فراخوان چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی

چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی ایران روز شنبه نهم اسفند ماه سال جاری در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود. علاقه مندان به شرکت در این جشنواره که با حمایت فرهنگسرای نیاوران و انجمن موسیقی برگزار می گردد می توانند آثار خود را تا ۷ اسفند ماه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.

دبیری این دوره را سجاد پورقناد و داوری آن را محسن قانع بصیری، شهرام صارمی، دکتر محمدرضا آزاده فر، دکتر پیروز ارجمند و دکتر نرگس ذاکر جعفری به عهده دارند.

چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی در شش شاخه مختلف (مقاله ژورنالیستی – مقاله پژوهشی – نقد – یادداشت – سایت برگزیده – وبلاگ برگزیده) و در دو بخش اصلی (ویژه نویسندگان در فضای اینترنت) و جنبی (ویژه روزنامه نگاران حرفه ای) برگزار می شود که در مراسم اختتامیه جشنواره جوایزی به برگزیدگان هر شاخه اهدا خواهد شد.

مهلت ارائه آثار به دبیر خانه جشنواره ۷ اسفند ماه است و دریافت آثار تنها به صورت آنلاین و از طریق ایمیل [email protected] امکان پذیر است.

لازم به توضیح است، سالهای گذشته، اولین و دومین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی با همت خانه موسیقی و موزه موسیقی در خانه هنرمندان و سال گذشته سومین دوره جشنواره با همت فرهنگسرای ارسباران و موسسه فرهنگی هنری ماهور برگزار شد و به برگزیدگان بخش های اصلی و جنبی جوایزی اهدا شد.

نشانی اینترنتی جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی www.MusicFestival.ir

الف) اهداف جشنواره:
۱- ایجاد انگیزه در نویسندگان فضای مجازی و شناسایی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۲- جلب توجه اهالی موسیقی به فعالیت‌های اینترنتی در این حوزه
۳- معرفی استعدادها و نویسندگان برتر موسیقی در فضای مجازی
۴- نقد و ارزیابی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۵- ارتقای سطح کیفی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۶- گسترش حوزه‌ی مخاطب در خصوص وبلاگ‌ها و سایت‌های موسیقی

ب) تعاریف کلی:
۱- جشنواره صرفا در حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی که به زبان فارسی مطلب منتشر می‌کنند برگزار می‌شود.
تبصره: شرکت سایت‌ها و وبلاگ‌های دوزبانه که یکی از زبان‌های آنها فارسی باشد نیز بلامانع است.
۲- رقابت در دو بخش اصلی و جنبی و در رشته‌های مشابه برگزار می‌شود:
الف- بخش اصلی به نوشته‌هایی اختصاص دارد که نخستین بار منحصرا در فضای مجازی منتشر شده باشند.
ب- بخش جنبی به نوشته‌هایی اختصاص دارد ابتدا در یکی از نشریات کاغذی منتشر شده و سپس در فضای مجازی بازنشر شود یا صرفا در پایگاه الکترونیکی روزنامه ها، مجلات (رسمی) یا خبرگزاری ها انتشار یافته باشد.

۳- رقابت در رشته‌های ۱- مقاله ژورنالیستی ۲– مقاله پژوهشی ۳– نقد ۴– یادداشت ۵– سایت برگزیده ۶– وبلاگ برگزیده

ج) شرایط شرکت در جشنواره:
۱- تنها آثاری از سایت‌ها و وبلاگ‌ها می‌توانند در جشنواره شرکت کنند که تاریخ انتشار آن‌ها از ۱۵ اسفند سال ۹۲ تا ۷ اسفند ماه باشد.
۲- آثار باید در قالب Word یا PDF الزاما به همراه آدرس اینترنتی صفحه‌ای که در آن منتشر شده‌اند، فرستاده شود. آثاری که فاقد آدرس انتشار باشند یا در آدرس درج شده‌شان به هر دلیل محتوای دیگری دیده شود داوری نخواهند شد.
۳- هر فرد حداکثر می‌تواند دو اثر در یک رشته در جشنواره شرکت دهد (این بند شامل آثاری که بیش از یک مولف دارند نیز می‌شود.) ولی تنها در یک رشته می تواند برنده جایزه شود.
تبصره: چنانچه فردی بیش از دو اثر به جشنواره ارسال کند، از میان آثار ارسالی تنها دو اثر به صورت تصادفی انتخاب و در مسابقه شرکت داده خواهد شد.
۴- افراد می‌توانند به طور همزمان به هر دو بخش اصلی و جنبی (حتی در رشته‌های مشابه) آثارشان را ارسال کنند. ۵- هر فرد حداکثر می‌تواند در دو رشته شرکت کند.

د) شیوه‌ ارسال آثار به جشنواره:
۱- فایل آثار به همراه لینک صفحه‌ای اینترنتی اثر در قالب‌های یاد شده در بند «ج» حداکثر تا تاریخ ۱۳۹۳/۱۲/۷ به آدرس پست الکترونیکی دبیرخانه جشنواره ارسال شود.
۲- فایل آثار ارسالی باید حاوی مشخصات دقیق صاحب اثر (۱- نام و نام خانوادگی ۲- نام پدر ۳- شماره شناسنامه ۴- آدرس سکونت ۵- تلفن ۶- ایمیل متعلق به صاحب اثر) جشنواره ارسال شود.
تذکر: در صورتی که مشخصات مذکور در بند «د» جعلی یا ناقص باشد، آثار از رقابت‌ها حذف می‌شوند.

2 دیدگاه

  • مهین
    ارسال شده در بهمن ۲۸, ۱۳۹۳ در ۴:۰۸ ب.ظ

    لطفا ادرس پست الکترنیکی جشنواره را مرقوم فرائید.

  • ارسال شده در بهمن ۲۹, ۱۳۹۳ در ۸:۰۱ ب.ظ

    ایمیل در فراخوان ثبت شده است، لطفا دقت بیشتری بفرمایید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«پالیز ۱» منتشر شد

گروه مستقل موسیقی ایرانی «پالیز» پس از حدود یک دهه فعالیت عملی و آکادمیک همراه با تمرینات آنسامبل مستمر در حوزه موسیقی ایرانی، اولین آلبوم خود با نام «پالیز۱» و در آواز بیات اصفهان با ۸ قطعه با عنوان‌های «لالایی، کمانچه، امشب، سنتور، شیدا، تنبک، رقص ژاله، یارمن» با نوازندگی و تکنوازی کیخسرو مختاری (کمانچه)، سولماز بدری (سنتور), ستار خطابی (تنبک) و با صدای علی صمدپور و سولماز بدری را منتشر کرد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

از روزهای گذشته…

نوایی: میخواهیم  کر فلوت تشکیل بدهیم

نوایی: میخواهیم کر فلوت تشکیل بدهیم

از این رو بلافاصله پس از بازگشت به ایران در هنرستان به عنوان استاد یار استخدام شدم و در ارکستر سمفونیک هم به عنوان اولین نوازنده زن فلوت وارد ارکستر سمفونیک تهران شدم. البته قبل از من نوازنده فلوت زن در ارکستر بود ولی تمام آنها خارجی بودند. آقای مشکات از من امتحان گرفت و خیلی نوازندگی من را پسندید و آن زمان خیلی اصرار داشت که من حتماً در ایران بمانم. شش ماه پس از زمانی که من وارد ارکستر شدم، انقلاب شد.
روش سوزوکی (قسمت پنجاه و هفتم)

روش سوزوکی (قسمت پنجاه و هفتم)

این کودکان استعداد شاعرانه شان را هرگز از دست نخواهند داد و معلمان دبستانشان برای من تعریف می‌کنند که آنها برای نقاشی‌های کوچولوشان‌ هایکو های کوچکی می‌نویسند: به این گونه من یک استنباطی به شما می‌دهم که در کنار تدریس ویولن ما چه کارهایی با این کودکان انجام می‌دهیم، برای اینکه این کودکان را شکوفا کنیم در ادامه مایل هستم که کمی ‌درباره چگونگی تمرین‌های ویولون را به اطلاعتان برسانم.
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (IV)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (IV)

“در زمان یزید ابن معاویه غنا در مکه و مدینه رواج یافت و لوازم لهو و لعب به کار رفت و مرم آشکارا شراب خوارگی کردند.” در این دوره موسیقیدانان ایرانی محترم شمرده شدند و به دربار راه پیدا کردند و موسیقی نظامی هم در جهت تشویق و ترغیب روحیه ی سربازان جایگاه ویژه ای پیدا کرد.
ارکستر فیلارمونیک برلین (I)

ارکستر فیلارمونیک برلین (I)

ارکستر فیلارمونیک برلین برای سالیان متمادی به عنوان یکی از پیشگامان اجرای موسیقی سمفونیک در جهان مطرح بود، نام آن با واژگانی چون تکنیک فوق العاده، اجرای گستره وسیعی از سبکهای موسیقی کلاسیک، سونوریته درخشان مترادف است. برلین، به عنوان شهری که برای مدتی نزدیک به ۱۰۰ سال یکی از مراکز بزرگ فرهنگ و هنر در سرتاسر جهان بوده است، همیشه در جذب علاقمندان موسیقی با اجراهای فوق العاده قوی ارکستر فیلارمونیک خود، موفق بوده است.
آکاردئون بایان (bandoneón)

آکاردئون بایان (bandoneón)

بایان نوعی ساز بادی است که در کشور آرژانتین محبوبیت خاصی دارد و از عناصر کلیدی ارکستر تانگو به شمار می رود. مخترع اصلی Heinrich Band آلمانی تبار است که این ساز را به منظور استفاده در موسیقی مذهبی و موسیقی عامه پسند روز در مقابل ساز مشابه ای به نام concertina یا Konzertina به معنی ارگ دستی ، ساخت .
استاد شجریان آیا ثابت می‌کنید؟ (II)

استاد شجریان آیا ثابت می‌کنید؟ (II)

“سه سیم یا سه تار در حدود ۱۵۰ سال قبل به دست درویشی به نام مشتاق علی شاه که خود نوازنده برجسته‌ای نیز بود دارای سیم چهارمی شد. افزودن این سیم برای بهتر شدن صدا دهی و همراه کردن بیشتر صدای واخوان در هنگام نوازندگی بوده‌است، و این عمل را می‌توان اقدامی در جهت سیر تکاملی تدریجی این ساز دانست. این کار که بدون گرته برداری از هر گونه ساز غربی انجام شد، به قدری لازم و واجب بود که به رغم تناقض آشکار با نام ساز، مورد تایید اکثر موسیقی دانان آگاه آن روزگار که ردیف و موسیقی دستگاهی را از درون مقامی، پایه ریزی کردند قرار گرفت. قطعا اضافه کردن یک سیم به سه تار تغییر زیادی در بلندی صدای آن ایجاد نکرد اما تا مدت‌ها پس از آن اساتیدی نیز بودند که سه‌تار را با سه سیم می‌نواختند و یا حتی امروز نیز می‌نوازند” (رامین جزایری – فصلنامه ماهور ۱۰)
رودز: «از عبارت “موسیقی کلاسیک” متنفرم» (I)

رودز: «از عبارت “موسیقی کلاسیک” متنفرم» (I)

جیمز رُودز (James Rhodes) اولین نوازنده کلاسیک که با یک لیبل راک قرار داد بسته است توضیح می دهد که چرا دوست دارد به جیمز الیور ژانر خود تبدیل شود. اولین کاری که جیمز رودز پس از نشستن پشت میز انجام می دهد سفارش دادن یک قهوه بدون کافئین است. واضح است که رودز از آن دسته افرادی است که به محرک اضافی نیازی ندارد: هنوز ساعت ۱۱ صبح نشده است و او دارد از در و دیوار بالا می رود. در حالیکه واژه هایی که به کار می برد مثل ماشین های برقی به یکدیگر می خورند می گوید «بعضی ها می گویند بی صبرانه منتظر تعطیلات آخر هفته هستیم. من با خودم فکر می کنم چرا؟» رودز با نوک انگشت هایش بر روی میز ضرب می گیرد مثل اینکه دارد آرپژ می زند! «من شخصا الآن همان کاری را انجام می دهم که حتی اگر در یک لاتری هم برنده شوم باز هم ادامه اش خواهم داد».
اطلاعیه دوم  مسابقه کشوری گیتار  جَز – بلوز (پاییز ۸۷)

اطلاعیه دوم مسابقه کشوری گیتار جَز – بلوز (پاییز ۸۷)

اطلاعیه دوم مسابقه کشوری جز و بلوز : در این اطلاعیه نحوه ثبت نام و مهلت زمانی مربوط به آن مشخص شده است. زمان ثبت نام یک مرداد ماه الی ۱۵ مرداد ماه سال ۱۳۸۷ میباشد .
امیرآهنگ: شریف لطفی مرا به حنانه معرفی کرد

امیرآهنگ: شریف لطفی مرا به حنانه معرفی کرد

استاد حنانه در آن زمان یعنی در اوایل سال ۱۳۶۵ که من خدمتشان رفتم سر گرم ساختن موسیقی متن سریال تلویزیونی (هزار دستان) و موسیقی متن فیلم مستند (موج و گلیم) بودند. همچنین بر روی کتاب های پژوهشی و تالیفی خود کار می کردند. کتاب هایی همچون: گام های گمشده، تئوری موسیقی کنونی ایران، فرهنگ موسیقی ایران، رساله پولیفونی بر مبنای موسیقی ایران، ترجمه و تفسیر مقاصد الالحان از عبدالقادر مراغه ای و… کتاب های دیگر. البته نوشتن برخی از این کتاب ها را به پایان برده بودند و در حال تایپ و بازنگری و ویرایش آنها بودند. بر روی برخی دیگر هم در حال کار و تکمیل کردن شان بودند.
گروه اسکراک – اتصال به گذشته

گروه اسکراک – اتصال به گذشته

یکی از جنبه های هیجان آور پروژه کر تلفیقی با موسیقی فولک آذربایجان برای نورژی ها؛ جستجو در گذشته و ریشه هایشان بود. چرا که در سال ۱۹۹۵، باستان شناس و محقق نروژی به نام ثور هیردال (Thor Heyerdahl)، مقاله ای در آذربایجان اینترنشنال (Azerbaijan International) به چاپ رساند و در آن برای اولین بار از “شک رو به تزاید” خود سخن گفت.