وزیری زاده: رو به پیشرفت هستیم

محمدرضا تفضلی، مهدی قاسمی و گلاره وزیری زاده
محمدرضا تفضلی، مهدی قاسمی و گلاره وزیری زاده
شما کار تعلیم آواز را چگونه با اعضای کر آغاز کردید؟
سابقه همکاری من با آقای قاسمی به سال ۸۱ به یک همکاری کوتاه در کر در فرهنگسرای بهمن برمی گردد. در این دوره کوتاه با گروه، صدا سازی را کار می کردم. بعد از آن، به قصد تحصیل از ایران رفتم و مدت زیادی نیست که دوباره در حال کار با همدیگر هستیم. زمان بسیار کوتاهی داشتیم که فقط توانستیم روی صدای اعضای گروه، تکنیک های آوازی و نفس گیری و بخش هایی از قطعات به صورت قسمت قسمت کار کنیم. در یکی یا دو جلسه تمام اعضای گروه بودند.

هم خانم ها و هم آقایان بودند؟
بله!

قبل از اینکه با آنها کار کنید، وضعیت آنها چطور بود؟
قطعاتی که گروه در حال اجرای آن هستند از لحاظ تکنیک آوازی و موسیقی، قطعات دشواری است. در ایران خواننده کر حرفه ای بسیار کم داریم، در عوض وقتی در خارج از ایران برای یک گروه کر فراخوان داده می شود، مثلا ۲۰۰ نفر خواننده حرفه ای امتحان می دهند. سختی کار برای رهبر یا کسی که می خواهد گروه کر تشکیل دهد این است که می خواهد با خواننده های غیر حرفه ای کار کند و آنها را به سطح بالاتری برساند. آقای قاسمی و اعضای گروه ایشان زحمت زیادی کشیده اند، در حالی که نمی توان گفت ضعف تکنیکی وجود ندارد ولی گروه در حال خواندن قطعات هستند و از پس آن بر می آیند و به آنها تبریک می گویم که توانسته اند به این صورت روی بچه ها کار کنند. بسیاری از بچه ها هستند که به کلاس آواز می روند و در حال کار روی تکنیک هایشان هستند؛ این طور نیست که همه غیر حرفه ای باشند ولی همه نوع سطحی در بین اعضای گروه است و قطعا وضعیت رو به پیشرفت است.

بسیاری اعتقاد دارند که خوانندگی سولو با خوانندگی کرال فرق دارد. این تفاوت ها چیست و اگر واقعا تفاوت دارد چرا اکثرا معلم های آواز گروه کر، خودشان سولیست نیز هستند؟
فرق دارد به این دلیل که وقتی خواننده ای می خواهد به عنوان یک سولیست بخواند، بیشتر روی جنس صدا و رزونانس ها کار می کند ولی وقتی تصمیم دارد در گروه کر بخواند، نباید هیچ صدایی بیرون زده شود. یعنی بایستی یک صدای یکدست شنیده شود. دشواری این مساله اینجاست که بسیاری اوقات رهبرها مایلند که صدا حجیم تر شود ولی خواننده ها باید مراقب باشند که یکدست باشد و خیلی ویبر نداشته باشد یعنی اگر قرار باشد که همه مثل یک خواننده حرفه ای با ویبر عظیم بخوانند، در کر، فالشی شنیده می شود. به همین خاطر، مهم این است که در حین اینکه روی تنفس درست می خوانند، صدا یکدست و خیلی صاف شنیده شود. این سختی در کر خواندن است و بسیاری مواقع به خاطر اینکه اعضای گروه صدای همدیگر را نمی شنوند، یعنی وقتی با همدیگر در حال خواندن هستند، صدای خودشان را نمی شنوند و ممکن است روی جنس صدایشان تاثیر بگذارد؛ به همین دلیل بهتر است که -به عنوان پیشنهاد- ابتدا آواز کار کنند سپس وارد کر شوند. بسیاری اوقات کسانی که در بخش باس می نشینند ولی جایگاه صدایشان باس نیست، رنگ صدایشان را بم می کنند تا بتواند صدای حجیم در باس بوجود بیاورند و به تدریج از رنگ طبیعی صدای واقعی خودشان دور می شوند. معلم های آواز نیز به همین دلیل دوست ندارند که شاگردانشان در گروه کر بخوانند، در صورتیکه این کار اصلا کار ساده ای نیست و به اندازه یک خواننده حرفه ای بایستی تکنیک آوازی بدانند.

به طور کلی هر دو آواز (سولیستی و کرال) یکی است ولی تفاوت در میزان توجه به ضرورت های موسیقی در حال اجرا و هماهنگی با آن است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XIII)

مشکل بی نامی منطقه و بلا تکلیفی در این مورد در همه تحقیقات و نوشته های تاریخی به چشم می خورد که به چند مورد آن به عنوان نمونه می پردازیم:‌

«توانایی یا دانایی»

از روزگار سرودن مولانا تا امروز این مصرع از دفتر چهارم مثنوی گزین‌گویه‌ای مشهور شده است. آن را همراه ضرب‌المثل دیگر، «کنار گود نشسته می‌گوید لنگش کن»، برای رد نقد به کار می‌برند (گرچه تنها کاربردشان این نیست). با آوردن این مصرع تلویحا از منتقد می‌خواهند تنها به شرطی نقد کند که بتواند کاری بهتر یا همسنگ اثری که نقدش می‌کند، انجام دهد (و اینجا هم مقصود از «نقد» اغلب داوری منفی است). در حقیقت گوینده‌ی این جمله می‌خواهد «مرجعیت» نقد و منتقد را برای خرده‌گرفتن بر این یا آن اثر زیر سوال ببرد.

از روزهای گذشته…

علی رهبری: اینجا مثل آپارتاید در آفریقای جنوبی شده !

علی رهبری: اینجا مثل آپارتاید در آفریقای جنوبی شده !

بدنبال تهیه مطلب علی رهبری و موسیقی صلح با علی رهبری، رهبر و آهنگساز صاحب نام ایرانی مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت اول آنرا میخوانید. لازم به ذکر است که این گفتگو قبل از انتصاب ایشان به رهبری دائم ارکستر سمفونیک تهران و پس از کنسرت قبلی ایشان یعنی زمانی که به دعوت مرحوم فریدون ناصری و به عنوان رهبر میهمان رهبری در تهران حضور داشتند انجام شده است.
اصول نوازندگی ویولن (XII)

اصول نوازندگی ویولن (XII)

تکیه گاه سر انگشت یا نرمچه انگشت شست راست، بر کناره لبه بالایی دهانه پاشنه آرشه و یا در حالت مطلوب تر در ناحیه انتهای لبه بالایی دهانه پاشنه و چوب آرشه قرار می گیرد و بایستی از فرو بردن شست در داخل حفره پاشنه خودداری نمود.
روش سوزوکی (قسمت سی ششم)

روش سوزوکی (قسمت سی ششم)

بعد ها در زمانی که مدرسه بازرگانی را می‌گذراندم، تعطیلات تابستان را در کارگاه کار می‌کردم، در آنجا همه فوت و فن ساخت ویولون را آموختم مثلاً بخش هایی که با ماشین انجام می‌شد و بخش هایی که با دست انجام می گرفت (مانند لاک زدن و جلا زدن) تا اینکه مراحل ساختن ساز تمام و کمال به آخر می رسید و از همه مهم تر خوشحالی غیر قابل وصفی بود که از این تلاش و جد و جهد بدست می‌آمد.
بندتی، رمانتیک می شود! (II)

بندتی، رمانتیک می شود! (II)

اولین نتیجه تغییری که به آن اشاره شد Fantasie بود که در سال ۲۰۰۹ عرضه شد. در حالیکه آثار پیشین او گواه هدف جدی او بودند – کارهایی از شیمانوسکی، مندلسون، تاونر (Tavener)، مک میلان – در Fantasie، بندتی اثری را عرضه کرد که در آن شاهکارهای کولی مآبِ بی پروایی با آهنگ هایی ساده اما متفکرانه در هم آمیخته شده بودند.
زنان و موسیقی (IV)

زنان و موسیقی (IV)

به طرز عجیبی دو خواننده مشهور اُپرا، ماری-لوییز دِمَتَن (Marie-Louise Desmatins)، متولد ۱۶۷۰، و لَ موپَن (La Maupin دوشیزه دُبینی Mlle d’Aubigny) متولد همین دوره، هر دو بسیار جوان، یکی در سن سی و هشت سالگی و دیگری در سن سی و هفت سالگی در سال های ۱۷۰۸ و ۱۷۰۷ فوت کردند.
جرج انسکو، بزرگترین موسیقیدان رومانی

جرج انسکو، بزرگترین موسیقیدان رومانی

جرج انسکو (George Enescu) بعنوان آهنگساز، پیانیست، ویولونیست، رهبر ارکستر و همچنین معلمی توانا در دنیای موسیقی مطرح می باشد. او بزرگترین موسیقیدان در زادگاه خویش – رومانی – و یکی از بهترین اجرا کنندگان موسیقی کلاسیک در قرن بیستم در سطح جهانی است.
اپرای آیدا (II)

اپرای آیدا (II)

اپرای آیدا در کشورهای آمریکای لاتین و آمریکای جنوبی (۱۸۷۳)، ایالات متحده (۱۸۷۳،۱۸۸۶، ۱۹۴۹)، آلمان (۱۸۷۴)، اسپانیا (۱۸۷۴)، اتریش (۱۸۷۴)، مجارستان (۱۸۷۵)، لهستان (۱۸۷۵)، فرانسه (۱۸۷۶)، روسیه (۱۸۷۵)، پراگ (۱۸۷۵)، انگلستان (۱۸۷۶)، موناکو (۱۸۷۷)، استرالیا (۱۸۷۷)، سوئد (۱۸۸۰) و برزیل (۱۸۸۶) نیز اجرا شد.
مطالعه تطبیقی عود و گیتار (III)

مطالعه تطبیقی عود و گیتار (III)

سومریها برای همنوازی با چنگ های بزرگ و کوچک از بربط در اندازه و شکلهای مختلف استفاده می کردند. یکی از معروف ترین نمونه های نقش های بدوی که از تل حلف در مرز سوریه به دست آمده است، یک شیر را در حال نواختن بربطی باریک با پنج زه نشان می دهد. ساختمان کاسه ساز ساده است و در روی آن سر گاوی که در نمونه های مشابه دیده می شود وجود ندارد. همچنین نمونه هایی از کروتای سلتی یا روت که قبل از مسیحیت در شمال اروپا استفاده می شدند برای ما باقی مانده است. از این مطلب این طور استنباط می شود که سومری ها این ساز را حتی قبل از اینکه به بین النهرین رسیده باشند می شناختند.
روش سوزوکی (قسمت چهاردهم)

روش سوزوکی (قسمت چهاردهم)

چنانچه که قبلا یادآور شدم رابطه خواهر من هینا با کوجی مثل یک مادر بود و از او خیلی مراقبت می کرد. در ماتسوموتو کوجی با یک روحانی کاتولیک آشنا شد و هر یکشنبه به کلیسا میرفت، در مدت کوتاه او یک کاتولیک شد. خواهرم که کوجی برایش خیلی اهمیت داشت هر یکشنبه او را تا کلیسا همراهی می کرد. بعد از نیمی از سال او هم کاتولیک شد! خواهرم به کارهای کلیسا هم کمک میکرد. به همان شکلی که در کنار من برای متد تربیت استعدادها کمکم میکرد.
چارلی ورنون، نوازنده ترومبون باس

چارلی ورنون، نوازنده ترومبون باس

چارلز “چارلی” ورنون (Charles “Charlie” Vernon) نوازنده بزرگ آمریکایی ترومبون باس در ارکستر سمفونی شیکاگو است. ترومبون‌های رایج عملاً ترومبون‌های تنور و باس هستند. ترومبون از دوره رنسانس در موسیقی مذهبی کلیساها بکار می‌رفته ولی در آثار ارکستری چندان رایج نبود. بتهوون با استفاده از این ساز در موومان آخر سمفونی پنجم خود آن را رایج کرد و تحت تاثیر وی بود که بسیاری از آهنگسازان بعد از او، به ترومبون نقشی در آثار خود دادند.