قاسمی: قطعاتی که فضای شرقی و ایرانی داشتند انتخاب شدند

محمدرضا تفضلی، مهدی قاسمی و گلاره وزیری زاده
محمدرضا تفضلی، مهدی قاسمی و گلاره وزیری زاده
خبر دوم شدن گروه کر شهر تهران در فستیوال کر خاورمیانه امروز در بسیاری از خبرگزاری ها منتشر شد. این گروه با رهبری مهدی قاسمی و با اجرای آثاری از آهنگسازان ایرانی و غربی در این فستیوال شرکت کرد. گفتگویی که در پیش دارید، پیش از سفر این گروه تهیه شده است:
لطفا در مورد کیفیت این برنامه و چگونگی اطلاع از آن توضیح دهید.
قاسمی: اولا تشکر می کنم از وقتی که گذاشتید و تشریف آوردید. ما از سال ۷۸ در حال کار هستیم. سالانه حداقل ۲ کنسرت به طور میانگین -بعضی از سالها بیشتر از ۲ کنسرت- اجرا کرده ایم. سال گذشته «کارمینابرونا» را اسفند ماه در تالار وحدت برگزار کردیم که اولین اجرایی بود که کل این اثر و نه بخشی از آن با ارکستر اجرا می شد. نمونه کار ما روی شبکه های اجتماعی وجود دارد و عوامل فستیوال کر خاورمیانه آنرا دیده بودند و به ما ‍‍پیشنهاد شرکت را دادند. ما در مورد زمان و چند روزه بودنش پرسیدیم و برای شرکت در آن کنسرت اعلام آمادگی کردیم.

با چه تعداد نفرات می خواهید شرکت کنید؟
۳۳ نفر جزو گروه کر به علاوه یک پیانیست، یک کوارتت زهی و خود من هستند.

در مورد کوارتت زهی توضیح دهید.
بعضی از قطعات مربوط به دوره باروک هستند که لازم است حداقل ۴ نفر باشند با البته چون ساز شستی داری را نمی توانیم همراه گروه داشته باشیم از یک سینتی سایزر استفاده خواهیم کرد.

یعنی به کنترباس نیاز نبود؟
برای قطعات دوره باروک خیر، چون خط باس معمولا در دوره به شکل مستقل نواخته نمی شود و در هارپسیکورد و ویولنسل ها تکرار می شود.

لطفا در مورد جشنواره توضیح دهید.
جشنواره در دو بخش کنسرت و مسابقه برگزار می شود. در بخش کنسرت به هر گروه، زمان مشخصی اختصاص داده می شود تا قطعات خود را اجرا کنند و این بخش با اجرای گروه های مختلف و به صورت پشت سر هم در یک روز ادامه دارد. کار اصلی ما قطعات معاصر ایرانی است که از طرف مسئولان جشنواره با استقبال مواجه شد و در نظر داشتند که این قسمت را برجسته نمایش دهند. ما برای آن، دو قطعه از قطعات آقای پژمان را در نظر گرفتیم و یکی از قطعات جناب آقای تفضلی که امروز در خدمت ایشان هستیم و یکی از قطعات آقای اسلامی که متاسفانه در ایران حضور ندارند. به علاوه قطعه فردوسی آقای حنانه که برای آواز است و پیانو و ما به خاطر روحیه ایرانی این اثر، احتمالا این قطعه را اجرا می کنیم.

قطعات زیادی در رپرتوار شما وجود داشت که ۴ صدایی بود مثل قطعات آقای شریفیان و افراد دیگر. اگر «فردوسی» را اجرا کنید ممکن است بگویند که این قطعه را برای گروه کر به صورت انیسون نوشته اند و بازتاب خوبی در جشنواره نخواهد داشت…
خیر، این مساله خیلی مهم نیست. یک گروه کر از کابل شرکت می کند که می خواهند فقط اونیسون اجرا کنند. به همین جهت، اگر یک قطعه ما اونیسون باشد و به خوبی خوانده شود، نشاندهنده این است که در بیان آن تلاش زیادی شده است زیرا قطعه آوازی است و بایستی به صورت نسبتا آزاد اجرا شود نه اینکه خیلی به صورت مترونومیک اجرا شود. قطعات دیگری از سایر دوستان مثل آقای دیبازر یا قطعه آقای دکتر شریفیان یا قطعه آقای تیموریان و قطعه آقای هنرمند بود که در کنسرت وجود داشت.

آخرین اجرای ما در تهران، در هفته موسیقی معاصر بود که بعدا حدود دو ماه و نیم پیش در سمنان نیز همه آنها را در یک نوبت اجرا کردیم. ولی در این برنامه قطعاتی انتخاب شد که شرقی و ایرانی باشد و قابلیت اجرای خوب را داشته باشد.

آیا در فستیوال بخش مسابقه وجود دارد؟
بله. در این فستیوال ۳ روزه، یک روز به اجرای گروه ها به صورت متوالی اختصاص دارد به این صورت که به هر گروه ۲۰ دقیقه (و به گروه ما ۴۰ دقیقه به این دلیل که ما هم اجرای ایرانی و هم اجرای کلاسیک داریم) فرصت اجرا داده می شود. برنامه روز دوم این است که همه گروه ها در یک روز با یکدیگر روی قطعه ای تمرین می کنند و هنگام شب، آن قطعه را اجرا می کنند. نمی دانم این قطعه ای محلی است یا نه ولی به هر حال یک قطعه عربی است.

این قطعه اونیسون است؟
نه ظاهرا! یک کوینتت آوازی از کانادا به اسم کادانس هم در حال آمدن هستند که این ۵ نفر قرار است هم با بچه های گروه به صورت کارگاهی کار کنند و هم داورهای مسابقه خواهند بود. آنها در کنسرت گروهی مذکور حضور دارند. من از دبیر جشنواره که یک خانم آهنگساز انگلیسی استبه نام ژوانا مارش پرسیدم که نت فرستاده شده برای ما، تک صدایی است که او گفت که برای گروه کر تنظیم خواهد شد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روش سوزوکی (قسمت شصت و دوم)

در سال ۱۹۶۱ هشت سال بعد از ماجرای دوهام، در جرائد اعلام شد که در ۱۶ آبریل در ساعت ۱۰ صبح، چهارصد بچه بین سنین پنج تا دوازده سال با ویولن‌های کوچک در دست بر روی صحنه سالن اجرای جشن ‌های بونکیو (Bunkyo) در توکیو به روی صحنه رفتند و همگی مرتب و در صف منتظر پابلو کازالس (Pablo Casals) بودند که یکی از بزرگترین نوازندگان ویولنسل قرن بیستم بود. ماشین استاد دو دقیقه قبل از اجرا به سالن جشن رسید و او دقیقاً در سرِ ساعت ده با همسرش وارد سالن شد، با تشویق ‌های تحسین برانگیز از طرف مادران و پدران، بچه‌ها و معلم ‌های پرورشِ استعداد ها روبرو شدند، به محض دیدنِ چهارصد کودک بر روی صحنه کازالز گفت: اوه… اوه… و او و همسرش به کودکان دست تکان دادند و برجایشان قرار گرفتند. در همان لحظه بچه ‌ها بر روی واریاسیونهای «ما می‌خواهیم جوها را درو کنیم» بطور اونیسون شروع به نواختن کردند و این یک ارائه فوق العاده تکان دهنده شد. مایستر کازالس اجراهای آنها را با هیجان دنبال می‌کرد و دوباره گفت: اوه… اوه… وقتی که بچه ‌ها کنسرتو ویولن ویوالدی و دوبل کنسرتوی باخ را به اجرا در آوردند، هیجان فوق‌العاده‌ای بوجود آمده بود.

اسعدی: ۴۸ ساعت پس از داوری هر شاخه، نام برگزیدگان اعلام می شود

به نقل از روابط عمومی چهاردهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان، هومان اسعدی، دبیر چهاردهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان در خصوص نحوۀ داوری آثار شرکت‌کنندگان این دوره گفت: مکانیزم داوری جشنوارۀ امسال در مرحلۀ اول تقریباً شبیه روال سال‌های گذشته است. اگرچه آثار به‌صورت ویدئویی به جشنواره ارسال شده اما ستاد جشنواره پس از احراز هویتِ ارسال‌کنندگان، فقط فایل‌های صوتی را برای داوران پخش می‌کند. تمامی فرم‌های امتیازدهی به‌صورت بی‌نام و کُدگذاری‌شده است.

از روزهای گذشته…

غفار بجویی: تفسیرها مختص این ارکستر است

غفار بجویی: تفسیرها مختص این ارکستر است

در جاهای زیادی این اتفاق افتاده است که آن چیزی که در ذهن من بوده است وقتی در تمرین ها حاضر شدم، مشاهده کردم که دقیقا همان را آقای گوران مطرح کرده است. مواقع زیادی نیز بوده است که با مطرح کردن آن تفسیر به بطن آن موسیقی توانستم پی ببرم و واقعا این تفسیرها و دانستن ذات موسیقی لذت بخش است.
لونید کوگان

لونید کوگان

لونید کوگان (Leonid Borisovich Kogan) یکی از برجسته ترین نوازندگان ویولون در قرن بیستم محسوب میشود. ویلونیستی با تکنیک که در سرزمین خود (شوروی سابق) به عنوان یک نوازنده با تکنیک بالا مطرح شده بود. او به همراه دیوید اویستراخ دیگر هموطن خود سبک اجرای ویولون به شیوه سنتی روسی را به دنیا معرفی نمودند.
بیژن کامکار: مرکز حفظ و اشاعه  موسیقی را زندانی کرده بود

بیژن کامکار: مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را زندانی کرده بود

من با آقای ناظری به یکی از بهترین استودیهای دنیا که در پاریس بود رفتیم. فضای استودیو چنان خلاءی بود که آدم وحشت می‌کرد. رفتیم و از صدای ایشان و صدای دف من نمونه‌هایی گرفتند که بر اساس آنها بروند میکروفون‌های مخصوص تولید کنند. یک میکروفون اختصاصی برای دف. من چهل سال است دف می‌زنم هیچ وقت نشده است که یک صدای درست از دف بشنوم. صدای دف خانقاه را در هیچ ضبطی نشنیده‌ام.
«نیاز به کمالگرایی داریم» (V)

«نیاز به کمالگرایی داریم» (V)

به عقیده من استقبال از موسیقی کلاسیک ایرانی در ایران زیاد است و می شود گفت این نسبتِ جمعیتِ علاقمند، از بسیاری از کشور های پیشرفته جهان هم بیشتر است (نسبت به موسیقی کلاسیک همان کشورها، چه با استیل ملی شان چه با استیل غربی) اما مشکل ما کم کیفیت بودن آثار جدید است؛ همین نقصان باعث شده که اهالی موسیقی کلاسیک ایران شنوندگان را فراری بدهند!
نشست خبری جشنواره وبلاگها و سایتهای موسیقی ایران برگزار شد

نشست خبری جشنواره وبلاگها و سایتهای موسیقی ایران برگزار شد

صبح امروز،‌ نشست خبری جشنواره وبلاگها و سایتهای موسیقی ایران در آمفی تئاتر انجمن صنفی روزنامه نگاران برگزار شد. در این برنامه که با حضور هیات داوران این جشنواره اجرا شد، فراخوان جشنواره و انگیزه و اهداف این مسابقه توسط دست اندرکاران این جشنواره اعلام شد.
“رازهای” استرادیواری (VIII)

“رازهای” استرادیواری (VIII)

Stradivari ضمن رسیدن به این حد کمال در حرفه اش، باز هم از نتایج بدست آمده راضی نبود، بنابراین طرح های جدیدی را ترسیم و در آنها اندازه ها و مقادیر را تغییر می داد و در نتیجه سازهای زهی را با ویژگیهای متمایز خلق می نمود با این هدف که این سازها صدای بهتری تولید کنند تا جائیکه دیگر نیازی به تکرار و ساخت مجدد آنها نباشد.
نگاهی به موسیقی در سال ۱۳۹۴ (IV)

نگاهی به موسیقی در سال ۱۳۹۴ (IV)

عدم تشکیل مجمع عمومی برای انتخاب هیات مدیره جدیدی که دورانش در بهمن ماه سال ۹۳ به پایان رسیده و تصدی این پست تا این زمان کاملا غیر قانونیست، پستهایی که سالیان سال است در دست افراد ثابتی قرار دارد و هیچیک حاضر به واگذاری این مسئولیت به دیگران نیستند، عدم حمایت خانه موسیقی از موسیقیدانان و حضور خنثی این تشکل در مقابله با مشکلاتی که بر سر راه هنرمندان قرار میگیرد نمونه ای از اعتراضات هنرمندان به اعضای این خانه است.
شرایط خلق یک ایده (II)

شرایط خلق یک ایده (II)

هنگامی که در تاریکی های ذهن سیر می کنیم چه محصولی پدید می آید و گاهی که در تلاطم اندیشه به این سو و آن سو پراکنده می شویم در کدام موقعیت عینی حضور می یابیم. مسیر گذر از تجربه و علم به امتداد کدام عملکرد و چه کیفیتی سرانجام می گیرد و گاه و بی گاه که در نفس اختیار تصوراتمان به خیال صحت و سلامت پیش بینی هایمان به سر می بریم، چه می کنیم و چه می آفرینیم؟ محصول این خلق چیست؟ محصول این اختیار و امکان چیست؟
آب زنید راه را…

آب زنید راه را…

در سی سالگی تصنیف این اثر ارکسترال، چه برای کسانی که پخش آن از تلویزیون دوشبکه ای صدا و سیمای دهه شصت را خوب به یاد دارند و شنیدن مجدد آن بیشتر جنبه های نوستالژیک برایشان دارد، و چه برای آنها که شاید حتی یک بار هم آن را نشنیده باشند! شنیدن آن خالی از لطف نخواهد بود. همچون بسیاری از دیگر آثار، یافتن نسخه ای با کیفیت از اجرای این اثر توسط ارکستر سمفونیک تهران (البته اگر وجود داشته باشد) بسیار دشوار است. با این حال همین نسخه ای که موجود است نیز با تمام بی کیفیتی اش تا حدود زیادی عظمت اثر را باز می نمایاند.
فراخوان دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران – مَگتان ۱۲- ششم بهمن ماه ۱۳۹۶

فراخوان دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران – مَگتان ۱۲- ششم بهمن ماه ۱۳۹۶

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران در چهار کاتگوری L1 و L2 و F و A به طور ویدئویی برگزار می شود.