قاسمی: کنسرت ها در فضای باز است

محمدرضا تفضلی، مهدی قاسمی و گلاره وزیری زاده
محمدرضا تفضلی، مهدی قاسمی و گلاره وزیری زاده
ممکن است قطعه عربی را شما انیسون بخوانید؟ قاسمی: نمی دانم، به هر حال چون زمان کافی نیست و قرار است صبح تمرین شود و عصر اجرا شود، بایستی احتمال انجام اش وجود داشته باشد و قبلا راجع به آن توسط جشنواره فکر شده است که چگونه اجرا شود. این روز دوم است و اسم آن را هم شب هزار صدا (Night of Thousand Voices) گذاشته اند. سالن اجرا مشخص شده؟ متاسفانه هیچکدام در سالن اجرا نمی شود بلکه هر دو در فضای باز است. یعنی هم کنسرت و مسابقه! نگرانی من به این دلیل است که صدا گرفتن در موسیقی کلاسیک بسیار سخت است، من نسبت به اجرا در فضای باز نگرانی دارم. البته با دیدن نمونه هایی که امروز موجود است مثلا در برلین که ۱۰۰۰۰ نفر جمع می شوند که صدا هم خوب است می شود امیدوار بود که می توانند صداهای خوبی بگیرند. البته آنجا فضا کاملا باز نیست… احتمالا اینجا نیز چنین چیزی است. مرکز تجاری دبی “DIFC” که مخفف “Dubai International Financial Center” است یعنی مرکز بین المللی مالی دبی که ساختمان عظیمی است و روبروی آن جایی است که مرسوم است کنسرت ها در آنجا برگزار شود؛ قسمت “Spanish Steps” آن برای کنسرت ما در نظر گرفته شده است. کنسرت با همدیگر نیز در جزیره مصنوعی است که به شکل نخل است و در یکی از شاخه های آن نخل که در یک هتل است، برنامه اجرا می شود. ولی در مورد مکان مسابقه اطلاع ندارم. مسابقه در روز سوم است که هر گروه ۱۵ دقیقه زمان در اختیار دارد. هنوز نگفته اند که قطعاتتان را از قبل اعلام کنید و من هم ترجیح می دهم که فضا و جو را ببینم. ما الان ۵ تا ۶ قطعه به قصد مسابقه در حال آماده سازی داریم و گرنه کل قطعاتی که در شب اول فستیوال اجرا می کنیم، حدود ۱۴ تا ۱۵ قطعه می شود، اما برای مسابقه ۶ قطعه را آماده می کنیم که از بین آنها ۳ مورد را اجرا کنیم. ترجیح می دهم که فضا، سالن، امکانات صوتی، اتمسفر سایر گروه ها و داورها را ببینیم تا تصمیم بگیریم که چه قطعاتی را اجرا کنیم. از آقای تفضلی سوال می کنم که خود شما داور بوده اید و در دوره تحصیلی تان نیز با داور های مختلف آشنا شده اید. در برنامه هایی که به این صورت برگزار می شود که گروه هایی دعوت می شوند -چه سازی باشد و چه آوازی- همیشه قطعات را مشخص می کنند و می گویند در این قطعات مسابقه برگزار می شود و یا اینکه مسابقاتی وجود دارند که آزاد باشد؟ چون قاعده این است که یک قطعاتی را مشخص می کنند چون ممکن است در غیر این صورت داورها، نوع موسیقی را نشناسند و ندانند نوع موزیکالیته این موسیقی باید به چه شکلی باشد و با این نوع موسیقی بیگانه باشند. آیا با توجه به تجربه شما، چنین روشی برای مسابقه (که آثار را خود گروه ها انتخاب کنند) سابقه دارد؟ تفضلی: البته من هیچوقت داوری جشنواره گروه کر انجام نداده ام و فقط در بخش آهنگسازی سابقه داوری دارم ولی با شناختی که از چند فستیوال -صرفا به عنوان مخاطب- داشتم، می توانم بگویم معمولا مواقعی پیش می آید که اگر گروه کری از ملیت های مختلف دعوت می شود -جدا از اینکه یک سری آثار مشخص را که در پلان آن فستیوال در نظر گرفته شده اجرا می کنند-، آثاری از آهنگسازان کشور خودشان را نیز اجرا می کنند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«نغمه های گمشده» به انتشار رسید

«نغمه های گمشده» مجموعه ۱۸ قطعه برای گیتار کلاسیک شامل ۱۴ اثر سولو و چهار قطعه کوارتت است که با همکاری پیمان شیرالی نوازنده و آهنگساز ایرانی و آسونتو جیاسکو نوازنده و آهنگساز ایتالیایی تهیه شده است.

نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (IV)

غیر از یک نفر از تنظیم‌کننده‌های جوان که پاسخ برخی از پرسش‌های ذهنی من را داشت و اتفاقاً چون ارتباط خوبی با یکی از آهنگ‌سازان پیشکسوت و هم‌زمان با واروژان دارد، پیشنهاد کرد که برای رسیدن به بهترین اطلاعات باید به آهنگ‌سازان پیشکسوت و هم‌دوره‌ی واروژان مراجعه کنم؛ ولی چون مطمئن بودم در این شماره‌ی ماهنامه‌ی هنر موسیقی حتماً همکاران نویسنده سراغ استادانی چون «ناصر چشم‌آذر» خواهند رفت و ممکن است مطلب من دچار معضل دوباره‌کاری و موازی‌کاری با مطلب نویسنده‌ای دیگر شود، از این کار پرهیز کردم.

از روزهای گذشته…

شکوری: ساعت های طولانی تمرین می کردم

شکوری: ساعت های طولانی تمرین می کردم

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با شهره شکوری آهنگساز و مدرس و نوازنده‌ پیانو، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. شهره شکوری هم اکنون در انگلیس زندگی می کند و به آهنگسازی، نوازندگی و تدریس پیانو می پردازد.
بزرگترین خواننده موسیقی کلاسیک ایران در پایتخت هلند

بزرگترین خواننده موسیقی کلاسیک ایران در پایتخت هلند

۱۹ می یا ۲۹ اردیبهشت، محمد رضا شجریان، همراه با پسرش همایون، خواننده و نوازنده تمبک، مجید درخشانی، نوازنده تار، سعید فرج‌پوری، کمانچه و محمد فیروزی، بربط، در آمستردام کنسرت داشت. برنامه در تالار بزرگ موزه حاره‌ای (Tropenmuseum) برگزار شد و سازماندهی آن هم با همکاری بنیاد موسیقی ایرانی «پرنیان» در هلند صورت گرفته بود.
تئوری نوین بر مبنای آفرینش مدال موسیقی ایران (V)

تئوری نوین بر مبنای آفرینش مدال موسیقی ایران (V)

۱- همانطور که در مثال ۹ دیده می شود، کنترمد دارای ۷ درجه می باشد. دقیقا مانند مد که هفتمین درجه آن به “تونیک مد” ختم می شود، دقت کنید: درجه هفتم کنترمد، همان درجه اول مد اصلی است. درجات به ترتیب از “زیر به بم” شمرده می شوند. البته من به درجه اول مد، در تئوری نوین خود، لقب نوت “مدیک” (modique) را داده ام.
ظهور بیتلز بهانه ای برای کار بیشتر

ظهور بیتلز بهانه ای برای کار بیشتر

پاول آنکا در اواسط دهه ۶۰ متوجه شد که با ظهور گروههایی چون بیتلز ، سلیقه عمومی دچار تحول شده است و محبوبیت او رو به کاهش است. درواقع او در فاصله سالهای ۶۹-۶۲ تنها سه ترانه بسیار موفق داشت A Steel Guitar and a Glass of Wine، ‘Eso Beso و Ogni Volta که این آخری از فروشی میلیونی در ایتالیا برخوردار شد.
عاطفی: این سالنامه یک کتاب پژوهشی است

عاطفی: این سالنامه یک کتاب پژوهشی است

پس از چند سال از توقف انتشار سالنامه های موسیقی که توسط علیرضا میرعلینقی تهیه می شد، در خبرها آمد که انتشار سالنامه موسیقی از سر گرفته شده و قرار است مراسم رو نمایی آن به اجرا برسد. در مراسم رونمایی مشخص شد که اینبار برخلاف سالهای گذشته حمیدرضا عاطفی تولید این سالنامه را به عهده داشته است. حمیدرضا عاطفی معاون اجرایی خانه موسیقی و از خبرنگاران باسابقه موسیقی و نوازنده تنبک (و ویولون به سبک ایرانی) است، او دو سال پی در پی داوری جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی را نیز به عهده داشته است. با او درباره این سالنامه جدید به گفتگو نشسته ایم:
گفتگو با پندرسکی در مورد موسیقی آوانگارد (I)

گفتگو با پندرسکی در مورد موسیقی آوانگارد (I)

یکی از مهمترین موسیقیدانان قرن بیستم که صاحب مکتبی در آهنگسازی به شمار می رود، پندرسکی است. او یکی از شاخصترین آهنگسازان آوانگارد جهان و یکی از مهمترین نمایندگان این تفکر در قرن بیستم بود. پندرسکی در سالهای گذشته تا حد زیادی سبک آهنگسازی خود را تغییر داده و به گفته خودش این تغییر سبک از تغییر نگاه او به موسیقی می آید. برای هواداران موسیقی آوانگارد، این تغییر مسیر او بسیار سئوال برانگیز بوده است.
«به آهستگی» (II)

«به آهستگی» (II)

دومین قطعه ای که در قسمت نخست برنامه به اجرا درآمد، کنسرتو برای کمانچه و ارکستر اثر ارسلان کامکار بود که بر اساس تم هایی از اردشیر کامکار نوشته شده بود. تولد این قطعه به سال های ابتدایی دهه هفتاد باز می گردد و پیش از این نیز تاکنون اجراهای متعددی از آن با تکنوازی اردشیر کامکار و به رهبری رهبران مختلف به اجرا در آمده بود.
رساله ابن خردادبه (II)

رساله ابن خردادبه (II)

ایرانیان همراه با آواز، عود یا چنگ مینواختند و این از ویژگیهای موسیقی ایرانی بوده است، آنها دارای نغمات و آهنگها و تصنیفها و ترانه‌های متنوعی بوده‌اند که بالغ بر هشت می‌شده است. بندستان (‌۱۴) و بهار (۱۵) که این دو از فصیح‌ترین نغمات‌ بشمار می‌آمده‌اند.
ویلنسل (II)

ویلنسل (II)

بدنه: ویولنسل معمولا از چوب ساخته می شود، گرچه ممکن است مواد دیگری همچون فیبرکربن و آلومینیوم نیز برای ساخت آن بکار گرفته شود. صفحه رویی یک ویولنسل سنتی از چوب صنوبر و پشت، کناره ها و دسته ساز از چوب افرا ساخته می شود. گاهی از چوب درختان دیگری همچون سپیدار و بید برای پشت و کناره های ساز استفاده می شود.
جلیل شهناز و چهارمضراب (II)

جلیل شهناز و چهارمضراب (II)

بیشتر متخصصان چهارمضراب را قطعه‌ای ضربی (دارای دوره‌های متریک معین) می‌دانند که یک جمله‌ی بازگشت به نام پایه دارد (زونیس ۱۳۷۷: ۱۴۱)(Azadefar 2006: 226) (بهارلو ۱۳۳۹: ۴) (فرهت ۱۳۸۰: ۱۸۹)، همچنین برخی معتقدند که الگوی مضرابی و ماده‌ی اولیه برای بسط و گسترش را نیز همین جمله‌ی کوتاه در اختیار می‌گذارد (دورینگ ۱۳۸۳: ۸۳) که البته بیشتر به نظر می‌رسد اشاره‌ی آن‌ها به گونه‌ای خاص و قدیمی‌تر چهارمضراب است.