جف بک، نابغه دیوانه!

جف بک
جف بک
جف بک (Geoffrey Arnold “Jeff” Beck) در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۴ در والینگتون انگلیس بدنیا آمد. او نوازنده راک انگلیسی و یکی از اعضای گروه رویایی آن زمان یعنی Yardbirds که ستارگانی چون اریک کلاپیتون و جیمی پیج در آن حضور داشتند، بود. جف بک در کودکی خواننده گروه کر کلیسا بود، وقتی نوجوان بود توانست نواختن را با قرض گرفتن گیتار فرا بگیرد.

شاید استعداد این نوازنده گیتار را از اینجا درک نمود (که با قرض کردن گیتار توانست نوازندگی را بیاموزد و در آن مهارت پیدا کند) وی پس از مدتی سعی کرد تا گیتاری برای خود از جعبه های مختلف سیگار و دیگر وسایل چوبی وچسباندن آنها به همدیگر و استفاده از سیم های زائد بسازد. بجای فرت وی با رنگ کردن آنرا تفکیک نمود.

این تلاش های وی ادامه داشت تا اینکه توانست گیتار الکتریکی تهیه نماید وی در مصاحبه ای عنوان نمود که تا مدتها تفاوت میان گیتار الکتریک و آکوستیک را نمیدانست. جف از Les Paul بعنوان نوازنده گیتاری یاد میکند که او را تحت تاثیر قرار داده است.

خواهرش نوازنده بود و با دیدن استعدادهای برادرش سعی مینمود تا به او کمک نماید و مسبب آشنایی جف با نوازنده جوانی به نام James Patrick Page شد که به جف را در زمینه نواختن گیتار کمک نمود. کسی که بعدها با عنوان Jimmy Page به یکی از ستاره های موسیقی راک بدل شد.

جف بک همانند بسیاری دیگر از نوازندگان گیتار در گروههای کوچک مشغول به نوازندگی بود تا اینکه در سال ۱۹۶۵ و به دعوت جیمی پیج (به سبب آشنایی دیرینه) بعد از آنکه اریک کلاپتون این گروه را ترک نمود به گروه Yardbird پیویست.

audio file قسمتی از اجرای جف بک را بشنوید

بسرعت شیوه نواختنش همه را تحت تاثیر قرار داد و توانست موقعیت خوبی در گروه کسب نماید. جف بک هیچ موقع نتوانست در گروه Yardbirds با به موفقیت تجاری نسبت به بقیه اعضای دیگرش برسد. شاید بسیار عجیب باشد که وی بعد از سالها عضویت در گروه های بسیار مشهور و ضبط آثار متعدد در تالار مشاهیر راک Rock and Roll Hall قرار نگرفت و همیشه در سایه نامهای بزرگ دیگر نتوانست خود را نشان دهد.

او همواره به این نکته اشاره میکرد که این همکاری جز اینکه وی را در دنیای موسیقی محو نماید نتیجه دیگری برای وی نداشته بود!

شاید مشکل دیگرش این بود که در دنیای نوازندگی گیتار نیز فردی خارق العاده بود چرا که وی با سبکهای مختلفی چون راک، جز، بلوز و غیره آشنایی داشت و همچنین اجرای موسیقی چونblues rock, heavy metal, jazz fusion متبحر بود و هیچگاه نتوانست در یک سبک خاص به جلو برود چه تا این زمان که مخلوطی است از یک نوازنده گیتار و یک موزیسین موسیقی الکترونیک.

تا سال ۱۹۷۷ وی موفقیت های تجاری کمرنگی را بدست آورد؛ داستان هایی وجود داشت از اخلاق غیر عادی و نا معقولانه وی چه از زبان هوادارانی که در تورها همراهش بودند و چه از زبان سایر موزیسین های که با او مینواختند و جف بعنوان یک نابغه دیوانه بیشتر مطرح بود تا یک گیتاریست خلاق!

در هر حال بعنوان یک گیتاریست همیشه مورد نقد تحسین آمیز از طرف منقدین قرار گرفت و همچنین جوایز گرمی بسیاری را در طی سالهای فعالیتش بعنوان نوازنده سولو آنهم در سبک نوازندگی راک دریافت نموده مانند آلبومهای :
Jeff Beck’s Guitar Shop – ۱۹۸۹, Flash – ۱۹۸۵ و در بسیاری از تاثیر گذارترین آثار راک نیز به نوازندگی پرداخته است.

اما تاثیر وی در دنیای موسیقی راک بر هیچکسی پوشیده نیست او یکی از اولین نوازندگان گیتار الکتریک بود که از distortion در نواختن گیتار استفاده برد (بالاخص در زمانی که در گروه Yardbirds و گروههایی که خود تشکیل داده بود) و همچنین استاندارد خاصی از صدا را در موسیقی راک تعریف نمود.

جف بک و ب.ب کینگ


کارهای وی در گروه و Yardbirds و آلبومهای منتشر شده بسیار بر موسیقی هوی متال تاثیر گذار شد. بسیاری از نوازندگان آن زمان تحت تاثیر نواختن وی بودند، اشخاصی چون Jimi Hendrix, Ritchie Blackmore, Brian May وحتی نوازندگان اخیر چون Joe Perry , Jack White , Slash, StevieRay Vaughan و یا حتی Mick Ronson که جف بک را بت نوازندگی خود میدانست.

audio file قسمتی از اجرای جف بک را بشنوید

جف بک بعنوان نوازنده با نوازندگان بسیاری در آلبومهای متعددی به نواندگی پرداخته مانند :
John McLaughlin’s The Promise, on the track “Django”
Joe Cocker’s Heart & Soul album on 4th track I (Who Have Nothing) playing lead guitar
Brian May’s “The Guv’nor” from the album Another World
Stevie Wonder’s Talking Book
Imogen Heap’s Speak for Yourself
Roger Waters’ Amused to Death
Mood Swings’ song Skinthieves
Tina Turner’s Private Dancer
Jon Bon Jovi’s solo album Blaze of Glory
Paul Rodgers song “Good Morning Little School Girl”
Stanley Clarke’s 1975 album Journey to Love
Stanley Clarke’s 1978 album Modern Man

جف تکتیک های اجرایی فراتر از معمول و مرسوم را در آلبومهای دیگر به نمایش گذاشت و توانست به فوق ستاره ای در گیتار الکتریک بدل شود. او یکی از بزرگترین گیتاریست های جهان محسوب می شود و تکنیک نوازندگی اش بی نظیر است.

en.wikipedia.org
jeffbeck.com

7 دیدگاه

  • پیمان
    ارسال شده در دی ۲, ۱۳۸۶ در ۵:۴۲ ب.ظ

    حالا که حرف از جف بک نابغه شد، از جغ بوکلی نابغه هم بنویسید لطفا!
    و در مورد گروه تاثیرگذار دپچ مد هم تعجب می کنم چرا توی سایت چیزی نیست. می خوام بدونم آیا در نظر منتقدان هم قوی و ماندگار هستند؟

  • rouzbeh kalantaray
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۶, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۲ ق.ظ

    inja sohbat az players boode va hamabn toor ke midooni depeche baraie kar ba synth haie analog ash besiar maroof ast pas behtare dar jaie digar ba taze fekre digari bashad..: baraie peimane aziz

  • ehsan
    ارسال شده در فروردین ۱۳, ۱۳۸۸ در ۳:۳۷ ب.ظ

    man gitar mizanam.vase kharidesh majbur shodam bazi vasile hamo befrusham ta ye gitar daste 2 begiram.

  • ارسال شده در مرداد ۲۵, ۱۳۸۹ در ۱۱:۱۱ ب.ظ

    از دپچ مد هم بگویید!
    گروه از این گروه قوی تر تو سبک synthpop نمی شناسم!
    قدرتمندترین گروه اکترونیک در ۳ دهه اخیر با موسیقی تاثیرگذار خود، نگاه جهانیان رو همواره به خود معطوف داشته!
    enjoy the silence از تاثیرگذارترین کارهای گروه و یکی از الهام بخش ترین تک آهنگ های ۲۰ سال اخیر بوده!
    barrel of a gun, useless, walking in my shoes, world in my eyes, halo و personal jesus از فوق العاده ترین کارهای گروه هم از دیدگاه منتقدین سخت گیر و هم ا دیدگاه شنوندگان هستند!
    در حالی که کار ضعیف نمی تونید از این گروه خوش نام گیر بیارید!
    کارهای این گروه رو به هر آهنگساز و خواننده ای توصیه می کنم که برای بهبود کاهاش از آن ها الهام بگیره!

  • هومن
    ارسال شده در بهمن ۱۷, ۱۳۸۹ در ۱۰:۵۳ ق.ظ

    من هیچوقت از اهنگهای جف خوشم نیومده

  • ناشناس
    ارسال شده در آبان ۱۰, ۱۳۹۰ در ۱۲:۵۶ ق.ظ

    sathe musice jeff beck enghadr balast ke har kasi dark nemikone , nazir nadare tu 2nya vaghean ye nabeghe

  • مهدی
    ارسال شده در اردیبهشت ۸, ۱۳۹۵ در ۱:۱۸ ق.ظ

    جف بک یک نابغخ به تمام معناست یه خدا
    خلاقیتش تو موسیقی غیر قابل باوره
    جف بک یه نوازنده ایه که یه بار به دنیا اومد
    جالب اینجاس که کاراش حس بسیار متفاوتی داره و فقط باید سر موود کارش باشی تا بتونی زیبایی وعمقشو درک کنی
    من وقتی کاراشو میشنوم مو به تنم سیخ بشه بهترین کاراشم به نظرم one day in m life و cause we end as lovers , walking in the sand و dirty mindهستش اگه میشه نت این کارارو بزارین مرسی از سایت خوبتون

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

اسماعیلوویچ، منادی صلح (II)

* “جان مک کاچن” (۶) چهارده سال پس از پایان جنگ بوسنی در سال ۲۰۰۹ ودر آلبوم “Untold” آهنگی به نام ” خیابان هایِ سارایوو” را به افتخار اسماعیلوویچ اجرا کرد. * “الیزابت ولبرن” (Elizabeth Wellburn) نویسنده ی کانادایی در سال ۱۹۹۸ بر اساس زندگی اسماعیلوویچ و با اضافه کردن شخصیت یک پسر بچه به…
ادامهٔ مطلب »

رفتار موسیقایی، ساختار اجتماعی (II)

در اوایل دهه ۱۹۳۰ آنسامبل تخت و کارگانش به تدریج زیر سایه ی آنسامبل ها و کارگان مدرن قرار گرفتند و بدین ترتیب، تا میانه قرن بیستم، میراث تخت دیگر عملا کهنه و منسوخ شده بود (راسی۱۲:۱۳۹۴). چه عواملی باعث شد که تخت و کارگان آن افول کند؟دهه ۳۰ را می توان دهه ی مهمی در تاریخ موسیقی مصر دانست. انقلاب ۱۹۱۹ خود را تثبیت کرده بود، مصر از سلطه بریتانیا خارج شده بود، سینما در اوایل این دهه شکل گرفت و در مدت کوتاهی به هالیوود خاورمیانه تبدیل شد. هنوز هم سینمای مصر با تولید سالیانه ۱۰۰ فیلم به عنوان یک سینمای قدرتمند در جهان مطرح است.

از روزهای گذشته…

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (IV)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (IV)

فرمودید: «حتی نوازندگان ویلن ایرانی هم از سیم های زه استفاده نمی کنند و اغلب یک پارچه ی بزرگ به ویلن وصل می کنند تا شفافیت صدا را کم کنند و صدای ویلن را از حالت اصلی خود به صدای تودماغی کمانچه نزدیک کنند میدانید چرا؟ چون ساز زدن با این سیمها مشکل است چون فالش نزدن با این سیمها مشکل است چون فالشی ها به بهترین شکل شنیده میشود در حالیکه وقتی شما با کمانچه فالش میزنید مردم خوششان هم می آید» البته در همه موارد اینطور نیست، بسیاری از نوازندگان مطرح ویولون کلاسیک از سیم های متال هم استفاده می کنند چه ایرانی و چه غیر ایرانی (حتما در فیلم ها دیده اید)‌ پارچه انداختن روی ویولون هم مشکل فالشی را حل نمی کند، فقط کمی (بسیار کم)‌ ارتعاش را دمپ می کند و این اتفاق باعث خاموشی هارمونیک هایی می شود که شدت کمتری دارند. ضمنا کسی از کمانچه فالش بیشتر از کمانچه ژوست خوشش نمی آید، اگر اینطور بود الان شاگردان استادان از استادان بیشتر طرفدار داشتند (گمان می کنم این قسمت را به مزاح گفتید!)
جسی نورمن، سوپرانوی با عظمت

جسی نورمن، سوپرانوی با عظمت

جسی نورمن (متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۵) یک خواننده اپرای آمریکایست. نورمن یکی از شگفت انگیزترین خواننده های اپرا و تکخوان است و یکی از بهترین اجرا کنندگان آواز در موسیقی کلاسیک است.
منتشری: پیش پرده خوانی به خاطر خسته نشدن مردم بوجود آمد!

منتشری: پیش پرده خوانی به خاطر خسته نشدن مردم بوجود آمد!

این را خود استاد می گفت و من از خودم نمی گویم چون من یادم نمی آید: کسانی که پیشکسوت تر از ما هستند مثل آقای انتظامی، کشاورز، اسماعیل شنگله، علی نصیریان، مستجاب الدعوه، علی تابش، مرتضی احمدی -که خودش می گفت من تئاتر تهران بودم، پیش پرده خوان بودم ولی جامعه باربد نبودم-، نصرت کریمی اینها آدم های بزرگی هستند. خود نصرت کریمی می گفت من به عنوان شاگرد نبودم و من را استاد به عنوان همکار دعوت به کار کرد، آقای حمید قنبری که الان آمریکاست و پسرش شاعر است- و خیلی افراد دیگر که در این مجال نمی گنجد تا بخواهم اسم ها را بگویم، همه این ها پیش پرده خوان های جامعه باربد بودند. در آن زمان که ما “هفت سین چهارشنبه سوری” را ضبط کردیم استاد این ها را از این جهت ساخته بود که بد نیست شما بدانید:
موسیقی‌شناسی‌ای که نمی‌شناسیم (VII)

موسیقی‌شناسی‌ای که نمی‌شناسیم (VII)

مولفان در این باره می‌گویند: «ایده‌ی این کتاب درخلال تجربه‌ی تدریس به دانشجویان موسیقی (کارشناسی و تحصیلات تکمیلی) پدیدار شد.» (Beard &Gloag 2005: VIII)و پی‌آمد آن هدف کتابشان را چنین اعلام می‌کنند: «هدف این کتاب فراهم ساختن سلسله‌ای از ایده‌ها برای بحث و بررسی بیشتر است […] بنابراین تلاش کرده‌ایم تا آنجا که ممکن است نسخه‌های جدید متن‌ها را استفاده کنیم که احتمالا خواننده به آنها دسترسی دارد. […] امیدواریم نقطه‌ی آغاز تماسی را شکل بدهیم که از طریق آن راهی به سوی دیگر متن‌های اصلی و مفاهیم مرتبط در پیش گرفته شود.» (Beard &Gloag 2005: IX) روشن است که وقتی حوزه‌ی استفاده‌کنندگان با این دقت تعیین شده باشد جهت دادن به متن و مسائل بعدی نیز آسان‌تر صورت می‌پذیرد.
Ray Charles

Ray Charles

روز گذشته در خبرها داشتیم که Ray Charles خواننده و نوازنده پیانو در سن ۷۵ سالگی از دنیا رفت. او با وجود آنکه بیشتر یک خواننده بود تا نوازنده پیانو بخاطر توانایی در مطرح کردن قطعات زیادی از سبکهای Jazz ، Blues ، R&B و Soul بعنوان قطعات کلاسیک، به عنوان یک نابغه معروف شده بود و واقعا” هم اینگونه بود.
گفتگویی با هنک جونز (I)

گفتگویی با هنک جونز (I)

پیانیست بزرگ، هنک جونز، از زمان طلوع جاز مدرن در این سبک فعالیت و پیشرفت کرده است. زمانی که چارلی پارکر (Charlie Parker) و الا فیتزگرالد (Ella Fitzgerald) در اوج خود بودند، جونز نیز درست در امتداد آنان بود. او تقریبا با تمام ستارگان موسیقی جاز نواخته است، از کولمان هاوکینز (Coleman Hawkins) در سالهای ۱۹۴۰ تا جو لووانو (Joe Lovano) در سالهای ۱۹۹۰٫ هنک جونز در سن ۹۰ سالگی همچنان یکی از بهترین پیانیستهای جاز است و او به اجرای کنسرت و ضبط ادامه می دهد.
شوپن ، نوکتورن شماره ۱۱

شوپن ، نوکتورن شماره ۱۱

از زیباترین نوکتورنهای شوپن می توان به نوکتورن شماره ۱۱ در اپوس ۳۷ شماره یک اشاره کرد. موسیقی ملایمی که با دو تم کاملاً مشخص و مجزا در بخشهای A و B خود نوعی احساس سوگواری، پشیمانی و ناراحتی را القاء می کند.
علی رحیمیان: برای موسیقی فرهنگی ارزشی قائل نیستند

علی رحیمیان: برای موسیقی فرهنگی ارزشی قائل نیستند

در ادامه مصاحبه با آقای علی رحیمیان راجع به فعالیت های هنری ایشان، در این مطلب قسمت دوم این مصاحبه را می خوانیم.
همکاری با بزرگان موسیقی

همکاری با بزرگان موسیقی

در ادامه مطالب قبل ‘نصرت فاتح علی خان’ و ‘او آهنگساز بزرگ فیلم بود’ توجه شما را به قسمت دیگری از این مجموعه مطالب راجع به نصرت فاتح علی خان جلب می کنیم.
حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (III)

حسین دهلوی، هنرمند کمال گرا (III)

استادان هنرستان همه از هنرمندان تراز اول بودند و شیوه آموزشی مشخصی داشتند، حسین تهرانی آموزگار تنبک بود و به صورت یک واحد عمومی به همه هنرجویان، تنبک درس میداد تا از همان سنین، هنرجویان را ریتم شناسی آشنا شوند، فرامرز پایور، یکی از بزرگترین هنرمندان تاریخ موسیقی ایران که خود مدتی شاگرد دهلوی بود به آموزش نظام مند سنتور میپرداخت، علی اکبر شهنازی، نوازنده اسطوره ای تار که بسیار مورد عنایت و علاقه دهلوی بود با اینکه از روی نت تدریس نمیکرد به هنرستان آمده بود تا روش تار نوازی قدما را هنرجویان بیاموزند، رحمت الله بدیعی در هنرستان استاد ویولون بود و هم تکنیک ایرانی و هم غربی را با تسلطی مثال زدنی به هنرجویان می آموخت، هوشنگ ظریف، همانجا تار تدریس میکرد و روش نوازندگی موسیقی معروفی و وزیری را به خوبی به هنرجویان آموزش میداد، همین درسهای هوشنگ ظریف بود که سالها بعد تاثیرش در سونوریته و استیل عالی نوازندگان تار ایران شنیده و دیده شد…