نمایشگاه آثار سازسازی منوچهر قربانپور برگزار می‌شود

منوچهر قربانپور
منوچهر قربانپور
نمایشگاهی از سازهای منوچهر قربانپور در محل سالن ساختمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری واقع در تقاطع یادگار امام و خیابان آزادی از روز شنبه ۲۶ الی ۳۰ مهرماه ۹۳ ، همه روزه از ساعت ۱۰ الی ۱۶ برگزار خواهد شد. آثار این هنرمندِ سازساز، شامل ۱۴ دستگاه تار، سه تار و تنبور خواهد بود.

منوچهر قربانپور در سال ۱۳۵۶ در شهر ماکو بدنیا آمد. کنجکاوی در چند و چون مسائل فنی، ساختن و خلق کردن، پیوسته در دوران کودکی وی را سرگرم بازی با مواد، مصالح و پدیده های هنری نمود. ایام تعطیل و اکثر تابستانهای کودکی او در روستاهای اطراف شهر ماکو سپری می‌شد و طبیعت آذربایجان، ذهن و دل و جان او را پرورش می‌داد.

نقطه‌ی عطف زندگی او علاقمندی به هنر خوشنویسی و آشنائی با استاد یوسف محمدنژاد و شروع آموزش هنر خوشنویسی بود که تا بعد از دوره‌ی خدمت سربازی ادامه یافت و فعالیت او در نهایت، در سال ۱۳۷۸ با قبولی در دوره‌ی ممتاز، به فارغ‌التحصیلی در انجمن خوشنویسان ایران منجر گردید.

قربانپور اولین معلم زندگیش را استاد محمدنژاد، خوشنویس برجسته‌ی آذربایجان می‌داند. در حقیقت علاقه‌ی وی به موسیقی، ریشه در هنر خوشنویسی و ذهنیت وی از اندیشه‌ها و منش استاد محمدنژاد داشت. شروع آموزش موسیقی برای او مصادف بود با آشنائی‌اش با استاد مرحوم عبدالله زاده و این روند بعدها با اساتید بیاض امیر عطائی و یوسف پوریا در تهران ادامه یافت. قربانپور فارغ التحصیل رشته‌ی صنایع دستی در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه اصفهان است و هم اکنون در کنار فعالیتهائی چون تدریس در دانشگاه‌های مختلف در شهر اصفهان و بر پائی نمایشگاه در شهرهای مختلف کشور، به ساخت سازهای تار و سه تار و تنبور مشغول است.



این هنرمند ۱۷ سال در زمینه‌ی سازسازی فعالیت پی‌گیر داشته و همزمان با تحصیل در رشته هنرهای دستی از تجربیات گرانبار اساتیدی چون یوسف پوریا و بیاض امیر عطائی استفاده نموده است. جستجو برای رسیدن به کیفیتی متمایز و دستیابی به سبک شخصی با پیش زمینه‌ی مکتب استاد پوریا از مشخصات این نمایشگاه است. آثار ارائه شده، به خوبی سازسازی سنتی را با پرهیز از بکارگیری ابزار، مصالح و پدیده‌های تکنولوژیک و ماشینی به نمایش گذاشته و ضمن پویائی، اصالتی از هنر دستی را نیز بیان می‌کنند.

در کیفیت صوتیِ این آثار، وحدت رویه ای بطور ملموس شنیده می‎شود. رنگ متفاوت، حجم صوتی بالا، تکنیک ساخت و تزئینات کافی و به اندازه، به این آثار تنوع خاصی داده‌است. این نمایشگاه با همکاری معاونت هنرهای سنتی و اداره کل آموزش، توسعه و ترویج سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برپا خواهد شد.

4 دیدگاه

  • بهنام علیزاده
    ارسال شده در مهر ۲۳, ۱۳۹۳ در ۵:۱۹ ب.ظ

    هنرمند گرامی ، آقای منوچهر قربانپور ، برنده ی نشان یونسکو ، افتخار شهر ماکو می باشد . هر جا هستند در کار هنر ، همیشه موفق باشند !

  • سلمان رسولزاده
    ارسال شده در مهر ۲۴, ۱۳۹۳ در ۱:۰۷ ب.ظ

    با سلام،امیدوارم روز به روز بر توفیقات حضرتعالی که همیشه مورد لطف و عنایتتان بوده ام افزوده شود.

  • مجید قربانپور
    ارسال شده در مهر ۲۴, ۱۳۹۳ در ۴:۵۴ ب.ظ

    همیشه باعث افتخار ماکو وخانواده هستی خواهی بود امیدوارم همیشه موفق سر بلند باشی

  • رامین عبدالهی ماکوئی
    ارسال شده در مهر ۷, ۱۳۹۵ در ۹:۵۴ ق.ظ

    استاد بزرگوار جناب آقای قربانپور به وجودتان افتخار میکنیم جنابعالی ازهنرمندان برجسته منطقه و کشورمان هستید حضرت حق نگهدار و یارو یاورتان باد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آگاهی بی پایان (II)

همچون الماس هایی بالغ به نظر می رسد همه چیز زاینده، بالغ و پیوسته در اتصال به یکدیگر است. باورمند بودن به مجموعه پویای هستی و در هم تنیدگی میان پدیده ها، به انگار که حتی خارج از اراده ماست؛ اما در درون یکپارچگیِ غیر قابل انکاری این پیوستگی را گواهی می دهد. ما چه…
ادامهٔ مطلب »

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (VI)

پیروزی (چهارگاه): قطعه ای است در دستگاه چهارگاه با الگوی ساختاری چهارمضراب و با وزنی لنگ و دور ده تایی با ترکیب منظم و دائمی ۳+۴+۳، با اینکه وزن اجرایی این اثر پیچیده است و اجرا و حفظ آن برای نوازندگان کاری مشکل، ولی از لحاظ نغمات و جمله بندی ترکیبی است بسیار شنیدنی و گوش آشنا، این قطعه از مشهور ترین آثار ساخته شدۀ بی کلام در مجموعه آثار چاووش است که برای ترکیب ساز های سنتور، تار، بمتار و کمانچه به عنوان بخش ساز های نغمه پرداز و تنبک به عنوان بخش کوبه ای گروه، طراحی و تنظیم شده است. در قسمتی از اثر نیز شاهد همنوازی دو تنبک بدون همراهی ساز های نغمه پرداز هستیم. در ساخت این قطعه به گوشه هایی چون درآمد، زابل، مخالف چهارگاه، حصار و فرود به چهارگاه اشاره شده است. همانطور که ذکر شد وزن ده تایی این اثر از ابتدا تا انتها ثابت است و در حین اجرای قطعه تغییری نمی کند. ابتدا به پایۀ اثر توجه کنید؛ بعد اجرای هر یک جملات مجددا به این پایه در فواصل مختلف دستگاه چهارگاه می رسیم:

از روزهای گذشته…

احساسات واگنر

احساسات واگنر

اگر موسیقی دان گمنام قرون وسطی که تنها هدفش ظاهرآ خدمت در راه خدا و تامین امر معاش بود و فقط بر حسب تصادف احساسات شخصی خود را در تصنیفاتش بیان می کرد را استثنا کنیم، واگنر در نقطه مقابل کلیه موسیقیدانهای دیگر ایستاد. همه موسیقیدانها همانند همه مردم عادی احساسات داشتند اما تا پیش از واگنر اغلب قریب به اتفاق آنها مجبور بودند که احساس خود را در لفافه بیان کنند.
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (V)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (V)

دوره ی عباسیان را می توان دوره ی احیای مجدد فرهنگ و هنر ایرانی دانست. ایرانیان توانسته بودند به دربار نفوذ کنند و با این نفوذ فرهنگ و آداب رسوم و حتی لباس بومی خود را وارد حکومت عباسیان کردند و اتفاقاً با استقبال خلفای عباسی روبه رو شد. اولین خلیفه ی عباسی ابوالعباس سفاح نام داشت. او به پیروی از پادشاهان ساسانی به ترویج هنر وموسیقی ایرانی پرداخت. موسیقی از دربار پای خود را فراتر گذاشت و به خانه های اشراف و ثروتمندان نیز نفوذ کرد. این نفوذ به حدی بود که داشتن کنیز رامشگر از تجملات زندگی محسوب می شد. درهنگام شب از اکثر خانه ها صدای ساز و رقص و آواز شنیده می شد. حتی گهگاهی بین موسیقیدانان و شاعران رقابتی شکل می گرفت.
«آسمان، مهتاب» منتشر شد

«آسمان، مهتاب» منتشر شد

آلبوم «آسمان، مهتاب» با صدای هادی فیض آبادی و آهنگسازی کاوه سروریان به مناسبت نوروز ۹۲ منتشر شد. پس از گذشت ماه ها بالاخره آلبوم «آسمان، مهتاب»، توسط شرکت هزار نغمه بسته نگار روانه بازار موسیقی شد. آسمان مهتاب اثری در باب احیای موسیقی سنتی نیست، بلکه تلاش می کند تا با بهره گیری از امکانات موسیقی دستگاهی ایران سخنی به فراخور زمان ارائه کند، این نکته ای است که امروزه در میان آثار منتشر شده از هنرمندان موسیقی ایران کمتر دیده می شود.
افسانه‌ی شعرشناسِ خنیاگر (II)

افسانه‌ی شعرشناسِ خنیاگر (II)

پیش از این دوره آهنگ با کلام ساختن اغلب بر شعری بود پرداخته‌ی ترانه‌سرا، اما با تغییر ذائقه‌ی پیش آمده پس از گسست ژرف آن سال‌ها، موسیقی‌دانان شعر کلاسیک ایران را دستمایه‌ی کار کردند. بی داوری در مورد آن که کدام‌یک از این روش‌ها پسندیده‌تر است و بدل کردن تفاوت‌های سبکی به دگم‌های ایدئولوژیک، با یک مرور سریع خاطره‌های تاریخی می‌توان گفت که آثار مشکاتیان از این نظر بهترین‌های شیوه‌ی دوم هستند.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت هجدهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت هجدهم)

مادر خالقی ـ مخلوقه خانم ـ اواخر سال ۱۳۰۳ وقتی روح الله، ۱۸ ساله بوده، برحمتِ حقّ می پیوندد و آهنگساز بزرگِ ما، سی سال پس از آن هنگامی که خود در آستانهِ پنجاه سالگی قرار داشته، به گونه ای از آن واقعه سخن می گوید که گویی دیروز رخ داده است. تازگی این زخم به ظاهر کهنه، از کلماتِ او تراوش می کند:” …من به مادر خود بسیار علاقمند بودم. وقتی او را از کف دادم، تنها و بی پناه ماندم… بسا شب ها که در مرگِ مادر به تنهایی گریستم…”
گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (IV)

گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (IV)

این سوئیت ارکستری چندان تصویر کننده سیارات به عنوان اجرام سماوی نیست بلکه بیشتر درباره صفاتی انسانی است که به آنها بر می گردد. این اثر هولست همیشه طرفداران بسیار داشته است.
احترام را به هنر، هنرمند و هنردوست برگردانیم

احترام را به هنر، هنرمند و هنردوست برگردانیم

علی‌رغم کمبودها و سختی‌ها، با تحمل ناملایمات پا به مسیر هنر گذاشته‌ایم و به دنبال درکی عمیق‌تر از زیبایی‌ها و انسانیت امیدوارانه پیش می‌رویم. علاوه بر تلاش در بدست آوردن آگاهی و مهارت، معتقدیم آنچه ما را در زمره‌ی هنرمند و هنردوست با یکدیگر متحد می‌کند رفتارهایی برآمده از اخلاق و تلاش برای حرمت نهادن به کرامت انسانهاست.
موسیقیدانان، قوانین بار در سفرهای هوایی را محکوم کردند

موسیقیدانان، قوانین بار در سفرهای هوایی را محکوم کردند

پس از دستگیری تعدادی تروریست در هواپیمایی بریتانیا، موسیقیدانان برجسته از قوانین سختگیرانه بار در این هواپیمایی انتقاد کردند. به گفته آنان محدودیت جدید در اندازه که تنها آوردن بارهایی در حد یک کامپیوتر دستی را به کابین مجاز میداند، عملا به همراه داشتن آلات موسیقی بزرگ را غیر ممکن ساخته است.
هنگامی که باد می وزد

هنگامی که باد می وزد

رمان مصور “هنگامی که باد می وزد”When the Wind Blows”، نوشته هنرمند بریتانیایی ریموند بریگز Raymond Briggs در سال ۱۹۸۲، داستانی است که حمله اتمی شوروی به بریتانیا را از دیدگاه زوجی بازنشسته به نامهای جیم Jim و هیلدا بلاگز Hilda Bloggs بیان میکند.
گفتگو با گیل شاهام (II)

گفتگو با گیل شاهام (II)

من خیلی خوش شانس بودم که تونستم خودمو آماده کنم؛ انگار همه چیز دست به دست هم داده بود که این اتفاق بیفتد. من یک سال قبل با ارکستر سمفونیک لندن، بر روی کنسرتوD-Major پروکوفیف کار میکردم. وقتی پرلمن برنامشو لغو کرد، من تقریبا مطمئن بودم آنها قبل از من ۵۰۰ ویولونیست دیگر را نیز امتحان کرده بودند. من شانس آوردم که هیچ کدام از آنها نتونست این کار را انجام بده.