کنسرت موسیقی مولانا توسط هنرمندان ایرانی و نروژی

جمعی از هنرمندان برجسته ایرانی و نروژی ” کنسرت مولانا “را در چارچوب موسیقی سنتی ایران در اسلو پایتخت نروژ اجرا کردند که قطعات این کنسرت را جاوید افسری راد آهنگساز و نوازنده سنتور ساخته و سالار عقیلی خوانندگی ، پژمان حدادی و بهنام سامانی سازهای کوبه ای ، شهرام غلامی نوازندگی عود و فردین لاهور پور دیوان و نی نوازی آن را برعهده داشتند.

قطعات این کنسرت را جاوید افسری راد آهنگساز و نوازنده سنتور ساخته و سالار عقیلی خوانندگی، پژمان حدادی و بهنام سامانی سازهای کوبه یی، شهرام غلامی نوازندگی عود و فردین لاهور پور دیوان و نی نوازی آن را برعهده داشتند.

چند تن از نوازندگان چیره دست ارکسترهای فیلارمونیک نروژ نیز با سازهای زهی ویلون، ویلونسل و کنترباس همراه نوازندگان ایرانی بودند. صدها نفر از مردم اسلو و ایرانیان مقیم نروژ دوشنبه شب در کلیسای یعقوب Jakob گرد هم آمدند تا شاهد این برنامه باشند که در مایه های اصفهان شور و ماهور تنظیم شده بود.

مثنوی اصفهان با نی لاهور پور، آواز سالار عقیلی آغازگر این برنامه بود و دو تصنیف نیز در مایه اصفهان به دنبال آن آمد. هماهنگی موزیسین های ایرانی و نروژی بر اجرای این قطعات که از ظرافت ویژه ای برخوردار بود که تحسین همگان را برانگیخت.

بخش دیگر کنسرت شامل آواز شور و دشتی و تصنیفی برای شعر :”در هوایت بی قرارم روز شب …” بود. گروه نوازی دلنشین هنرمندان دو کشور همراه بداهه نوازی سازهای کوبه ای در اوزان خانقاهی و شش هشتم شوق تماشاگران را برانگیخت. تصنیفی با نام مبارک باد با شعر ” عاشق شده ایی ای دل …” قسمت پایانی این کنسرت بود که برای عراق در دستگاه ماهور تنظیم شده بود. این قطعه پر شور و هیجان و با زیر و بم های متوالی با گامهای بلند بود که خواننده و تمامی نوازندگان آن به نیکی آن را اجرا کردند.

از ویژگیهای اعضای ارکستر، کنار هم قرار گرفتن، حدادی و سامانی بود که از جمله بهترین زوجهای سازهای کوبه یی ایران هستند. نوای شیرین و دقیق عود غلامی، نی نوازی دلنشین لاهورپور و شوریدگی و تسلط افسری راد در کنار صدای زیبای سالار عقیلی مجموعه یی در خور نام مولانا شکل داد. همچنین نوازندگی هنرمندان نروژی مکمل صدای سازهای ایرانی بود.

برگزار کننده این برنامه موسسه ملی ریکسنن Riksscinen نروژ بود که از جمله مهمترین مراکز فرهنگی این کشور به ویژه در زمینه موسیقی سنتی و فولکلوریک است. جان لوت (Jan Loth) مدیر این موسسه گفت:”اطمینان دارد این برنامه در معرفی موسیقی ایرانی و مولوی در نروژ تاثیر عمیقی خواهد داشت”.

وی استقبال مردم از کنسرت را بسیار خوب توصیف کرد و آهنگسازی افسری راد را مورد تمجید قرار داد. افسری راد نیز در پایان این برنامه از کار هنرمندان ایرانی و نروژی ابراز رضایت کرد. وی گفت که با وجود فرصت کم برای تمرین این برنامه آنگونه که خواست وی بوده به اجرا درآمده است.

خانم گرو لودال(Gro Lovdahl) نوازنده پر سابقه ویولون نیز ترکیب سازهای کنسرت را مناسب توصیف کرد و گفت این مجموعه به خوبی توانسته صداهای لازم برای یک کار زیبا و کامل را در بر گیرد. ماریوس فلاتبی (Marius Flatbi) نوازنده ویلونسل نیز گفت که اجرای موسیقی ایرانی برای وی تجربه یی ارزنده بوده است. وی ریتمها و ملودیهای ایرانی را جذاب خواند و گفت :” این موسیقی دارای ارزشهایی است که در نوازنده احساس لطفی ایجاد می کند.” فلاتبی نیز کار افسری راد و شیوه نت نویسی وی را بسیار خوب توصیف کرد.”

با آنکه هنرمندان این کنسرت تنها دو روز فرصت تمرین با یکدیگر را داشتند، همکاری پر سابقه سامانی حدادی و افسری راد در گروه “ضربانگ” زمینه ارائه زیبای کار را فراهم آورده بود. علاوه بر آن شهرام غلامی که چندین بار با افسری راد و سامانی به روی صحنه رفته توانست ارزشهای هنر و قدرت هماهنگی خود را نمایان سازد. فردین لاهورپور نیز به خوبی توانست با نی خود بر رنگ و بوی عرفانی این کنسرت بیافزاید.

پژمان حدادی که سالها تجربه کار در موسیقی تلفیقی را در کوله بار خود دارد از منظری دیگر به این کنسرت می نگرد. وی می گوید:” در ارائه کارهای تلفیقی از چند فرهنگ باید توجه بسیار به رسیدن نقطه تقارب و تفاهم داشت و مخرجی مشترک برای کار بدست آورد.” به عقیده وی آهنگساز کنسرت مولانا توانسته از عهده این مهم برآمده و از این رو موسیقی ارائه شده اصالت و ماهیت ایرانی خویش را به خوبی حفظ کرده بود.

پیش از آغاز کنسرت نیز نشستی برای معرفی مولانا جلال الدین محمد بلخی عارف و شاعر بزرگ ایرانی برگزار شد که در آن آرلینگ کیتلسن (erling kittelsen) شاعر شناخته شده نروژی در باره زندگی مولانا و سبک اشعار وی مطالبی اظهار داشت. وی گفت:”رومی شاعری است که تاریخ بشریت کمتر کسی را همانند وی پرورانده است و کلام آهنگین و مفاهیم بلند وی برای همگان آموزنده است.”

احمد طاهری کارشناس مسائل عرفانی، نیز درباره انسان از منظر مولانا سخن گفت و برای این منظور داستانهایی را از کتاب پر ارزش مثنوی معنوی بیان کرد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (II)

گویی نام او دچار همان «نسیانی» شده است که «خورخه لوئیس بورخس»، نویسنده‌ی بزرگ آرژانتینی در آرزویش بود؛ یعنی واروژان و آثارش به‌گونه‌ای واقعی وارد فرهنگ و زندگی روزمره‌ی ما شده که این ورود مثل هوایی که هر لحظه تنفس می‌کنیم، آن‌قدر طبیعی و واقعی بوده که برای بیشتر ما ملموس نیست. از طرف دیگر عوامل متعدد که از‌جمله‌ی آن بی‌تمایلی خود واروژان به عکس‌انداختن و مصاحبه‌کردن، باعث شده تا «نسیانِ افسانه‌ای» درباره‌اش اتفاق بیفتد.

جایگاه علم و هنر در روند جهانی شدن (VII)

پس هرچه علم میدان مشترک جهان آینده را می آفریند، هنر با ایجاد حیطه های فردی و منطقه یی معرفت شناسی خود، زمینه را برای گریز از هیچ انگاری این نوع از استحاله فردی فراهم می آورد. علم به همان اندازه که عقل جمعی می آ فریند، ناچار است هنر را برای توان زایش ارزش های فردی اش پاس بدارد. بنابراین جهانی شدن به معنی استحاله فردیت ها در فرهنگ جهانی نیست، بلکه برعکس به معنی امکان بیشتر حضور خلاق و زاینده فردیت ها در میدان گسترده و جذاب تر است. هرچه علم پیشرفت کند به همان اندازه نیاز ما به هنر نیز بیشتر می شود.

از روزهای گذشته…

Pachelbel  – Canon in D

Pachelbel – Canon in D

جان پچلبل – متولد نورنبرگ آلمان – مدرس موسیقی، آهنگساز و نوازنده ارگ دوران باروک است که در دوران زندگی خود توانست هنر نوازندگی ارگ را به بالاترین نقطه خود برساند.
فلیپ جاروسکی، مردی با صدای زنانه (I)

فلیپ جاروسکی، مردی با صدای زنانه (I)

فیلیپ جاروسکی (Philippe Jaroussky)، خواننده کنتر تنور فرانسوی، در بیست و یک سالگی و در نخستین اجرای حرفه ای خود در سال ۱۹۹۹ در جشنواره تابستانی فرانسه اثری از اسکارلاتی (Scarlatti) را اجرا کرد. او در زمانبندی کار حرفه ای خود خوش شانس بوده است. زیرا در چند دهه گذشته، به بخش بزرگی از رپرتوار باروک (اپراها و موسیقی مقدس آهنگسازانی چون مونته وردی، پورسل، گلوک و بزرگان دیگری که کمتر شناخته شده هستند) جان تازه ای بخشیده شده است. این توجه دوباره به رپرتوار باروک باعث شد که یکی از تکان دهنده ترین صداها یعنی کنتر تنور نیز جان تازه ای بیابد. کنتر تنور صدای مرد بالغی است که به اندازه صدای پسربچه های خواننده گروه کر قدرتمند است.
به زبان ایرانی (II)

به زبان ایرانی (II)

در این که ملودی در موسیقی ایرانی (و شاید موسیقی‌های شبیه آن) اهمیتی به‌سزا دارد شکی نیست اما در نحوه‌ی استفاده از این جایگاه خاص برای حل شدن در متن ساختار موسیقایی دیگر، و به‌کارگیری آن برای آفریدن زبان موسیقایی سمفونیکی که مختص این فرهنگ باشد ابهامات فراوانی هست.
دستانم یاریم نمی کنند (I)

دستانم یاریم نمی کنند (I)

امروزه یکی از شایعترین معضلات عضلانی که گریبان نوازندگان را می گیرد (به خصوص نوازندگانی که بصورت حرفه ای موسیقی را دنبال می کنند)، سندروم کرامپ نویسندگان یا نوازندگان (Writers Cramp) می باشد. این سندروم بصورت انقباض عضلانی به خصوص در دو ناحیه شست دست و ساعد بوجود می آید و باعث اختلالات حرکتی در دست نویسندگان، نوازندگان و تمامی کسانی که بصورت دائمی از انگشتان دست فعالیتی تکراری را طلب میکنند، می شود.
موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (III)

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (III)

بصورت تقریبی اولین مراسم «گرگیعان» را با تاریخ تولد امام دوم شیعان، امام «حسن مجتبی» (ع) که در ۱۵ رمضان سال سوم پس از هجرت در مدینه توسط کودکان و خبر دادن این تولد به پیامبر (ص) صورت گرفت و چون “گرگیعان» یک مراسم آیینی و همراه با اعتقادات دینی و فرهنگی مردمان بوده است، پس انجام آن را سینه به سینه به فرزادان خود انتقال و آن را با دادن شیرینی و پول تشویق می کردند.
نقدی بر مصاحبه رابعه زند درباره ساز ارجان

نقدی بر مصاحبه رابعه زند درباره ساز ارجان

مدتی پیش رابعه زند در فضای مجازی اعلام نمود که قرار است در سمینار جهانی تدکس (۳۰ فروردین ۹۷) درباره ساز بازسازی شده ارجان سخنرانی نمایند و ظاهرا «لیر ارجان» کماکان موضوع بحث او و وسیله ای برای مانورهای تبلیغاتی اش می باشد.
الا فیتزجرالد، بانوی اول آواز (II)

الا فیتزجرالد، بانوی اول آواز (II)

از سال ۱۹۴۶ به طور منظم به کار با ارکستر جز فیلارمونیک نورمن گرنز (Norman Granz) پرداخت. گرنز به زودی مدیربرنامه های فیتزجرالد شد. در این دوره تغییری اساسی در آوازخوانی فیتزجرالد ایجاد شده بود.
هنوز هم برای یادگیری ساز جدید دیر نیست (II)

هنوز هم برای یادگیری ساز جدید دیر نیست (II)

مندلسون از موتسارت تاثیر پذیرفته و ما نیز بعضی از آثار موتسارت را به طور منظم هر جمعه اجرا می کنیم. موتسارت خود یک ویلنیست بزرگ بوده که در نامه ای پدرش به او گفته: ”تو می توانی یکی از بزرگترین ویلنیست های اروپا باشی” و گمان می کنم او به حقیقت اینطور بود… اما نوازنندگی ویلن را رها کرد. من عاشق نواختن آثار وی هستم اگرچه عقیده دارم نوازنده هر سازی احتمال می رود عقیده داشته باشد که موتسارت بهترین قطعه را برای آن ساز نوشته است. چیزی که درباره آهنگسازی موتسارت برای من حیرت آور است؛ گویی قطعه را برای خوانندگی نوشته است، تمام آثار وی برای ویلن بسیار عالی تنظیم شده اند، محدودیتهای این ساز هیچ مانعی برای آهنگساز نداشته است.
گزارشی از نشست پایگاه های مجازی موسیقی کلاسیک ایران (II)

گزارشی از نشست پایگاه های مجازی موسیقی کلاسیک ایران (II)

آروین صداقت‌ کیش در ادامه افزود: تمام این مشکلات را به چیزی احساسی که در اینترنت داریم نسبت می‌دهم؛ که در سایه بودن یا در تاریکی بودن است. در آن لحظه‌ای که من ایرانی در فضای راحت [خانه] پشت دستگاهم نشسته‌ام، شرایط از نظر روانشناختی به من می‌گوید، همه کار می توانم بکنم! من در خانه ی خودم وقتی تنها هستم، ممکن است هر کار دور از شأن [اجتماعی] هم بکنم. این همان احساس را به من القا می‌کند؛ من در اتاقم پشت کامپیوترم نشسته‌ام و احساس می‌کنم که هر کاری بخواهم می توانم بکنم و می کنم. از آن لحظه به بعد به قول آقای مختاباد دیگر «غول از شیشه بیرون آمده» و ما هم نمی‌دانیم چه‌طور آن را به شیشه برگردانیم.
اصول نوازندگی ویولن (X)

اصول نوازندگی ویولن (X)

ایجاد ارتباط و پیوستگی صوتی میان دو نت در پوزیسیون های مبدا و مقصد هنگامی که همراه با تغییر پوزیسیون دست چپ و ناشی از جابجایی طولی “دو شماره انگشت” متفاوت بر روی گریف می باشد را “پورتامنتو” می نامند. پورتامنتو می تواند بر روی یک و یا دو سیم مجاور صورت گیرد و دست نیز می تواند بصورت بالا رونده و یا پایین رونده بر روی گریف جابجا گردد.