قیطاسی: همرنگ جماعت شو!

فکر نمی کنید که موسیقی کلاسیک غربی در ایران دچار رکود و پسرفت شده است؟
هرچند سابقا موسیقی کلاسیک بهتری داشتیم اما درکل موسیقی کلاسیک ما به صورت ریشه ای دچار اشکال است، چه قبل از انقلاب در جایگاه خودش و چه بعد از انقلاب که مشکلاتش بیشتر شده است، به خاطر آنکه به خوبی شناسانده و تعریف نشده است به همین دلیل گروه های کوچک مثل ما قابل فهم نیستند –البته ما این مطلب را به جایگاه خودش می رسانیم- و مطلب بعدی آن است که موسیقی های مردمی و موسیقی های سنتی خیلی بیشتر در میان مردم جایگاه پیدا کردند و مردم گوش شنوای خودشان را از دست دادند و این ها باعث شد که بیشتر بحرانها به موسیقی کلاسیک دامن بزند و اینها را بیشتر زیر سوال ببرد، مثلا مردم موسیقی کلاسیک کمتر گوش می کنند چون بیشتر به موسیقی پاپ و کمی موسیقی سنتی گرایش دارند و برایشان قابل فهم تر است ولی کلا درک موسیقی مردم بسیار از پیش بالاتر رفته است.

پس بیشتر مشکل را ساختاری و فکری می دانید! آیا مخاطبان موسیقی کلاسیک به طور کلی و گروه آرس نوا به طور خاص با دانش و شناخت قبلی از نوعی از استاندارد موسیقایی به کنسرتهای گروه هایی از این دست می آیند و یا نوعی از تفریح متفاوت و مجلل تر را مطالبه می نمایند؟
تاکنون در کنسرت‌هایی که برگزار کردیم از دو قشری که نام بردید حضور داشته اند، مثل همه کنسرت هایی که برگزار می شود.

به نظر شما آیا حضور نوازندگان موسیقی کلاسیک در گروه های پاپ از سر اجبار است یا نوعی از سطحی بودن در اندیشه؟
عموما و تا آنجایی که من می دانم نبود یک ارکستر خوب با درآمد خوبش که بتواند به صورت همه جانبه موسیقیدان را تامین کند آنها را مجبور کرده است که با کسی که دوست ندارند همکاری کنند و همین مساله همه را به آن سمت کشانده است ولی الان به نظرم حدود ۷۰ درصد از نوازنده هایی که هستند، فقط تظاهر می کنند که می توانند موسیقی کلاسیک را اجرا کنند ولی موسیقی پاپ را خیلی بهتر می توانند اجرا کنند!

موسیقی پاپ در ذات خودش بد نیست؛ آهنگسازهای خیلی خوبی در این زمینه وجود دارد اما آیا فکر نمی کنید در شرایط کنونی از طرف نوازنده ها نوعی تحریم تولیدات و خوانندگان سطح پایین لازم باشد تا خود موسیقیدان ها باعث نشوند که یک عده آدم بیسواد در مملکت تبدیل به ستاره شوند؟
فقط نوازنده های کلاسیک نیستند که می توانند اینها را تحریم کنند چون که هر چه قدر این ها از طرف یک عده از نوازنده های موسیقی کلاسیک تحریم شوند، آن قدر نوازنده های درجه ۵-۶ پاپ هستند که می توانند این ها را حمایت کنند. در استودیو ضبط ها که اصلا این مساله را قبول ندارم چون چه نوازنده کلاسیک این ها را حمایت کنند چه نکنند، آن قدر نمونه های فراوان وجود دارد که…

حال که نوازندگان سطح پایین تری وجود دارند، چه توجیهی بر حضور شما در چنین گروه هایی هست؟
فقط من نیستم، ما هستیم! از قدیم گفتند: خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو!

فکر نمی کنید که مسئولیت هنرمند این است که لااقل کمی سطح اندیشه مردمش را بالا ببرد؟
من برای پاسخ به سوال شما به عقب تر برمی گردم: عموما موسیقی سنتی و پاپ نه بد است و نه عیبی دارد. می دانیم که همه این موسیقی را گوش می دهند – خودمان هم کنسرت می دهیم-، هم ساز زده ایم و هم اجرا کردیم ولی شرایط جامعه مان طوری است که باید با این ها به خاطر امرار معاش روزانه مان همکاری کنیم.

مساله دیگر این است که موسیقی پاپ بسیار سطح پایین، در مملکت خیلی جا افتاده‌است به خاطر اینکه آن قدر سطح همه موسیقی های پاپ پایین و غیر‌حرفه‌ای بوده، مردم سطح موسیقی پاپ را غیر‌حرفه‌ای می بینند و همین خواننده ها یا افرادی که شما نام بردید و گفتید بسیار غیرحرفه‌ای اند از طرف مردم حمایت می شوند. به نظر من، یک نوازنده کلاسیک هر چه قدر هم بتواند آنها را تحریم کند باز هم شهرت خودشان را توسط مردم به دست می آورند و به طور کلی نوازنده موسیقی کلاسیک مانع از این قضیه نیست.

فکر می کنید دست هایی در کارند که می خواهند موسیقی را خراب کنند؟
نه چنین چیزی نیست و من این طور فکر نمی کنم منتها این طور هم نباید باشد.

و سخن پایانی؟
سطح آگاهی و درک از موسیقی مردم بسیار بالاتر رفته و مردم بسیار هوشمندانه انتخاب میکنند – می بینند و می شنوند و قضاوت می کنند این مهم در آینده باعث پیشرفت چشمگیری در عرصه تقاضا و تولید موسیقی خواهد شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گفت و گو با جان کیج (I)

نوشته که پیش رو دارید، یکی از مهمترین گفتگوهای جان کیج است که در آن به توضیح نظریات خود می پردازد. مصاحبه کنندگان مایکل کربی و رایچارد شکنر هستند و متن آن ابتدا در مجله تئاتر “Tulane”، جلد دهم، شماره دو (زمستان ۱۹۶۵)، صفحه ۵۰ تا ۷۲ به انتشار رسیده است که امروز اولین قسمت از برگردان فارسی آن را می خوانید. (مترجم: محبوبه خلوتی)

مروری بر آلبوم «تار و عود»

این آلبوم مجموعه قطعاتی ساخته شده برای تار و عود است در سه بخش: سه‌گاه، چهارگاه و راست‌پنجگاه که هر کدام از این سه بخش شاملِ سه قطعه‎ی کوتاه هستند.

از روزهای گذشته…

جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی و افق های پیش رو

جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی و افق های پیش رو

امروز کمتر کسی پیدا می شود که نداند، اینترنت چه خدماتی را به جامعه بشری عرضه کرده است و در کنار این خدمات چه تاثیراتی مثبتی بر زمینه های ظاهرا بی ارتباطی مثل ترافیک تا محیط زیست دارد. هر ساله در نشست های متعددی در کشورمان، این موارد شمرده می شود ولی پس از پایان نشستها هیچ تغییر محسوسی روی نمی دهد.
چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (III)

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (III)

ایستگاه قیطریه: ماجرای نوازندگان ایستگاه قیطریه هم در نوع خود جالب است. خودبسندگی و سیستم کمابیش پیچیدهٔ نوازندگان این نقطهٔ شهر تهران تا آن‌جا پیش رفته بود که نوازنده‌ها، که به‌ندرت یک‌نفر بودند، گاه در نوبت می‌ماندند و بین خودشان وقت تعیین می‌کردند. این‌جا برخلاف متروی انقلاب نوازنده‌ها تنها قطعات بسیار شناخته‌شده را اجرا نمی‌کردند و به‌هیچ‌وجه به سبک‌هایی خاص محدود نبودند. از سه سال پیش که رفت‌و‌آمدم به این ایستگاه شروع شد، چندوچون این اجراها تفاوت‌های زیادی کرده است. اوّلین آن‌ها معمولاً دو نوازندهٔ گیتار بودند که بیرون فضای ایستگاه می‌ایستادند.
سه سال از خاموشی برجسته ترین چنگ‌نواز ایرانی گذشت

سه سال از خاموشی برجسته ترین چنگ‌نواز ایرانی گذشت

سه سال پیش در همین روزها بود که فرزانه نوایی، بزرگترین چنگ‌نواز ایرانی، از بین ما رفت. فرزانه نوایی ۴۸ سال داشت و پس از هشت سال پیکار با بیماری سرطان، در اتریش، کشوری که در سال‌های پس از انقلاب در آن زندگی می‌کرد درگذشت.
مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (IV)

مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (IV)

شاگردان محمود و دیگرانی که موسیقی کلاسیک را جدی دنبال می کردند، تا سالها از موسیقی ایرانی فاصله گرفتند و بعضی تا پایان عمر خود این کینه را به دل داشتند و وقتی قرار بود از مصالح موسیقی ایران بهره ببرند، به موسیقی محلی روی می آوردند نه موسیقی دستگاهی.
ویژگی های یک سنتور خوب (III)

ویژگی های یک سنتور خوب (III)

روشن است بررسی یک ساز و ارزیابی آن به عنوان یک ساز خوب، متوسط یا بد منوط به بررسی عوامل فوق می باشد. نکته قابل توجه اینکه این سه عامل “بطور کامل” مستقل از یکدیگر نیستند و نمی توان آنها را کاملا جدا ارزیابی کرد بطوریکه مثلا یک سنتور خوب، بطور حتم از موادی با کیفیت متوسط به بالا، ساخته شده و برای بدست آوردن کیفیت صدا حتما به ظاهر آن توجه شده است.
ابن سینا : علم موسیقی دو بخش است، ترکیب نغمات و اوزان

ابن سینا : علم موسیقی دو بخش است، ترکیب نغمات و اوزان

حسین ابن سینا ابن عبدالله معروف به ابن سینا دانشمند، فیلسوف و پزشک بزرگ قرن چهار و پنجم هجری قمری از بزرگان و علمای موسیقیدان زمان خود بوده است.
ویولون ۲٫۷ میلیون دلاری و تصمیم جدید EMI

ویولون ۲٫۷ میلیون دلاری و تصمیم جدید EMI

روز دوشنبه یک ویولون استرادیواری (Stradivari) متعلق به قرن ۱۸ در حراجی واقع در نیویورک به قیمت ۲٫۷ میلیون دلار فروخته شد. گفته میشود علی رغم اینکه قیمت نهایی دو برابر قیمتی است که توسط حراج براورد شده بود، اما باز این معامله برای خریدار این ویولون معامله ای “شیرین” بوده است.
نقد روش های مرسوم در استفاده از الگوهای تراش صفحات ویولن (I)

نقد روش های مرسوم در استفاده از الگوهای تراش صفحات ویولن (I)

کماکان در میان طیف گسترده ای از سازندگان ویولن، شاهد پدیدۀ استفاده از الگوهای آمادۀ تراش صفحات می باشیم. این الگوها امروزه در کیفیت ها و کمیت های متنوع، بصورت مجموعه ای از فرم انحناهای طولی و عرضی قوس صفحات و در انواع چاپی و یا نرم افزاری قابل تهیه می باشند. تهیه کنندگان این الگوها اغلب مدعی اند که الگوبرداری را بواسطۀ ابزارهای دقیق و در مطابقت حداکثری با آثار مرجع (که عموماً از میان آثار ارزشمند دوران طلایی گزینش شده اند) انجام داده اند. لذا برای سازنده این امکان وجود دارد که با استفاده از این الگوها به طرحی کلی از قوس صفحۀ مورد نظر دست پیدا کند. نظر به اینکه این الگوها عموماً بصورت محصولاتی تجاری-تاریخی و دارای خواستگاه اقتصادی و نه الزاماً فنی عرضه می شوند، ضروری است بپرسیم که در اینجا معیارهای دقیق علمی و عملی تا چه اندازه مورد توجه قرار گرفته است و آیا استفاده از اینگونه محصولات بدون در نظر گرفتن معیارهای علمی و به صرف زمینه های تاریخی – که بدون شک در جایگاه مشخص خود ارزشمند است – می تواند به نتیجه ای مطلوب که همان تولید محصولی کامل است منتهی شود؟
۸۵ سالگی اسطوره جاز (I)

۸۵ سالگی اسطوره جاز (I)

دیو بروبک (Dave Brubeck)، تصمیم گرفت که به جای یک جشن تولد کوچک در خانه، همسر، فرزندان و نوه های خود را در باربیکن هال (Barbican Hall) لندن ملاقات کند. او در این روز کنسرت مفصلی اجرا کرد که تمام ۲۰۰۰ بلیط آن توسط هوادارانش خریداری شده بود و همه هنگام اجرای ترانه Happy Birthday که توسط کوارتت جاز او و ارکستر سمفونیک لندن همراهی میشد، با یکدیگر دم گرفته بودند.
” Let It Be” اثر مک کارتنی (I)

” Let It Be” اثر مک کارتنی (I)

“Let It Be” اثر پاول مک کارتنی، در مارس سال ۱۹۷۰ به صورت تک آهنگ و در آلبومی به همین نام به بازار عرضه شده است ( هر چند برخی متن این ترانه را نتیجه همکاری مشترک مک کارتنی و لنون می دانند). الهام بخش این ترانه در حقیقت خوابی بوده که مک کارتنی در آن مادرش – مری مک کارتنی (Mary McCartney) – را در حالیکه جمله “Let It Be” را به او گوشزد نموده، دیده است.