نگاهی به «اینک از امید» (I)

مقدمه
سال گذشته آلبوم «اینک از امید» به آهنگسازی شاهین شهبازی و آواز صادق شیخ زاده با یک تیتر مهم روی خروجی خبرگزاری های داخلی قرار گرفت؛ «اینک از امید، رتبه دوم فستیوال icm اتریش را به خود اختصاص داد».


بیشتر از یک دهه است که پای هنرمندان موسیقی کلاسیک ایرانی به جشنواره های جهانی باز شده است و گاه اخباری مبنی بر موفقیت های آنها را می شنویم. با کمی تحقیق و توجه به آثاری که در این سالها برنده جوایز جهانی شده اند به این نکته پی می بریم که موفقیت این آثار کمتر به دلیل توانایی های فنی اثر بوده است و بیشتر عواملی مانند روابط سیاسی، روابط مالی و گاه زیرکی های صاحب اثر در «پرزنت کردن» اثرش در موفقیت ظاهری آن نقش داشته است. اکثرا جشنواره ها و یا کمپانی هایی که به تولید و عرضه این آثار می پردازند، حداقل در زمینه موسیقی کلاسیک ایرانی، کمترین شناخت را دارند و از یک هیات کارشناسی فنی متخصص در زمینه موسیقی های ممالک غیر غربی، بی بهره هستند.

اما «اینک از امید» در این میان، اثری بود که نمی توانست به خاطر روابط مالی یا سیاسی به کسب موفقیت رسیده باشد. هم آهنگساز و هم خواننده این اثر به حدی نام آشنا نبودند که یک جشنواره یا کمپانی بخواهد روی نام آنها سرمایه گذاری کند. در نتیجه تنها یک شائبه می ماند: آیا داوران این اثر توانایی و شناخت لازم را در زمینه موسیقی ایرانی داشته اند؟

امروز به بررسی نقاط قوت و ضعف این اثر می پردازیم و از این راه، کیفیت داوری این آلبوم را محک می زنیم. (۱)

مشخصات کلی اثر:
ارکستر:

ارکستر سازهای ایرانی شامل سازهای تار، سه تار، نی، کمانچه، سنتور، تنبک، دف، دایره و کوزه

قطعات:
«مقدمه»، «تصنیف مجلس انس»، «تصنیف شور اشتیاق»، «تصنیف آغازی دیگر»

ساز و آواز:
دو اثر ساز و آواز

نوازندگان:
شاهین شهبازی (تار و سه تار)، مرتضی صنایعی (نی)، علی درویش نوری (عود)، فرشاد صارمی (کمانچه)، کوروش بزرگ پور (تمبک)، محسن پوربخت (سنتور) و مهدی نقشینه پور (دف، دایره و کوزه)

مایگی:
دستگاه ماهور و آواز اصفهان

نقد اثر:
«مقدمه»:
خصوصیات ملودیک:

این بخش شامل یک پیش درآمد ماهور می شود که با متر چهار چهارم آغاز شده و در اواسط قطعه به متر دو چهارم تبدیل می شود. این مقدمه تا بخشی که وارد دو چهارم می شود، بسیار کلیشه ای و کسالت بار است؛ دلیل این خصوصیت هم استفاده گسترده از سیکوئنس های مداوم است. تقریبا تمام تم ها همانطور که آغاز شده اند با گذشتن چند سیکوئنس، به پایان می رسند و قابل پیشبینی بودن آنها، موجب دلزدگی شنونده می شود. در بخش دوم که به متر دو چهارم می رسیم ولی تم ها جدیدتر و جذاب تر هستند.

خصوصیات چند صدایی:
در بخش اول این قطعه (متر چهار چهارم) به جز یک همراهی با فاصله سوم (که نی این بخش را اجرا می کند) هیچ ترفند هارمونیک یا کنترپوانتیکی به کار نرفته است. در بخش دوم (متر دو چهارم) ولی گاه کنترپوان های بسیار ساده دوبخشی شنیده می شود.

پی نوشت
۱- به دلیل سفر آهنگساز اثر برای مدتی طولانی به خارج از کشور، امکان دریافت نت اثر بوجود نیامد و نگارنده تنها از طریق گوش سپردن به اثر، سعی در کشف خصوصیات موسیقایی آن داشته است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گفت و گو با جان کیج (III)

در انتهای طولانی ترین راهروی بین مثلث ها یک فیلم پخش می شد و در راهرو دیگر اسلایدهایی به نمایش درآمدند. من بر یک نردبان رفتم و به سخنرانی پرداختم که سکوت هایی را نیز در بر داشت. نردبان دیگری نیز وجود داشت که ام. سی. ریچاردز (M. C. Richards) و چارلز اسلن (Charles Oslen) در زمان های متفاوتی بر روی آن رفتند. در برهه هایی، که من پرانتزهای زمانی (Time bracket) می نامم، بازیگران با رعایت محدودیت هایی آزاد بودند – فکر می کنم شما به آنها بازه (compartment) می گویید – بازه هایی که آنها مجبور به پر کردنشان نبودند مانند چراغ سبز در ترافیک. تا این بخش آغاز نمی شد آنها اجازه نداشتند اجرا کنند، اما وقتی که شروع می شد می توانتسند تا زمانی که می خواستند در طول آن به اجرا بپردازند. رابرت راشنبرگ (Robert Rauschenberg) گرامافونی قدیمی که شیپور داشت را روشن کرده بود و یک سگ در گوشه ای به آن گوش می داد، دیوید تیودر (David Tudor) پیانو می نواخت و مرس کانینگهام (Merce Cunningham) و رقصنده های دیگر بین و اطراف تماشاچیان حرکت می کردند. عکس های راشنبرگ بالای سر تماشاچیان آویزان شده بود.

«بازخوانی آرای فارابی در باب موسیقی» در کنگره فارابی

کنگره «فارابی» با همکاری نهادها و سازمان‌‌های فرهنگی و هنری در سال ۹۹ برگزار می‌شود. بخشی از این کنگره به «بازخوانی آرای فارابی در باب موسیقی» اختصاص دارد که با هدف ایجاد بستری مناسب برای شناخت آرای موسیقایی فارابی و تأثیرات آن بر موسیقی حوزه ایرانی، عربی و ترکی توسط فرهنگستان هنر برگزار می‌شود.

از روزهای گذشته…

داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (I)

داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (I)

داریوس میلو (۱۹۷۴-۱۸۹۲)، از خانواده ای یهودی و سرشناس بود. در محیطی مساعد رشد یافت که سبب رشد اخلاق و اندیشه اش شد. استعداد زودرسش با طبع حساسش مغایرت نداشت. در هفت سالگی ویولن را فراگرفت. در دوازده سالگی عضو یک کوارتت زهی شد. والدینش در نظر داشتند نوازنده ویولنی چیره دست از او بسازند به همین سبب در ۱۹۰۹ همراه دوستش “لونل” او را به پاریس فرستادند. در این دوره میلو رویای آهنگسازی داشت. هر از گاهی به کنسرواتوار پاریس میرفت و در کلاسهای “لورو” (هارمونی)، “ویدور” (فوگ)، “گدالگ” (کنترپوان) شرکت می کرد.
موسیقی هند و مقایسه آن با موسیقی ایران (I)

موسیقی هند و مقایسه آن با موسیقی ایران (I)

موسیقی شمال و جنوب هند از هم متمایز است ولی نباید آنرا دو نوع موسیقی دانست. در حقیقت هند دارای یک موسیقی است که به دو سبک در شمال و جنوب جلوه گر شده است. مهمترین موجبی که سبب رونق موسیقی هند شده این است که موسیقی و رقص دو هنریست که از لحاظ مذهبی اهمیت دارد چنانکه داستان موسیقی هند از میان تاریخ و افسانه های زیبای قدیمی به چشم می خورد. «ساراس واتی» را خدای هنر و دانش می دانند. شیوا آفریننده ساگنیت یعنی موسیقی و رقص و دارم است.
شجریان؛ پدیده‌ی اجتماعی (II)

شجریان؛ پدیده‌ی اجتماعی (II)

در تاریخ معاصر ما به‌ندرت پدیده‌ای موسیقایی می‌توان یافت که جریان‌های اجتماعی موجود تا این حد در کامور شدنش نقش داشته باشند و نیز به‌ندرت پدیده‌ای موسیقایی می‌توان جست که چنین هم‌نوای دگرگونی و در همان حال بازیگر آن شده باشد (۳).
دیدگاه افلاطون و فیثاغورث در باب موسیقی (I)

دیدگاه افلاطون و فیثاغورث در باب موسیقی (I)

موسیقی در تمام جنبه های زندگی مردمان یونان باستان نقش بسیار مهمی ایفا می کرد و سامانه ی سیاسی و اجتماعی کاملا” با آن عجین بود. موسیقی آن دوره آهنگ های آیینی، مذهبی، رزمی، بزمی، آمرانه و اندرزگویانه را شامل می شد. سازهای اصلی کیثارا(نوعی لیر)، آئولوس (نوعی ساز بادی) و سازهای کوبه ای بودند.
در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (IV)

در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (IV)

تار فخام‌الدوله بهزادی(مجموعه‌ی ۳ نوار، از مجموعه‌ی مهدی کمالیان و ۲ سی‌دی ماهور با عنوان بخش‌هایی از ردیف میرزا حسینقلی)،‌ فخام‌الدوله‌ی بهزادی، آوای بارید.
تکنیکهای گیتار (I)

تکنیکهای گیتار (I)

در طی چند مطلب به بررسی برخی از مهمترین تکنیکهای گیتار در سبکهای مختلف خواهیم پرداخت؛ مسلما در ابتدا بایستی توضیح داده شود، تکنیک مورد نظر در این مقاله تکنیک فیزیکال یعنی توانایی های دست چپ و راست در نوازندگی گیتار میباشد.
اپوس

اپوس

Opus اوپوس یک کلمه لاتین میباشد که معنای – کار- را میدهد که معمولا برای کارهای هنری از این کلمه استفاده میشود. جمع اوپوس – اپرا – میشود که در موسیقی خود یک شاخه و سبک محسوب میشود. اما از منظر تاریخی می بینیم در حدود قرن ۱۷ میلادی بسیاری از آهنگسازان همچون بتهوون آثار موسیقیایی خود را بر اساس شماره گذاری بصورت اپوس دسته بندی نموده اند. که به صورت مختصر آنرا به صورت “Op” مینویسند و جمع آن “Opp” میباشد.
تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (I)

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (I)

حکومت های فلات ایران پراکنده بودند. اولین تجربیات یکجانشینی ولی فاقد یک سلطنت کلی و یکپارچه. یکی از تمدن های مهم سیلک کاشان است. آریایی ها پس از ورود یک حکومت یکپارچه ایجاد می کنند که تمام تمدن پیش از آریایی در آنها وجود دارد. بررسی تمدن پیش از آریایی نشان می دهد که آنها تحت تاثیر بین النهرین، آشور، بابل و کلده هستند. خود بین النهرین ریشه در مصر دارد.
چگونه همیشه به نواختن گیتار کلاسیک علاقه مند باشیم؟

چگونه همیشه به نواختن گیتار کلاسیک علاقه مند باشیم؟

می گویند روزی مردی به نزد یکی از استادان ذن رفت و از او سوال کرد: استاد می شود برای من مهمترین نکاتی را که در سطح استادی در فلسفه ذن باید بدانم برروی کاغذی بنویسید؟ استاد قلم را برداشت و کلمه دقت را نوشت. مرد گفت فقط همین؟ استاد قلم را دوباره برداشت ونوشت دقت، دقت… مرد گفت من معنای عمیقی در این کلمه نمی بینم. مگر شما چیز خاصی را در معنای این لغت می بینید؟ استاد گفت دقت یعنی دقت.
نی و قابلیت های آن (VIII)

نی و قابلیت های آن (VIII)

در قسمت های قبل به معرفی مختصر نی و تاریخچۀ آن و معرفی ساز های همخانوادۀ نی در موسیقی بومی و محلی مناطق مختلف ایران پرداختیم. در این قسمت به معرفی انواع نی و تفاوت ها و شباهت های آنها می پردازیم.