«ایران جوان» ساخته پیمان سلطانی به صدای شهرام ناظری منتشر می شود

اولین آلبوم از مجموعه سرودها و تصنیف‌های ملی – میهنی، ۲۸ شهریور توسط انتشارات جامه دران منتشر می شود. این آلبوم شامل سه ملودی است که هر کدام در چهار ورژن برای پیانوی سولو، پیانو و کر، ارکستر سمفونیک و کر و خواننده سولو، ارکستر سمفونیک و ساز سولو، آهنگسازی شده است. آواز سولوی این مجموعه را شهرام ناظری و سازهای سولو این آلبوم را پیمان سلطانی اجرا کرده اند. این آلبوم شامل دو لوح فشرده است که در لوح فشرده اول، یک سی دی صوتی و در لوح دوم یک دی وی دی تصویری شامل یک مستند و یک کلیپ وجود دارد.

سلطانی در مورد این مجموعه می گوید: «ساخت و تنظیم سرودها و تصنیف‌های ملی- میهنی را از سال ۱۳۷۵ آغاز کردم. در سال ۱۳۸۱ با همکاری ادارۀ کل میراث فرهنگی استان خوزستان در محوطۀ تاریخی چغازنبیل نمونههایی از این آثار به صورت رسمی اجرا شد. استقبال از این اجرا باعث شد تا پیشنهاد اجرای مجدد آن و این بار در بنای تخت جمشید، به ادارۀ کل سازمان میراث فرهنگی داده شود.

پس از آن، قرار شد ارکستر «تخت جمشید» (که بعدها با نام «ارکستر ملل» به کار خود ادامه داد) در محوطۀ تاریخی تخت جمشید قطعۀ «ایران جوان» را به همراه آثاری دیگر اجرا کند. این امکان به دلیل تغییر در مدیریت سازمان فراهم نشد. در سال ۱۳۸۲ معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قطعۀ «ایران جوان/ وطنم» را تأیید کرد و این قطعه در کمیتۀ بین‌المللی موزه‌ها و میراث معنوی (ایکوم) ثبت شد. هم‌چنین، پارتیتور (نتنویسی تمام بخشهای سازی و آوازی) این اثر در سال ۲۰۰۳ در کانادا به چاپ رسیده است.

نسخه‌ای از آن از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۲ در مراکز داخلی و بین‌المللی به نام من ثبت و سند کپی‌رایت آن نیز صادر شده است. در سال ۱۳۸۳ پس از توافق با آقای شهرام ناظری قرار شد این اثر به همراه آثار دیگری در همین ژانر یا گونه اجرا و ضبط شود که متأسفانه به دلیل مسافرت ایشان به آمریکا چند سالی به تعویق افتاد.

باکلام شدن این اثر و سرودن شعر آن نیز به پیشنهاد و سفارش اینجانب بوده است و آقای «بیژن ترقی» (شاعر قطعۀ ایران جوان) طی نامه‌ای کلیۀ حقوق مادی و معنوی این شعر را به بنده واگذار کرده است. از زنده یاد بیژن ترقی خواهش کردم ترانه ای بسراید که به هیچ حزب و زمان خاصی تعلق نداشته باشد و همه ی اقوام ایرانی را در بر گیرد.»

اطلاعات اثر:
لوح شماره یک
آواز: شهرام ناظری
آهنگسازی و تنظیم: پیمان سلطانی
۱- سرزمین مادری / شعر ضیاالدین ناظم پور / برای ارکستر و آواز
۲- ایران جوان (وطنم) / شعر بیژن ترقی / برای ارکستر و آواز
۳- باران / شعر ضیاالدین ناظم پور / برای ارکستر و آواز
۴- سرزمین مادری / برای پیانو / پیانیست آرمن مووسیسیان
۵- ایران جوان (وطنم) / برای پیانو / پیانیست مارگاریتا تووماسیان
۶- باران / برای پیانو / اجرای سمپل حامی حقیقی
۷- سرزمین مادری / برای کر، پیانو و تنبک
۸- ایران جوان (وطنم) / برای کر، پیانو و تنبک
۹- باران / برای کر، پیانو و تنبک
۱۰- سرزمین مادری / برای ارکستر و سنتور
۱۱- ایران جوان ( وطنم) / برای ارکستر و تار
۱۲- باران / برای ارکستر و سه تار

تکنواز تار، سه تار و سنتور: پیمان سلطانی

• در بخش های آوازی قطعه ی ۱ پس از اصلاح هارمونی از ملودی مارش ملی ایران اثر غلامرضا مین باشیان، در بخش های آوازی قطعه ی ۲ با تغییراتی در ریتم و اصلاح هارمونی از ملودی قطعه ی سلام اثر ژان باتیست لومر و در بخشِ اولِ آوازیِ قطعه ی باران با تغییراتی از ملودیِ قدیمی آذربایجانی بهره گرفته شده است.
• قطعه شماره ۱۲ با سه تار استاد کلنل علینقی وزیری اجرا شده است.
لوح شماره دو
۱- فیلم مستند “بعد از فراموشی” کارگردان آرش رئیسیان، پژوهش نیکو یوسفی
۲- کلیپ ایران جوان ساخته جمشید خوشدل
اجرا کنندگان:
ویولن: مازیار ظهیرالدینی، پدرام فریوسفی (قطعه ۱ و ۲)، بردیا کیارس (قطعه ۲)، مصطفی حیات غیبی، واهه پارسادانیان (قطعه ۱)
ویولا: سهراب برهمندی
ویولنسل: کریم قربانی، آرام تالالیان (قطعه ۱)
کنترباس: علیرضا خورشید فر (قطعه ۲)
فلوت: ناصر رحیمی
ابوا: فرشید حفظی فر
کلارینت: محمد حسین پورمعین
ترومپت: امید حاجیلی (قطعه ۲)
ترومبون: رامین براتی (قطعه ۲)
تار: کیوان ساکت (قطعه ۲)، پیمان سلطانی، ارژنگ سیفی زاده (قطعه ۲)، میثم کشاورز ملکی
سه تار: پیمان سلطانی
سنتور: پیمان سلطانی، علیرضا جواهری (قطعه ۲)، محسن پور بخت
نی: علی نجفی ملکی
عود: محمد فیروزی (قطعه ۲)، بابک غسالی
تنبک و ضرب زورخانه: بهمن رجبی (قطعه ۱،۲،۱۱،۱۰)
تنبک: ارژنگ کامکار (همنواز در قطعات ۷، ۸ و ۹)
گروه کُر (قطعه۱): محبوبه فخانتی، آتیه سعادتمند بحری، طراوت شایان، لیلا جوادی، مقتدا افشار، فرهنگ عزتی، حامد کاظمی، سجاد پورقناد، امیر مقدسی
گروه کُر (قطعه ۲): سودابه شمس، فهیمه اسماعیلی، شهرام رکوئی، محمدرضا صفی
گروه کُر (قطعه ۳): نیکو یوسفی، سارا پاسبان، روشا سلطانی، سجاد پورقناد، یونس محمودی
گروه کُر در بخش قطعات کُرال: سودابه شمس، فریبا اسدی، نیکو یوسفی، شهرزاد یوسفی، شادی نادعلی، مهدی جاور، هامون هاشمی، سجاد پورقناد، مقتدا افشار، حامد کاظمی، مهرداد ناصحی
پیانو: مارگاریتا تووماسیان، آرمن مووسیسیان
تکنواز تار، سه تار، سنتور در قطعات ۱۰، ۱۱، ۱۲: پیمان سلطانی

لازم به ذکر است، جمعه سوم مهر ساعت ۱۸ در شهر کتاب فرشته، مراسم رونمایی این آلبوم برگزار می شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

افق‌های مبهم گفت‌وگو (V)

متن نیز «دیگری» دریافت‌کننده است. نه چون از آنِ دیگری است یا از فرهنگ دیگری است بلکه چون خود «دیگری» است. فارغ از این که از ورای آن مؤلف را ببینیم که در بخش نخست دیدیم، خواه‌ناخواه دیگری است. خود متن امری است جدا از «خود»، ممکن است لحظه‌ای به درون بیاید اما ماندگار نمی‌شود. متن جزئی از هیچ دریافت‌کننده‌ی مثالی‌ای نیست همچنان که حتا جزئی از مؤلفش هم نیست. از این رو متن بیش از هر مؤلفه‌ی دیگری نیازمند مفاهمه و دریافت است. حلقه‌ی آنچه تاکنون گفته شد به یاری درک دیگری متن است که کامل می‌شود.

درباره «سرزمین کلاغ‌های مهاجر»

مؤسسه فرهنگی هنری «آوای ماد» آلبوم «سرزمین کلاغ‌های مهاجر» به آهنگسازی مزدک کوهستانی را روانه بازار موسیقی کرده است. این آلبوم شامل هفت قطعه برای ویولن و ارکستر زهی است که با تفکرات موسیقایی قرن بیستمی و با رگه‌هایی از موسیقی ایرانی هرچند نهفته در لایه‌های موسیقی پلی‌تنال و بعضاً آتنال موسیقی غربی تصنیف شده‌اند. به گفته مزدک کوهستانی او در این آلبوم تلاش داشته که از آنچه موسیقی مدرن گفته می‌شود فاصله بگیرد. بابک کوهستانی در نقش سولیست این اثر حضور داشته است.

از روزهای گذشته…

درباره حسینعلی ملاح (I)

درباره حسینعلی ملاح (I)

در خانواده ای تحصیل کرده بدنیا آمد پدرش دیپلمات وزارت امور خارجه بود و مادرش خواهر کلنل وزیری بانو خدیجه افضل که از اولین زنانی بود که قبل از روی کار آمدن سلسله پهلوی با سواد بود و در آزادی تحصیل زنان پیشگام بود و بعدها چند مدرسه دخترانه ساخت این بانوی بزرگ در روزنامه شفق سرخ مقالاتی را درمورد زنان به چاپ می رساند حسینعلی ملاح ابتدا ویلن را نزد حسین خان یاحقی سپس ابوالحسن صبا و احمد فروتن راد فرا گرفت اما خودش همیشه می گفت که چشم مرا به موسیقی کلنل وزیری باز کرد و باعث شد که در پژوهش موسیقی گام بردارم.
سان را و فلسفه کیهانی (II)

سان را و فلسفه کیهانی (II)

مادر سان را نام او را تحت تأثیر جادوگر تئاتر های وودویل (vaudeville)، یعنی بلک هرمان (Black Herman) (با نام اصلی بنجامین راکر Benjamin Rucker) انتخاب کرد. سان را نیز، از روی مزاح، تصور می کرد که او رابطه ای دور با الیجاه پول (Elijah Poole) دارد که بعد ها به عنوان الیجاه محمد (Elijah Muhammed)، رهبر امت اسلام شناخته شد. از دوره کودکی سان را با نام «سانی» (Sonny) خوانده می شد. سان را یک خواهر بزرگ تر و یک برادر نا تنی داشت و مادر و مادربزرگش صرف نظر از از شیطنت هایش او را بسیار دوست داشتند.
وداع با موسیقی آوانگارد (II)

وداع با موسیقی آوانگارد (II)

قدرت محدود شنیداری انسان و عدم تشخیص پیچیدگی های زیاد توسط گوش، حتی در گوشهای تعلیم دیده؛ این بخش خود شامل دو مشکل می شود: الف) عدم تشخیص یک اثر پیچیده و استادانه از یک اثر بی هدف و شلوغ و نهایتا آماده شدن فضا برای اهداف سودجویانه آهنگسازان کم ذوق، برای فریب شنوندگان. (۳)
علوانی فقط یک آواز نیست (I)

علوانی فقط یک آواز نیست (I)

موسیقی عربهای خوزستان را می توان بصورت کلی به دو دسته: موسیقی مقامی و موسیقی محلی تقسیم کرد ولی اگر بخواهیم فرم های دیگر موسیقی عرب خوزستان را نام ببریم. می توانیم به موسیقی مراسمات از جمله عروسی ها، عزا، اعیاد. موسیقی رقص از جلمه رقص های مردانه: یزله و رقصهای زنانه: هچع و ردح، موسیقی مذهبی از جمله روضه، سینه زنی، مقتل خوانی، موسیقی کار از جمله برداشت خرما، صید ماهی، آسیاب آرد توسط زنان عرب، رکبانی (آوای مخصوص سوارکاری در هنگام جنگ: که در مقاتل امام حسین (ع) مورد استفاده قرار می گیرد)، حدا (آوای مخصوص شتر رانان)، موسیقی کودکان از جلمه گرگیعان، دیللو (لالایی مادران) و ترانه های کودکان و غیره نام ببریم که هر کدام از این بخش ها مباحث مخصوص به خود را می طلبد.
مطالعه تطبیقی عود و گیتار (VI)

مطالعه تطبیقی عود و گیتار (VI)

شکل گیتار چهار سیمه مصری پس از ورود به اروپا دستخوش تغییرات قابل ملاحظه ای شد زیرا تعداد سیم های آن بین سه، چهار و پنج متغییر بود. با این حال گیتار چهار سیمه تا پایان دوران قرون وسطی محبوب ترین ساز محسوب می شد.
هماهنگی گیتار و پیانو در گروه های کوچک Jazz (قسمت سوم)

هماهنگی گیتار و پیانو در گروه های کوچک Jazz (قسمت سوم)

روش Freddie Green برای گیتار بسیار خوش صدا است و به قول معروف خوب صدا میدهد اما اگر پیانو بخواهد جای گیتار را بگیره موضوع عوض میشه چرا که زدن آکورد هایی با نت سیاه درهر میزان با پیانو برخلاف حالتی که گیتار اینکا را انجام میدهد، نتیجه جالبی بدست نمیدهد.
فصلنامه موسیقی زنگار کارگاه تابستانه « موسیقی نویسى» برگزار می کند

فصلنامه موسیقی زنگار کارگاه تابستانه « موسیقی نویسى» برگزار می کند

کارگاه تابستانه «موسیقی نویسی » ویژه دانشجویان رشته موسیقی، روزنامه نگاران و خبرنگاران، هنرجویان و هنرآموزان موسیقی علاقه‌مند به مقاله نویسی به همت فصلنامه موسیقی «زنگار» از تاریخ ۱۴ مردادماه در شهر شیراز برگزار می شود.
منبری: علاقه زیادی به خلق موسیقی داشتم

منبری: علاقه زیادی به خلق موسیقی داشتم

با یکی از دوستانم آقای افشار که شاگرد ارشد آقای جعفری استاد هنرستان موسیقی بودند در آن سالها که نوازنده حرفه ای کلارینت هم بودند. ابتدا با متد رودولف و بعدها پوزولی را کار کردم. سلفژ ریتم هم شروع کردم و به موازاتش کلاس تنبک رفتم. سال بعدش توسط خود آقای شجریان به استاد پایور معرفی شدم که ایشان علاقه من را دیدند و با روی باز و مشفقانه بنده را پذیرفتند؛ بطوریکه من سازی هم نداشتم، یکی از سازهای خودشان را به من دادند و گفتند تا زمانیکه سازی تهیه کنی با این ساز تمرین کن. بعدها من با پس اندازم و با کمک و حمایت مادر بالاخره به قیمت ۲۵۰۰ تومان، یک ساز دم دستی و بازاری خریدم.
باغسنگانی: دیگر باید کتاب به دست در خانه ها رفت!

باغسنگانی: دیگر باید کتاب به دست در خانه ها رفت!

به نظرم تنها راه در حال حاضر همین روایت است. استاد بزرگوار دکتر زرین کوب به خوبی بر این نکته واقف بوده است. نسل غالب امروز را دیگر نمی توان با متن علمی خشک و بمباران اطلاعات حاصل از متن به این اصول رو به نابودی رهنمون شد. نسل امروز ما نسل توییتر و فیس بوک و گذری و نظری است. پس وقتی می توان با این نسل گفتگو کرد که دقیقا در همان موقعیتی قرار بگیریم که گذر این نسل به آن موقعیت به وفور می افتد. متاسفانه دیگر گذر این نسل، کتابخانه و مسجد و منبر نیست. یعنی سی سال است که این حرفها تمام شده. حالا باید ما هم برای مسلمان کردن خیلی ها قرآن در دست خانه به خانه برویم و مثل راهبان و کشیشان قرآن هدیه بدهیم و ملت را بیاوریم پای منبر و صندلی کتابخانه. نکته اینجاست که بنیاد ها، شکل و رنگ عوض کرده. این نسل، نسل اندروید و تلگرام و صد البته فست فود است و با هیچ کسی هم شوخی ندارد. چه موضوع می خواهد سیاسی باشد چه دینی و فرهنگی. از فروشگاه شما خوشش نیاید عمراً اگر دوباره رویش را ببینی! وقتی رفت، به کل رفته است. با این حال همین نسل، نیازهای عمیقی در ذات خودش دارد که در حال حاضر تنها و تنها با ادبیات داستانی و تکنیک های مختلف این گونه ادبی قابل تحریک است.
بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (IX)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (IX)

با وجودی که هر سه از انواع مختلف دراب به عنوان تزیین استفاده کرده‌اند صداهای تشکیل دهنده یکسان نیست (نمونه‌ی ۱۸). در این مورد خاص به نظر می‌رسد که تفاوتی که در نوشته‌ی بهجت با دو نوشته‌ی دیگر موجود است حاصل سلیقه‌ی او در تنظیم برای سنتور بوده باشد، چرا که اجرای این نوع از دراب با تار چندان مرسوم نیست و با توجه به این‌که منبع اصلی وی به گفته‌ی خودش نواخته‌های برومند بوده، محتمل‌ترین حالت این است که دخالت سلیقه‌ی او را بپذیریم.