قاسمی: قطعاتی که فضای شرقی و ایرانی داشتند انتخاب شدند

محمدرضا تفضلی، مهدی قاسمی و گلاره وزیری زاده
محمدرضا تفضلی، مهدی قاسمی و گلاره وزیری زاده
خبر دوم شدن گروه کر شهر تهران در فستیوال کر خاورمیانه امروز در بسیاری از خبرگزاری ها منتشر شد. این گروه با رهبری مهدی قاسمی و با اجرای آثاری از آهنگسازان ایرانی و غربی در این فستیوال شرکت کرد. گفتگویی که در پیش دارید، پیش از سفر این گروه تهیه شده است:
لطفا در مورد کیفیت این برنامه و چگونگی اطلاع از آن توضیح دهید.
قاسمی: اولا تشکر می کنم از وقتی که گذاشتید و تشریف آوردید. ما از سال ۷۸ در حال کار هستیم. سالانه حداقل ۲ کنسرت به طور میانگین -بعضی از سالها بیشتر از ۲ کنسرت- اجرا کرده ایم. سال گذشته «کارمینابرونا» را اسفند ماه در تالار وحدت برگزار کردیم که اولین اجرایی بود که کل این اثر و نه بخشی از آن با ارکستر اجرا می شد. نمونه کار ما روی شبکه های اجتماعی وجود دارد و عوامل فستیوال کر خاورمیانه آنرا دیده بودند و به ما ‍‍پیشنهاد شرکت را دادند. ما در مورد زمان و چند روزه بودنش پرسیدیم و برای شرکت در آن کنسرت اعلام آمادگی کردیم.

با چه تعداد نفرات می خواهید شرکت کنید؟
۳۳ نفر جزو گروه کر به علاوه یک پیانیست، یک کوارتت زهی و خود من هستند.

در مورد کوارتت زهی توضیح دهید.
بعضی از قطعات مربوط به دوره باروک هستند که لازم است حداقل ۴ نفر باشند با البته چون ساز شستی داری را نمی توانیم همراه گروه داشته باشیم از یک سینتی سایزر استفاده خواهیم کرد.

یعنی به کنترباس نیاز نبود؟
برای قطعات دوره باروک خیر، چون خط باس معمولا در دوره به شکل مستقل نواخته نمی شود و در هارپسیکورد و ویولنسل ها تکرار می شود.

لطفا در مورد جشنواره توضیح دهید.
جشنواره در دو بخش کنسرت و مسابقه برگزار می شود. در بخش کنسرت به هر گروه، زمان مشخصی اختصاص داده می شود تا قطعات خود را اجرا کنند و این بخش با اجرای گروه های مختلف و به صورت پشت سر هم در یک روز ادامه دارد. کار اصلی ما قطعات معاصر ایرانی است که از طرف مسئولان جشنواره با استقبال مواجه شد و در نظر داشتند که این قسمت را برجسته نمایش دهند. ما برای آن، دو قطعه از قطعات آقای پژمان را در نظر گرفتیم و یکی از قطعات جناب آقای تفضلی که امروز در خدمت ایشان هستیم و یکی از قطعات آقای اسلامی که متاسفانه در ایران حضور ندارند. به علاوه قطعه فردوسی آقای حنانه که برای آواز است و پیانو و ما به خاطر روحیه ایرانی این اثر، احتمالا این قطعه را اجرا می کنیم.

قطعات زیادی در رپرتوار شما وجود داشت که ۴ صدایی بود مثل قطعات آقای شریفیان و افراد دیگر. اگر «فردوسی» را اجرا کنید ممکن است بگویند که این قطعه را برای گروه کر به صورت انیسون نوشته اند و بازتاب خوبی در جشنواره نخواهد داشت…
خیر، این مساله خیلی مهم نیست. یک گروه کر از کابل شرکت می کند که می خواهند فقط اونیسون اجرا کنند. به همین جهت، اگر یک قطعه ما اونیسون باشد و به خوبی خوانده شود، نشاندهنده این است که در بیان آن تلاش زیادی شده است زیرا قطعه آوازی است و بایستی به صورت نسبتا آزاد اجرا شود نه اینکه خیلی به صورت مترونومیک اجرا شود. قطعات دیگری از سایر دوستان مثل آقای دیبازر یا قطعه آقای دکتر شریفیان یا قطعه آقای تیموریان و قطعه آقای هنرمند بود که در کنسرت وجود داشت.

آخرین اجرای ما در تهران، در هفته موسیقی معاصر بود که بعدا حدود دو ماه و نیم پیش در سمنان نیز همه آنها را در یک نوبت اجرا کردیم. ولی در این برنامه قطعاتی انتخاب شد که شرقی و ایرانی باشد و قابلیت اجرای خوب را داشته باشد.

آیا در فستیوال بخش مسابقه وجود دارد؟
بله. در این فستیوال ۳ روزه، یک روز به اجرای گروه ها به صورت متوالی اختصاص دارد به این صورت که به هر گروه ۲۰ دقیقه (و به گروه ما ۴۰ دقیقه به این دلیل که ما هم اجرای ایرانی و هم اجرای کلاسیک داریم) فرصت اجرا داده می شود. برنامه روز دوم این است که همه گروه ها در یک روز با یکدیگر روی قطعه ای تمرین می کنند و هنگام شب، آن قطعه را اجرا می کنند. نمی دانم این قطعه ای محلی است یا نه ولی به هر حال یک قطعه عربی است.

این قطعه اونیسون است؟
نه ظاهرا! یک کوینتت آوازی از کانادا به اسم کادانس هم در حال آمدن هستند که این ۵ نفر قرار است هم با بچه های گروه به صورت کارگاهی کار کنند و هم داورهای مسابقه خواهند بود. آنها در کنسرت گروهی مذکور حضور دارند. من از دبیر جشنواره که یک خانم آهنگساز انگلیسی استبه نام ژوانا مارش پرسیدم که نت فرستاده شده برای ما، تک صدایی است که او گفت که برای گروه کر تنظیم خواهد شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی به غلبه موسیقی پاپ بر موسیقی کلاسیک در کنسرت «ارکستر سازهای ملیِ» جدید

به یاد می آورم پس از اولین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران با عنوان جدید «ارکستر سمفونیک ملی ایران»، غوغایی در جامعه موسیقی به پا شده بود و طرفداران طرح علی رهبری (که تعطیلی ارکستر ملی و ادغام آن با ارکستر سمفونیک تهران و تغییر نام این ارکستر بود) و فرهاد فخرالدینی (که خواستار تشکیل ارکستری مجزا از ارکستر سمفونیک تهران به مانند سالهای گذشته با عنوان ارکستر ملی بود) در مقابل هم صف کشی کرده بودند؛ در نهایت برنده این بحث رهبر سابق ارکستر ملی فرهاد فخرالدینی بود و به سرعت طی برگزاری جلسه ای، ارکستر ملی تقریبا با همان ترتیب سابق شکل گرفت البته با این تفاوت که قرار شد با دعوت از رهبران میهمان، وضعیت تک بعدی ارکستر ملی که به شدت تحت تاثیر موسیقی سبک ارکسترال ایرانی بود تعدیل یابد. *

پویان آزاده: قصد ضبط «چهارگاه برای پیانو و ارکستر» را دارم

در اولین روز برگزاری جشنواره موسیقی فجر، ارکستر ملی به رهبری فریدون شهبازیان، اثری از حسین دهلوی را به روی صحنه برد که بر اساس قطعه ای از جواد معروفی ساخته شده بود. این قطعه که برای یک پیانو و ارکستر با نام «چهارگاه برای پیانو و ارکستر» تنظیم شده بود، با تکنوازی پیانوی پویان آزاده به اجرا رسید. به همین بهانه امروز با پویان آزاده گفتگویی کرده ایم که می خوانید:

از روزهای گذشته…

راپسودی آبی – قسمت سوم

راپسودی آبی – قسمت سوم

این اثر نشان از استعدادی خارق العاده دارد، آهنگساز جوانی را به ما می نمایاند که موانع و محدودیت های قراردادی را درنوردیده و به شکلی کاملا مفهومی، قطعه ای اصیل تهیه نموده است.
“ذوق ما را خشکانده اند ” (I)

“ذوق ما را خشکانده اند ” (I)

بله. من از پنج سالگی نوازندگی تار را با یک تار کوچک و با پدرم که معلم تار بود و ویولن به سبک ایرانی، شروع کردم اما بعداً به ویولن گرایش پیدا کردم و ردیف راست کوک ویولن را با پدر کار کردم و وقتی پیش استاد صبا رفتم او از من خواست ردیف را بزنم و با اینکه خود ردیف مخصوص ویولن داشت، ردیف راست کوک را از من قبول کرده و از ردیف چپ کوک شروع کرد. این حسن اخلاق استاد صبا برای هنرآموزان امروز باید سرمشق قرار گیرد.
«نیاز به کمالگرایی داریم» (I)

«نیاز به کمالگرایی داریم» (I)

اگر اهل مطالعه نوشته های مربوط به موسیقی باشید حتما نام سجاد پورقناد برای شما آشناست؛ او سردبیر قدیمی ترین مجله اینترنتی روزانه موسیقی به نام گفتگوی هارمونیک است. البته فعالیت در عرصه مطبوعاتی (اینترنتی و کاغذی) تنها بخشی از فعالیت های پورقناد را تشکیل می دهد. او غیر از فعالیت گسترده در زمینه نقد، گزارش و مقاله نویسی، تلاش های قابل توجهی در زمینه تولید و اجرای موسیقی داشته است که شامل آثار مختلفی از نوازندگی، خوانندگی و در این اواخر آهنگسازی می شود.
اصول نوازندگی ویولن (X)

اصول نوازندگی ویولن (X)

ایجاد ارتباط و پیوستگی صوتی میان دو نت در پوزیسیون های مبدا و مقصد هنگامی که همراه با تغییر پوزیسیون دست چپ و ناشی از جابجایی طولی “دو شماره انگشت” متفاوت بر روی گریف می باشد را “پورتامنتو” می نامند. پورتامنتو می تواند بر روی یک و یا دو سیم مجاور صورت گیرد و دست نیز می تواند بصورت بالا رونده و یا پایین رونده بر روی گریف جابجا گردد.
ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت منتشر شد

ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت منتشر شد

کتاب «ساز حنجره و چالش‌های تولید صوت»، که به‌تازگی توسط نشر سوره‌ی مهر در ۲۵۰۰ نسخه با قیمت ۱۰۰ هزار تومان منتشر شده است، ثمره‌ی سال‌ها پژوهش فریبا (فرنگیس) یاوری در زمینه‌ی صدای انسانی- چه گفتار و چه آواز- است. فریبا یاوری تحصیلکرده‌ دو رشته‌ی به‌ظاهر نامرتبط بیهوشی و موسیقی است.
بخوانید ارکستر ملی، بشنوید ارکستر ملل

بخوانید ارکستر ملی، بشنوید ارکستر ملل

ارکستر ملی در تاریخهای هفتم و هشتم دی در تالار وحدت تهران به اجرای برنامه پرداخت. با نگاهی به این دو کنسرت ارکستر ملی می خواهم به تبعیضها و بی عدالتیهایی که در عملکرد مسئولین رده بالای موسیقی ست بپردازم.
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (III)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (III)

تمی به روشنی معرفی می‌شود اما با فاصله‌ی کوتاه شکلی خلاصه‌ و خلاصه‌تر یافته و در طرح‌واره‌هایی پخش شده میان سازها تکرار می‌گردد. یعنی نوعی دگره‌سازی کاهنده که با سماجت هر چه بیشتر پاره ملودی وام گرفته شده را تا سرحد امکاناتش تکرار می‌کند و آن را تا جایی پیش می‌برد که جز جوهر فواصل پایه‌ای هیچ باقی نماند، مانند فراز پایانی «پشت پا». یا از طریق دگرگونی در شدت‌وری، جمله‌بندی و گاه رنگ‌آمیزی اندک حرکتی به آنها می‌دهد تا جریان موسیقی که در تکرار مصرانه‌ی تم به دام افتاده است حرکتی رو به جلو بیابد، مانند آن‌چه در موومان سوم «بلوچ»، «گواتی ذوالجلال»، رخ می‌دهد.
درگذشت پیِر بولِز، آهنگساز و رهبر ارکستر (I)

درگذشت پیِر بولِز، آهنگساز و رهبر ارکستر (I)

این آهنگساز، رهبر ارکستر، استاد و نظریه پرداز موسیقی معاصر، یکی از تأثیرگذارترین شخصیت های دنیای موسیقی در عصر حاضر بود. پیِر بولِز (Pierre Boulez) که سه شنبه، ۵ ژانویه ۲۰۱۶ در ۹۰ سالگی درگذشت را یکی از پیشگامان فلسفی جنبش هنری پس از جنگ جهانی دوم می دانند. او میراثی گرانبها برای آیندگان به جای گذاشت: آثار آهنگسازی پیشرُو، رهبری مهم ترین ارکسترهای جهان، فعالیت های پژوهشی مستمر، نظریه پردازی موسیقی مدرن، و بنیان گذاری بنیادهای متعدد، از جمله فعالیت های ارزشمند اوست. او با تعمیق ارتباط میان خلاقیت و تقسیر و اجرا، همچنین با تأثیرگزاری بی مانندی که بر حیات موسیقایی، فرهنگی و فکری فرانسه و ورای مرزهای کشورش داشت، از دهه ی ۱۹۵۰، خود را به عنوان یکی از بزرگترین آهنگساز- رهبر ارکسترهای جهان شناساند.
منبری: اهالی هنر نیاز به دیده شدن دارند

منبری: اهالی هنر نیاز به دیده شدن دارند

صحبتهایی بود که سروش به صورت یک سری و در چند آلبوم آثار تولید شده در سه سال فعالیت انجمن را منتشر کند. من و دکتر ریاحی و مزدا انصاری و امیر بکان و کاظم داوودیان هیأت موسس آن انجمن بودیم. آقایان دهلوی و روشن روان و مرحوم بیگلری پور و بنده و دکتر ریاحی هم شورای آموزش و پژوهش بودیم که به کارها نظارت داشتیم. زمانی هم گروه موسیقی دانشکده صدا و سیما را تأسیس کردیم که بنده هم جزء هیأت ژوری بودم و در تدوین اساسنامه اش هم بودم و خلاصه چه عرض کنم… رسیدیم به اینجایی که مشاهده می کنید. در مورد انتشار آلبوم هم پروسه سختی شده که سراغش نرفتم.
موری پرایا

موری پرایا

موری پرایا (Murray Perahia) یکی از نوازندگان برجسته پیانو در آمریکا و همچنین رهبری مورد تحسین و تمجید می باشد. او آثار متعددی از آهنگسازان برجسته موسیقی کلاسیک را اجرا و ضبط نموده است که یکی از نکاتی که وی را از دیگران متمایز مینماید، شخصیتی است که به قطعات میبخشد. توجه بسیار زیاد به کیفیت صدا و همچنین اجرای قطعات تکنیکال با مهارت زیاد، توجه به بیان هر قطعه با توجه به دوره و ویژگی های خاص قطعات همراه با دینامیک و اجرای تمامی جزئیات نکاتیست که تنها از عهده یک نوازنده حرفه ای بر می آید؛ همچنین پرایا را باید به شایستگی یک پیانیست درجه یک نامید.