درباره “پرنده های شهر من” (I)

نوشته ای که می خوانید به قلم امیر اسلامی، آهنگساز و عضو هیات علمی دانشکده موسیقی دانشگاه هنر است که درباره شاگردش حمیدرضا آفریده و آلبوم او نوشته شده است:
حمیدرضا* ١٢ سال داشت که به کلاس تئوری من آمد. پسری کم حرف و خجالتی ولی با شوری درونی که هرگاه زبان می گشاد، این شوریدگی بر ملا می شد. در گیر و دار ورود به هنرستان موسیقی بود و ساز ویلن کلاسیک می زد. با ورود به هنرستان موسیقی سوره، کمانچه را انتخاب کرد و گرایشات موسیقی اش به موسیقی ایرانی بیشتر و بیشتر شد.

چند سالی دیگر ندیدمش و از او بی خبر، تا اینکه در اخبار کنسرتها نامش را به عنوان نوازنده کمانچه میدیدم.

حمیدرضا ی خجالتی و کم حرف، دیگر حرفهای زیادی برای گفتن با کمانچه داشت. روزی تلفنم زنگ خورد و صدایی شنیدم که خود را حمیدرضا آفریده معرفی کرد. از من خواست در ضبط اولین آلبوم مستقلش کمکش کنم.

وقتی به استودیو رفتم با حمیدرضا یی روبه رو شدم که کمانچه اش پختگی بیشتر از سنش را داشت و صاحب اندیشه ای مستقل شده بود. بسیار هیجان زده شدم و خوشحالی خودم را ابراز کردم. این ارتباط هنری دوباره از سر گرفته شد ولی اینبار نه با عنوان هنرجو و معلم، بلکه دو دوست که قرار است در کار هنری مشارکت اندیشه کنند.

بی اغراق از کیفیت نوازندگی و حال و هوای موسیقی اش لذت بردم و تصمیم گرفتم تا حد توانم به او کمک و همفکری دهم.

آلبوم موسیقی حمیدرضا که شامل لحظات متفاوت موسیقائی است، بیانگر درونیات و خواستگاه متنوع حمیدرضا است.

*حمیدرضا آفریده – متولد ۱۳۶۹ تهران
دیپلم موسیقی از هنرستان موسیقی سوره و فارغ التحصیل مقطع لیسانس موسیقی از دانشگاه عالی موسیقی فراگیری ساز کمانچه نزد اساتید: اردشیر کامکار، هادی منتظری، شهرام صارمی، احسان ذبیحی فر و فراگیری مباحث نظری و تئوریک نزد اساتید: امیر اسلامی، مرحوم محمد نوری، وارطان ساهاکیان، کارن کیهانی، دکتر لوریس هویان، دکتر محمدرضا آزاده فر.

جشنواره ها: نفر اول در بیست و ششمین جشنواره موسیقی” فجر”، مقام دوم در بخش گروه نوازی جشنواره “جوان ایرانی”، بخش جنبی جشنواره بیست و پنجم موسیقی”فجر”، بخش جنبی جشنوازه موسیقی فجر”زنجان”، شرکت در اولین جشنواره موسیقی “آشیقی”، شرکت در فستیوال موسیقی آندلس “الجزایر” و…

فعالیتها: آهنگسازی مستند “خاطره نی آوران”، آهنگسازی و اجرای موسیقی برای تئاترهای متعدد، آهنگسازی اجرای مشترک نقالی و موسیقی، آهنگسازی و تنظیم کوارتت زهی ایرانی وآهنگسازی برای گروه های موسیقی، آهنگسازی و ضبط آلبوم اولین اثر شخصی وی به نام “پرنده های شهر من” بدون کلام و آهنگسازی آلبوم دوم وی متشکل از سازهای تار، بم تار، قانون، کمانچه، قیچک و کوبه ای بدون کلام در دست انتشار.

همکاری با گروه هایی همچون : گروه”راز و نیاز” به سرپرستی سالارعقیلی ، سرو آزاد با همراهی استاد مجید درخشانی، گاتها، سپندار، عشیران، طیفور، مهربانی، همایون، اساطیر، همراز، نقش، صهبای کهن، اشراق، نوای مهر، مشتاق و اجراهای مختلفی با استاد غلامعلی پور عطایی و… اجراهای متعدد در داخل و خارج کشور و نوازندگی در آلبوم های متعدد…

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کتاب «ردیف آسان است؛ قدم به قدم با ردیف موسیقی ایران، دستگاه شور»

روژا پیتِر –ریاضیدان مجار- در کتاب «بازی با بینهایت» بدون اینکه نام کتابش را «ریاضی آسان است» بگذارد، هنرمندانه پیچیده‌ترین موضوعاتِ ریاضی را دست‌یافتنی کرده است. اگر فرمانروای مطلقِ همه‌ی دانش‌ها می‌تواند آسان شود پس ردیفِ ما هم علی‌القاعده باید بتواند. کتابِ حاضر با وجود تلاش‌هایی که شده نه تنها در این کار توفیقی نیافته بلکه به جای زدودنِ ملال و پیچ و خم‌های زاید از پیکره‌ی موضوع (بر طریقِ یک متدلوژیِ منسجم و به پشتوانه‌ی یک ساختمانِ نظری مستحکم و واحد) به خوبی توانسته است نشان دهد که ردیف چقدر می‌تواند غامض و گیج‌کننده باشد.

تکروی بااستقامت! (II)

نتیجه همان که در سال ۱۳۴۹ براثر «مشکلات سیاسی» از بانک کشاورزی اخراج شد. مخالفت با رژیم شاه در آن زمان بین روشنفکران عادی بود اما بین موسیقیدانان که عموما به جماعتی محافظه کار و خطرگریز و «صلح کل» نامیده شده اند، چنین مخالفت هایی اصلا رایج نبود بلکه سازش با وضع موجود و تلاش درجهت جلب منافع مادی بود که ارجح شمرده می شد. نتیجه هرچه بود، رجبی دیگر به کاردولتی برنگشت و زندگی «بهمن گونه و رجبی وار» او از آن زمان شکل گرفت. او هنرمندی بود برخلاف جریان آب. به شب نشینی و مطربی نمی رفت، از ارباب قدرت بیزار بود، از تعارف و حفظ ظاهر به قیمت ریاکاری نفرت داشت و صراحت تلخش دشمن تراش بود، اهل مطالعه بود، ورزش حرفه ای را برگزیده و کوهنوردی همیشگی بود.

از روزهای گذشته…

نور، دوربین (I)

نور، دوربین (I)

کمبود تصویر موسیقی، کمبودی است که رسانه‌های تصویری مانند تلویزیون در سی سال گذشته آن را پدید آورده‌اند. برخی از تغییرات دنیای عرضه‌ی موسیقی در سال‌های گذشته کمتر به ایران رسیده‌. یکی از مهم‌ترین این تغییرات که بر اثر رشد فناوری امکان‌پذیر شد ضبط و عرضه‌ی تصویر اجراهای موسیقی بود. نخستین رسانه‌ای که محمل چنین محصولی گردید تلویزیون بود. رادیو موسیقی پخش می‌کرد و اگر تلویزیون می‌خواست نوعی رادیوی مصور نباشد یکی از کارهایی که در زمینه‌ی پخش موسیقی می‌توانست انجام دهد نمایش تصویر اجرای زنده یا غیر زنده بود.
فراهانی: فرهنگ نقد پذیری را بیاموزیم

فراهانی: فرهنگ نقد پذیری را بیاموزیم

هوشنگ فراهانی، نوازنده تار و سه تار و آهنگساز و از معدود موسیقیدانان وبلاگ نویس است. به بهانه نزدیک شدن به زمان برگزاری جشنواره سایت ها و وبلاگ ها، با او به گفتگو نشسته ایم که می خوانیم.
به قلم یک بانوی رهبر (I)

به قلم یک بانوی رهبر (I)

ماریتا چنگ (Marietta Nien-hwa Cheng) رهبر ارکستر و استاد موسیقی دانشگاه کولگیت (Colgate University) است. چنگ به عنوان عضوی از تنها خانواده چینی که در شهری در اوهایوی جنوبی در آمریکا ساکن بود راه پر فراز و نشیبی را برای دستیابی به جایگاه امروزیش پیموده است. متنی که پیش رو دارید بخشی از این تجربه ها را به تصویر می کشد. گفتنی است که این متن در سال ۱۹۹۸ و در نشریه مؤسسه ارکستر سمفونیک (SOI) منتشر شده است.
لیلا رمضان در جشنواره «سه گاه»

لیلا رمضان در جشنواره «سه گاه»

لیلا رمضان در جشنواره «سه گاه» پنسیلوانیا با اجرای آثار آهنگسازان ایرانی و ترک شرکت می کند. در این فستیوال که با حمایت دانشگاه کارنگی ملون آمریکا (Carnegie Mellon University) و مرکز موسیقی ایرانیان (CFIM) برگزار می شود غیر از لیلی رمضان هنرمندان دیگری از کشور ایران به اجرای برنامه می پردازند که شامل: داریوش ثقفی (Dariush Saghafi)، جهانگیر محمدی (Jahangir Mohammadi)، خسرو سلطانی (Khosrow Soltani) و کیان سلطانی (Kian Soltani) می شوند.
Ummagumma

Ummagumma

آلبوم Ummagumma چهارمین کار گروه پینک فلوید در سال ۱۹۶۹ به بازار آمد و بسیاری از مفسران موسیقی آنرا در حد و اندازه آلبومهایی چون Animals و یا حتی The Wall میدانند.
لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (IV)

لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (IV)

پیوند زدن مفهوم سرعت اجرا و منحصر به فرد بودن نغمه‌ی اجرایی با مقام و کارکرد نغمه‌ها در آن یکی دیگر از مختصات نظریه‌ی وی است. او معتقد است مقام