گزارشی از نشست مطبوعاتی اپرای عاشورا

چهارشنبه ۲۲ مهر ماه ساعت ۱۱ در تالار وحد نشست مطبوعاتی اپرای عاشورا با حضور نصیر حیدریان، رهبر میهمان ارکستر سمفونیک تهران، علی رهبری، مدیر هنری و رهبر دائم ارکستر سمفونیک تهران و بهزاد عبدی آهنگساز این اپرا برگزار شد. به دلیل واقع شدن این نشست ساعت استراحت میان تمرین ارکستر، این برنامه کوتاه و فشرده به اجرا رسید.

در ابتدا علی رهبری با معرفی نصیر حیدریان به عنوان یک استاد زبده در حرفه رهبری، از مسئولین قبلی دفتر موسیقی که هیچ گاه از او برای رهبری ارکستر سمفونیک تهران دعوت نکرده بودند گله کرد. علی رهبری افزود: نصیر حیدریان که به عنوان اولین رهبر مهمان ارکستر سمفونیک تهران در این اجرا کنار ما حضور خواهد داشت از جمله هنرمندانی است که من از بچگی او را می شناختم و می دانم که این هنرمند یکی از بهترین رهبران ارکستر کشورمان است که هم اکنون نیز در کالج های معتبر اروپایی مشغول به تدریس موسیقی است. رهبری با اشاره به این موضوع که لازم است با روشی مردم را با موسیقی سمفونیک آشتی دهیم گفت: بهتر بود از عنوان هایی مثل اپرا یا باله برای آثارمان استفاده نکنیم چون ممکن است از طرف مردم ارتباط خوبی با آن برقرار نشود.

رهبری در ادامه در پاسخ به این سئوال که چرا در برنامه «مهر تا مهر» اثر از او در میان آثار ایرانی نیست گفت: من در طول ۴۰ سال گذشته مدیر هنری ارکستر های مختلفی بودم و در این مدت تمام تلاش خود را کرده ام که در مجموعه هایی که به عنوان مدیر در آن حضور دارم هیچ یک از آثارم اجرا نشود. ارکستر سمفونیک تهران نیز از این قاعده مستثنی نیست شاید این مشکل من باشد، اما به طور حتم اگر مسئولیت را کنار بگذارم حتما از آثار خودم در ارکسترها استفاده می کنم.

نصیر حیدریان، در پاسخ به این سئوال که تغییری در وضعیت ارکستر سمفونیک نسبت به ۱۸ سال پیش می بینید یا خیر گفت: در آن زمان نوازندگان بسیار بی نظم و نامرتب سر ارکستر می آمدند، گاهی حتی با چند ساعت تاخیر. بعضی ها می گفتند ما قبل از تمرین مسافرکشی می کنیم ولی امروز دیگر وقتی قرار است ۹ تمرین شروع شود، همه در ساعت ۹ روی صحنه حاضر هستند. اگر فقط سازهای ارکستر سمفونیک تهران نیز تغییر کرده و نو شود، کیفیت ارکستر بسیار بهتر از امروز و در حد ارکسترهای اروپایی می تواند بشود.

حیدریان درباره این اپرا افزود: ما باید نشان دهیم که موسیقی می تواند چه کاربردهایی داشته باشد و از این طریق بخشی از مخاطبانی که با موسیقی آشتی ندارند را به سالن ها بیاوریم، آنها باید بفهمند که هر پدیده ای می تواند به زشتی و زیبایی مورد بهره برداری قرار بگیرد، همانطور که با یک لیوان آب می شود کسی را سیراب کرد یا سر کسی را شکست، پس پدیده ها به خودی خود، زشت یا زیبا نیستند البته شما در هیچ یک از کشورهای منطقه شاهد اجرای یک اپرای با این موضوع نیستید اما امروز شرایطی فراهم شده است که در کشورمان اپرای عاشورا اجرا می شود و این نشان‌دهنده فرهنگ پخته و پیشرفته کشور ایران است که در یک فعالیت مثبت و تاثیرگذار این گونه به مجموعه ارکستر های خود اهمیت می دهد.

بهزاد عبدی در مورد اپرای ملی ایران تاکید کرد به یقین تلاشهای استاد بهروز غریب پور باعث شد تا اپرای ملی به منصه ظهور برسد. او ادامه داد امیدوارم اجرای ارکستر با لیبرتوی درخشان استاد غریب پور باعث شعف ایشان شود و ایشان راضی از سالن خارج شوند. بهزاد عبدی از خبرنگاری که اپرای عاشورا را با عنوان عروسکی نام برد خواست، این اپرا را بدون عنوان نام ببرد چراکه یک اپرا می تواند به صورت های مختلف اجرا شود که تنها یکی از آنها عروسکی است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره «سرزمین کلاغ‌های مهاجر»

مؤسسه فرهنگی هنری «آوای ماد» آلبوم «سرزمین کلاغ‌های مهاجر» به آهنگسازی مزدک کوهستانی را روانه بازار موسیقی کرده است. این آلبوم شامل هفت قطعه برای ویولن و ارکستر زهی است که با تفکرات موسیقایی قرن بیستمی و با رگه‌هایی از موسیقی ایرانی هرچند نهفته در لایه‌های موسیقی پلی‌تنال و بعضاً آتنال موسیقی غربی تصنیف شده‌اند. به گفته مزدک کوهستانی او در این آلبوم تلاش داشته که از آنچه موسیقی مدرن گفته می‌شود فاصله بگیرد. بابک کوهستانی در نقش سولیست این اثر حضور داشته است.

درخشش مژگان چاهیان، در چهل و چهارمین فستیوال بین المللی هنر ایتالیا

مژگان چاهیان به عنوان آهنگساز و نماینده ایران در این فستیوال برگزیده و دعوت به آهنگسازی شد و اثر جدیدش در فستیوال بین المللی هنر ایتالیا اجرا خواهد شد. تعامل بین هنرمندان بین المللی و استعدادهای جوان در آهنگسازی از جمله اهداف این فستیوال است.

از روزهای گذشته…

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه ششم

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه ششم

مبحث «موسیقی و زندگی اجتماعی» از سه منظر قابل مطالعه است. هریک از این سه منظر نیز جنبه‌های بسیاری از نسبت موسیقی و جامعه را مورد توجه قرار می‌دهد. این سه منظر اصلی عبارت‌اند از:
ریختر، پیانیستی برای تمام دوران (I)

ریختر، پیانیستی برای تمام دوران (I)

اسویتوسلاو ریختر (Sviatoslav Teofilovich Richter) در آگوست سال ۱۹۱۵ از پدری آلمانی و مادری روس در شهر Zhytomyr شوروی سابق (اکراین امروزی) بدنیا آمد. وی را بعنوان یکی از برترین نوازندگان پیانو در قرن بیستم یاد میکنند. موزیکالیته و تکنیکی ستودنی و همچنین رپرتوار گسترده ای که داشت مورد شگفتی و تحسین همگان بود.
محمد معتمدی و افق پیش رو

محمد معتمدی و افق پیش رو

اولین بار که صدای محمد معتمدی را شنیدم از تلویزیون بود که ساز و آوازی با صدای او پخش میشد، طبق معمول روی تصاویری از طبیعت! این صدا و مخصوصا تکنیک مطلوب او توجهم را جلب کرد، چون در آن زمان کمتر صدای خواننده جوانی را میشنیدیم که از نظر استیل و تکنیک های آوازی در وضعیت خوبی قرار داشته باشد. از همان روز نامش در خاطرم ماند تا اینکه برای اولین بار کنسرت او را به همراه گروه خورشید به سرپرستی مجید درخشانی در تالار وحدت دیدم.
الا فیتزجرالد، بانوی اول آواز (I)

الا فیتزجرالد، بانوی اول آواز (I)

عده بسیار زیادی و شاید اکثریت قریب به اتفاق کارشناسان و علاقمندان موسیقی جز، الا فیتزجرالد (Ella Fitzgerald) را بهترین خواننده زنی که تا کنون در عرصه موسیقی جز فعالیت داشته میدانند.
کتابی درباره رضا ورزنده (III)

کتابی درباره رضا ورزنده (III)

در این کتاب هر قطعه به دو شکل آوانگاری شده است: بخش اول آوانگاری براساس امکانات اجراییِ سنتور معمولِ نُه‌خرک و در مایه‌های مرسوم هر دستگاه یا آواز است، تا زمینۀ استفاده از این قطعات برای عموم نوازندگان سنتور فراهم آید، و بخش دومْ آوانگاری در مایۀ اصلی و همان‌گونه که استاد ورزنده با سنتور یازده‌خرک خود اجرا کرده است.
گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (II)

گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (II)

پس از پیمان سلطانی، کامیار صلواتی در پاسخ به این سئوال که روند بازسازی تصانیف دوره قاجار را چگونه می بینید گفت: «به دلیل تکصدایی بودن آثار موسیقی مربوط به دوره قاجار، کار آهنگسازی و چندصدایی روی آثار موسیقی این دوره بسیار مورد استقبال آهنگسازان معاصر قرار گرفته است ولی من می خواهم از نگاهی دیگر به دسته بندی آثار بازسازی شده، چه به صورت تکصدایی و چه چند صدایی بپردازم؛ ظرف دوره ای و زمانی ای که هر آهنگساز و موزیسین در آن قرار می گیرد، او را ناخودآگاه تحت تاثیر پارادایمهای مسلط خود قرار میدهد.
چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (III)

چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (III)

زمانی که مرتضی نی داوود درآمد نوا را با محوریت درجه ی چهارم شور سُل اجرا می کند، قبل و بعد از آن نت (نت شاهد)، هر چه هست به سوی آن درجه کشیده می شود و جذب آن می گردد. تمامی تأکید ها و قدرت را همان نت محوری نشان می دهد و تداوم را یادآوری می کند، می ایستد و دوباره قرن را به صورت کشیده اجرا و یادآوری می کند، پدال می سازد، به واخون می زند، چرا که می خواهد بگوید پایانی وجود نخواهد داشت و بگوید که چهارچوب و قلمرو موسیقی دستگاهی این شرایط را به گونه ای برای او فراهم ساخته است که تکرار، آن را زیبا تر ساخته و این زیبایی زمانی دو چندان می شود، که آواز او را همراهی می کند.
«رو به آن وسعت بی‌واژه» برای نی و ارکستر

«رو به آن وسعت بی‌واژه» برای نی و ارکستر

ارکستر مجلسی لوس‌آنجلس در روزهای سوم و چهارم نوامبر ۲۰۰۷ اثری از رضا والی را خواهد نواخت. این قطعه «رو به آن وسعت بی‌واژه» نام دارد که با الهام از سروده‌های سهراب سپهری آفریده شده است.
کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (IV)

کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (IV)

سخنرانی ای نامنسجم، آشفته و ضعیف (به شیوه ی از هر دری سخنی) که گاهی در آن شعری عاشقانه و خام از جانب ایشان خوانده می شد، گاهی به بحث های سیاسی می کشید، گاهی به جوک تعریف کردن و گاه گاهی هم به متلک انداختن به سایر هنرمندان، بی آنکه ارتباط چندانی بین این موضوعات وجود داشته باشد، چه دستاورد علمی و عملی ای برای نوازندگان تنبک و به طور کلی علاقه مندان به موسیقی داشت؟ آیا «نامتعارف» و «جسور و صریح» بودن به هر قیمتی ارزش این را دارد که به جای پرداختن به اصل موضوع (که ظاهراَ تغییر نظام تنبک نوازی و پرداختن به بحثی فنی و موسیقایی است) این چنین مدام به بیراهه زده شود؟
روش سوزوکی (قسمت بیست و یکم)

روش سوزوکی (قسمت بیست و یکم)

می خواهم مطلبی را برای حفظ توانایی هایمان اضافه کنم. در یک کتابی خوانده ام که چگونه نینجو تسوها تمرین پرش می کنند؛ یک دانه کنف بردارید و آن را بکارید و هر روز از روی آن گیاه بپرید. یکی از قوانین این است که کنف سریع رشد می کند. اگر کسی آن را هر روز ببیند متوجه تغییر آن نمی شود، اما کنف هر ساعت بدون توقف رشد می کند و این تعجب آور است که کنف در مدت یک یا دو ماه چقدر بطرف بالا رشد می کند. بخصوص اگر انسان آن را برای مدتی طولانی ندیده باشد و بخواهد از روی آن بپرد خواهد دید که توانایی پرش را از دست داده است و پریدن از روی آن اصلا امکانپذیر نیست، اما اگر در مدت رشد کنف هوشمندانه تمرین پرش را انجام داده باشد می تواند با سبکبالی و کاملا طبیعی از روی آن بپرد.