گزارشی از اجرای ارکستر فرهنگ و هنر

ارکستر فرهنگ و هنر (واحد ۴۶) به رهبری شهرام توکلی و علی اکبر قربانی روز ۷ و ۸ خرداد ماه در سالن رودکی به روی صحنه رفت. خوانندگان این ارکستر در بخش فارسی، وحید تاج و در بخش آذری مهدی آقا محمدی بودند. این کنسرت که با حضور فرهاد فخرالدینی همراه بود، راس ساعت ۱۸ با قدردانی شهرام توکلی از فرهاد فخرالدینی و کسب اجازه از ایشان آغاز شد.

شهرام توکلی گفت: کشور ما در عرصه موسیقی شاهد بزرگانی بوده که تاثیری بسزایی در رشد موسیقی ایرانی داشتند، از آن جمله می توان به استادان، وزیری، خالقی، حنانه و… اشاره کرد، بی شک استاد فرهاد فخرالدینی نیز از آن جمله اند.
فرهاد فخرالدینی
در این ارکستر دانشجویی به خاطر کمبود سازهای هورن، ترمپت و کنتربلس، از هر کدام از این سازها، تنها یکی وجود داشت و برای تقویت بخش هورن، یک ساکسفون هم به ترکیب ارکستر اضافه شده بود ولی با رعایت نوانسها از طریق رهبران این ارکستر، بالانس مناسبی در ارکستر شکل گرفته بود.
شهرام توکلی
قطعاتی که این برنامه به اجرا گذاشته شد در بخش اول:
مارش ایرانی: یوهان اشتراس
رقص مجار شماره ۱۱: یوهان برامس
راپسودی: خیام میرزازاده
آریا: آرنو بابا جانیان (سولیست: بهرنگ معتمدی)
“Annene Polka”: یوهان اشتراس
“Tritsh Tratch Polka”: یوهام اشتراس
آیریلیق: ملودی: علی سلیمی، شعر: فرهاد ابراهیمی، هارمونی و ارکستراسیون: علی اکبر قربانی
سوگی والسی: توفیق قلی اف، شعر: علی بی لی، ارکستراسیون: علی اکبر قربانی
در بخش دوم:
کژاوه: برای ارکستر زهی، شهرام توکلی (براساس تم کردی- سولیست ویولن: حسن اکبریان)
خوشه چین: ملودی روح الله خالقی، شعر: کریم فکور، هارمونی و ارکستراسیون: شهرام توکلی
هوای جنون: شهرام توکلی، شعر: محمد قهرمان
طوفان: ملودی: بزرگ لشکری، شعر: معین کرمانشاهی، هارمونی و ارکستراسیون: مرتضی حنانه
رنگ از اپرای کوراغلو: ازیر حاجی بیک اف (تار: پریا پیرزاده)
بهاردلکش: ملودی: غلامحسین درویش، هارمونی و ارکستراسیون: علی اکبر قربانی، شعر: ملک الشعرای بهار
خاک مهرآیین: علی اکبر قربانی، شعر: اسماعیل فرزانه

فرهنگ و هنر از حدود یک سال قبل با همت شهرام توکلی و علی اکبر قربانی و با حمایت سوسن تقی پور ریاست دانشگاه فرهنگ و هنر واحد ۴۶ و با اعلام یک فراخوان از میان دانشجویان شکل گرفت.

نوازندگان این ارکستر:

حسن اکبریان ویلن اول (مایستر)
محمدعلی غریبی ویلن اول
آرمین تاجبخش ویلن اول
بهار فلسفی ویلن اول
فاطمه بلادور ویلن اول
صبا علی محمدی ویلن اول
ساقی مصلحی ویلن اول
هومان جلالت ویلن دوم
علیرضا خلج اسماعیلی ویلن دوم
رومیسا نفیسی ویلن دوم
بهزاد رهنما ویلن دوم
مازیار سهرابی ویلن دوم
الهه آقازاده ویلن دوم
نغمه روشندل ویلن دوم
ساناز نوربخش ویلن دوم
داریوش حجازی ویلن آلتو
امیرحسین طائی ویلن آلتو
حمید رضا باقری ویلن آلتو
همین اتقا ویلن آلتو
بهرنگ معتمدی ویلنسل
مسعود فیروزی نژاد ویلنسل
هستی سپاسی ویلنسل
ابراهیم قائدی ویلنسل
زهرا کتابی ویلنسل
آرش ضرابی ها کنترباس
حسین عبادالهی فلوت
شیما مهرتاج فلوت
رومینا خورزنی فلوت
کیمیا شربافیان ابوا
فرامرز نیوپور کلارینت
جعفر زارع کلارینت
ماریا ابراهیمی کلارینت
معصومه غلامی کلارینت
مهدی نبوی ساکسفون
عرشیا والی ترومپت
نیما سرایی هورن
مهرداد قربانی ترومبون
فوژان خداداد پیانو
پریا پیرزاده تار
فرشاد بیات تیمپانی
هانی میردامادی کوبه ای
محمد دادستان کوبه ای
مهسا مسلمی کوبه ای
اکبر قربانی
شایان ذکر است که این ارکستر دانشجویی به همت سوسن تقی‌پور، رییس دانشگاه علمی کاربردی واحد ۴۶ تهران تشکیل شده است‌ و در همین واحد به تمرین می پردازد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی اجمالی به شیوه‌ی کار واروژان (II)

گویی نام او دچار همان «نسیانی» شده است که «خورخه لوئیس بورخس»، نویسنده‌ی بزرگ آرژانتینی در آرزویش بود؛ یعنی واروژان و آثارش به‌گونه‌ای واقعی وارد فرهنگ و زندگی روزمره‌ی ما شده که این ورود مثل هوایی که هر لحظه تنفس می‌کنیم، آن‌قدر طبیعی و واقعی بوده که برای بیشتر ما ملموس نیست. از طرف دیگر عوامل متعدد که از‌جمله‌ی آن بی‌تمایلی خود واروژان به عکس‌انداختن و مصاحبه‌کردن، باعث شده تا «نسیانِ افسانه‌ای» درباره‌اش اتفاق بیفتد.

جایگاه علم و هنر در روند جهانی شدن (VII)

پس هرچه علم میدان مشترک جهان آینده را می آفریند، هنر با ایجاد حیطه های فردی و منطقه یی معرفت شناسی خود، زمینه را برای گریز از هیچ انگاری این نوع از استحاله فردی فراهم می آورد. علم به همان اندازه که عقل جمعی می آ فریند، ناچار است هنر را برای توان زایش ارزش های فردی اش پاس بدارد. بنابراین جهانی شدن به معنی استحاله فردیت ها در فرهنگ جهانی نیست، بلکه برعکس به معنی امکان بیشتر حضور خلاق و زاینده فردیت ها در میدان گسترده و جذاب تر است. هرچه علم پیشرفت کند به همان اندازه نیاز ما به هنر نیز بیشتر می شود.

از روزهای گذشته…

ریتم و ترادیسی (III)

ریتم و ترادیسی (III)

در اصل، ریتمِ سرودْ ریتم گفتار عادی لاتین است زیرا قصد رسیتال روشن سازی معنی تا حد امکان است. در عمل، ممکن است استانداردسازی سرودها به گونه ای که بر کلمات مهم تأکید شود مطلوب باشد. گیدو دِ آرِتْزو، یک راهب بِنِدیکْتی قرن یازدهم، اولین فرم نت نویسی سرود را با قابلیت نت نویسی زیرایی و ریتم با استفاده یک حامل چهار خطی ابداع کرد. این نت نویسی اولیه ی موسیقایی (با استفاده از نمادهایی چون لُنگا، بِرِوِس، ماکزیما و سِمیبِرِوِس که در شکل ۱ نشان داده شده است) امکان امتداد واکه های معین و کوتاه سازی دیگر واکه ها را در اختیار قرار داد. به خصوص، هنگام نت برداری از موسیقی غیر شعری، دقت بیشتری مورد نیاز است. روش دِ آرِتْزو در نهایت به نظام امروزی نت نویسی موسیقایی تبدیل شد.
موسیقی شناسی فمنیستی (IX)

موسیقی شناسی فمنیستی (IX)

فمینیسم یک مفهوم واحد نیست و نمی توان گفت: «فمینیسم چیست؟»، بلکه صرفا می توان به دنبال یافتن خصلت های مشترک بین انواع متعدد و متفاوت فمینیسم بود اما به هر حال، تعریف پایه از مبنای مشترک فمینیسم با تأکید بر این نکته آغاز می شود که اساس همه آنها موقعیت فرودست زنان در جامعه و تبعیضی است که زنان، به دلیل جنس خود با آن روبه رو می شوند و اینکه تمامی انواع فمینیسم، به منظور کاهش این تبعیض و در نهایت غلبه بر آن، خواهان تغییراتی در نظم اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی اند (فریدمن، ۱۳۸۱، ص۵).
رپ فراتر از موسیقی

رپ فراتر از موسیقی

رپ ترکیبی است از کلام (قوی) و موسیقی (ضعیف)، سخنی است که برای بیان بهتر خود سعی می کند از ابزار موسیقی بهره بگیرد. زمانیکه ادعا می کنیم موسیقی وسیله پیوند تک تک افرادی است که بر روی این کره خاکی زندگی می کنند، رپ را می توان نوعی از موسیقی دانست که افراد هم خون و هم نژاد را بدون در نظر گرفتن اینکه دوست یا دشمن هستند، بیش از هر چیز به یکدیگر مرتبط می کند.
به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (II)

به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (II)

قسمت سوم “سرود گل” است؛ یکی از مشهورترین ساخته های حسین دهلوی که با توجه به زیبایی و در عین حال ساده بودن تکنیکی آن، بسیار مورد توجه ارکسترهای تلفیقی سازهای غربی و ایرانی است (که با نام ارکستر ملی مشهورند). هرچند وجود قسمتهای کششی زیاد در این اثر، لطف آن را در اجرا با ارکستر مضرابی کم کرده و مخصوصا صدابرداری نامناسب این کنسرت هم به بدتر شنیده شدن این اثر زیبا افزوده است.
دو نمود از یک تفکر (IV)

دو نمود از یک تفکر (IV)

همین مساله سبب آن می گردد تا در درک و دریافت یک اثر معماری یا موسیقی ایرانی، با اتفاقی “آنی” طرف نباشیم و همه چیز با کشف و شهود، مراقبه و به صورت تدریجی انجام گیرد. کشف تفاوت ها و خصیصه های هر بنا، کشف جزییات تزیینات سر در یک بنا یا شبستان یک مسجد و یا کشف تفاوت های تاویل دو نوازنده یا موسیقی دان متفاوت در مواجهه با گوشه ای یکسان است که “تنوع” در عین “وحدت” را در هنر ایرانی معنا می بخشد. شاید این تفکر “کشف و شهود”ی، کلیدی باشد برای دریافت بیشتر بینش آثار هنری در شرق و به خصوص در ایران.
مغالطات ایرانی – موسیقی کودک (II)

مغالطات ایرانی – موسیقی کودک (II)

حال به موسیقی برمی گردیم… در دسته بندی هایی که برای موسیقی وجود دارد، به عنوان موسیقی کودک بر خورد می کنیم که این موسیقی ها اکثر شامل این سه دسته می شود: ۱- موسیقی سطح پایین و گاه مبتذل که به زعم سازندگانش قابل فهم برای کودکان است ۲- روش موسیقی ارف که به غلط در ایران به عنوان روشی برای ورود به دنیای موسیقی کلاسیک معرفی شده است ۳- نوعی از موسیقی کلاسیک (که نوعی از متسو میوزیک است و) شامل آثاری فاخر با سطح پیچیدگی پایین تر از نظر تکنیک آهنگسازی و چند صدایی برای کودکان است که قابل استفاده بزرگ سالان نیز می باشد.
«نیاز به کمالگرایی داریم» (VI)

«نیاز به کمالگرایی داریم» (VI)

به دلیل بزرگ شدن جامعه موسیقی در سی سال اخیر این مشکل بیشتر به چشم می آید ولی سابقه تاریخی داشته است چراکه اصولا در موسیقی ایرانی تولید کننده موسیقی از نوازنده موسیقی جدا نبوده است. این سنت در موسیقی کلاسیک هم تا پایان قرون وسطا وجود داشته است ولی به مرور زمان شنوندگان موسیقی کمالگرایی را به جایی می رسانند که دیگر اثر هر نوازنده ای برایشان قابل قبول نبوده و دیگر دوره کارهایی که از نظر چند صدایی ضعیف بودند به پایان رسیده بوده است و این آغاز تخصصی شدن آهنگسازی بوده است. این روند سالها پیش می رود تا جایی که یک شخصیت مستقل به نام آهنگساز و شخصیت مستقل دیگری به نام نوازنده شکل می گیرد ولی باز تا امروز هم بسیاری از آهنگسازان در نوازندگی هم توانایی های قابل توجهی دارند.
نگاهی به «اینک از امید» (III)

نگاهی به «اینک از امید» (III)

به طور کلی تصنیف «مجلس انس» با وجود وام گرفتن مستقیم ریتم از شعر و پیوند و نامناسب شعر و موسیقی در بعضی از قسمتها و تنظیم های اتفاقی و گاه نادرست، تنها می تواند در جایگاه یک کار و عمل تقریبا خوب شنیدنی باشد، نه یک تصنیف قوی و پخته.
نگاهی به خوان هشتم

نگاهی به خوان هشتم

روز هفتم مرداد ماه، گروه خوان هشتم با اجرای اثری به همین نام برای بار سوم به روی صحنه رفت و همزمان آلبوم صوتی این اثر از طریق انتشارات آوای باربد به انتشار رسید. خوان هشتم اثری طراحی و آهنگسازی شده توسط وحید طارمی، نوازنده جوان تار است که در این آلبوم اولین تجربه آهنگسازی خود را که مربوط به حدود ۵ سال پیش است را عرضه میکند.
رونمایی و اجرای آلبوم «به زمین و آفتاب» اثر محمد سعید شریفیان

رونمایی و اجرای آلبوم «به زمین و آفتاب» اثر محمد سعید شریفیان

آثار مجلسی جدید محمد سعید شریفیان در مجموعه ای با عنوان «به زمین و آفتاب» طی مراسمی با حضور تعدادی از هنرمندان و اساتید موسیقی به همراه اجرای زنده برخی از آثار این مجموعه با همراهی پیانو: بهنام ابولقاسم و کوارتت زهی «شهرزاد» در خانه هنرمندان در تاریخ سه شنبه ۹۲/۷/۱۶ ساعت ۱۸ رونمایی و اجرا میشود.