جان مک لافلین، موسیقی جهانی روی گیتار!

جان مک لافلین
جان مک لافلین
جان مک لافلین (John McLaughlin)در ۴ ژانویه سال ۱۹۴۲ یورکشایر انگلستان متولد شد. بسیاری وی را با خواننده و نوازنده پاپ/راک با عنوان Jon McLaughlin اشتباه میگیرند! اما جایگاه جان مک لافلین گیتاریست جز همواره در تاریخ موسیقی جز بعنوان یکی از برترین ها جاودان شده است.

در دهه شصت یکی از عمده فعالیت های وی در زمانی که جوان بود نوازندگی در سبک جز و بلوز در لندن بود و برای خودش به عنوان نوازنده ای صاحب سبک و مستقل با لهجه نوازندگی انگلیسی مبدل شده بود.

در لندن وی آلبوم Extrapolation را به همراه John Surman و Tony Oxley در سال ۱۹۶۹ منتشر نمود که در آن مک لافلین سعی نموده بود تا تکنیک و مهارت بالای خود را در نوازندگی و همچنین استفاده از هارمونی غریب و ناشناخته استفاده نماید.

در سال ۱۹۶۹ به آمریکا مهاجرت نمود و به گروه Tony Williams پیوست؛ اما به همکاری با گروهها و نوازندگان دیگر نیز علاقمند بود تا اینکه در آلبومهای In A Silent Way و Bitches Brew مایلز دیویس بعنوان نوازنده میهمان در چند قطعه به نوازندگی پرداخت که با گروه مایلز دیویس نیز این قطعات را بصورت زنده نیز اجرا نمود که آلبومها توانست فروش قابل توجهی را بدست آورد و نظر بسیاری را به خود جلب نماید.

از جمله نوازندگان و گروههای که وی با آنها در آن زمان فعالیت نمود میتوان به: Miroslav Vitous, Larry Coryell, Wayne Shorter, Carla Bley, The Rolling Stones اشاره نمود.

اما اینبار نوبت آن رسیده بود تا وی توانایی های خویش را بعنوان یک موزیسین جز نشان دهد آلبوم Devotion در سال ۱۹۷۰ و زیر نظر کمپانی Douglas Records منتشر شد.

موسیقی زنده و پر انرژی که نشانه های تلفیق نیز در آن دیده میشد. اشخاصی که وی را در این آلبوم همراهی نمودند Larry Young نوازنده ارگ (که در حقیقت با این آلبوم وی به دنیای موسیقی معرفی شد و بعنوان یار همیشگی جان مک لافلین در بسیاری از آلبومها و کنسرتهای وی حضور داشت) نوازنده گیتار باس Billy Rich و درامر گروه Buddy Miles که در سابق با جیمی هندریکس همکاری مینمود.

اعضای این گروه با آنکه جوان بودند اما همگی به تجربه کافی در موسیقی جز رسیده بودند و ثمره آن نیز آلبومی درخشان بود که شروعی برای موفقیتهای جان مک لافلین در عرصه موسیقی جز بود. اما آلبوم دوم My Goal’s Beyond in the U.S وی کاملا با Devotion متفاوت بود، او در این آلبوم به سمت و سوی موسیقی تلفیق موسیقی جز و موسیقی کلاسیک هندی روی آورده بود!پ

در قسمتی دیگر از این آلبوم وی قطعات برخی از آهنگهایی که بر رویش تاثیر گذاشته بودند اجرا نمود که سرشار از بداهه نوازی ها و ملودی هایی بود که خلاقانه بر اساس تم اصلی خلق نموده بود.

قطعاتی از نوازگانی چون : “Something Spiritual” (Dave Herman), “Hearts and Flowers” (P.D. Bob Cornford), “Phillip Lane,” “Waltz for Bill Evans” (Chick Corea), “Follow Your Heart,” “Song for My Mother” and “Blue in Green” Miles Davis.

My Goal’s Beyond تحت تاثیر پیروی از رهبر فکری وی Sri Chinmoy که یکی از فیلسوفان هندی بود و توسط مدیر برنامه های لری کوریل به مک لافلین معرفی شده بود ایجاد شد. مک لافلین بشدت شیفته موسیقی و سنت های هند بود که باعث شد تا چندین سال زندگی در هند با نوازندگان و موزیسین های این خطه از دنیا به همراهی بپردازد (گروه شاکتی و نوازندگی به همرا ذکیز حسین نوازنده طبلا از ثمرات این علاقمندی های وی بود).

در دهه ۷۰ وی گروهی را تشکیل داد که اعضای آن Jerry Goodman ( ویولون), Jan Hammer (کیبورد), Rick Laird (باس), Billy Cobham (درام) بودند که بیشتر به اجرای قطعات تکنیکال و همچنین اجرای تلفیقی موسیقی جز و راک با توجه به هارمونی موسیقی غربی و موسیقی هند میپرداختند. در این دوره مک لافلین بیشتر از آنکه به بیان موسیقی توجه کند به تکنیک بها میداد اجرای تکنوازی های سریع با استفاده از گامهای مهجور و بیگانه در موسیقی پایه و اساس کارهای وی را شکل میداد.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی مک لافکین را

اما تجربه کار با این گروه و اجرای قطعاتی تک بعدی برای وی خسته کننده شده بود. او گروه شاکتی را بر روی صحنه آورد. داشتن معلومات در زمینه موسیقی وسالها نوازندگی veena (یک ساز هندی) باعث شد، فعالیت هنری وی وارد مرحله ای جدید شود.

اما سبک جدید کاری وی را نمیتوان به درستی مشخص نمود! شاید عنوان موسیقی جهانی برای آن مناسبتر از موسیقی جز و یا هند باشد چون تلفیقی از همه نوع موسیقی بود.

جان مک لافلین جدا از اینکه نوازنده ای متبحر بود، موزیسینی با خلاقیت و تفکرات جدید بود وی همواره به دنبال خلق و یافتن موسیقی جدید و همکاری با نوازندگان مختلف بود که میتوان به همکاری وی با کارلوس سانتانا و تشکیل گروه رویایی Guitar Trio همراه با پاکو دلوسیا و ال دی میولا اشاره نمود.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی همنوازی مک لافکین با ال دی میولا و پاکو دلوچیا را

اما در این جا باید به این نکته اشاره کرد که برخلاف دیگر همتایانش وی توجهی به دنیای تجاری موسیقی نداشت و این تفکر برای نوازنده ای مشهور در آمریکا، واقعا تحسین آمیز میباشد! در حال حاضر وی به مشغول ضبط آلبوم و همراهی با گروههای جوان به عنوان رهبر است و دی وی دی تصویری آموزشی اش نیز به یکی از منابع اصلی برای نوازندگی جز مبدل شده است.

3 دیدگاه

  • مهيار
    ارسال شده در فروردین ۶, ۱۳۸۸ در ۱:۲۷ ب.ظ

    بزرگترین گیتاریست جز زنده جهان

  • اعظم
    ارسال شده در مرداد ۲۰, ۱۳۸۹ در ۷:۰۳ ب.ظ

    منم همون که استاد بزرگ مهیار گفت .. عمرش مستدام

  • happalie
    ارسال شده در خرداد ۳۰, ۱۳۹۱ در ۱:۰۷ ب.ظ

    al di meola ke ghavi tare,be nazare man.

    azash maghalei chizi nadarin?,faghat coral ro peida kardam?.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایران زمین»

سوال این است که آیا می‌توان خلاقیت را آموزش داد؟ و جواب این که حتا اگر هم نتوان، حداقل می‌شود با برانگیختن و آزاد گذاشتن، آدم‌های صاحب خلاقیت را تشویق به استفاده از آن کرد و پروراند. آنچه هشت آهنگساز نوجوان آلبوم ایران‌زمین و مدیر هوشیار «پروژه‌ی آهنگسازان جوان»، امیرمهیار تفرشی پور، به اعتبار موسیقی‌شان به صحنه‌ی امروزین موسیقی ما می‌آورند دقیقا پاسخی است که دیدیم.

آلبوم «در محاصره» با آهنگسازی منتشر شد

یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی و آهنگسازی بهزاد عبدی در قالب آلبوم صوتی تصویری «در محاصره» به خوانندگی محمد معتمدی، توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» منتشر شد. آلبوم «در محاصره» مشتمل بر یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی بهزاد عبدی که مرداد ماه سال ۱۳۹۵ به خوانندگی محمد معتمدی در تالار وحدت تهران روی صحنه رفت، در قالب یک اثر صوتی تصویری توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» وارد بازار موسیقی شد. این مجموعه همزمان با کنسرت‌های اروپایی ارکستر «خنیاگران مهر» در کشورهای فرانسه، سوئیس، کانادا و آمریکا نیز به صورت فیزیکی و دیجیتال در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

از روزهای گذشته…

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (IV)

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (IV)

در مورد وزیری این امر نه تنها یک ضرورت اخلاقی و تعهد روشنفکرانه برای برپا داشتن چارچوب ترقی بود، بلکه در شالودهٔ اندیشهٔ زیباشناسی‌اش هم نفوذ کرده و آن را به تسخیر خود آورده بود: «بالجمله شرط اعظم و اساس و بنیان هر صنعتی تربیت و تعالی هیئت اجتماع است.»(۱۲)
شوپن، نگاهی به موسیقی (I)

شوپن، نگاهی به موسیقی (I)

با وجود آنکه شوپن در قرن نوزدهم زندگی می کرد اما او از سنت فراگیری موسیقی همچون بتهوون، هایدن، موتسارت و کلمنتی بهره برده برد و حتی در آموزش موسیقی به شاگردان خود از روشهای کلمنتی استفاده نمود و در تربیت شاگردان نوازندگی پیانو تاثیر بسیاری از هومل برد.
گزارش جلسه ششم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه ششم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گفته شد که اگر این تعریف (یا مشابه آن) مورد قبول باشد تاثیر چنین شاخه‌ای از فلسفه بر نقد بسیار روشن است؛ احکام و گرایش‌های زیباشناختی پایه‌ی ارزیابی‌های نقادانه قرار می‌گیرند و البته گاه هم از طریق کنش نقد دگرگون می‌شوند. گفتمان زیباشناختی با تکیه بر این تعریف‌ها از گفتمان:
ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (III)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (III)

آیا می‌توانیم مانند خارج از حوزه ایدئولوژی، با وسعتی به موسیقی بیندیشیم که غیر شفاهی باشد؟ (این قدری یادآورموضوعی است که «دلاوُلپه» (Della Volpe) را در نقدش با عنوان ” نقد ذوق” متاثر کرده بود). مشکلی که با پساساختارگرایی به طور کلی و با ساختارشکنی بخصوص وجود دارد، گرایش آنها به این است که ایدئولوژی را طوری ببینند که در اصل به وسیله زبان – نمادین- مقید شده است، بجای اینکه عموما حالات احساسی را سازمان دهد
پرتو: کسی که یک سال پیانو زده به خود اجازه تدریس میدهد

پرتو: کسی که یک سال پیانو زده به خود اجازه تدریس میدهد

افلیا پرتو اول دی ماه ۱۳۱۷ در خانواده ای در تهران به دنیا آمد که همه اهل موسیقی بوند. پدر و مادر او کنسرتهای انجمن موسیقی ملی به رهبری استاد روح الله خالقی را دنبال میکردند و گویا حتی در انجمن عضویت هم داشته اند. استادان بزرگی چون، حسین خان هنگ آفرین و موسی معروفی به خانه آنها رفت و آمد داشتند و با پدر خانواده که نوازنده ای پی گیر و علاقمند بود، دوست بودند.
کاربرد نظریه آشوب در آهنگسازی (V)

کاربرد نظریه آشوب در آهنگسازی (V)

جان کیج پیشروترین آهنگساز دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی تقریبا استفاده از تمامی فرم‌های شناخته شده‌ی موسیقی را ترک کرد و به گونه‌ای آگاهانه با مطرح کردن مفهوم جدید «ابهام» به سمت فرآیندهای تصادفی در آهنگسازی رفت (Grout 794). کیج زیباشناسی نوساخته‌اش را در جریان دیدارش از دانشگاه هاروارد در اتاق سکوت (۴) آن دانشگاه به شنوندگان گوشزد کرد و پس از آن سکوت در موسیقی دیگر نبودن صدا نبود بلکه کارکرد دستگاه عصبی و صدای گردش خون بود (Whittall 124).
یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی  <br>در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (V)

یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی
در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (V)

در این باره باید عرض شود که این شیوه ها به ویژه در موسیقی سنتی ایران کاملاً شخصی است و هر استادی شیوه خاص خود را دارد. به عنوان مثال در میان نوازندگان برنامه های «گلها» که در پژوهش آقای کیانی همه تحت عنوان صاحبان شیوه «شیرین نوازی» معرفی شده اند، می توان شیوه های کاملاً متفاوت و مختلفی را شناسایی کرد. در شیوه های تار جلیل شهناز و فرهنگ شریف تقریبا هیچ وجه مشترکی نمی توان یافت، همینطور در شیوه های نوازندگی استادان موسیقی علی اکبر خان شهنازی و نورعلی خان برومند اختلاف و تفاوت روشنی مشهود است. اگر بخواهیم شیوه های نوازندگی را در «دهه اخیر» بررسی کنیم، باید شیوه های استادانی مانند فرامرزپایور و پرویز مشکاتیان را که هر دو متفاوت و مختلفند بررسی و مقایسه کنیم. اما آقای کیانی به جای پژوهش در شیوه های نوازندگی، در حقیقت محاکمه ای به نمایش گذاشته اند که خودشان هم متهم (تحریف نواز و شیرین نواز)، هم شاکی (سنت نواز) و هم قاضی (پژوهشگر) هستند و رأی به محکومیت متهم داده اند.
شارل کوشلین: «ساعت های ایرانی» برای پیانو

شارل کوشلین: «ساعت های ایرانی» برای پیانو

شارل کوشلین (۱۸۶۷-۱۹۵۰) در یک خانواده مرفه در پاریس تولد یافت و فعالیت های خود را در نظام آغاز کرد. پس از یک دوره بیماری، از سال ۱۸۸۹ به موسیقی پرداخت و چندی بعد در کنسرواتوار پاریس نزد گابریت فوره (Gabriel Fauré) ژول ماسن (Jules Massenet) و آندره گدالگ (André Gédalge) به تحصیل پرداخت. کوشلین در ۱۹۰۹ انجمن موسیقی مستقل Societe Musicale Independante را تشکیل داد. از آثار او می توان به پنج سمفونی، چهار پوئم سمفونیک، سه آواز برای ارکستر و سه کوارتت زهی اشاره کرد. وی کتابی نیز در زمینه ارکستراسیون نگاشته است.
والی: در هنرستان عالی به سبک فرانسه درس میدادند

والی: در هنرستان عالی به سبک فرانسه درس میدادند

همانطور که از طریق این سایت اطلاع پیدا کردید، دوشنبه گذشته جلسه نقد نغمه به هارمونی ایرانی پرداخت و نظراتی در این رابطه به نقد گذاشته شد. هارمونی در موسیقی ایرانی و چالش های پیش روی آن در زمینه ساخت آکورد و نیز توالی آکوردها در انواع این هارمونی مورد بررسی قرار گرفت و گرایشات مختلفی مطرح شد؛ اما به دلیل کمبود وقت تنها یک گرایش مطرح نشد و آن گروهی بودند که اصولا با استفاده از هارمونی در موسیقی ایرانی موافق نیستند؛ این طیف شامل افرادی با گرایش های سنتگرا در موسیقی دستگاهی و همینطور موسیقیدانانی تحصیل کرده با در اروپا و آمریکا است که تحت تاثیر این گروه سنتگرا، به تاکید بر موسیقی ایرانی در آثارشان گرایش پیدا کرده اند.
روش سوزوکی (قسمت یازدهم)

روش سوزوکی (قسمت یازدهم)

وقتیکه من در ناگویا (Nagoya) تدریس ویولون را پذیرفتم، پدرکوجی (Koji) در حاماماتسو (Hamamatsu) زندگی میکرد. در اوائل سال ۱۹۳۰ ما به توکیو رفتیم، بعد از مدتی تویودا (Toyoda) با تمام خانواده اش پیش ما آمدند و کوجی خردسال در خانه ما فعالانه شروع به تحصیل کرد. البته او باید نواختن ویولن را تصادفا یاد میگرفت و این موضوع که آیا اصلا او یادگیری ویولن را دوست داشت یا نداشت چندان مورد توجه نبود! دقیقا مثل یادگیری زبان ژاپنی برای بچه های ژاپنی!