- گفتگوی هارمونیک Harmony Talk - http://www.harmonytalk.com -

آلبوم گزیده آثار، ناگوار برای گروههای موسیقی

یکی از عوارض جانبی صنعت آسیب دیده و سردرگم موسیقی، ثابت نبودن معنای “آلبوم گزیده آثار” است. از یک طرف، آلبوم گزیده آثار برای کمپانیها و تهیه کنندگان منبع بزرگ پولسازی است که موجب شده است این کمپانیها هنرمندان تحت قرارداد خود را وادار کنند قبل از اینکه در کار خود به جایی برسند، یک مجموعه از بهترین آثار-گاهی مختصر- خود را برای پخش آماده کنند.

از طرف دیگر، وجود رسانه ای چون iTunes، تهیه آلبوم بهترینها را به چیزی مازاد بر احتیاج تبدیل کرده است زیرا هرکس میتواند ترانه های مورد علاقه خود از هر خواننده یا گروه را به ترتیب مورد نظر خود به شکل یک مجموعه درآورده و در آرشیو خود داشته باشد.

این دوگانگی موجب شده است که برای بعضی گروهها، تصمیم گیری برای تهیه یک آلبوم گزیده آثار کاری مشکل بوده و گاهی به مشاجره و مشکلاتی از این دست منجر شود. عده ای آلبوم بهترینها را یک ماشین پول جمع کنی بی شرمانه میدانند که یکپارچگی و شکل اصلی کل آلبومهای گروه را زیر سوال میبرد.

کمپانی کولومبیا Columbia Records از گروه موسیقی تحت قرارداد خود کیک Cake ، خواست که برای تهیه آلبوم بهترین ترانه ها آماده شوند. این گروه موسیقی آلترناتیو alternativeو ترکیبی اهل ساکرامنتو، که فعالیت خود را از سال ۱۹۹۱ آغاز کرده اند، تنها ۵ آلبوم منتشر کرده و هنوز خود را آماده تولید چنین آلبومی نمیدانستند. رد تقاضای کمپانی به دعوی حقوقی بین گروه و کمپانی منجر شد و در نهایت کیک آثار خود را تحت عنوان Upbeat Records- شرکت خودشان- منتشر کرده و قرار است در ماه اکتبر مجموعه ای از آثار خود به نام B-sides and Rarities را منتشر کنند.

جان مک کری John McCreaخواننده اصلی گروه و نوازنده گیتار در اینباره میگوید:” من درباره آلبوم گزیده آثار احساسات متناقضی دارم، این آلبوم نیرویی دارد که میتواند به نیت خیر یا شر مورد استفاده قرار بگیرد.”

او افزود :” ما در آن موقعیت بخصوص احساس میکردیم که زمان برای انجام این کار مناسب نیست و ما هنوز آنقدر در صحنه وجود نداشته ایم که بتوانیم به گذشته خود بنگریم.این کار به نوعی نشاندهنده نا امیدی ما میبود.”

ماشین پول سازی برای کمپانیها
در سالهای اخیر، گروهها و خوانندگان متعددی در همان ابتدای کار دست به انتشار آلبوم گزیده آثار خود زده اند که از این میان میتوان به بریتنی اسپیرز Britney Spears، هیلاری داف Hilary Duff و گروه شوگر ری Sugar Ray اشاره نمود.

هرچند ظهور iTunes (بدون درنظر گرفتن دانلودهای غیر قانونی) به این معناست که محبوبترین ترانه ها را میتوان بلافاصله شنید و خرید، اما آلبومهای گزیده آثار همچنان برای کمپانیها پرسود باقی مانده اند. بر اساس آمار و جدولهای نیلسن ساوند اسکن Nielsen SoundScan ( سیستم ردیابی فروش ترانه ها و آلبومها) ، حداقل نیمی از ۵۰ آلبوم ثبت رسمی پرفروش، آلبومهای مجموعه آثار بوده اند.

کمپانیها معمولا برای جذاب شدن این آلبومها برای هواداران سرسخت گروه یا خواننده مورد نظر،از یکی دو ترانه کمیاب یا پخش نشده یا بسته بندی خاص و تصاویر زیبا استفاده میکنند. هدف دیگر انتشار این آلبومها، شناساندن گروهی خاص به مخاطبینی است که تا کنون با گروه مورد نظر آشنایی نداشته و آثار آنها را نشنیده اند.

با این حال هنوز چند گروه مشهور وجود دارند که با انتشار آلبوم گزیده آثار مخالفت کرده اند، گروههای AC/DC، Radiohead، Phish و Metallica از آن جمله اند. بسیاری از هنرمندان احساس میکنند که آلبوم گلچین آثار، یکپارچگی و اهمیت آلبومهای قبلی آنان را خدشه دار میسازد. به همین دلیل AC/DC و Radiohead هنوز هم در مقابل قرار داده شدن ترانه هایشان در iTunes – که در آن هر آلبوم به ترانه های جداگانه تقسیم میشود- مقاومت کرده اند.

کریس لومباردی Chris Lombardi، بنیان گذار کمپانی مستقل ماتادور رکوردز Matador Records معمولا با این موقعیت روبرو میشود. او میگوید:” من کوشش کرده ام که بعض از گروههای تحت قراردادم را به انتشار آلبوم منتخب تشویق کنم، اما تصور میکنم که از دیدگاه هنرمندانه، برای آنها مشکل است که شخصیت یک آلبوم کامل و مستقل را از بین ببرند.”

بسیاری از هنرمندان موجود در فهرست ماتادور رکوردز به معنای متداول آن، ترانه پر سر و صدایی نداشته اند اما تهیه یک آلبوم از گزیده آثارشان میتواند کار را برای علاقمندانشان ساده تر کند. برای مثال تولید آلبوم مجمعه آثار گروه مستقل Guided by Voices، که تعداد شگفت آور ۱۶ آلبوم طولانی و مجزا را در کارنامه خود دارند، حرکتی منطقی به نظر میرسد.

به گفته لومباردی:” محصولات این گروه به قدری فراوان بود که محدود کردن آن از هر نظر مفد به نظر میرسید. برای شنونده نا آشنا، این حجم کار میتواند مرعوب کننده باشد.”

چیزی بیش از یک چاره اندیشی موقت
اینکه یک کمپانی برای تولید مجموعه آثار به اجازه هنرمند نیاز داشته باشد یا خیر، در هر قرارداد فرق میکند. ۴۰ تا ۵۰ درصد سود سالانه کمپانیها از فروش مجموعه آثار یک گروه یا خواننده تامین میشود، پس ضبط و بسته بندی و پخش مجدد آثار قدیمی چیزی بیش از یک چاره اندیشی موقت است.

به گفته استیو کندل Steve Kandell قائم مقام سردبیر مجله موسیقی اسپین Spin :” اگر نظر هنرمندان را در اینباره جویا شوید، تصور خواهید کرد که آنها آلبوم گزیده آثار را به عنوان روشی برای معرفی گروه و تشویق شنوندگان برای تهیه کل آثارشان در نظر میگیرند نه اینکه به جای خرید همه آثار، یک آلبوم مجموعه بهترینها را تهیه کنند.”

بعضی از مجموعه ترانه های برگزیده دارای سرنوشتی مخصوص به خود هستند، برای مثال آلبوم بهترین ترانه های سالهای ۱۰۷۵-۱۹۷۱ گروه ایگلز Eagles ، پرفروشترین آلبوم در تاریخ فروش آلبوم موسقی در آمریکا بوده است و آلبوم Legend باب مارلی Bob Marley همچنان یکی از موضوعات داغ بازار موسیقی است. این آلبوم در یک دوره به مدت ۱۰۶ هفته متوالی در صدر جدولهای فروش نیلسن ساوند ترک بود.

گروههایی چون U2 و Aerosmith نیز به خاطر تعداد پایان ناپذیر آلبومهای گزیده آثار مورد انتقاد قرار گرفته اند. گروه U2 از سال ۱۹۹۸ با بهترینهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰، در سال ۲۰۰۲ با بهترینهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ و آلبوم تک ترانه ها در سال ۲۰۰۶ کار آلبوم مجموعه آثار را ادامه داده است و گروه Aerosmith با ۸ آلبوم گزیده آثار در ۲۷ سال فعالیت، یکه تاز این میدان است.

به گفته مک کری :” حتما یک دلیلی وجود دارد که این کار به نظر چندان هنرمندانه نمی آید. خوب واضح است، این کار هنرمندانه نیست، بلکه یک حیله تجاری است. با این حال، نمیتوان منکر وجود آلبومهای گزیده آثار بسیار عالی شد.”

msnbc.msn.com [1]