گزارشی از اجرای ارکستر فرهنگ و هنر

ارکستر فرهنگ و هنر (واحد ۴۶) به رهبری شهرام توکلی و علی اکبر قربانی روز ۷ و ۸ خرداد ماه در سالن رودکی به روی صحنه رفت. خوانندگان این ارکستر در بخش فارسی، وحید تاج و در بخش آذری مهدی آقا محمدی بودند. این کنسرت که با حضور فرهاد فخرالدینی همراه بود، راس ساعت ۱۸ با قدردانی شهرام توکلی از فرهاد فخرالدینی و کسب اجازه از ایشان آغاز شد.

شهرام توکلی گفت: کشور ما در عرصه موسیقی شاهد بزرگانی بوده که تاثیری بسزایی در رشد موسیقی ایرانی داشتند، از آن جمله می توان به استادان، وزیری، خالقی، حنانه و… اشاره کرد، بی شک استاد فرهاد فخرالدینی نیز از آن جمله اند.
فرهاد فخرالدینی
در این ارکستر دانشجویی به خاطر کمبود سازهای هورن، ترمپت و کنتربلس، از هر کدام از این سازها، تنها یکی وجود داشت و برای تقویت بخش هورن، یک ساکسفون هم به ترکیب ارکستر اضافه شده بود ولی با رعایت نوانسها از طریق رهبران این ارکستر، بالانس مناسبی در ارکستر شکل گرفته بود.
شهرام توکلی
قطعاتی که این برنامه به اجرا گذاشته شد در بخش اول:
مارش ایرانی: یوهان اشتراس
رقص مجار شماره ۱۱: یوهان برامس
راپسودی: خیام میرزازاده
آریا: آرنو بابا جانیان (سولیست: بهرنگ معتمدی)
“Annene Polka”: یوهان اشتراس
“Tritsh Tratch Polka”: یوهام اشتراس
آیریلیق: ملودی: علی سلیمی، شعر: فرهاد ابراهیمی، هارمونی و ارکستراسیون: علی اکبر قربانی
سوگی والسی: توفیق قلی اف، شعر: علی بی لی، ارکستراسیون: علی اکبر قربانی
در بخش دوم:
کژاوه: برای ارکستر زهی، شهرام توکلی (براساس تم کردی- سولیست ویولن: حسن اکبریان)
خوشه چین: ملودی روح الله خالقی، شعر: کریم فکور، هارمونی و ارکستراسیون: شهرام توکلی
هوای جنون: شهرام توکلی، شعر: محمد قهرمان
طوفان: ملودی: بزرگ لشکری، شعر: معین کرمانشاهی، هارمونی و ارکستراسیون: مرتضی حنانه
رنگ از اپرای کوراغلو: ازیر حاجی بیک اف (تار: پریا پیرزاده)
بهاردلکش: ملودی: غلامحسین درویش، هارمونی و ارکستراسیون: علی اکبر قربانی، شعر: ملک الشعرای بهار
خاک مهرآیین: علی اکبر قربانی، شعر: اسماعیل فرزانه

فرهنگ و هنر از حدود یک سال قبل با همت شهرام توکلی و علی اکبر قربانی و با حمایت سوسن تقی پور ریاست دانشگاه فرهنگ و هنر واحد ۴۶ و با اعلام یک فراخوان از میان دانشجویان شکل گرفت.

نوازندگان این ارکستر:

حسن اکبریان ویلن اول (مایستر)
محمدعلی غریبی ویلن اول
آرمین تاجبخش ویلن اول
بهار فلسفی ویلن اول
فاطمه بلادور ویلن اول
صبا علی محمدی ویلن اول
ساقی مصلحی ویلن اول
هومان جلالت ویلن دوم
علیرضا خلج اسماعیلی ویلن دوم
رومیسا نفیسی ویلن دوم
بهزاد رهنما ویلن دوم
مازیار سهرابی ویلن دوم
الهه آقازاده ویلن دوم
نغمه روشندل ویلن دوم
ساناز نوربخش ویلن دوم
داریوش حجازی ویلن آلتو
امیرحسین طائی ویلن آلتو
حمید رضا باقری ویلن آلتو
همین اتقا ویلن آلتو
بهرنگ معتمدی ویلنسل
مسعود فیروزی نژاد ویلنسل
هستی سپاسی ویلنسل
ابراهیم قائدی ویلنسل
زهرا کتابی ویلنسل
آرش ضرابی ها کنترباس
حسین عبادالهی فلوت
شیما مهرتاج فلوت
رومینا خورزنی فلوت
کیمیا شربافیان ابوا
فرامرز نیوپور کلارینت
جعفر زارع کلارینت
ماریا ابراهیمی کلارینت
معصومه غلامی کلارینت
مهدی نبوی ساکسفون
عرشیا والی ترومپت
نیما سرایی هورن
مهرداد قربانی ترومبون
فوژان خداداد پیانو
پریا پیرزاده تار
فرشاد بیات تیمپانی
هانی میردامادی کوبه ای
محمد دادستان کوبه ای
مهسا مسلمی کوبه ای
اکبر قربانی
شایان ذکر است که این ارکستر دانشجویی به همت سوسن تقی‌پور، رییس دانشگاه علمی کاربردی واحد ۴۶ تهران تشکیل شده است‌ و در همین واحد به تمرین می پردازد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میکس و مستر به زبان ساده تحت برنامه کیوبیس (V)

دینامیک در موسیقی های قدیمی بیشتر است و در موسیقی امروز محدودتر. دینامیک کار نهایی عملی است که مهندس مستر انجام می دهد.

ریتم و ترادیسی (XIV)

رایج ترین روش واقع نمای بازنمایی موسیقایی ذخیره سازی مستقیم موج صداست. ساز و کارِ متداول ذخیره-سازی آنالوگْ نوارهای کاست و ضبط های اِل پیْ هستند. فنون متداول ذخیره سازی دیجیتالْ شکل موج را نمونه برداری کرده و سپس بازنمودی از نمونه ها را بر نوار مغناطیسی، در قالب نوریِ آنْ بر سی دی، یا در حافظه ی یک رایانه ذخیره می کند. تمامی این فن آوری ها تغییرات صدا را در یک موجِ فشار صوتی هنگام رسیدن آن به میکروفُن ضبط می کند.

از روزهای گذشته…

وحید خادم- میثاق، از بزرگترین نوازندگان نسل جدید

وحید خادم- میثاق، از بزرگترین نوازندگان نسل جدید

وحید خادم میثاق بدون شک در زمره بزرگترین نوازندگان ویولن نسل جدید در عرصه موسیقی کلاسیک است. او در سال ۱۹۷۷ در اتریش متولد شد و در سن چهار سالگی اولین آموزش های نوازندگی ویولن را نزد پدر آغاز نمود. در یازده سالگی تحصیلات موسیقی را در کلاس های Boris Kuschnir در آکادمی موسیقی وین ادامه داد.
نگاهی به سبکهای موسیقی – کلاسیک

نگاهی به سبکهای موسیقی – کلاسیک

اگر کارهای فرانسیسکو گویا نقاش اسپانیایی را دیده باشید میتوانید ایده خوبی از دوران هنر کلاسیک بدست آورید. هنر در این دوران بیشتر متوجه سادگی و وضوح بود تا تزئینات ماهرانه و بعید است درعالم موسیقی بتوان کارهایی به سادگی اما در عین حال زیبایی و درخشش موتزارت پیدا کرد.
رضا سامانی: از نوجوانی در کنار این هنرمندان بزرگ بودم

رضا سامانی: از نوجوانی در کنار این هنرمندان بزرگ بودم

رضا سامانی از نوازندگان سازهای کوبه ای است که با وجود جوانی توانسته در نقاط مختلف اروپا به ویژه همراه گروه ضربانگ در کنسرت های گوناگون شرکت کند. وی علاقه بسیاری به تدریس و آموزش دارد و در پرتو فعالیتهای او شمار قابل توجهی از نوجوانان ایرانی در اروپا و حتی نوازندگان خارجی سازهای کوبه یی با سازها و ریتمهای ایرانی آشنا شده اند.
چارلی چالین (I)

چارلی چالین (I)

بسیاری چارلی چاپلین را تنها یک کمدین موفق می دانند حال آنکه او در طول زندگانی خود در زمینه موسیقی نیز استعداد فراوانی از خود نشان داد. ساخت موسیقی فیلم کار عادی وی بود و توانست در مجموع موسیقی ۲۳ فیلم را به پایان برساند.
پیام تقدسی، ویلنسلیست ایرانی – اتریشی

پیام تقدسی، ویلنسلیست ایرانی – اتریشی

پیام تقدسی (متولد سال ۱۹۸۹) از چهارسالگی نزد مونیکا شرباوم (Monika Scherbaum) در شهر برگنز در اتریش به فراگیری موسیقی پرداخت. او در کنسرواتوار فلدکرش (Conservatory Feldkirch) در کلاس های ایمکه فرانک (Imke Frank) و مارتین مرکر (Martin Merker) شرکت کرد. او سپس در زوریخ در سوئیس به تحصیل موسیقی نزد توماس گروسنباخر (Thomas Grossenbacher) و کریستین پروسک (Christian Proske) پرداخت و در سال ۲۰۱۱ با مدرک لیسانس اجرای موسیقی فارغ التحصیل شد. دو سال بعد پیام تقدسی زیر نظر رافائل رزنفلد (Rafael Rosenfeld) مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته نوازندگی موسیقی دریافت کرد و سپس در سال ۲۰۱۶ با مدرک نوازندگی تخصصی موسیقی از مدرسه موسیقی بازل (Hochschule für Musik Basel FHNW) فارغ التحصیل شد.
بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (I)

بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (I)

جنبش احیا یا بازگشت به موسیقی سنتی (دستگاهی) ایران که در سال‌های دهه‌ی ۴۰ شمسی آغاز شد، به نوعی تابعی از انواع بازگشت به هنرهای سنتی و فرهنگ قدیم بود، که در آن زمان به عنوان یک جریان روشنفکری و در تقابل نسبی با سلیقه‌ی هنر رسمی قرار داشت (هر چند، گاهی نیروهای درون حاکمیت وقت نیز، به دلایل مختلف از آن حمایت می‌کردند). این پدیده پس از آن که در دهه‌ی ۵۰ به اوج قدرت خود رسید و به بار نشست، تقریبا تمامی فعالیت‌های موسیقی را در ایران تحت تاثیر قرار داد و آن چنان فراگیر شد که حتا حوزه‌هایی را هم که به طور مستقیم با موسیقی دستگاهی رابطه نداشتند، در برگرفت. درست به همین دلایل پژوهش درباره‌ی این برهه از تاریخ موسیقی ایران و جریان‌های مربوط به آن یکی از حوزه‌های مهم پژوهش در موسیقی را تشکیل می‌دهد.
گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

در این مرحله، قطعات «بغض» و «تا مهتاب» از مجموعه‌ی جوی نقره‌ای مهتاب باز هم بدون اعلام مشخصات و بدون اشاره به این که نقدی در مورد این قطعات دقایقی پیش در کارگاه خوانده شده است، پخش و از حاضران خواسته شد که برای آنچه می‌شنوند توصیف یا شرح بنویسند. نتیجه این بود که بدون استثنا (حتا آنها که آموزش موسیقی کلاسیک اروپایی دیده بودند) –نسبت به نمونه‌ی مادریگال‌های ایتالیایی- حضار نکات بیشتری برای گفتن داشتند (اغلب این نکات درباره‌ی تشخیص محتوای مدال و پرده‌گردی قطعه بود). تا آنجا که حتا یکی از اعضای کارگاه (عباس خدایاری) توصیفی از این اثر به دست داد، مبتنی بر مقایسه‌ای که او با گونه‌های قدیمی‌تر (به زعم وی اصیل‌تر) سه‌تارنوازی در ذهن صورت داده بود.
Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (I)

Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (I)

اگر در تاریخ سازدهنی بلوز (Blues Harp) دو نوازنده مطلقا غیر قابل تقلید وجود داشته باشند قطعا یکی از آنها Sonny Boy Williamson II است (و دیگری هم Sonny Terry ). سانی بوی ویلیامسونII، بی شک یکی از تاثیر گذارترین و بزرگترین نوازندگان Diatonic Harmonica (ساز دهنی دیاتونیک) در تاریخ موسیقی بلوز واز قله های دست نیافتنی آن است. بی اغراق می توان او را از واپسین اسطوره های بلوز و حتی فراتر از هویت اسطوره ای، از نمادهای بلوز دانست.
از گربه ها گفتید از شیرها هم بگوئید (I)

از گربه ها گفتید از شیرها هم بگوئید (I)

در میان فیلم هایی که طی چند سال اخیر با نگاهی منتقدانه به وضعیت برخی از انواع موسیقی های رایج در کشور پرداخته اند، فیلم “کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد” ساخته ی “بهمن قبادی” را به جرات می توان بهترین فیلم سینمایی ایرانی که نگاهی جدی به مشکلات موسیقی زیرزمینی در ایران دارد، قلمداد کرد. این فیلم که در مراسم افتتاحیه ی جشنواره شصت و دوم “کن” به نمایش در آمد، توانست جایزه ی ویژه ی بخش “نگاهی دیگر” و همینطور جایزه ی ” فرانسوا شاله ” ی جشنواره را به خود اختصاص دهد. فیلم، جدای از ساختار پر کشش فیلمنامه، کارگردانی تاثیر گذار و بازی های قابل قبول بازیگرانش که آن را به فیلمی خوب تبدیل کرده اند، بررسی جامعه شناسانه ای بر مشکلات عدیده موزیسین های زیرزمینی ایران دارد.
میرهادی: هم قبیله ای های من با من وحشیانه برخورد کردند

میرهادی: هم قبیله ای های من با من وحشیانه برخورد کردند

در ادامه مطالب قبل در ارتباط با نظرات آقای کیوان میرهادی موسیقیدان معاصر راجع به موسیقی کشور، آخرین قسمت این مصاحبه در این مطلب آورده میشود. در اینجا لازم است به دو نکته اشاره شود اول این مطلب که در تهیه این گزارش حتی المقدور هیچگونه تغییراتی در کلام ایشان داده نشده است و نکته دوم اینکه هفته آینده نظرات شما دوستان، پیرامون مصاحبه را حتما” نزد ایشان خواهیم برد و پس از دریافت پاسخ های لازم آنها را منتشر خواهیم کرد.