سالشمار زنان موسیقیدان ایران

نیکو یوسفی نوازنده تار و سه تار و محقق موسیقی قرار است در ماه های آینده سالشماری مختص زنان موسیقیدان ایران به انتشار برساند. این سالنامه پس از گذشتن از مراحل بازبینی و مراحل قانونی نشر، در زمستان آینده به بازار می آید.

این اولین بار است که چنین سالنامه ای به بازار ایران راه میابد و میتواند منبع ارزشمندی باشد برای محققین موسیقی که مخصوصا با کمبود اسنادی در این زمینه روبرو هستند.

نیکو یوسفی درباره ایده بوجود آمدن این سالنامه می گوید: “این سالنامه فرصتی است تا دایره المعارف موسیقیدانان زن از اسطوره تا امروز را که سالها روی آن تحقیق کرده ام را کاملتر کنم. به دلیل کمبود اسنادی در مورد موسیقیدانان زن ایران نود درصد تحقیقات من میدانی بوده و به همین دلیل میتواند خطا های زیادی داشته باشد؛ بسیاری از افراد از قلم افتاده اند و بسیاری به ناحق نامشان در کنار دیگران قرار گرفته که با به انتشار رسیدن سالنامه و شنیدن نقد هایی که بر آن وارد میشود میتوان شناخت کاملتری از این موسیقیدانان به دست آورد”

او میگوید: “این سالنامه در سه بخش بیوگرافی، تصاویر اسناد و گفتگوها و بررسی جامعه شناختی و روانشاختی در مورد جایگاه زنان موسیقیدان ایران نوشته شده است.”

یوسفی میگوید:”سعی کردم در این سالنامه، نو بودن و بکر بودن را مدنظر قرار دهم و به همین دلیل سعی کردم از نظر گرافیک، نسبت به ایده هایم هم خوانی داشته باشد و کلا شکیل باشد. این سالنامه با مجموعه ای صوتی به صورت سی دی و وجود نت موسیقی و شعر همراه است، همچنین تصاویری در سالنامه وجود دارد که حضور زنان را در موسیقی باستان به صورت نگارگری به نمایش میگذراد.”

یوسفی می افزاید: “در روزهای خاصی از سالنامه وقایع مهم موسیقی که زنان موسیقیدان در آن نقش داشته اند نیز ذکر شده است. گروه های موسیقی زنان نیز در این سالنامه معرفی شده اند.”

یوسفی در مورد نوع انتخاب موسیقیدانان و ژانر فعایت آنها میگوید: ” ژانری به عنوان پاپ مد نظر من نبوده و موسیقیدانانی که در این سالنامه نام برده شده اند را میتوان متعلق به یکی از ژانرهای کلاسیک، دستگاهی و فولکلور دانست.”

این محقق در مورد تعداد موسیقیدانانی که در این سالنامه از آنها یاد شده میگوید: ” بیشتر از ۱۸۰ موسیقیدان در این کتاب نام برده شده است که از میان آنها حدود ۱۷ نفر هم نمونه صوتی در سی دی دارند، البته امکان دارد تعدادی از این افراد در بررسی های ارشاد از سالنامه حذف شوند هرچند در میان آثار صوتی بخاطر ممنوعیت صدای زنان، آوازی وجود ندارد و تمام آثار یا آهنگسازی و یا نوازندگی زنان موسیقیدان است”

یوسفی در مورد تغییر کاربرد این سالنامه از تقویم به کتاب مرجع میگوید:” نگران این تغییر کاربرد نیستم و اینکه این سالنامه به عنوان یک مرجع نگهداری شود ایرادی ندارد. یکی از خوبی هایی که اینگونه سالنامه ها نسبت به کتاب دارد این است که سالنامه باعث میشود که محقق هر سال فعال باشد و با وقایع روز به خاطر به روز رسانی سالنامه تلاش کند در صورتی که یک دایره المعارف، تا زمان تجدید چاپش که ممکن است مدتها طول بکشد بدون تغییر باقی میماند”

در پایان نیکو یوسفی می گوید: “از تمام خانم های موسیقیدان که من نتوانسته ام با آنها در تماس باشم و یا از بازماندگان موسیقی زنان نسلهای قبل تقاضا دارم با در اختیار گذاشتن اطلاعات، بیوگرافی و عکس مرا در این زمینه (با این ایمل nk.yousefi @ gmail .com) یاری فرمایند”

13 دیدگاه

  • مانی
    ارسال شده در آبان ۲۸, ۱۳۸۶ در ۱:۰۶ ق.ظ

    درود بر زنان بردبار وارزشمند موسیقی ودرود بر خانم نیکو یوسفی خسته نباشید برایتان آرزوی موفقیت می کنم.

  • رضا
    ارسال شده در آبان ۲۸, ۱۳۸۶ در ۲:۴۱ ب.ظ

    سلام خیلی خوشحالم که چنین تحقیق جامعی انجم میشود جای این کار بسیار خالیست موفق باشید

  • ارسال شده در آذر ۱, ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۶ ق.ظ

    سلام خیلی خوشحال میشم وقتی میبینم خانمها هم به موفقیتهای بزرگ می رسند.تبریک.

  • ارسال شده در آذر ۱, ۱۳۸۶ در ۵:۴۸ ب.ظ

    سلام اثر بسیار خوب و جامعی است امیدوارم در کارت موفق و پیروز و سربلند و مایه افتخار زنان ایرانی باشی .

  • رضا (اهواز)
    ارسال شده در آذر ۷, ۱۳۸۶ در ۱۱:۰۳ ب.ظ

    با آرزوی موفقیت روز افزون شما

  • نیما
    ارسال شده در دی ۴, ۱۳۸۶ در ۷:۱۳ ب.ظ

    باید جالب و خواندنی باشه امیدوارم که به مرحله اجرا برسه . با آرزوی موفقیت

  • فائزه
    ارسال شده در بهمن ۲, ۱۳۸۶ در ۱۲:۴۸ ب.ظ

    سلام
    خوشحالم از اینکه تحقیقی چنین انجام داده اید.
    امیدوارم موفق باشید.

  • ارسال شده در بهمن ۸, ۱۳۸۶ در ۱۱:۵۰ ق.ظ

    لطفا مطالب بیشتری در این سلیت قرار دهید با تشکر خیلی سایت خوبی دارید

  • negar
    ارسال شده در اسفند ۲۸, ۱۳۸۶ در ۶:۰۵ ب.ظ

    salam man besyar khoshhalam va tabrik migam , omidvaram hamishe movafagh bashid va dar in zamine ha gam bardarid dar jahatea pishrfte khaomha khososan dr zamine mosighi
    ahsant

  • ارسال شده در مهر ۱۵, ۱۳۸۷ در ۳:۵۵ ب.ظ

    به امید اینکه همه زنان به اصل وجودشون پی ببرن و اعتماد به نفس از دست رفتشون رو با خوندن چنین مطالبی دوباره به دست بیارن.کار شما یک انقلابه!ایشالا که همه رو تکون بده.متشکرم از تلاشتون.

  • ناشناس
    ارسال شده در آذر ۳۰, ۱۳۸۸ در ۴:۱۱ ب.ظ

    موفق باشیدجزبهترین کارهایی هست که میشه انجامش داد

  • بهار
    ارسال شده در دی ۱۰, ۱۳۸۸ در ۲:۴۰ ب.ظ

    ای کاش آدم هایی مثل شما رو میشد به توان nرسوند

  • ارسال شده در فروردین ۲۳, ۱۳۹۰ در ۹:۲۹ ب.ظ

    درود به شما سپاسگزارم به امید موفقیت های بسیار ممنونم چو ایران نباشد تن من مباد

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «بوم خیال»

اگر اجرای موسیقی آوازیِ مو به مو مبتنی بر بلوک‌بندی و جمله‌بندی و ساختار خرد و کلان ردیف‌ها را یک سرِ طیف، و موسیقی آوازیِ آهنگسازی‌شده را، که شاید از ماحضر موسیقی کلاسیک ایرانی تنها اشل‌هایِ صوتیِ مدها را در خود داشته باشد و تمام دیگر عناصرش (از الگوهای ملودیک و ریتمیک گرفته تا نحوه و روند تغییر مدها، فرم و غیره) از چشمه‌ی خلاقیتِ سازنده/نوازنده‌اش جوشیده، سرِ دیگرِ طیفِ آن سنتی بدانیم که در قرن اخیر بداهه‌نوازی نام گرفته است، پنج تکه تکنوازیِ مجملِ صائب کاکاوند در «بوم خیال» را باید جایی نزدیک به پایانه‌ی نخستِ طیف در نظر گرفت.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XV)

در واقع، هم او است که شایع کرد «دستگاه ماهور» همان «گام ماژور» غربی است. در دستور تار اولین تعریف از موسیقی ایرانی در مورد آواز ماهور است:

از روزهای گذشته…

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (III)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (III)

مطالعه‌ی آثار و منش موسیقایی صبا نشان می‌دهد تا آنجا که مسائلی بنیادی‌ مانند لزوم تحول و دنیاپسند شدن موسیقی مطرح باشد او تحت تاثیر وزیری بوده و تنها در شدت گرایش با او متفاوت است. اما اگر از این سطح -که بعید است کسی را یارای مخالفت با آن در سال‌های اول سده‌ی حاضر بوده باشد- بگذریم چند ویژگی در آثار و روش او ظاهر می‌شود که آشکارا نکاتی زیباشناسانه‌اند و گاه به خوبی نیز شرح‌شان داده است.
چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (VI)

چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (VI)

در کنار بحث های معنا شناختی در حوزه ی صوت باید توجه داشت که آهنگ سازان موسیقی کنکرت (Concrete) صدا را به عنوان یک شیء صوتی به حساب نمی آورند. این گروه فرایند صوت را در هر منبعی جستجو می کنند و برای دستیابی صدا به صداهای موجود پیشین بسنده نکرده و در عین حال موسیقی را نیز صرفاً بر اساس منابع صوتی تعریف نمی کنند، چرا که غالباً اعتقاد دارند که شیء صوتی وجود ندارد، مگر آن که بر اثر ساکن شدن بر روی یک حامل به وجود آمده باشد. شاید این بحث شیء صوتی فقط یک جدال بی سرانجام باشد میان موسیقی دانان کنکرت فرانسوی و الکترونیک آلمانی، که آن هم بر اثر مشخص شدن واقعیت صوتی و تقدمش به ساکن شدن صوت بوده است.
سالاری: امیر خسرو دهلوی  مبتکر سبک های جدید آوازی و<br> احیا کننده بسیاری از سبک های قدیمی است

سالاری: امیر خسرو دهلوی مبتکر سبک های جدید آوازی و
احیا کننده بسیاری از سبک های قدیمی است

استاد داریوش سالاری سال ۱۳۲۹ در شهرستان آبادان چشم بر جهان گشود.وی بیش از بیست سال است که بصورت حرفه ای سنتور می سازد و با اساتید بزرگ موسیقی ایران زمین همچون استاد محمد رضا شجریان ، و نوازندگان توانایی چون استاد پرویز مشکاتیان ، استاد پشنگ کامکار و استاد اردوان کامکار همکاری داشته است. طنین سازش گوش هزاران هزار آشنای موسیقی را به نوازش درآورده است و نزدیک به پانزده هزار سنتور نه تنها تراشه ی کالبدشان را بلکه لطافت و زیبایی روح و روانشان را از دستان هنرمند این سازنده ی توانای ایرانی گرفته اند.
رئیسیان: «بعد از فراموشی» تولید شناسنامه ای برای «ایران جوان» بود

رئیسیان: «بعد از فراموشی» تولید شناسنامه ای برای «ایران جوان» بود

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با آرش رئیسیان، کارگردان و مستند ساز موسیقی درباره فعالیت های اخیرش، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. آرش رئیسیان ساخت مستند «بعد از خاموشی» را در کارنامه خود دارد و هم اکنون نیز در حال آماده سازی مستند دیگری در مورد گروه چاووش است.
حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (II)

حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (II)

ابوالحسن صبا، چهره برجسته موسیقی ایرانی که او را پس از کلنل وزیری تاثیر گذار ترین مروج موسیقی نوین ایرانی میدانستند، دهلوی را بسیار با استعداد دید و او را برای تنظیم قطعات برای ارکستر تازه تاسیس خود به همکاری دعوت کرد. این ارکستر که با نام ارکستر شماره یک هنرهای زیبا به فعالیت مشغول بود، توسط صبا هدایت میشد و در آن بسیاری از شاگردانش به نوازندگی می پرداختند.
از مجله موسیقی تا ماهنامه رودکی (I)

از مجله موسیقی تا ماهنامه رودکی (I)

اگر از سالنامهء معروف پاریس، که در سال ۱۳۰۵ ش به همت و مدیریت محمد علی‌ امیر جاهد۱، تصنیف‌سرا و آهنگ‌ساز، بنیاد گرفت و در آن مسائل مربوط به‌ موسیقی ایران و نیز تصنیف‌های ساختهء خود او انتشار می‌یافت، درگذریم مجلهء موسیقی را باید قدیمی‌ترین نشریهء فارسی در قلمرو موسیقی به شمار آورد. این‌ مجله از سال ۱۳۱۷ تا ۱۳۵۷، سه دورهء متفاوت و جدا از هم را بسر آورده است. در دورهء نخست، ۱۲ شماره و دورهء دوم ۸ شماره انتشار یافته و در دورهء سوم‌ تعداد شماره‌های آن از ۱۵۰ نیز درگذشته است.
دکا (IV)

دکا (IV)

جان کالشاو (John Culshaw) که در سال ۱۹۴۶ به دکا پیوست به تدریج به مقام مدیر تولید آثار کلاسیک دست یافت. وی در شیوه ضبط به ویژه ضبط کلاسیک، تغییری اساسی ایجاد کرد. تا آن زمان، شیوه ضبط بدین طریق بود که میکروفون را جلوی اجرا کنندگان می گذاشتند و به سادگی ضبط می کردند.
آکاردئون بایان (bandoneón)

آکاردئون بایان (bandoneón)

بایان نوعی ساز بادی است که در کشور آرژانتین محبوبیت خاصی دارد و از عناصر کلیدی ارکستر تانگو به شمار می رود. مخترع اصلی Heinrich Band آلمانی تبار است که این ساز را به منظور استفاده در موسیقی مذهبی و موسیقی عامه پسند روز در مقابل ساز مشابه ای به نام concertina یا Konzertina به معنی ارگ دستی ، ساخت .
ایران در کشاکش موسیقی (IV)

ایران در کشاکش موسیقی (IV)

موسیقی واپسگرایان دارای یک لحن و یک بیان بوده و در آن تکرار و یکنواختی، آنهم سرا پا ناله، حزن، اندوه و یاس آلودگی و مهمتر از همه بیان تسلیم گرایانه دیده می شود. درست است موسیقی بازتابی از سیر تحولات تاریخی هر ملتی است و کشور ما در طی تاریخ همواره مورد تخت و تاز بیگانگان قرار گرفته اما این امر به تنهایی نمی تواند دلیل یاس آلودگی کل موسیقی ما باشد.
راپسودی آبی – قسمت دوم

راپسودی آبی – قسمت دوم

از آنجائیکه گرشوین برای ساخت این اثر چند هفته بیشتر زمان در اختیار نداشت، با عجله مقدمات نوشتن را آغاز کرد. در حقیقت ایده اصلی راپسودی آبی در قطار به هنگام سفر به بوستون به ذهن گرشوین خطور کرد.