تکنیکِ دست چپ و بازو در ویولنسل، مورّب یا عمود؟ (IV)

چگونگیِ گردشِ دست در نواختن با سرعتِ پایین
۳- انگشتِ یکم:
این انگشت باید تا حدِ امکان مورب، آرنج تا حد امکان بالا و شست باید روبرویِ انگشتِ یکم باشد. هنگامِ نواختن با انگشتِ یکم در این حالت، در مقایسه با روش انگشت‌گذاری کاملاً عمود، شما قادر به ایجاد تعادل بیشتری در دست‌تان خواهید بود.
۴- انگشت چهارم: این انگشت در روش دوار، باید در وضعیتِ عمودی سیم را بگیرد، در حالی که آرنج در پایین‌ترین ارتفاع و شست روبرویِ انگشت دوم قرار دارد.
و اما چگونگیِ گذر از انگشتِ یکم به چهارم:
۱- انگشتِ یکم: بالاترین ارتفاعِ آرنج (نه در حد افراط!)، بیشترین گردش پنجه و ساعد به داخل، شست روبروی انگشت یکم.
۲- انگشتِ دوم: افتِ اندک در ارتفاعِ آرنج، انگشت‌گذاریِ کمتر مورب، شست کمی به سوی انگشتِ دوم حرکت کرده (به عبارتِ دیگر حرکتِ تدریجی به سمتِ انگشت‌گذاریِ عمود).
۳- انگشتِ سوم: باز هم افت اندک در ارتفاع آرنج، نزدیک‌تر شدن به وضعیت عمودیِ پنجه، شست در نزدیکیِ تقابل با انگشتِ دوم.
۴- انگشتِ چهارم: وضعیتِ انگشت‌گذاریِ عمود، پایین ترین ارتفاعِ آرنج، شست روبروی انگشتِ دوم، بدون حالتِ تمایلی در پنجه.

گردشِ دست در نواختن با سرعتِ بالا
دریافته‌ام که می‌توان از گردشِ دست در نواختن با سرعت بالا هم استفاده کرد، البته با اِعمال اندکی تغییرات به شرحِ زیر:
۱- گردشِ کمتر: میزان گردشِ دست، تابعی‌ از میزانِ سرعتِ نواختنِ شماست. در تمپوی پایین‌تر، گردشِ بیشتری ممکن است و در تمپوی بالاتر زمانِ کمتری برای این کار در اختیار دارید. مزیتِ قابلِ توجه در موردِ گردشِ دست در نواختن با سرعتِ بالا این است که برخی کارها به گروه وسیع‌تری از ماهیچه‌ها محول می‌شود. با این حال لازم است پیوسته دقتِ ویژه‌ای را صرفِ این کنید که در میزان گردشِ دست به هنگام نواختن با تمپوی بالا افراط نورزید.

۲- شست روبرویِ انگشتِ اول می‌ماند. روشن است که زمانی برای حرکت دادن شست به اطراف وجود ندارد. من شخصاً ترجیح می‌دهم که در نوازندگیِ سریع، شست را در مقابل انگشتِ یکم نگه دارم، زیرا باور دارم که این طبیعی‌ترین وضعیت برای دست می‌باشد. برای مثال، وقتی ما دستمان را به کلی راحت می گذاریم، شستِ ما روبروی انگشت یکم قرار می‌گیرد، نه انگشت دوم. پس برای شست، طبیعی‌ترین و راحت‌ترین وضعیت همین است. همچنین، تحمیل فشارِ اضافه بر شست، تاثیرِ منفی رویِ عمکردِ دست خواهد داشت. با شستِ منقبض‌تر، دستِ منقبض‌تری خواهید داشت و هرچه شست رهاتر باشد، دست‌تان رهاتر است. توجه داشته باشید که رهاییِ اندام‌ها برای نوازندگیِ سریع حیاتی‌ست.

مزایای انگشت‌گذاری به روشِ گردشِ دست
۱- در این روش، دست متعادل‌تر باقی می‌ماند.
۲- ساعد به انگشت‌ها در برخاستن و فرود آمدن کمک می‌کند. همیشه همیاری و تقسیمِ کار بهتر است!
۳- در این روش، هنگامِ گذر از انگشتِ موربِ دوم به انگشتِ سوم، ایجاد فاصله‌ی بیشتر، آسان‌تر است.
۴- حرکتِ بیشترِ دست، به ماهیچه‌ها کمک می‌کند تا رها باقی بمانند. این فکر که ما به قصد بهره‌وریِ بیشتر، از حرکات اضافه پرهیز کنیم، می‌تواند انقباض‌های نا‌مطلوبی را در پی‌داشته باشد و مانع از رسیدن به رهاییِ بسنده در دست شود.

در پایان تأکید می‌کنم حرکت ماهیچه‌ها، تا زمانی که حرکتی موثر و کمک‌رسان به سایر اندام‌ها باشد، می‌تواند در استراحت‌دادن به اندام‌های تحت فشار نقشِ بسزایی ایفا کند.

celloprofessor.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«پرورده یِ عشق» (IV)

سخن دیگر اینکه توجّه شهیدی به تنوّع شعر و خواندن شعر شاعران مختلف مثال زدنی است و صرفا به دو یا سه شاعر برجسته اکتفا نکرده است. بنابر سنّت های سینه به سینه در آواز ایرانی بیشتر آواز را با غزل و آن هم غزل سعدی و بعدها غزل حافظ می خوانند و در مرتبه ی پایین تر غزل و مثنوی عطّار و مولانا یا رباعیّات خیّام، در این میان با وجودِ نبوغ شعری بی نظیر و تصاویر بدیع و محتوایِ عاشقانه یِ برجسته یِ سروده های نظامی، شعر حکیم نظامی گنجوی در آواز ایرانی مورد غفلت واقع شده است، عبدالوهّاب شهیدی نظامی خوانی ست بی نظیر که به خوبی از عهده ی بیان احساساتِ عمیق شعر نظامی برآمده و در این زمینه در مجموعه ی برنامه ی گلها آثار ماندگاری از خود به یادگار گذاشته است: هنگامی که در audio file برنامه ی گلهای رنگارنگ ۳۸۸ در مثنویِ ابوعطا، زاری های مجنون را بر درگاهِ کعبه زمزمه می کند:

مروری بر آلبوم «اپرای رستم و سهراب»

رستم و سهراب، این تراژیک‌ترین قله‌ی حماسه‌های فارسی را لوریس چکناوریان به هیات اپرایی درآورده و برای دومین بار منتشر کرده است. اجرای پیشین (ضبط سال ۲۰۰۰) را انتشارات هرمس سالی پس از ضبط منتشر کرده بود. این اجرای تازه با تکخوان‌هایی متفاوت (و به همین دلیل با لهجه‌ی برآمده از آواخوانی و تاکید متفاوت) و البته همان ارکستر و کر و احتمالا رهبری خود آهنگساز، گویا نسبت به اجرای پیشین نسخه‌ای دگرگون شده است (۱).

از روزهای گذشته…

عروض در موسیقی ردیف (II)

عروض در موسیقی ردیف (II)

شاید مهم‌ترین تکه‌ی ردیف، تکه ی «کرشمه» باشد. این واژه در فارسی به زبر کاف، زیر ر، ایست شین و زیر میم درست است؛ گرچه در گفتار معیار فارسی ایرانی به زیر کاف است. ریشه‌ی این واژه در زبان سنسکریت «کرشمت» و «کرشمان» است، به معنی جذاب که صفت ناز است و متناسب به کاربرد فارسی آن.
میکرو تونالیته (I)

میکرو تونالیته (I)

با شروع قرن ۲۰ دنیای موسیقی شاهد تحولات چشمگیر در مسیر خود بوده است. دنیای پیچیده این قرن بی شک نیازمند بیان موسیقایی بود که شاخص عصر خود بوده و محدود به گام ها و فواصل مرسوم نباشد.
نمایش نقاش های لوریس چکنواریان

نمایش نقاش های لوریس چکنواریان

انجمن هنرمندان خود آموخته نمایشگاهی از خودآموختگان را از تاریخ ۱۷ الی ۲۶ فروردین در گالری ممیز خانه هنرمندان ایران برگزار نموده که بزرگترین نمایشگاه این ژانر هنری در سالهای اخیر است. بویژه حضور لوریس چکناوریان موسیقیدان کشورمان که خود یک هنرمند خودآموخته است که با نمایش چهار اثر زیبای خود به نام «چهار فصل ویوالدی» نقطه عطفی در این بخش از نمایشگاه را به نام خویش رقم زده است.
بارکلی جیمز هاروست – II

بارکلی جیمز هاروست – II

مدتی بعد در سال ۱۹۷۳، گروه قراردادی با کمپانی پولیدور (Polydor) منعقد کرد که نتیجه آن بتدریج از راه رسیدن بخت مساعد بود. اولین آلبوم آنها برای پولیدور Everyone Is Everybody Else نام داشت که به نظر امیدبخش میرسید.
پن فلوت (I)

پن فلوت (I)

پن فلوت pan flute (که به نامهای سیرینکس syrinx یا کوییلز quillsهم خوانده میشود) یکی از باستانی ترین سازها است که بر اساس قوانین لوله های صوتی بسته ساخته میشود و معمولا با ده یا بیش از ده نی که به ترتیب طول و گاهی قطر کنار هم چیده شده اند ساخته میشود.
آثار باقیمانده از ردیف موسیقی ایران (III)

آثار باقیمانده از ردیف موسیقی ایران (III)

درباره نت نویسی کتاب مذکور لازم به توضیح است که از ذکر علاماتی که مبین حالت است، در نت نویسی خودداری شده، گو اینکه موسیقی ردیفی ایران بدیهه سرائی است و این حالات را بنا به سلیقه نوازنده واگزار مینمایند ولی چقدر به جا بود که این حالات را همانگونه که اساتید گذشته اجرا مینمودند، در نت نویسی اضافه مینمودند، مطلب دیگر اختلافاتی که بین این ردیف و سایر آثار بازمانده ساز اساتید گذشته به چشم میخورد، مثلاً در اولین دستگاه کتاب مذکور که مشهور است آنچه ذکر شده با آواز شور که توسط آقای علینقی وزیری، حضوری از پنجه آقا حسینقلی به نت درآورده، اختلاف فاحش دارد، همچنین است اختلاف در ردیف چهارگاه، ولی در دستگاه ماهور مقدمه آواز آن کاملاً با آنچه آقای وزیری نت کرده اند منطبق است و نواها توافق دارد.
از بین بردن سکون هارمونیک

از بین بردن سکون هارمونیک

توالی آکوردهای برگشت پذیر (Turnaround) آنهایی هستند که شما می توانید بارها و بارها آنها را تکرار کنید. به این معنا که پس از رسیدن میزان آخر امکان وصل هارمونیک این میزان به اولین میزان از توالی آکورد موجود می باشد. این نوع از توالی های آکورد معمولآ کوتاه می باشند و به نوازنده یا آهنگساز اجازه می دهند که با خیال راحت آنرا به هر مقدار که می خواهد تکرار کند.
گفتگو با حسین علیشاپور (III)

گفتگو با حسین علیشاپور (III)

ما باید این را انجام بدهیم تا بفهمیم چه چیزی بهتر جواب می دهد. سرفصل های تعیین شده در دانشگاه چه چیزهایی است و به درد چه کسانی می خورد؟ چطور به درد دانشجویان خواهد خورد؟‌ البته این اتفاق تا حدی در مورد سازهایی مثل تار، سه تار و غیره رخ داده. شاید به این دلیل باشد که آواز از نظر نوع اجرا و تنوع در دیدگاه ها و مسائل دیگر با ساز متفاوت است.
دیواری به نام شورای شعر (II)

دیواری به نام شورای شعر (II)

نکته مبهم بعدی در مورد شاعران معاصری است که قداست و مرتبه ی معنوی دسته اول را ندارند ولی کتاب های اشعارشان قبلاً چاپ شده است. چاپ یک کتاب شعر بدین معناست که به طریق اولا اشعار فوق از زیر نظر و تیغِ اصلاح وزارت مجترم ارشاد گذشته است و به ناچار باید بپذیریم که اینگونه شعر ها مشکلات خاصی را که قبلاً به آن اشاره کردیم ندارند. حالا چرا باید انرژی مضاعفی را هزینه کنیم و این دوباره کاری را به جان بخریم و یک بار دیگر اشعار مذکور را ممیزی کنیم؟ و مثلاً شعری را که یک سال قبل به عنوان یک شعرِ قابل چاپ، مجوز گرفته، امسال مجوز آلبومش را رد کنیم و سال دیگر احتمالاً به چاپ دوم کتابش مجوز بدهیم.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه سوم (I)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه سوم (I)

برای بررسی سیر تطور تاریخی رشتۀ اتنوموزیکولوژی (۱) ضروری است ابتدا «موسیقی‌شناسیِ‌ِ تطبیقی» (۲) و «مردم‌شناسیِ موسیقی» (۳) مورد مطالعه قرار گیرد و سپس تاریخچۀ این رشته از دهۀ ۱۹۵۰ – یعنی زمانی که با نام کنونی آن یعنی «اتنوموزیکولوژی» شناخته می‌شود – بررسی شود. به دلیل اهمیت حوزۀ مردم‌شناسی (۴) در مطالعات اتنوموزیکولوژی، در این بخش ابتدا کلیات مردم‌شناسی با معرفی عناوین مطالعاتی آن ارائه می‌شود و پس از آن به ترتیب موسیقی‌شناسیِ تطبیقی و اتنوموزیکولوژی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.