دیبازر: دوست ندارم پدیده ها را در قیاس با همدیگر بسنجم

حمید رضا دیبازر
حمید رضا دیبازر
۱۴ سال از آلبوم اول می گذرد و آلبوم “بوم” امروز روانه بازار شده است. چرا این همه وقفه؟
نمی دانم چرا باید در یک ریتم مسلسل واری مثل بسیاری افراد که در سینما یا موسیقی کار می کنند، بایستی هر سال آلبوم عرضه شود و دلیلی برای آن متوجه نشدم که این وقفه بخواهد پاسخی برای آن باشد. فکر می کنم هر وقت حرفی برای گفتن هست باید حرف زد و الان احساس می کنم که در قالب یک آلبوم به اندازه “بوم” حرفی برای گفتن داشتم که زدم.

نسبت به آلبوم اول پیشرفت کردید؟
در حوزه تکنولوژی ضبط، میکس و مسترینگ پیشرفت کردیم ولی اندیشه همان اندیشه ها است که در حال توسعه پیدا کردن، عمیق تر و ریشه‌دارتر شدن است.

من در حوزه موسیقی شاگرد شما هستم اما به عنوان یک فردی که کار مطبوعاتی می کنم انقادی به آلبوم “بوم” دارم و آن اینکه غیر از لحظاتی از این آلبوم، آلبوم جدید “پرواز” از این آلبوم بهتر بود و خیلی از مخاطبان این را بازگو می کنند. خودتان همینطور فکر‌ می‌کنید؟
من چون دوست ندارم پدیده ها را در قیاس با همدیگر بسنجم، هر پدیده ای با مجموعه چیزی که دارد پدیده ای مستقل است؛ انسان ها را هم هیچوقت با همدیگر مقایسه نمی کنم -مثلا بگویم فلانی در زمینه ریاضیات از تو بهتر است- هر کدام از پدیده ها از یکدیگر استقلال دارند و برآمده از دوره ای هستند، حاصل مجموعه ای از دغدغه ها و اندیشه ها هستند. خوب، من در دوره جزیره پرواز یک دانشجوی ۲۳-۲۴ ساله بودم، بر روی چیزهای خاصی کارمی کردم و دغدغه های مربوط به آن دوره را داشتم، توانمندی های فنی و تکنیکال من برای تجلی آن دغدغه ها تا حد خاصی بوده است. در حال حاضر در بعضی چیزها ثبات ایجاد و در چیزهای دیگری مرزهای تازه ای برایم مطرح شده است که نتیجه اش این آلبوم شده است.

چرا اسم آلبوم را “بوم” گذاشته اید؟
چون قطعات بوم تنوع زیادی دارند و در ابتدا کسی که پیگیری نکند ممکن است برایش این سوال ایجاد شود که چرا قطعات این آلبوم تنوع زیادی دارد ولی وقتی لایه‌کاوی کنید متوجه می شوید که چیزی از عمق، این قطعات را به هم پیوند می دهد که همان دغدغه من نسبت به صلح است که تجلی اش در عنصر عشق‌محوری است ولی اینکه چرا اسمش را بوم گذاشتم به خاطر این است که یک فضای خنثی ایجاد کنم که هر کس با ذهن خودش رنگ‌آمیزی و تعبیر خودش را در بوم سفید ذهنش بکشد.

اگر آقای دیبازر روی جلد آلبوم یادداشت نمی کرد که این قطعات مربوط به صلح است و قطعه ای که “سالار” خوانده است را از آلبوم برداریم، چگونه این آلبوم مسئله صلح را تداعی می کند؟

این سوال جالبیست که می توان به اندازه تک تک مخاطبین آن را طرح کرد و پاسخ شنید ولی من پاسخ خودم را می دهم و آن این است که فکر می کنم که صلح در قالب یک نماد می تواند از امکان همنشینی سازهای مختلف از اقلیم های مختلف استفاده کند یا اینکه بازه بازتری را در نظر بگیرد تا انواع مختلفی از موسیقی ها بتوانند در یک قالب در کنار هم بنشینند و هر کدام به اندازه خودش با همدیگر گفتمان داشته باشد.

آیا آقای حمید رضا دیبازر در علائق موسیقی و شنیداری خودش دچار سردرگمی نیست؟ سردرگمی که روی آفرینشهای بیرونی تاثیر بگذارد.
سردرگمی یعنی چه؟

ببینید! آقای “فرهت” وقتی می گوید: “موسیقی کلاسیک (موسیقی سمفونیک)”، سپس در همین زمینه فکر و خلق اثر می کند، شاید سراغ موسیقی های دیگر هم نرود ولی همیشه آقای دیبازر ما را تشویق کرده است تا همه موسیقی های دنیا را بشنویم، تست کنیم و سردر آوریم. آیا در انتخاب موسیقی مورد علاقه اش دچار سردرگمی است؟ چه چیزی باعث شده است که موسیقی اش همه موسیقی ها را در بر بگیرد؟
من خودم را دچار سردرگمی نمی دانم ولی سرشار از کنجکاوی نسبت به نشنیده ها می دانم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر کنسرت «پنجگاه»

گذارِ «نقش» از آغاز، که خود را گروه موسیقی دستگاهی می‌نامید، تا امروز، که به «پنجگاه» رسیده، در نزدیک به ده سال فعالیتِ مداومش شاخصه‌هایی در ذهن شنوندگان پیگیر موسیقی کلاسیک ایرانی به جا گذاشته است: اولویت دادن به دغدغه‌های موسیقی‌شناختی در فرایند آهنگسازی، بهره‌گیری از پتانسیل‌های موسیقی قدیم ایران پیرو آموزه‌هایی که نخستین بار در آلبوم «سرخانه» به عمل درآمد و در عین حال بهره‌مندی از عناصر موسیقی قاجاری، دقت در گزینش کلام و الگوبرداری از قالب‌های شعری مانند مستزاد در تجربه‌های پیشین یا مخمس در «پنجگاه» و…

میراث منگوری (III)

وقتی «ریچارد ریکو استوور» در سن ۷۳ سالگی (۳ فوریه) بر اثر سرطان در ایالت واشنگتن (ایالت متحده آمریکا) درگذشت، گیتار کلاسیک جهان چهره مهم دیگری را از دست داد. ریکو، مشهورترین فردی است که تمام زندگی خود را وقف مطالعه و ترویج زندگی و آثار آهنگساز و گیتاریست پاراگوئه ایی، «آگوستین باریوس» کرده بود. او نه تنها زندگی نامه ی قطعی، «شش پرتوی نقره ای ماه»، (زندگی و بارهای آگوستین باریوس منگوره) را نوشت، همچنین بیش از هر شخص دیگری مسئولیت پخش گسترده موسیقی باریوس را برای گیتاریست ها به عهده داشت.

از روزهای گذشته…

طبقه بندی تکنیک های تنبک (III)

طبقه بندی تکنیک های تنبک (III)

صدادهی تکنیکهای تنبک علاوه بر بستگی به نحوه تولید صدا به دلیل ویژگیهای آکوستیک ساز و بخشهای مجری از پیچیدگی خاصی برخوردار است. در زیربه طور اجمال پاره ای از مشخصات صوتی تمبک ذکرمیشود:
یادداشتی بر آلبوم «موسیقی نظامی دوره‌ی قاجار»

یادداشتی بر آلبوم «موسیقی نظامی دوره‌ی قاجار»

در حالی‌که از بسیاری از موسیقیدانان نیم قرن قبل نیز، امروزه ضبط‌ها و اطلاعات محدودی در دسترس است، تردیدی نمی‌ماند که شنیدن نواخته‌هایی از موسیقی ایران متعلق به بیش از ۱۱۰ سال پیش، چه اندازه هیجان‌انگیز خواهد بود و به لحاظ بررسی‌های موسیقی‌شناختی تا چه حد می‌تواند اطلاعات مفیدی به دست دهد. لذا انتشار چنین آثاری رخدادی ارزشمند و مسرت‌بخش است. اما وقتی اثری منتشر می‌شود که حاوی موسیقی‌ها و اطلاعات تاریخی با ارزش است، ذکر منبع و مأخذ، اعتبار و ارزش آن را مضاعف می‌کند و سبب می‌شود تا مخاطب نیز با اعتماد و دانش بیشتری سراغ آن برود. از این‌رو شایسته بود که مشخص می‌شد ضبط‌های این آلبوم از چه منبع یا منابعی به دست آمده‌اند، تاکنون کجاها بوده‌اند و چگونه کشف شده‌اند. (۱)
پاسخی بر یک سئوال

پاسخی بر یک سئوال

شهریور ماه سال گذشته بود که مطلبی در این سایت منتشر شد با عنوان «چند سوال!» که به اجرای موسیقی کشورهای غربی با سازهای ایرانی می پرداخت. این نویسنده در نوشته ای دیگر به طنز اجرای موسیقی غربی با سازهای ایرانی به «پیتزای قرمه سبزی» تشبیه کرده بود.
تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VII)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (VII)

هنگام مرگ ابراهیم پسر اسحق ۳۸ ساله و خود یکی از خوانندگان و نوازندگان معروف بود که این فن را نزد پدر و منصور زلزل که او هم ایرانی بود آموخت. ابولفرج او را به دریا و سایر موسیقی‌دانان را به نهر و جوی آب تشبیه کرده است. از تبحر او روایت کرده‌اند که قطعات موسیقی را حتی با عود نانوک می‌توانسته است، بخوبی بنوازد.
منبری: نگاه شجریان به آواز چند وجهی بود

منبری: نگاه شجریان به آواز چند وجهی بود

جمال الدین منبری در سال ۱۳۳۹ در تهران بدنیا آمد و فراگیری موسیقی را از سال ۱۳۵۵ آغاز کرد. هرچند با آوازخوانی اش شهرت یافت اما آموخته های فراوان او در نوازندگی سازهای مختلف و در آهنگسازی و بهره گیری از دانش نامدارترین اساتید موسیقی ایران،‌ از او موسیقیدانی چندوجهی ساخته است. با این حال در سالهای گذشته، از فعالیتهای اجرایی او نسبت به گذشته کاسته شده و بیشتر به امر آموزش پرداخته است. همچنین به عنوان کارشناس ارشد موسیقی و عضو شورای آموزش و پژوهش در مرکز موسیقی صدا و سیما فعالیت دارد.
گفتگو با مائوریزو پُلینی (II)

گفتگو با مائوریزو پُلینی (II)

خب، هم نوازی همیشه سخت تر است و نیاز به ریسک دارد. در عین حال با لذتی فوق العاده همراه است، مثل امشب! باید به شما بگویم که کنسرتوی شومان به همراه دانیل بارنبویم (Daniel Barenboim) اجرایی بود که همیشه به خاطر خواهم سپرد، به این دلیل که احساس می کردم کنسرتوی شومان حقیقاتا در اجرای امشب زنده شد، چیزی که همیشه اتفاق نمی افتد.
زوبین مهتا، رهبر هندی ایرانی تبار

زوبین مهتا، رهبر هندی ایرانی تبار

زوبین مهتا (Zubin Mehta) در خانواده ای ایرانی الاصل در بمبئی در ۲۹ آوریل ۱۹۳۶ به دنیا آمد. پدر وی مهدی مهتا، ویلونیست است، او موسس و رهبر ارکستر سمفونیک بمئی است و خودش اولین استاد زوبین بوده. در سن ۱۸ سالگی، بعد از تحصیلی کوتاه در رشته پزشکی در بمبئی، زوبین برای یادگیری موسیقی در سال ۱۹۵۴ به وین رفت و در آنجا به آکادمی موسیقی فور راه یافت.
کنسرت مردمی «عاشیقلار بایرامی» با اجرای هادی سپهری اجرا می شود

کنسرت مردمی «عاشیقلار بایرامی» با اجرای هادی سپهری اجرا می شود

برای سومین سال متوالی، همزمان با سیزدهمین برنامه مردمی «عاشیقلار بایرامی»، هادی سپهری اجرا خواهد داشت. مراسم «عاشیقلار بایرامی» که بهار هر سال در زنجان برقرار است، امسال نیز روز شنبه پانزدهم اردیبهشت ماهِ، با حضور علاقمندان و بزرگان موسیقی عاشیقیِ استان های مختلف کشور در سالن «فرهنگسرای امام» این شهر، برپا خواهد شد.
آپوکالیپتیکا؛ یک دهه فعالیت و بدعت در نوازندگی ویولن سل

آپوکالیپتیکا؛ یک دهه فعالیت و بدعت در نوازندگی ویولن سل

آپوکالیپتیکا (Apocalyptica) یک گروه موسیقی فنلاندی متشکل از سه نوازنده کلاسیک ویولن سل است که از سال ۲۰۰۳ یک درامر نیز به جمع آنان پیوسته است. هر چند تخصص اصلی آپوکالیپتیکا اجرای موسیقی متال با ویولن سل است، اما قطعات کلاسیک نیز می نوازند. افراد گروه همگی از دانشجویان آکادمی “Sibelius” بزرگترین مرکز آموزش موسیقی در فنلاند و یکی از برجسته ترین هنرستان های موسیقی اروپا، واقع در شهر “Helsinki” پایتخت فنلاند هستند.
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (IV)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (IV)

علیت‌یابی نداریم (یا کم داریم) و تصورمان از گذشته هم زمانی آویخته در میان زمان‌ها است. پس انتظارمان از تاریخ می‌شود این‌که وقایع‌نگاری کنیم و نه تحلیل. با وجود این‌که حضور مبهم زیباشناسی و جدل میان دو سبک اخیرا بیشتر شکل تاریخ‌نگارانه به خود گرفته، اما هنوز به دوره‌بندی منجر نشده است. تاریخ موسیقی ما هنوز تاریخ آدم‌ها و نظریه‌ها است و نه آثار موسیقی و روابط‌شان وقتی به نقطه‌ی عطفی تاریخی چون وزیری می‌رسیم بیشتر اوقات به نظم شخصی و توانایی‌های افسانه‌ای او اشاره می‌کنیم و به عکس، کمتر چیزی از دلایل تاریخی موفقیت‌اش می‌شنویم (۹).