میشل کامیلو

میشل کامیلو و توماتیتو، در حال دریافت جایزه گرمی در سال 2000
میشل کامیلو و توماتیتو، در حال دریافت جایزه گرمی در سال 2000
میشل کامیلو (Michel Camilo) را میتوان یکی از فعالترین نوازندگان پیانو در سبک جز دانست. نوازنده ای که همواره به دنبال کسب تجربیات جدید در دنیای موسیقی و همکاری با نوازندگان دیگر سبک ها میباشد. وی در ۴ آوریل سال ۱۹۵۴ درSanto Domingo،Dominican Republic بدنیا آمد. او را به عنوان یک نوازنده پیانو در سبکهای لاتین، جز، کلاسیک می شناسند و همچنین تکنیک فوق العاده او نیز به کارهایش را متمایز از سایرین نموده است و این جز با دانش بالا در زمینه موسیقی و سبکهای مختلف بدست نیامده است.

بنوعی تکنیک را در خدمت موسیقی قرار داده است.

اما در زمینه موسیقی وی تحت تاثیر موزیسینهایی چون: Chick Corea, Keith Jarrett, Oscar Peterson, Bill Evans و Art Tatum است. در واقع این اشخاص بیشترین تاثیر را در موسیقی بر وی داشته اند.

کامیلو در خانواده ای که اهل موسیقی بودند بدنیا آمده است. در دوران کودکی خانواده اش به وی یک آکاردئون دادند که کامیلو در آن سن علاقه زیادی به آن نشان داد و بنوعی نشاندهنده ذوق و نبوغ موسیقی در او بود.

جدا از علاقه به نواختن آکوردئون وی اشتیاق وافری به نواختن پیانو مادر بزرگش از خود نشان میداد، در سن نه سالگی بود که از والدینش درخواست پیانو کرد که با دیدن این علاقه از سوی کامیلو، او را به مدرسه موسیقی ابتدایی که جزئی از کنسرواتوار ملی بود، فرستادند که چیزی بسیار فراتر از علاقه وی بود!

سیستم عمومی در مدرسه موسیقی از وی یک نوازنده کلاسیک ساخت و در سن ۱۶ سالگی همراه با ارکستر سمفونیک جمهوری دومینیکن به نوازندگی پرداخت. اما در زمینه علاقمندی وی به موسیقی جز در مصاحبه ای با وب سایت All About Jazz میگوید:
“برای اولین بار که موسیقی جز را گوش دادم در حدود چهارده سال و نیم سن داشتم. من نوازندگی Art Tatum را در رادیو به هنگام اجرای قطعه شنیدم و در آن زمان بود که این موسیقی مرا در بر گرفت و خواستم که به این شیوه به نوازندگی بپردازم و در آن زمان فهمیدم این سبک از موسیقی جز نام دارد.”

audio fileبشنوید اجرایی از کامیلو را

کامیلو به مدت ۱۳ سال در کنسرواتوار ملی به تحصیل و کسب دانش در زمینه موسیقی کلاسیک پرداخت و جدا از تواناتی بالا در اجرای قطعات کلاسیک، تحت تاثیر موسیقی معاصر جز و موزیسن هایی همچون Herbie Hancock, Keith Jarrett و Chick Corea بود و در این زمان نیز میتوان از Horace Silver و Errol Garner نام برد و حتیScott Joplin که به نوعی موسیقی رگتایم را وی با کمک آنها شناخت.

اما یک اتفاق موجب شد تا وی موقعیت مناسبی برای نشان دادن مهارت هایش کسب کند و بنوعی شانس بزرگی در انتظارش بود! زمانی که از دانشگاه هاروارد یک گروه جز برای بازدید از دومینیکن وارد این کشور شد ، رهبر گروه با شنیدن نوازندگی او بسیار شگفت زده شد و او را تشویق کرد تا به آمریکا برود. این ایده باعث شد تا کامیلو در سال ۱۹۷۹ به شهر نیویورک مهاجرت نماید و در کالج Mannes College مدرسه موسیقی جولیارد به تحصیل در زمینه موسیقی جز بپردازد.

audio fileبشنوید اجرایی از کامیلو را

اما اولین تجربه صحنه ای اش در زمانی رخ داد که پیانیست گروه Tito Puente نتوانست این گروه را در فستیوال جز مونترال همراهی کند و آنها بدون شنیدن نوازندگی کامیلو، او را به گروه دعوت کردند که در اولین اجرا با شگفتی متوجه حضور یک نوازنده خلاق و متبحر شدند!

این اتفاق باعث شد تا وی بصورت رسمی به این گروه بپیوندد و برای دو سال همراه با این گروه در فستیوال ها مختلف برنامه اجرا کرد و همچنین دو آلبوم نیز ضبط نمود که راهی بود برای رسیدن به سایر موفقیتهایش در عرصه موسیقی.

وی بعده ها گروه خودش که شامل Traci Huntington به عنوان نوازنده درام و Anthony Jackson باسیست بودند فعالیتش را آغاز کرد، هر چند در طی سالهای متختلف افرادی جایگزین نفرات قبلی شدند تا اینکه در سال ۱۹۹۱ گروه منحل شد و هر یک از نوازندگان به سمت فعالیتهای خویش به صورت انفرادی رقتند.

audio fileبشنوید دو نوازی او را همراه با توماتیتو

در طی آن سالها میشل کامیلو آلبومهایی را ضبط و منتشر نمود که به موفقیتهای خوبی در زمینه فروش روبرو شد و توجه منتقدین موسیقی را به خود جذب کرد، همانند آلبوم Michel Camilo که یکی از موفقترین آثار وی در آن برهه زمان بود. در سال ۲۰۰۰ او به همراه گیتاریست برجسته فلامنکو، توماتیتو، توانست جایزه گرمی برترین آلبوم جز را با عنوان Spain دریافت نمود و این همکاری همچنان نیز ادامه دارد.

michelcamilo.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارش کنفرانس مطبوعاتی سیاوش بیضایی

۲۸ خرداد در ساعت ۱۳ خبرگزاری تسنیم میزبان سیاوش بیضایی آهنگساز و پژوهشگر موسیقی بود. در این نشست یاسر یگانه (روزنامه نگار موسیقی و مسئول صفحه موسیقی خبرگزاری تسنیم) و سجاد پورقناد (موسیقیدان و سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک) حضور داشتند. در این نشست که به پیشنهاد سیاوش بیضایی و به منظور بررسی حاشیه های مربوط به سرود «ایران جوان» شکل گرفت، از پیمان سلطانی به عنوان یکی از طرفین دعوا دعوت شد ولی وی با انتشار نامه ای از شرکت در این نشست خودداری کرد. تمام اسنادی که در این نوشته می بینید از طریق سیاوش بیضایی ارائه شده است و مسئولیت تمام اسناد و مدعیات با ایشان می باشد. ژورنال گفتگوی هارمونیک آمادگی کامل برای انتشار پاسخ های پیمان سلطانی به موارد مطرح شده را دارد.

برنامه گردشگری موسیقی نواحی ایران همزمان با کنگره مشاهیر کُرد در سنندج

موزه موسیقی ایران همزمان با کنگره مشاهیر کرد در سنندج، سفری تخصصی در زمینه موسیقی به این شهر برگزار می کند. این سفر با همکاری موزه موسیقی ایران و انجمن موسیقی سنندج برگزار می­گردد و هدف از آن، دیدار و همنشینی با اساتید گرانقدر موسیقی غنی کُردی، بهره ­گیری از دانش موسیقایی و اجرای زنده اساتید برجسته، آشنایی با فرهنگ موسیقی کُردی شامل سازها، موسیقی­ های آیینی و گروه­های موسیقی، دیدار از کارگاه­های کهن و منحصر به فرد ساخت سازهایی چون دف، دیوان، تنبور و سنتور به منظور آشنایی با سازهای بومی و تکنیک­های خاص ساخت آن­ها در منطقه، حضور در خانقاه و آشنایی با موسیقی عمیق خانقاهی، شرکت در برنامه گروه نوازی دف، تماشای حرکات موزون کردی، دیدار از موزه ­ها و ابنیه­ تاریخی شهر سنندج می ­باشد.

از روزهای گذشته…

خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (I)

خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (I)

خیام در رساله کوتاهى که در موسیقى نظرى نوشته بیست و یک ذو الاربع معمول در عصر خود را با نسبت‏هاى ریاضى معین کرده است. همانطوری که مى‏دانیم این رساله خیام فصلى از شرحى است که این دانشمند بر کتاب موسیقى اقلیدس نوشته است که متأسفانه از آن اثرى در دست نیست. از این رساله مختصر خیام تاکنون دو ترجمه فارسى صورت گرفته است.
موسیقی وزیری (I)

موسیقی وزیری (I)

مطلبی که پیش رو دارید سندی است مربوط به ۸۶ سال پیش که نظر یکی از بینندگان کنسرت وزیری را در اولین سالهای اجرای موسیقی ارکسترال در ایران نشان می دهد. این نوشته در مجله «آینده» در سال ۱۳۰۴ به قلم شخصی به نام دشتی (نام کوچک قید نشده است) نوشته شده است که خواندن آن برای شناخت اوضاع موسیقی در آن دوره خالی از لطف نیست؛ لازم به یاد آوری است که عده زیادی هم خطابه های تندی در رد موسیقی ونگاه وزیری در همان دوره نوشته اند و حتی با صفت هایی مانند «گوش خراش» از اجرای ارکستری او یاد کرده اند؛ هرچند جدا از کیفیت اثر نوشته شده توسط وزیری، نباید فراموش کرد که بیشتر نوازندگان ارکستر اولین تجربیات اجرای صحنه خود را پشت سر میگذاشته اند. (سردبیر)
رسول صادقی: حامی اصلی ما اسحاق چگینی بود

رسول صادقی: حامی اصلی ما اسحاق چگینی بود

بله و هم اکنون نیز گروه تخصصی نی در حال فعالیت است و اعضای این گروه را جمعی از بهترین اساتید نی و محققین موسیقی تشکیل می دهند. قبلا استاد حسین عمومی کلید سی رو به نی اضافه کرده بودند البته با افزودن یک بند اضافه و تغییر در طول نی و تعداد بندها که ابتکار ایشان هم با موافقت ها و مخالفت هایی روبرو شد ولی در نتیجه بخش بودن کار ایشان شکی نیست چون این نوع از نی کلید گذاری شده هم مورد استفاده قرار گرفته و قطعاتی توسط آن اجرا شده و در عمل نتیجه خود را نشان داده است. منتها کلید گذاری به روشی که بنده انجام دادم با حفظ هفت بند بودن نی انجام شده است.
انتشار اولین کتابشناسی توصیفی موسیقی ایران (II)

انتشار اولین کتابشناسی توصیفی موسیقی ایران (II)

خلاصه نویسی مقالات موسیقی غیر از مشقت زیادی که به نویسنده وارد میکند، عملی بسیار فنی و دشوار است که لغزش در آن میتواند اعتبار نویسنده را به کلی زیر سئوال برد ولی در این زمینه میرعلینقی با همراه داشتن تجربه سالها نشست و برخواست با اهالی موسیقی و شنیدن نکاتی از آنها که در هیچ کنسرواتوار و دانشگاهی هم ممکن است تدریس نشود، این توانایی را کسب کرده تا نقاط کلیدی مقالات را شناسایی و جان مطلب را خلاصه نویسی کند.
تراژدی مدرنیسم در موسیقی ایران (V)

تراژدی مدرنیسم در موسیقی ایران (V)

بالاخره دوست من وارد ارکستر شد و قرار شد نوازنده گروه شود. او با دیدن نت نویسی عجیب استاد خواست که برایش توضیح دهند که معنی این نوشته ها چیست، استاد، مایستر را مامور آموزش به او کرد؛ مایستر که نوازنده یک ساز ایرانی بود به او گفت، به اینها که رسیدی ریز بزن… همینجا دوستم گفت کدام ریز را بزنم؟ نوازنده گفت، مهم نیست باید ریز بزنی! و پاسخ گرفت، نصف تکنیکهای تنبک ریز های مختلف آن است، شکل ریزها است که صداها را تفکیک میکند و برای مثال چند نمونه از ریز های بهمن رجبی را اجرا کرد (او یکی از بهترین شاگردان بهمن رجبی بود!) مایستر جواب داد استاد فرق اینها را نمیداند شما ریز بزنید!
کیت ریچاردز تحت عمل جراحی قرار گرفت

کیت ریچاردز تحت عمل جراحی قرار گرفت

کیت ریچاردز (Keith Richards) نوازنده گیتار گروه رولینگ استونز (Rolling Stones)، تحت عمل جراحی قرار گرفت تا لخته خونی که در طی گذراندن تعطبلات در فیجی، در اثر یک حادثه در مغزش ایجاد شده بود، خارج شود.
به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (III)

به بهانه کنسرت ارکستر کامه راتا در تالار وحدت (III)

نگاه هنری تدسکو را به خوبی در این نقل قول می توان ردیابی کرد:”هیچ وقت به مدرنیسم یا نئوکلاسیسم یا هر “ایسم” دیگری معتقد نبوده ام. معتقدم موسیقی یک فرم زبانی است که قادر به پیشرفت و بازسازی است. با این وجود موسیقی نباید آنچه را که توسط نسل های پیشین عرضه شده، کنار بگذارد. هر ابزار بیانی به شرطی که در موقعیت مناسب و به جا استفاده شود، می تواند مفید باشد (بنا به ضرورت نهادی ، نه میل و هوس یا مد روز). ساده ترین ابزارها معمولا بهترین آنها هستند. آنچه من درطول دوران تکامل هنری ام جستجو کرده ام، بیان شخصی با ابزارهایی هرچه ساده تر و مستقیم تر، در درون زبانی هرچه شفاف تر و دقیق تر بوده است.”
نگاهی به آلبوم و کنسرت «به زمین و آفتاب» (III)

نگاهی به آلبوم و کنسرت «به زمین و آفتاب» (III)

چهار قطعه گرگانی اما بر خلاف تصاویر روستایی که از ریتم منطقه بخصوصی پیروی نمی کرد، بر اساس تم مشخصی از موسیقی مازندرانی ساخته شده است. این قطعات از کتاب روح الله خالقی (از موسیقی مازندران) انتخاب و استخراج شده اند که بطور کلی بیش از چند میزان نیست اما هنرمند آنرا بسط و گسترش داده و موفق به خلق فضای جدیدی شده است.
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

در این میان و با فرآیندی مشابه جلسه‌ی گذشته (تلقی سطحی از راه دادن دغدغه‌ی اجتماعی به نقد و یکسان دانستن آن با نقد جامعه‌شناسانه) می‌توان گفت مارکسیسم عوامانه پیوندی ناگسستنی با نقد ژورنالیستی دارد. با این حال آن نقد مارکسیستی که اینجا مورد نظر است در عمیق‌ترین جنبه‌های خود دو سو دارد:
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XII)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XII)

آقای شجریان گفته اند: «ویلن چندصدسال قدمت دارد، روی این ساز افراد مختلف کار کرده اند تا اینکه “آنتونیو استرادیواری” در ایتالیا به شکل و صدای نهایی آن دست پیدا کرده است… اما این سازهای من مثل یک نوزاد تازه متولد شده هستند؛ باید به تدریج روی اینها کار کرد تا به کمال خود نزدیک شود و این حمایتی است که نوازندگان ایران باید انجام دهند.» به این مورد بنده بارها و بارها پاسخ داده ام مخصوصا زیر این مطلب.