شیوه ای نوین در نوازندگی گیتار کلاسیک (II)

قطعاً تفکر وی امکان اجرای آن برای همه ی نوازندگان نبوده. اینکه چه نوازندگانی قادر به اجرای آن باشند گویی برای وی اهمیتی نداشته، چرا که تمام باورهای ما برای استاندارد فاصله ی بین انگشتان دست چپ را نادیده گرفته است. به هر حال شما در مسیر چنین تفکری و با داشتن دستانی منعطف و قدرتمند نیز، امکان گرفتن فاصله ای بیش از ۶ یا ۷ فرت (Fret) را در قسمت سر دسته ی ساز ندارید.



تکنیک (Lip)

(تصویر شماره ۱)
در این روش شما می توانید در پوزیسیون دهم (X) گیتار آکورد نیم باره گرفته و همزمان بر روی سیم ۶ نزدیک به سردسته ی ساز نت مورد نظر را با لب بگیرید و اجرا کنید. دقت داشته باشید که شما باید نت را کاملاً محکم گرفته و ضربه بزنید تا صدای گز شنیده نشود. این نت با پشت لب بالایی بصورتی که لب شما از داخل به دندان های بالایی تکیه کرده باشد، گرفته می شود. (تصویر اول)

این اولین راهکار برای شنیدن فاصله های نامتعارفی است که تا به حال در یک گیتار نمی توانستیم اجرا کنیم. البته برای اجرای هر تکنیکی نیاز به تمرین روزانه و هدفمند است و قطعاً تجربیاتی که در این زمینه کسب کرده ام (مولف) می تواند راهنمای دیگر علاقمندان در استفاده و ارتقاء این تکنیک باشد:
۱- قبل از گرفتن نت با لب، مطمئن شوید قسمت بالای فرت که بر روی دسته ی گیتار قرار گرفته است تیزی یا زائده ی برنده نداشته باشد. متاسفانه در بعضی از گیتارها این مشکل را دیدم. بنابراین در صورت تمایل به استفاده از این تکنیک، حتما با کنار دست از ایمن بودن بالای دسته ی گیتار اطمینان کسب کنید تا لب شما با لبه ی تیز فرت تماس پیدا نکند.
۲- اگر به صورت مکرر بخواهید از این تکنیک استفاده کنید، باید دقت نمایید قسمت داخلی لب شما با سیم تماس پیدا نکند؛ زیرا امکان تماس بزاق دهان با سیم پیش می آید که قطعاً برای شما ناخوشایند است و از لحاظ سلامت و بهداشت نوازنده نیز مورد تایید نمی باشد (به همین علت در تصویر می بینید، لب بالایی به سمت داخل تمایل پیدا کرده تا امکانی برای تماس آن با سیم بوجود نیاید).
۳- حرکت ناگهانی گردن به سمت دسته ی گیتار در پوزیسیون های مختلف، مورد بعدی می باشد که باید با احتیاط کامل صورت گیرد.

زمانی که مشغول بررسی و تنظیم «Prelude in C# minor Op.3 No.2» اثر «سرگئی راخمانینف» ( Sergei Rachmaninoff) بر روی گیتار بودم؛ نیاز به حرکت سریع بر روی پوزیسیون های مختلف گیتار، با توجه به این تکنیک، احساس کردم. شاید اگر به استفاده ی مکرر این تکنیک نیاز پیدا کردید؛ نرمش گردن (و حتی بالا تنه) قبل از انجام آن ضروری باشد چرا که گرفتگی و آسیب در ناحیه ی گردن جزو خطرناک ترین اتفاقاتی است که باید از آن جلوگیری نمود.
۴- در صورت خشکی لب و پوسته پوسته شدن آن، از این تکنیک استفاده ننمایید.

۵- در آخر تمریناتی مثل گام نوازی (کروماتیک و دیاتونیک)، اجرای فاصله و اضافه کردن الگوهای ریتمی متفاوت برای بالا بردن توان نگه داشتن لبتان بر روی نت هایی با ارزش زمانی های مختلف می تواند موثر باشد. البته در ابتدا تمرین بر روی سیم ۶ پیشنهاد می شود.

2 دیدگاه

  • یک گیتاریست
    ارسال شده در تیر ۸, ۱۳۹۴ در ۱:۵۶ ب.ظ

    با سلام و خسته نباشید
    والا هر سازی توانایی ها م محدودیت های خودش را داره و همین هاست که ساز های متفاوت و گوناگون را در تاریخ شکل گرفته از ساز های کلاویه دار تا بادی ها و کوبه ای ها مثل گونه های مختلف موجودات زنده بر روی کره خاکی.
    همین خصوصیات باعث میشه تا ما سازی را به اسم گیتار با این شکل و تعریف می شناسیم و ساز دیگری به نام سینتی سایزر با امکانات فراوانی که به ما می دهد را می شناسیم.
    استفاده از اندام های صورت و سر می تونه جالب باشه و دیدنی ولی فکر نمی کنم همه گیر باشه و کاربردی برای اجرای رپرتوار گیتار داشته باشه.
    به هر حال متشکر :)

  • حسین درست پور
    ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۹۴ در ۱۲:۱۲ ق.ظ

    بسیار عالی.با آرزوی موفقیت برای تو مهرداد مهدوی نازنین دوست گلم.امیدوارم شاهد جهانی شدن این تکنیک توسط تو باشم عزیزم.همیشه به داشتن دوست نازنینی چون تو افتخار میکنم.همیشه شاد و تندرست باشی مهرداد جان.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXII)

در چنین شرایط داخلی و بین المللی در موسیقی ایرانی هم جهت گیری جدیدی با برنامه «به پیش به سوی گذشته» شکل گرفت. در سال ۱۳۴۳ در وزارت فرهنگ و هنر وقت «گروه پایور» به سرپرستی فرامرز پایور نوازنده سنتور و آهنگساز، اولین ارکستری است که فقط از سازهای ایرانی تشکیل می شود و آثار آهنگسازان گذشته را (مانند درویش خان، عارف، شیدا، نی داود) در برنامه کارش قرار می دهد. تکنوازان این ارکستر: هوشنگ ظریف تار، رحمت الله بدیعی کمانچه (او اول نوازنده ویلن و از بهترین شاگردان صبا بود) و حسن ناهید نی بودند.

انتقاد از تصویب قانون واریز بخشی از درآمد کنسرت‌ها به خزانه

انجمن صنفی هنرمندان موسیقی در پی تصویب قانون تکلیف مجلس به وزارت ارشاد برای واریز بخشی از درآمد کنسرت‌ها به خزانه طی روزهای گذشته بیانیه‌ای را منتشر کرد. در متن بیانیه انجمن صنفی هنرمندان موسیقی که روز سه شنبه ۲۸ اسفندماه به رسانه‌ها ارسال شده، آمده است:

از روزهای گذشته…

سلطانی: تفکر مینی مالیستی بیشتر در پی مطیع ساختن و فریفتن است تا متقاعد کردن

سلطانی: تفکر مینی مالیستی بیشتر در پی مطیع ساختن و فریفتن است تا متقاعد کردن

پیمان سلطانی، آهنگ ساز، رهبر ارکستر، نوازنده، منتقد و نویسنده؛ از معدود موسیقی دانانی است که توانسته پیوند مناسبی بین موسیقی و هستی شناسی ایجاد کند. گفته ها و نوشته های فلسفی- موسیقایی او همیشه بحث برانگیز بوده و نگاه او به مدرنیته و نوآوری در موسیقی نیز پرسش های فراوانی را در پی داشته است.
مارسین دیلا؛ آقای برنده (II)

مارسین دیلا؛ آقای برنده (II)

سال ۲۰۰۷ را با برگزاری تور موفق کنسرتو آرانخوئز سپری کرد. این تور برای ویلا دستاوردهای مهمی داشت. نویسندگان مختلفی به تمجید از شیوه نوازندگی و درک بالای او از این اثر مشهور قرن بیستم پرداختند. ری بلوم در نشریه The Advertiser این پدیده نوظهور گیتار کلاسیک را این طور توصیف کرد:”…با این که کنسرتو آرانخوئز قطعه ای برای گیتار و ارکستر است، دیلا سازش را همچون یک ارکستر -که شش سیم دارد- می نوازد. او در حالی که گردن سازش را با دست چپ در آغوش گرفته و دست راستش با مهارت کامل مشغول ضربه زدن به سیم ها است، همچون عاشقی است که گونه معشوق را در برابر دارد. نوازندگی و برداشت او از موسیقی ای که می نوازد یادآور در آغوش کشیدنی شهوانی و یا شاید سیلیِ آرامی است، حالتی نوسانی که در هر رابطه {انسانی} وجود دارد….”
موسیقی برنامه ای – سوئیت

موسیقی برنامه ای – سوئیت

در ادامه بحث راجع به موسیقی رمانتیک جا دارد که به موسیقی برنامه ای و سوئیت هم اشاره ای داشته باشیم. در دوران رمانتیک اتفاق جالبی رخ داد و آن مشارکت هنرهایی چون موسیقی، نقاشی و ادبیات برای خلق آثاری هنری مشترک بود. نتیجه چیزی جز موسیقی ای نبود که به اجرای یک نمایش یا بیان یک داستان مشغول باشد. اغلب هنرمندان دوران رمانتیک به نوعی نگرش یگانگی و وحدت هنرها رسیده بودند، از شواهد این ادعا می توان به سرودن شعر توسط موسیقیدانان و سرودن شعر موسیقایی توسط شاعران اشاره کرد.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (II)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (II)

“فردی سازی دروغین” عنوان بعدی است. در این قسمت آدرنو بیان میکند که به شکل نامحسوسی به شنونده ی موسیقی عامه پسند حقِ انتخاب داده می شود در حالی که این حق انتخاب مصنوعی است و فقط دایره ی محدودیت شنونده کمی بزرگتر شده است (مانند افزایش تعداد گروه ها توسط صنعت فرهنگ سازی در آژانس های تبلیغاتی و یا تمجید از نت های مضطرب و فالشِ موسیقی جَز!). در دیدگاه آدرنو این بخش در اصل نوعی معتبر سازی دروغینِ موسیقیِ عامه پسند است.
ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (III)

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (III)

چنان که گفته شد، دولت-ملت مدرن همنشین اندازه‌ای از تاکید بر مشترکات و درنتیجه دگرگونی هویت جمعی است (۹). از سوی دیگر دیدیم که موسیقی نیز نقشی پراهمیت در بروز هویت ملی (یا هر نوع هویت دیگر) دارد. پس اکنون هنگام آن است که چند پرسش مهم بپرسیم. نخست این که هویت جمعی و وابستگی جغرافیایی و سیاسی اندکی پیش و پس از پیدایش دولت-ملت مدرن (۱۰) چه شکلی داشته است؟ و سپس هویت فرهنگ جمعی (مخصوصا موسیقایی) در همان دوران چگونه بوده است؟
برونو والتر، رهبر بزرگ آلمانی (I)

برونو والتر، رهبر بزرگ آلمانی (I)

برونو والتر یکی از معروف ترین رهبران قرن بیستم در شهر برلین به دنیا آمد. او بین سال های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۹ در کشورهای مختلف زندگی کرد اما نهایتا در سال ۱۹۳۹ تصمیم گرفت که در ایالات متحده زندگی کند. نام اصلی او برونو اشلسینجر (Bruno Schlesinger) بود اما او در سال ۱۸۹۶ تصمیم گرفت به جای اشلسینجر از نام والتر استفاده کند. اما در سال ۱۹۲۲ زمانی که شهروند اتریش شد رسما نامش را به والتر تغییر داد.
گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

در این مرحله، قطعات «بغض» و «تا مهتاب» از مجموعه‌ی جوی نقره‌ای مهتاب باز هم بدون اعلام مشخصات و بدون اشاره به این که نقدی در مورد این قطعات دقایقی پیش در کارگاه خوانده شده است، پخش و از حاضران خواسته شد که برای آنچه می‌شنوند توصیف یا شرح بنویسند. نتیجه این بود که بدون استثنا (حتا آنها که آموزش موسیقی کلاسیک اروپایی دیده بودند) –نسبت به نمونه‌ی مادریگال‌های ایتالیایی- حضار نکات بیشتری برای گفتن داشتند (اغلب این نکات درباره‌ی تشخیص محتوای مدال و پرده‌گردی قطعه بود). تا آنجا که حتا یکی از اعضای کارگاه (عباس خدایاری) توصیفی از این اثر به دست داد، مبتنی بر مقایسه‌ای که او با گونه‌های قدیمی‌تر (به زعم وی اصیل‌تر) سه‌تارنوازی در ذهن صورت داده بود.
مصاحبه با کیت جرت (I)

مصاحبه با کیت جرت (I)

در سال ۱۹۹۹ جف دایر (Geoff Dyer)، نویسنده کتاب تحسین شده و ژانر گریزِ «اما زیبا» (But Beautiful) درباره جز، در مقاله ای در یکی از روزنامه های مهم درباره کیت جرت (Keith Jarrett) نوشته بود که «او بزرگترین موزیسین زنده موسیقی جز است». البته این اولین بار نبود که درباره جرت چنین چیزی گفته می شد و قطعا آخرین بار نیز نخواهد بود. بالاخره، جرت یکی از معدود موزیسین های جز است که در دوره زندگی خود به یک افسانه تبدیل شده است.
اولین کنگره‏ بین المللی موسیقی در تهران (I)

اولین کنگره‏ بین المللی موسیقی در تهران (I)

مطلبی که پیش رو دارید به مناسبت چهل و دومین سالگرد اولین کنگره‏ بین المللی موسیقی در تهران توسط عبد الحمید اشراق در آذر ماه ۱۳۸۲ در مجله بخارا نوشته شده است که به دلیل اهمیت این مطلب در گفتگوی هارمونیک به انتشار می رسد.
آتوم اگویان فیلم واگنر را میسازد

آتوم اگویان فیلم واگنر را میسازد

آتوم اگویان Atom Egoyan، فیلمسازی که برای ساختن فیلمهایی جشنواره ای، درباره لایه های تاریک رفتارهای انسانی شهرت دارد، این بار به ساختن یک اپرای بزرگ پرداخته است.