گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

خاطرات محمدرضا لطفی از پرویز مشکاتیان (VIII)

گروه عارف بخاطر حرکت های اولیه قبل از انقلاب نتوانست تولیدی داشته باشد اما ایجاد گروه عارف و امضاء استعفا از رادیو به دلیل هفده شهریور، سرنوشتی را رقم زد که بعدها در کنار شیدا و با بودجه ذخیره شده مالی آن از درآمد اثر «بیاد عارف» که اینجانب در سال ۵۶ ساخته بودم به چاووش پیوستند.

گروه عارف بخاطر حرکت های اولیه قبل از انقلاب نتوانست تولیدی داشته باشد اما ایجاد گروه عارف و امضاء استعفا از رادیو به دلیل هفده شهریور، سرنوشتی را رقم زد که بعدها در کنار شیدا و با بودجه ذخیره شده مالی آن از درآمد اثر «بیاد عارف» که اینجانب در سال ۵۶ ساخته بودم به چاووش پیوستند.

پرویز مشکاتیان همانگونه که ایراد کردم همواره در تداوم کار حسین کار می کرد. بعد از انقلاب که ایشان نیز رفته رفته به مسائل اجتماعی مردم در انقلاب نزدیک تر شد. اولین قطعه را که پرویز ساخت یک تصنیف بود به نام «ایرانی ز سر کن خواب مستی» که شعر آن شادروان آذر ساخته بود و به تایید شورای فنی موسیقی چاووش نیز رسید و من در چاووش شش آن را به کار بردم.

شعر اثر در رابطه با نفاقی بود که می رفت تا جبهه اجتماعی دانشجویان را به هم بریزد. مشکلات کردستان شروع شده بود و جواد آذر در شعرش نگرانی خود را به خوبی در اوضاع و احوال نشان داده بود. کار دوم پرویز اثری است روی شعر نو سیاووش کسرائی؛ کاریست بسیار زیبا که برای اولین بار به تاریخ موسیقی ارائه می شد.

بعد از کار «داروکِ» نیما که نگارنده آنرا در زمان شاه ساخته بودم که بر جنبش دانشجوئی و نیروهای لیبرال و چپ تاثیرش بیشتر بود، کار پرویز دومین کاری بود که روی شعر نو با برداشتی متفاوت ساخته شده بود. یکی از ارزش های مهم این کار تنظیم آن با سازهای ایرانی بود که گروه عارف آنرا به اجرا در آورده است. متاسفانه این کار به دلیل شعر سیاووش کسرائی هرگز مورد بهره وری درست قرار نگرفت، در صورتی که می توانست به جوانان کمک کند که این راه را هموار کنند.

نکته ی بسیار مهم در این دوران از زندگی پرویز مسئله فشاری بود که از بیرون به ما می آمد و کسانی بودند که علاقه مند نبودند تا این واحد مهم هنری تداوم یابد که یکی از علل آن اندیشه اغلب اعضاء چاووش بود که نگرش چپ داشتند اما این نگرش هرگز به کار نیروهای سیاسی نیامد چون ما بر پایه اساسنامه خودمان کار می کردیم و هیچ یک علاقه نداشتیم که بر چسب این یا آن سازمان به ما بخورد.

ما عشق موسیقی و همه آحاد مردم بودیم و سازمان های چپ نبود که ما را در زمان شاه بوجود آورند، بلکه گروه های چپ بودند که از ساخته های موسیقیایی ما بهره وری می کردند. ما خود از اعتبار بیشتری در میان مردم بر خوردار بودیم تا سازمان های از راه رسیده چپ که بیشتر از خارج به ایران آمده بودند. به همین دلیل ما هیچ گونه تضادی در این مورد نداشتیم تنها در یک مورد دچار مشکل شدیم که با درایت شورای چاووش حل و فضل گردید.

گفتگوی هارمونیک

مجله آنلاین «گفتگوی هارمونیک» در سال ۱۳۸۲، به عنوان اولین وبلاگ تخصصی و مستقل موسیقی آغاز به کار کرد. وب سایت «گفتگوی هارمونیک»، امروز قدیمی ترین مجله آنلاین موسیقی فارسی محسوب می شود که به صورت روزانه به روزرسانی می شود.

۱ نظر

بیشتر بحث شده است