 |
|
|
ژورنال موسیقی
|
  |
پنجشنبه ۶ دی ۱۳۸۶ ، سحر شهاب
گروه کمل (Camel)،از جمله گروههای بسیار خوب موسیقی راک پیشرو یا progressive rock بریتانیاست که علی رغم هواداران و پیروان فراوان نتوانست به شهرت و محبوبیت هم دوره های خود از جمله آلن پارسونز پراجکت (the Alan Parsons Project) دست یابد. گروه کمل در طی دوران فعالیت خود دچار تغییرات متعددی شدند اما در تمام این تغییرات، اندرو لاتیمر (Andrew Latimer) همچنان رهبر گروه باقی ماند.کمل که در سال 1972 در شهر ساری (Surrey) تشکیل شد، در ابتدا شامل لاتیمر (نوازنده گیتار، فلوت و خواننده)، داگ فرگوسن (بیس) و نوازنده کیبورد پیتر باردنز (Peter Bardens) بود. در پایان سال 1973، گروه قراردادی با کمپانی MCA امضا کرده و اولین آلبوم خود به نام کمل را منتشر کردند. در سال 1974، کمپانی ضبط صفحه خود را به زیر مجموعه دکا (Decca) به نام گاما (Gama) تغییر دادند و آلبوم میراژ (Mirage) را منتشر کردند. نخستین محصول موفق آنها که توانست از سد رقبا عبور کند، Snow Goose نام داشت و به فهرست 30 اثر برتر سال 75 بریتانیا وارد شد. هرچند آلبوم بعدی آنان به نام Moonmadness موجب کاهش شنوندگان بریتانیایی شد، اما در آمریکا موفقیت بیشتری کسب کرده و به رتبه 118 دست یافت که تا آن زمان بالاترین رتبه آنها در آمریکا محسوب میشد. پس از انتشار این آلبوم، فرگوسن گروه را ترک کرد و ریچارد سینکلر Richard Sinclair - از گروه Caravan- جانشین وی شد. در همین زمان آنها یک نوازنده ساکسوفون به نام مل کالینز (Mel Collins) را نیز به جمع خود وارد کردند. لاتیمر و باردنز در طی ضبط آلبوم سال 77 خود به نام Rain Dances اختلاف پیدا کردند و تنشهای این دوران در طی ضبط آلبوم Breathless به اوج خود رسید. پس از تکمیل این آلبوم باردنز گروه را ترک کرد و گروه کمل قبل از آغاز کاری جدید، دو نوازنده کیبورد به نامهای کیت واتکینز (Kit Watkins) و جیم شلهاس (Jim Schelhaas) جانشین باردنز شده و کالین باس جانشین سینکلر شد. در زمانی که کمل آلبوم سال 79 خود به نام I Can See Your House From Here را روانه بازار کرد،موسیقی راک اند رول با ورود سبک پانک راک دچار تغییر شده بود و در نتیجه پوشش خبری گروههای راک پیشرو و به طبع آن فروش آثار ایشان، رو به کاهش نهاد. گروه کمل نیز از پیامدهای این تغییر ذائقه عمومی بی نصیب نماند و این آلبوم نسبت به تمام آثار آنها از ابتدا تا این زمان، از توجه بسیار اندکی برخوردار شد. لاتیمر به نوشتن آلبومهای مفهومی پرداخت که Nude در سال 1981، اولین آنها بود. در سال 1982 اندی وارد نوازنده درامز پس از آسیب شدید دست، مجبور به ترک گروه شد. آلبوم این سال آنها به نام The Single Factor اثری شسته و رفته بود و به نظر میرسید از آلبومهای قبلی کمل مخاطبین بیشتری داشته باشد، اما این اثر در چارتها موفق نبود.آلبوم مفهومی بعدی کمل Stationary Traveler نام داشت.
|
|
نسخه قابل چاپ
این مطلب را برای دوستتان بفرستید
افزودن لینک به OYAX
|
استفاده از مطالب گفتگوی هارمونیک با ذکر نام سایت مجاز است - Copyright (c) 2006 Harmony Talk, all rights reserved
|
دی ۹م, ۱۳۸۶ at ۵:۳۶ ب.ظ
از سرکار خانم شهاب بابت مقاله ی خوبشون سپاسگزاریم
دی ۱۲م, ۱۳۸۶ at ۳:۵۲ ب.ظ
خیلی ممنون که به حرفتان پایبند بودید ممنون
بهمن ۲۰م, ۱۳۸۶ at ۷:۵۲ ب.ظ
سلام می دم من از آبادان میل می زنم می خواستم بگم در دنیا هیچ گروه از گروههای موسیقی به گروههای انگلیسی نمی رسن، گروههایی مثل پینک فلوید ، کویین ، رولینگ استون ، بیتلز،کمل و…وحتی بهترین نوازنده های گیتار الکتریک انگلیسی هستند ودر مورد این کسی نباید ذره ای شک کنه، موسیقی از آن انگلیسیهاست .
اسفند ۲م, ۱۳۸۶ at ۹:۳۸ ب.ظ
آلبوم snow goose از معدود Concept album های بی کلامه که داستانش رو تنها با موزیک و بدون وکال بیان می کنه. عاشقشم.
فروردین ۵م, ۱۳۸۷ at ۸:۱۳ ب.ظ
مرسی .مطلبتون خوب بود
اردیبهشت ۱۶م, ۱۳۸۷ at ۱۱:۳۹ ق.ظ
goroohe khoobie vali be paye KING CRIMSON ya EMERSON LAKE & PALMER nemirese to progressive rock
تیر ۷م, ۱۳۸۷ at ۷:۲۰ ق.ظ
به نظر من camel حتی از پینک فلوید بهتره یا حتی تو زمینه ی Progressive Rock از King crimson Eloy ya Rush سر تره. چون موزیک های روان و مفهومی و ساده ای داره.
من خودم آلبوم The Single factor خیلی دیوونشم .
بعدم آلبوم زیبای Rajaz وon the road 1972
و با حرف بهمن عزیز موافقم.اصلا ما غیر از گروه های انگلیسی کسی رو قبول نداریم.
تیر ۷م, ۱۳۸۷ at ۷:۲۴ ق.ظ
به نظر من camel حتی از پینک فلوید بهتره یا حتی تو زمینه ی Progressive Rock از King crimson Eloy ya Rush سر تره. چون موزیک های روان و مفهومی و ساده ای داره.
من خودم آلبوم The Single factor خیلی دیوونشم .
بعدم آلبوم زیبای Rajaz وon the road 1972
و با حرف بهمن عزیز موافقم.اصلا ما غیر از گروه های انگلیسی کسی رو قبول نداریم.
تیر ۲۰م, ۱۳۸۷ at ۲:۳۹ ب.ظ
کمل فوق العاده است
لاتیمر بی نظیره، تنها گروهیه که بیشتر آهنگاش عالیه
از این نظر از پینک فلوید هم بهتره
مهر ۱م, ۱۳۸۷ at ۱:۲۸ ب.ظ
مطمئن باشید که هیچ باندی رو نمیتونید با PINK FLOYD مقایسه کنید.سبک منحصر به فرد موسیقیایی و مفاهیم بسیار عمیق شعرهاش اونو از هر گروهی متمایز کرده.لطفا فقط واسه حرف زدن نظر ندید
دی ۶م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۲۸ ق.ظ
گروه های انگلیسی مادر موسیقی گروهای آمریکا هستند
در سبک راک : بیتلز_پینک فلوید_کوین_کمل ..
بلوز:اریک کلاپتون کریس ریا …
پاپ : جورج مایکل_ بریان آدامز _استینگ
دی ۹م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۳۷ ب.ظ
من کاملا با نظر میلاد عزیز موافقم PINK FLOYD ماورا تمام اینها است اما این حرفها چیزی از زیبایی اهنگهای کمل کم نمیکنه
دی ۱۳م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۴۱ ب.ظ
بابا تو رو خدا انقدر مقایسه نکنید!
پینک فلوید با کمل هر دو تاشون شاهکارن ولی اگه کامل و با دقت گوش بدید اصلا حال و هوا موزیک شون با هم فرق داره.
با عرض معذرت اینایی که تو کار کل انداختنن هیچ درکی از موسیقی ندارن.
تیر ۷م, ۱۳۸۸ at ۳:۰۸ ب.ظ
آلبوم stationary traveller کمل حرف نداره
به نظر من کمل از پینک فلویدم بهتره.
عشقست andrew latimer
تیر ۷م, ۱۳۸۸ at ۳:۱۳ ب.ظ
به دوستان پیشنهاد میکنم حتما آهنگهایcandle , rajaz یه بارم شده گوش بدن.مطمئنا عاشقش میشن.bye
تیر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۱:۲۹ ق.ظ
بله.واقعا موزیک مال انگلیسی هاست.
در جهان سه کشور هستند که پایه موسیقی رو میریزند و بقیه ازونا تقلید میکنند.
اتریش.آلمان.انگلیس
و مخصوصا انگلیس.
گروه کمل دو آهنگ داره که شاهکاره پیشنهاد میکنم حتما گوش کنید
۱/airborn
2.end of the line
سعی کنید به هنرنمایی بیسیست گروه در این دو قطعه توجه کنید و همچنین پاساژهای فوقالعاده حرفه ای
تیر ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۱:۳۹ ق.ظ
کمل هیچ ربطی به پینک نداره.هرکدوم جای خودشون.اما درنهایت پینک چیز دیگری است.
در ضمن!!!!!!!
موزیک آمریکا غیرقابل تحمل و نفرت آوره.اونا هیچی ندارند یه مشت تقلیدکار بیچاره.
نمونه بزرگشون اون گروه آشغال متالیکا که با موزیک عوام فریبانش و الهام گرفته از judas وblacksabbath و بقیه خدایان موزیک دنیا تونست خودشو به پولدارترین گروه تبدیل کنه
تیر ۲۶م, ۱۳۸۸ at ۴:۰۴ ق.ظ
ریتم ۱۳هشتم چیزی بود که فقط از کینگ کریمسون دیدم.درست ۱۹۶۹ که سه سبک از انگلیس زد بیرون, Progressive Rock
heavy metall, hard rock
در حقیقت سواد موسیقی کینگ کریمسون و شخص رابرت فریپ بود که Progressive Rock بوجود اومد.
مرداد ۵م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۳۵ ب.ظ
مسافر ایستگاه از کمل یک اثر با بار نوستالزی عمیق است…
دی ۲۰م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۳۴ ب.ظ
به نظر من کمل در سبک خودبی نظیره و گسی نمیتونه بگه از اون سر تر وجود داره د سبک راک پیشرو و موسقی احساسی ول ساده
و اما پینک فلوید که میپرستمش در سبک اسپیس راک حرف اولو میزنه
دی ۲۳م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۲۲ ب.ظ
ice و drafted فراموش نشه
بهمن ۲۱م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۴ ب.ظ
in ahnag ham az camel Heroes http://www.youtube.com/watch?v=uiDQpaRMcfk
فروردین ۱۱م, ۱۳۸۹ at ۱۰:۵۴ ق.ظ
به نظر من مقایسه این دو بند جاودانه کار کاملاً اشتباهیه
کمل خودش صاحب سبک
پینک فلویدم که اقلابی در راک بوجود آورد که تکرار نشدنیه
فروردین ۱۶م, ۱۳۸۹ at ۴:۳۳ ق.ظ
گروه از نظر هنری بی نظیره.
فضاسازی هنر مندانه در پینکی ها عامل موفقیت بی حد آنها شده است.
مثلا فضاسازی آهنگ echoes بی نظیره و من را دجار حالاتی میکند که تا آن موقع حس نکردم.
از جمله دلهره
در مورد سادگی و شفافیت کمل هم هیچ شکی نیست.نوع موسیفی با کیفیت و روان
البته ارتباط کمل با مخاطب ضعیف است و علت
عدم موفقیت همینه!
بعضی از کارها یه حدی پبیچیده است که مخاطبان لذت گرا از درک زیبایی آن عاجزند
و اما کارهای فوق العاده گروه:
آلبوم ۱۹۹۶ - Harbour Of Tears
آلبوم ۱۹۷۵ - The Snow Goose
آلبوم ۲۰۰۰ - Rajaz
آلبوم ۱۹۷۴ - Mirage
آلبوم ۱۹۷۶ - Moonmadness
و آلبوم ۱۹۹۲ - Dust And Dreams
تک آهنگ The Hour Candle
بی نظیره
تک آهنگ Coming Of Age
بی نظیره و هر دو از آلبوم ۱۹۹۶ است.
تک آهنگ La Princesse از آلبوم ۱۹۷۵
بی نظیره
تک آهنگ Lawrence و The Final Encore از آلبوم ۲۰۰۰ بی نظیره
تک آهنگ Nimrodel و Lady Fantasy از آلبوم ۱۹۷۴ محشره
تک آهنگ Air Born و Chord Change از آلبوم ۱۹۷۶ فوق العاده است.
تک آهنگ Dusted Out و End Of The Line از آلبوم ۱۹۹۲ عالیه.
تک آهنگ Stationary Traveller از آلبومی
به همین نام در سال ۱۹۸۴ بی نظیره
و تک آهنگ Heroes از آلبوم ۱۹۸۲ - The Single Factor عالیه.
لطفا بیو گرافی اسطوره هایی چون KING CRIMSON-Genesis بنویسید
با تشکر از سایتتان
mehrdad.mojaver@yahoo.com
مهر ۷م, ۱۳۸۹ at ۱:۰۶ ب.ظ
گروه کمل فوق العاده است اما مقایسه این گروه باپینک فلوید اشتباهه چون موسیقی این دو باهم متفاوته.به نظرمن آلبوم rain dance کمل بهترین اثر اونهاست.
دی ۲م, ۱۳۸۹ at ۱۱:۱۰ ب.ظ
pishnahad mikonam tak ahang tim az the dak side of he mon pink ro goosh konid .khely ba hale
بهمن ۴م, ۱۳۸۹ at ۴:۲۳ ب.ظ
آهنگ مسافر بی تحرک فوق العاده ست . هر چی از این آهنگ تجربی که در عین حال بسیار نوستالژیکه بگیم باز هم کمه . تغییر گامها بسیار حرفه ایه . تا به حال آهنگی به این قشنگی گوش ندادم . شاید تو اینسرومنتالهای راک یکی به پای این آهنگ برسه و اون هم مروند از آلبوم ناقوس جدایی پینک فلویده که اتفاقا جایزه ی گرمی رو هم برده .
گروه حرفه ای کمل در دنیا دست کم گرفته شده . نامردیه .
اسفند ۲۸م, ۱۳۸۹ at ۱۲:۴۷ ق.ظ
taraneye stationary traveller shahkare,man 11 sal r0ozi nist ke g0osh nakonam,
فروردین ۲۰م, ۱۳۹۰ at ۴:۰۹ ب.ظ
گروه کمل……
بی نظیره……
به نظرمن اینها بهترین آهنگهای اونهاست:
۱-Ice
2-Lawrence
3-Rajaz
4-Lies
5-Airborn
6-Never let go
7-Rain dance
8-Rhayader goes to town
9-Lady fantasy
10-Captured
اردیبهشت ۲۳م, ۱۳۹۰ at ۲:۲۶ ب.ظ
عاشقشم مریضشم اعتیاد بهش پیدا کردم
بهترینن
ice ice ice
شهریور ۳۰م, ۱۳۹۰ at ۴:۴۴ ب.ظ
بعد از پینک فلوید دیگه هیچ گروهی را ندیدم که به این زیبایی بنوازه
توی هر آلبومش حداقل چند آهنگ پیدا می کنی که تا آخر عمرت گوش بدی و سیر نشی
چند تا از بهترین آهنگاش به نظر من
The Hour Candle A Song From My Father
ice
rajaz
Sahara
End Of The Line
Pressure Points
Stationary Traveller
Air Born