباید وارد جزئیات بشم ولی ظاهرا سینما رو به جدیت موسیقی دنبال نمی کنید (;
    اما در مورد مقوله موفقیت و اعتبار، نمیشه به نتیجه ای رسید. پینک فلوید موفق بود، شاید جاستین تیمبرلیک هم پرفروش و موفق باشه، اما دلیلی نداره که هر دو در یک سطح قرار داده بشن. (چون مخاطب های متفاوتی دارن)
    من برخلاف شما “قدرت تکنیکی ، هارمونیک ، ارکستراسیون ، قنای ملودیک” یک گروه رو ملاک اصلی قضاوت در مورد گروهی قرار نمیدم. برای من احساس برانگیخته شده نهایی، مهمترین عامل به حساب میاد. من این احساس رو در مورد پینک فلوید دارم (البته بخش مهمی از اون حاصل افکار و اشعار شونه) و در مورد جاستین (که تا حالا آهنگی ازش نشنیدم) نخواهم داشت. گیریم که هر دو موفق باشند.

    در مورد آرشیو و ایمیل و … خیلی تشکر. نظر لطف تونه. به هر حال سعی میکنم اول اینترنت و آرشیو های دیگر رو بگردم و اگه نتونستم موفق بشم حتما مزاحم میشم.

  • فاتح برخواري
    ارسال شده در خرداد ۱, ۱۳۸۶ در ۳:۵۶ ب.ظ

    با عرض پوزش ، اما به اعتقاد من اگر کیفیت موسیقی و اصول و مبانی فنی این هنر برای شما ملاک نیست . و صرفا به دنبال احساس بر انگیخته شده نهایی هستین پیشنهاد میکنم اعلاوه بر پینک فلوید ، خانم شکیرا ، بیریتنی اسپیرز ، بیانسی ، دیجی علیگیتور ، دیجی مریم و در مواردی قلیان احساسی شدید عزیز تازه سفر کرده آقا جلال همتی رو هم به لیستتون اضافه کنید. مطمئن باشید که نتیجه خواهید گرفت . با تشکر

  • Kid B
    ارسال شده در خرداد ۱۰, ۱۳۸۶ در ۲:۴۹ ب.ظ

    مثل این که اینجا به میدان جنگی تبدیل شده. به هر حال همه ما موزیک بازیم و شاید خیلی ها نوازنده و آهنگ سازیم که به این سایت می آییم و اظهار نظر می کنیم. ریچی بلکمور گیتاریست گروه های Rainbow و Deep Puple آهنگ جالبی دارد :
    Long Live Rock And Roll
    زنده باد راک اند رول

    کسی با پینک دشمنی ندارد دوست عزیز
    لذت ببرید که فعلا موسیقی یکی از منابع نامحدود تلذذ در کشور ما است.

  • ahmad
    ارسال شده در مهر ۲۵, ۱۳۸۶ در ۱۱:۰۷ ب.ظ

    سلام دوستان عزیز من هم باید عرض کنم همه گروه ها خوب هستند ولی هم آنها کامل نیستند . مثلا اگر دیپ پرپل – تین لیزی – لد زپلن _ وایت لاین _ وایت اسنیک _ گانزز رزز _ نازارث و تا دلتون بخواهد که من گوش میکنم را دوست دارم ولی از چند ترک آنها لذت میبرم و از بعضی از انها متنفرم

  • hani
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۸, ۱۳۸۷ در ۴:۱۸ ب.ظ

    سلام به همه شما دوستان موزیک باز امروز اتفاقی نظرات جالب شما را می خوندمخوشحال شدم وقتی دیدم خیلی نزدیک به من موزیک گوش می دید. من نمی دونم شما تا چه حد از لحاظ اکادمیک با موسیقی آشنا هستید ولی اگر دوست داشته باشید اطلاعاتی در مورد تکنیکها و نوآوریهای موسیقی پینک فلوید در اختیارتون می زارم که در دانشگاههای موسیقی اروپا تدریس میشه که وقتی آنها را خواندیدبیشتر متوجه قدرت بی شک و شبه این گروه بشید طبق گفته دکتر راندو که در جزوه آموزشی خودش در دانشگاه کمبریج که در هیچ دوره ای از موسیقی راک پیشرو چنین آهنگساز و نوازنده هایی وجود نداشته

  • Sam
    ارسال شده در خرداد ۲۳, ۱۳۸۷ در ۱۲:۱۶ ق.ظ

    اول در مورد تفاوت و کتاب و سینما
    بای بگم به نظر من کاملا حق با kid Bه. شاید تنها استثنای این مساله زوربا باشه که فیلمش بهتر از کتابش شده اونم فقط به دلیل موسیقی تئودوراکیسه!
    اما ÷ینک فلوید، اگه ارسال من یه همچین چیزی راجع به ÷ینک فلوید میخوندم شاید خیلی شدیدتر از این جواب ممی دادم. اما واقعا گروه های دیگه ایی هم هستند که نه همه آثارشون اما قطعاتی دارن که راحت میشه گفت از خیلی آثار پینک فلوید بهترن. البته اینم بگم من تا حالا هیچ قطعه ای که بهتر از Atom,Heart, mother باشه نشنیدم. اما باور میکنین که همین هم تازگی بعد از کلی king crimsonو Jethrotull و ELP و … کشف کردم؟حتی اگه به ÷ینک ایمان هم داشته باشین بازم باید گروه های رقیبشو گوش کرد و لذت برد. باید به دهه ۷۰ ایمان داشت.
    یه نکته هم راجع به تحریک احساس در موسیقی:
    شاید توی بیشتر سبک ها تحریک احساس هدف غایی آهنگساز و شنونده باشه اما پراگرسیوی که فقط احساس سازندشو منتقل کنه یه قطعه پراگرسیو واقعی نیست.

  • kid B
    ارسال شده در تیر ۱۵, ۱۳۸۷ در ۱:۲۲ ب.ظ

    صحبت در مورد تکنیک و زیبایی صحبت جدیدی نیست. تقریبا تمامطرفداران پینک فلوید به گونه ای مذهبی به این گروه نگاه می کنند و هیچ انتقادی را در مورد این گروه نمی پذیرند. در کل نقل قول ها در هر موردی که باشد و در باره هر گروهی که باشد منبع موثقی نیستند چون بسیار دیده شده که گوینده آن هر بار نظری متفاوت می دهد لذا نقل قول از یک کتاب دانشگاهی از یک نویسنده در باره پینک فلوید وحی ملزم نیست. چنان که ریچی بلکمور در مورد ادوارد ون هالن در مصاحبه گیتار وورد گفته : ادی ون هالن کیبوردبیست خوبی است اما گیتاریست خوبی نیست.
    در یک مصاحبه در کانال وی-اچ ۱ در باره موسیقی راک دهه ۸۰ خودم شاهد بودم که ریچی بلکمور در مورد ون هالن گفت: بزرگ ترین گیتاریت دهه ۸۰ و اصیل ترین نوازنده راک ۸۰ بوده…..
    دوست عزیزی حرف جالبی زد. او می گفت دهه ۷۰ تمام نمی شود. راست هم گفته. تمام گروه هایی که نامشان در کامنت های این مطلب آمده از معروه ترین گروه های سبک پروگرسیو هستند. نام گروه هایی چون واندرکرافت جنریتور و گروه های کمتر شناخته شده در بین مخاطبان ایرانی واقعا خالی است.
    بت سازی یکی از خصوصیات ما ایرانی هاست. ما از خیلی چیزها و خیلی افراد برای خودمان بت می سازیم در موسیقی پینک فلوید یکی ازبت های بزرگ طرفداران نه چندان جدی و نه چندان با مطالعه موسیقی راک است. اغلب پینک فلوید بازان آشنایی مختصری با سینما دارند و در حد سه گانه کیشلوفسکی و آمادوار نوکی به سینما هم زده اند.
    متسفانه نشریات تخصصی موسیقی هم در ایران بسیار بسیار ضعیف عمل می کنند و در برابر حوزه های دیگر مطبوعاتی چون سینما، کاملا بی محتوا هستند و تنها به ترجمه مصاحبه یا بیوگرافی بسنده می کنند.
    تحلیل در موسیقی راک در ایران مفهومی ندارد و تنها در مورد موسیقی سنتی و کلاسیک گه گاه به مطلبی خواندنی و تحلیلی بر می خوریم که آن هم اکثرا قربانی باند بازی های فلان استاد و بهمان شاگرد می شود.
    بهترین کار گوش کردن است. به نوای آسمانی باب دیلن، جان لنون، جکسون براون، گلن هیوز، پت مثینی، الا فیتز جرالد و …
    گوش کردن و گوش کردن و مقایسه و مطالعه دقیق و منصفانه و خالی از تعصب. موسیقی هنر است نه شبه مذهب!

  • ناشناس
    ارسال شده در آذر ۲۶, ۱۳۸۷ در ۱:۲۵ ب.ظ

    عجب!تو همه زمینه ها از پینک فلوید برتراند؟!تولزج وکف الود بودن چطور؟!

  • ارسال شده در تیر ۲۴, ۱۳۸۹ در ۱:۱۷ ق.ظ

    این صحبت ها صرفا یک نظره!
    البته به نظر من barclay james harvest از گروه پینک فلوید برتره
    طرز نوازندگی بارکلی خاص و جذابه!
    این موسیقی یک موسیقی واقعیه
    من از دوستان میخوام گروه های مشابه بارکلی که سبک کاریشون مثل بارکلی است رو معرفی کنند.ممنون میشم.لطفا در پیدا کردن یک آرشیو کامل به من کمک کنید.

  • مهیار
    ارسال شده در اسفند ۲۱, ۱۳۹۳ در ۴:۰۸ ب.ظ

    خیلی خوشحالم که انقدر خوب همه نظرات همو میشنون واقعا جایه این بحث ها تو تلوزیون و مجله های ماخالی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

برخی از مشکلات پزشکیِ نوازندگانِ سازهای بادی‌برنجی (V)

بسیاری از نوازندگان سازهای بادی‌برنجی دچار دردهای مختلفی هستند. آن‌ها از دردِ مچ، بازو، التهاب تاندون‌ها، مشکلات شانه، کشیدگی گردن و کمردرد و پشت درد مزمن رنج می‌برند. به این آسیب‌ها که ناشی از تکرار حرکات یکسان یا نشستن طولانی مدت در یک موقعیتِ ثابت یا هر دو مورد است، آسیب‌های استفادۀ مکرر می‌گویند و مسلماً بهترین رویکرد، پیشگیری از بروز چنین آسیب‌هایی است. نوازندگان سازهای بادی‌برنجی از بازوها به‌صورت مکرر در جلوی بدن استفاده می‌کنند. از این‌رو به مرور زمان، عضلات جلویی شانه و سینه قوی و عضلات پشتی شانه و پشت ضعیف می‌شوند. عضلات قوی کوتاه‌تر می‌شوند درحالی‌که عضلات ضعیف بلندتر می‌شوند. این عدم تعادل منجربه درد در ناحیۀ بازوها، شانه‌ها، قفسۀ سینه، گردن یا پشت می‌شود. اما راه حل ساده است: تمرینات کششی برای عضلات در جلوی بدن و تقویت عضلات در پشت بدن. پرورش عضلات این نواحی منجر به کمک به عضلاتی می‌شود که کشش‌ها را متحمل می‌شوند.

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (VIII)

در هر حال، دکتر صفوت خودشان در این زمینه خیلی داشتند کار می‌کردند و می‌دانیم که ایشان هم شاگرد ابوالحسن صبا بودند، هم شاگرد حبیب سماعی و هم شاگرد حاج‌آقامحمد ایرانی مجرد. حاج‌آقامحمد ایرانی مجرد قبل از اینکه نزد میرزاعبدالله کار کند شاگرد مهدی صلحی (منتظم‌الحکما) سه‌تار زده بوده و تخصص اصلی‌اش هم در نواختن سه‌تار بوده است. آقای دکتر صفوت روایت دیگری از ردیف میرزاعبدالله را که از حاج‌آقامحمد ایرانی مجرد یاد گرفته بودند کار می‌کردند و آقای دکتر پورجوادی که از شاگرد و نوجوانی شاگرد دکتر صفوت بودند ضبط‌های کلاسش را برای ما می‌گذاشت و می‌شنیدم.

از روزهای گذشته…

کریمی: هر نوازنده، حال و هوای شخصی خود را دارد

کریمی: هر نوازنده، حال و هوای شخصی خود را دارد

فروغ کریمی استاد فلوت و کین زیولوژی دانشگاه موسیقی وین، از سال ۲۰۰۴ سمت داوری در مسابقات موسیقی جوانان (در رشته فلوت) در اطریش را به عهده داشته است، همچنین او به مستر کلاسهای فلوت در دانشگاه موسیقی لهستان دعوت شده تا متد جدید خود در فراگیری موسیقی و نحوه پیدا کردن آرامش هنگام آمدن به روی صحنه، در مدت کوتاه، را آموزش بدهد. او در سالهای اخیر دعوت به برگزاری سمینارهای بیشماری برای سازهای مختلف مثل ابوا، فاگوت و سازهای دیگری مثل هارپ در سراسر شهرهای اطریش شده است.
پورساعی: با تغییر کوک با گیتار عادی ربع پرده می نوازم

پورساعی: با تغییر کوک با گیتار عادی ربع پرده می نوازم

اگر شما کل سطح انگشت را روی آن مقطع سیم حرکت کند. بعضی از نوازندگان فکر میکنند ویبراسیون روی گیتار شکل خواصی نمیتواند داشته باشد و بی دلیل دستشان در حال حرکت است، در صورتی که میشود نت اول به صورت کشیده و بدون ویبره و بعد کم کم ویبره شدید و باز به شکل بی ویبره نتی را اجرا کرد که با این شکل ها میشود ویبراسیون را زیباتر کرد. پورقناد: در سازهای پرده دار چون صدای ویبره کمتر هست، نوازندگان مشکل بیشتری با آن دارند و اگر هم ساز ارزان قیمت و کم کیفیت باشد این مشکل تشدید خواهد شد. البته روی گیتار اگر تکنیک را درست انجام دهیم میشود ویبره را تولید کرد.
فانتزی – امپرمپتو

فانتزی – امپرمپتو

امپرمپتو (Impromptu) فرم آزادی از موسیقی است که عمومآ برای یک ساز با اجرای سولو (بعنوان مثال پیانو) نوشته می شود و بیشتر بر روی مهارت های بداهه نوازی در آن تاکید می شود.
فرامرز پایور در قیاس با هم عصرانش

فرامرز پایور در قیاس با هم عصرانش

مطلبی که در پیش رو دارید سه سال پیش به مناسبت تولد فرامرز پایور در سایت موسیقی هنری ایران قرار گرفت. در این نوشته مقایسه ای بین فرامرز پایور با هنرمندان دیگر موسیقی، صورت گرفته است؛ مسلما” مقایسه دو هنرمند در دو رشته مختلف کاری دشوار است ولی می توان بصورت کلی از زاویه های مختلف، مقایسه ای به عمل آورد (همانطور که امروز بزرگانی مثل ابن سینا و داوینچی را از نظر خلاقیت و نوآوری با هم مقایسه میکنند) و در آخر معدلی از فعالیتهای موسیقی او به دست آورد.
نوروز تو راهه…

نوروز تو راهه…

سال ۱۳۸۴ سال خوبی برای موسیقی نبود، در این سال شاهد درگذشت ۱۰ هنرمند موسیقی که بعضی از آنها دین بزرگی بر گردن موسیقی ایران داشتند بودیم. دو تن از این بزرگان کریستین داوید و همسرش منصوره قصری بودند که در عرصه موسیقی کلاسیک قدمهای ارزشمندی برداشته و در تعلیم و ترویج موسیقی کلاسیک تلاش بسیار کردند.
اطلاعیه اول مسابقه کشوری گیتار جَز-بلوز (پاییز۸۷)

اطلاعیه اول مسابقه کشوری گیتار جَز-بلوز (پاییز۸۷)

برای نخستین بار در ایران مسابقه کشوری نوازندگی گیتار جز و بلوز در پاییز ۱۳۸۷ برگزار می شود؛ این مسابقات در دو رشته ” لید گیتار ” و ” بیس گیتار ” اجرا خواهد شد.
میخائیل پلتنف، سمبل ملی موسیقی روسیه

میخائیل پلتنف، سمبل ملی موسیقی روسیه

میخائیل پلتنف (Mikhail Pletnev) را بدون هیچ مبالغه ای و اغراقی باید نوازنده پیانویی با تکنیک بسیار بالا و نبوغ ذاتی در امر نوازندگی دانست. وی همچنین در عرصه های دیگری چون رهبری و آهنگسازی این خصوصیات را بهمراه دارد. پلتنف در Archangel روسیه بدنیا آمد و در همان دوران کودکی استعدادهای خود را بروز داد. در سن ۱۳ سالگی وارد مدرسه موسیقی شد و در سال ۱۹۷۴ وارد کنسرواتوار چایکوفسکی شد و زیر نظر اساتیدی چونJakob Flier و Lev Vlasenko تحت آموزش علوم مختلف موسیقی قرار گرفت.
هماهنگی در موسیقی ایران (III)

هماهنگی در موسیقی ایران (III)

خوب بخاطر دارم وقتی اولین بار می خواست برای آهنگی در مایه سه گاه، هم آهنگی بنویسد دچار اشکال بود و بالاخره دریافت که شاهد سه گاه را نباید پایه آکورد قرار داد زیرا پنجم آکورد ناقص می شود. بنابراین بعد از مطالعات زیاد گام سه گاه را طوری نوشت که نت شاهدش درجه سوم گام باشد مثلاً در سه گاه سی کرن (راست کوک ویلن) آکورد درجه اول را: سل، سی کرن، ر تعیین کرد و آنها که امروز بخیال خود مبتکر هماهنگ کردن نغمات ایرانی هستند و همین اسلوب را بکار می برند شاید ندانند که این ابتکار نخست از طرف وزیری بوده است. یا اینکه تشخیص داد که گام شور پایین رونده است و آکورد در درجه اول شور لا (راست کوک ویلن) لا – دو – می نیست بلکه لا – ر – فا است و از این قبیل مثالها زیاد که موجب طول کلام می شود.
اصول نوازندگی ویولن (XI)

اصول نوازندگی ویولن (XI)

نگارنده در ادامه سلسله مقالات اصول نوازندگی ویولن؛ از میان الگوهای مختلف آرشه کشی یک راهکار مطلوب و مورد استفاده را پیشنهاد داده و اصول آن را مورد تشریح قرار می دهد. در صورت نیاز، علاقه مندان می توانند با تحقیق از چگونگی سایر روش های مختلف آرشه کشی آشنا گردند.
بررسیِ مقاله‏ «مُدلی جدید برای اتنوموزیکولوژی» (II)

بررسیِ مقاله‏ «مُدلی جدید برای اتنوموزیکولوژی» (II)

در نظر رایس (۱۳۸۴: ۱۳۱)، مدل‏دهی نیازمند پرسش دو سؤال است: «چه کار داریم می‏کنیم؟» و «چه کار باید بکنیم؟». این دو سؤال در ارتباط با دو نوع مدل‏ سازی هستند که «گیرتز» میان آن‏ها تمایز قائل شده ‏است (هاروود ۱۳۸۵: ۱۷۴). نوع اول در ارتباط با سؤالی توصیفی و نوع دوم در پیوند با سؤالی تجویزی است و به ترتیب، این‏طور نشان داده‏ می‏شوند: «مدلِ» و «مدل برای». به عقیده‏ی رایس (۱۳۸۴: ۱۳۱)، مؤثر بودن نوع اول به میزان «گستره‏ی شمول»ِ آن بر کارهای پیشین، و در نوع دوم به «”الزام اخلاقی” که برای کنش آینده فراهم می‏‏آورد» بستگی دارد.