دیبازر: دوست ندارم پدیده ها را در قیاس با همدیگر بسنجم

حمید رضا دیبازر
حمید رضا دیبازر
۱۴ سال از آلبوم اول می گذرد و آلبوم “بوم” امروز روانه بازار شده است. چرا این همه وقفه؟
نمی دانم چرا باید در یک ریتم مسلسل واری مثل بسیاری افراد که در سینما یا موسیقی کار می کنند، بایستی هر سال آلبوم عرضه شود و دلیلی برای آن متوجه نشدم که این وقفه بخواهد پاسخی برای آن باشد. فکر می کنم هر وقت حرفی برای گفتن هست باید حرف زد و الان احساس می کنم که در قالب یک آلبوم به اندازه “بوم” حرفی برای گفتن داشتم که زدم.

نسبت به آلبوم اول پیشرفت کردید؟
در حوزه تکنولوژی ضبط، میکس و مسترینگ پیشرفت کردیم ولی اندیشه همان اندیشه ها است که در حال توسعه پیدا کردن، عمیق تر و ریشه‌دارتر شدن است.

من در حوزه موسیقی شاگرد شما هستم اما به عنوان یک فردی که کار مطبوعاتی می کنم انقادی به آلبوم “بوم” دارم و آن اینکه غیر از لحظاتی از این آلبوم، آلبوم جدید “پرواز” از این آلبوم بهتر بود و خیلی از مخاطبان این را بازگو می کنند. خودتان همینطور فکر‌ می‌کنید؟
من چون دوست ندارم پدیده ها را در قیاس با همدیگر بسنجم، هر پدیده ای با مجموعه چیزی که دارد پدیده ای مستقل است؛ انسان ها را هم هیچوقت با همدیگر مقایسه نمی کنم -مثلا بگویم فلانی در زمینه ریاضیات از تو بهتر است- هر کدام از پدیده ها از یکدیگر استقلال دارند و برآمده از دوره ای هستند، حاصل مجموعه ای از دغدغه ها و اندیشه ها هستند. خوب، من در دوره جزیره پرواز یک دانشجوی ۲۳-۲۴ ساله بودم، بر روی چیزهای خاصی کارمی کردم و دغدغه های مربوط به آن دوره را داشتم، توانمندی های فنی و تکنیکال من برای تجلی آن دغدغه ها تا حد خاصی بوده است. در حال حاضر در بعضی چیزها ثبات ایجاد و در چیزهای دیگری مرزهای تازه ای برایم مطرح شده است که نتیجه اش این آلبوم شده است.

چرا اسم آلبوم را “بوم” گذاشته اید؟
چون قطعات بوم تنوع زیادی دارند و در ابتدا کسی که پیگیری نکند ممکن است برایش این سوال ایجاد شود که چرا قطعات این آلبوم تنوع زیادی دارد ولی وقتی لایه‌کاوی کنید متوجه می شوید که چیزی از عمق، این قطعات را به هم پیوند می دهد که همان دغدغه من نسبت به صلح است که تجلی اش در عنصر عشق‌محوری است ولی اینکه چرا اسمش را بوم گذاشتم به خاطر این است که یک فضای خنثی ایجاد کنم که هر کس با ذهن خودش رنگ‌آمیزی و تعبیر خودش را در بوم سفید ذهنش بکشد.

اگر آقای دیبازر روی جلد آلبوم یادداشت نمی کرد که این قطعات مربوط به صلح است و قطعه ای که “سالار” خوانده است را از آلبوم برداریم، چگونه این آلبوم مسئله صلح را تداعی می کند؟

این سوال جالبیست که می توان به اندازه تک تک مخاطبین آن را طرح کرد و پاسخ شنید ولی من پاسخ خودم را می دهم و آن این است که فکر می کنم که صلح در قالب یک نماد می تواند از امکان همنشینی سازهای مختلف از اقلیم های مختلف استفاده کند یا اینکه بازه بازتری را در نظر بگیرد تا انواع مختلفی از موسیقی ها بتوانند در یک قالب در کنار هم بنشینند و هر کدام به اندازه خودش با همدیگر گفتمان داشته باشد.

آیا آقای حمید رضا دیبازر در علائق موسیقی و شنیداری خودش دچار سردرگمی نیست؟ سردرگمی که روی آفرینشهای بیرونی تاثیر بگذارد.
سردرگمی یعنی چه؟

ببینید! آقای “فرهت” وقتی می گوید: “موسیقی کلاسیک (موسیقی سمفونیک)”، سپس در همین زمینه فکر و خلق اثر می کند، شاید سراغ موسیقی های دیگر هم نرود ولی همیشه آقای دیبازر ما را تشویق کرده است تا همه موسیقی های دنیا را بشنویم، تست کنیم و سردر آوریم. آیا در انتخاب موسیقی مورد علاقه اش دچار سردرگمی است؟ چه چیزی باعث شده است که موسیقی اش همه موسیقی ها را در بر بگیرد؟
من خودم را دچار سردرگمی نمی دانم ولی سرشار از کنجکاوی نسبت به نشنیده ها می دانم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (I)

ریتم و ترادیسی دو روشِ فهم نظم های زمانی در جهان پیرامونِ ما را در تباین با هم قرا می دهد: فهم مستقیم به-واسطه ی قوه ی ادراک، و فهم غیر مستقیم به واسطه ی تجزیه و تحلیل. «ریتم» به دستگاه ادراکی ای که امکان مشاهده و دریافتِ بی دردِسرِ پدیده های ریتمیک را در اختیار افراد قرار می دهد گریز می زند، درحالیکه «ترادیسی» ابزارهای ریاضی ای را که برای کشف نظم ها و مطالعه ی الگوها مورد استفاده قرار می گیرد پیشِ روی می گذارد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

از روزهای گذشته…

اصول نوازندگی ویولن (I)

اصول نوازندگی ویولن (I)

در سلسله مقالات آموزشی” اصول نوازندگی ویولن” سعی بر آن است تا به تدریج با معرفی، دسته بندی و آموزش نکات متعدد و مختلف مربوط به نوازندگی این ساز، هنرجویان به درکی صحیح در این زمینه دست یابند. همواره در نوازندگی ویولن باید به این اصل توجه داشت که انتخاب طبیعی ترین شکل و فرم برای اندام های مختلف بدن در انجام فعالیت های نوازندگی، صحیح ترین راهکار اجرایی است و انتخاب هر وضعیت غیر طبیعی برای اعضای مختلف بدن، که نوازنده برای استمرار و حفظ آن وضعیت نیازمند صرف نیروی اضافی یا بوجود آوردن کشش های نامتعارف در اعضا گردد، اشتباه است.
منتشری: از ده سالگی تهران بودم

منتشری: از ده سالگی تهران بودم

دلیل اصلی آن، این است که من از سنین ۱۰-۱۱ سالگی از شهرستان [لنگرود] به تهران آمدم و بقیه سال های زندگی ام را در این شهر بودم. یعنی منزل ما یا در سه راه سیروس یا بازار آهنگرها بوده است و با افرادی همراه بودم که همین لحن را شنیده ام و “بیات تهران” که می خوانم را تهرانی اصیل هم نمی تواند بخواند. “هفت سین” و “چهارشنبه سوری” و “کوچه باغی” و… مربوط به تهران است که استاد بعدا این ها را با ردیف های آوازی تطبیق داده بود.
موسیقی پاپ

موسیقی پاپ

برای آشنا شدن با موسیقی پاپ بهتر است ابتدا توضیح کوتاهی درباره موسیقی مردم پسند یا Popular music بدهیم، موسیقی مردم پسند، به هرنوع سبک موسیقی گفته میشود که در دسترس عامه مردم است و به شکل تجاری عرضه میشود.
گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

در ایران به نظر مدرس، این نوع نگرش به موسیقی اگر هم وجود داشته باشد هنوز بیشتر معطوف به مرحله‌ی نخست و یافتن و آشکار کردن کار و آثار آنها است. مانند اغلب فعالیت‌هایی که اکنون در «سایت زنان موسیقی» صورت می‌گیرد. هنوز در آثار موسیقایی به ندرت ممکن است نشانه‌هایی از ژرف‌تر شدن این گفتمان به چشم بخورد. این مساله ممکن است تابعی از مشکلاتی باشد که در جوامع دیگر حل شده و در جامعه‌ی ما هنوز باقی است.
سیاست فرهنگی و موسیقی مردم پسند: موسیقی استرادا در ازبکستان

سیاست فرهنگی و موسیقی مردم پسند: موسیقی استرادا در ازبکستان

دکتر کریستسن کلنکه، استاد اتنوموزیکولوژی دانشگاه فرانکفورت آلمان، چهاردهم آبان ماه سال جاری، در ساعت ۱۶ درباره موسیقی استرادا در ازبکستان در محل موزه موسیقی تهران به سخنرانی می پردازد. ورود برای عموم آزاد می باشد.
آوازهای تلخ سرزمین من  (I)

آوازهای تلخ سرزمین من (I)

منیر وکیلی (منیر وکیلی نیکجو) به شهادت ضبط هایی که از صدایش موجود است، یکی از برترین خوانندگان اپرای ایران است. منیر وکیلی در سال ۱۳۰۰ در تبریز متولد شد؛ این شهر به خاطر نزدیکی با کشورهای همسایه ی شمالی، بارها شاهد اجرای اپرت هایی بود که ادامه دار بودن آنها در این شهر، محبوبیتی برای این رشته میان خانواده های آذربایجانی ایجاد کرده بود. خانواده ی منیر وکیلی نیز از علاقمندان این موسیقی بودند.
فراخوان چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی

فراخوان چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی

چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی ایران روز شنبه نهم اسفند ماه سال جاری در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود. علاقه مندان به شرکت در این جشنواره که با حمایت فرهنگسرای نیاوران و انجمن موسیقی برگزار می گردد می توانند آثار خود را تا ۷ اسفند ماه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XI)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XI)

چنین تاریخ‌نگاری نه تنها اطلاعاتی از برخی دوره‌های تاریخی دارد که پیش از این کسی در مورد آن‌ها سخنی نمی‌گفت، بلکه می‌تواند بعضی جریانات تاریخی همسایه را –که با فرهنگ ما ارتباط داشته‌اند- نیز در نظر بگیرد.
انتقاد از تصویب قانون واریز بخشی از درآمد کنسرت‌ها به خزانه

انتقاد از تصویب قانون واریز بخشی از درآمد کنسرت‌ها به خزانه

انجمن صنفی هنرمندان موسیقی در پی تصویب قانون تکلیف مجلس به وزارت ارشاد برای واریز بخشی از درآمد کنسرت‌ها به خزانه طی روزهای گذشته بیانیه‌ای را منتشر کرد. در متن بیانیه انجمن صنفی هنرمندان موسیقی که روز سه شنبه ۲۸ اسفندماه به رسانه‌ها ارسال شده، آمده است:
گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (IV)

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (IV)

صداقت‌کیش در ادامه با اشاره به عنوان نشست «جایگاه واکاوی در نقد موسیقی در ایران»، گفت: برخلاف همیشه می‌خواهم اندکی در مورد خود لغت «واکاوی» صحبت کنم. «واکاوی» را در زبان فارسی اخیرا بیشتر استفاده و دو دسته از معانی را به آن نسبت می‌دهند؛ اولا این کلمه در گویش گنابادی کاربرد محاوره دارد و به معنی کندن جایی است، مانند دوباره کندن یک قبر یا زمین و دوما کاربرد امروزی و مدرن آن به معنی تحلیل و بررسی است و به خصوص در عناوین مقالات علمی در ۱۰، ۱۵ سال اخیر فوق‌العاده مورد علاقه است و اگر شما نگاه کنید ببینید منظورشان چیست طیفی از مطالعه، بررسی، تفسیر، بررسی دوباره، آنالیز و… دستتان را خواهد گرفت. بنابراین ما با لغتی مواجه‌ایم که فارسی سره است و در شمال شرق ایران سابقه‌ای دارد و آن سابقه اتفاقا با مفهومی که امروز در موردش صحبت می‌کنیم ربطی مستقیم دارد.