آلبوم «آب» منتشر شد

«آب» عنوان سومین آلبوم سه تار نوازی از «ابوسعید مرضایی» نوازنده و نواساز است که شامل قطعاتی برای دونوازی سه‌تار و تمبک است؛ ابوسعید مرضایی به عنوان نواساز و «فربد یداللهی» به عنوان نوازنده سازهای کوبه‌ای و تمبک، زوج هنری این مجموعه هستند. دیگر آلبوم مرضایی که در همکاری با فربد یدالهی ساخته شده بود «خاک» نام داشت.

در جلد آلبوم «آب» علیرضا میرعلینقی، نویسنده و پژوهشگر موسیقی ایرانی می نویسد: «گویند که زیستگاه پارسیان و اقوامش، جمع اضداد و عجایب است. حتی در اقالیم جغرافیایی و نوع سلوک زمین و هوا با ساکنانش و نیز می گویند که از نه اقلیم جغرافیایی موجود در جهان، هشت اقلیم آن همزمان در این سامان وجود دارد (به استثنای اقلیم قطبی که نهمین است)، اما مجموع این سرزمین، حسرت آب دارد و جلوه های گوناگون آب را در بیداری و خواب، بر جستجوست. در نیایش های کهن ایران، دروغ و خشکسالی را از برّ و بحر این سرزمین، بری خواسته و آن را همآره به دعا طلبیده اند. شگفتا که هر دوی این آفات، همیشه و در هر زمان، با یکدیگر به تنِ ناتوانِ این کهن بوم و بر، هجوم آورده اند.
در بسیاری از آیین های بازمانده از فرهنگ کهن و سترگ سرزمین مان، دعاهای مخصوص نزول باران، سرشاری چشمه ها و سیراب شدن زمین و گیاه و حیوان و آدمیان وجود دارد. این ده قطعه را نیز می توان نوعی نیایش موسیقایی در طلب آب و حفظ حرمت آن دانست که گفته اند: و من الماءِ کل شیء حیّ.» مرضایی در جلد این آلبوم نوشته است:
« از کودکانی که می دوند از پی تانکر های آب، در لهیب لال کننده گرمای خوزستـان در جنگ، تابستـان هایی که از تهران به دیار مادری؛ بـهبهان می رفتم، تصاویری دارم که رهایم نمی کنند!
برای آبرسانی هر روز به روستایی…
بی هیچ تردیدی اگر بخواهم از مقدس ترین و بنیـادی ترین احساسم پس از آلبوم “خاک” که برایم معنای تولد و مـرگ و عشق بود، سـاز کنم، به “آب” می زنم!
همان قدر که طبیعت گرا هستم، درون نـگر! اما با هستِ مادیم به اندیشه و احساس معنـوی رسیدم. پس عناصر هستی برایم بی نهایت والا هستند و تا تقدیسشان را با آثاری ارج ننهم رهایم نمی کنند!
دست مایه های موسیقایی این اثر بی شک ریشهء عمیق در موسیقی دستگاهی ایران دارند. شاید با رویکردی متفاوت. که این تفاوت ذات هنر است.
که اگر نباشـد هنـر نیست. از کنتـرپوان هایی مینیاتوری که در بافت موسیـقایی به داد احساسم رسیده اند، در این آلبـوم استقبال کرده ام. هر چند ترجیحم در میکس یک نتیجه هموفونیک بوده است. ضرباهنگ این آلبوم که روح زندگی و آبادانی دارد را به هنرمند بزرگوار جناب یداللهی سپرده ام و نمی دانم تا کجا توانسته ام، احسـاس های پیچـیده ی تو در تویـی که بایـسته این آلبـوم هست را به ایشـان منـتقل کنم، بی شـک اما یکی از طولانی ترین و دشـوارترین ضبط های دو نوازی موسیـقی ایرانی را می شنـوید که ذره ذره اش با تأمل و احساس همراه بوده و حاصل بارها و بارها سعی و خطا و سلوک در عین ایمان و تقدیسِ “آب”.
پیش کش به مردمان این دیار که به گاه باران مهربان ترینند!»

روز جمعه ۲۷ آذر ما مراسم رونمایی آلبوم «آب» در نشر ثالث برگزار شد. در این مراسم علیرضا میرعلینقی درباره این آلبوم گفت: «این کار با یک هدف آبرومند و شریف و آرتیستیک و هنری انجام شده، هیچ هدف دیگری جز تعالی موسیقی ندارد، لاقل من که در جریان خلق این اثر هستم می توانم این را قول بدم که هیچ نیتی جز تعالی موسیقی در کار نبوده و آب این نماد مقدس زندگی ما دلیل و برهان این کار هنری قرار گرفته است. خیلی خوشبختم که در اینجا هستم و در شبی که دارد باران می بارد ما اینجا صحبت آب و باران می کنیم؛ ما اصولا یک ملتی هستیم با یک تاریخ تشنه، روایت تاریخی ما روایت کم آبی و بی آبی است. ما نشان دادیم که حتی با هوای آلوده هم می توانیم زندگی کنیم اما با آب آلوده مطلقا نمی توانیم زندگی کنیم. یعنی آب به غیر از یک مایع حیاتی یک منبع تامین قوای روحی هم بوده و هست. این اولین آلبومی است که فقط با یک هدف ملی تولید شده است. تمام گروه ها حزب ها و جناح هایی که با یکدیگر اختلافات زیادی دارند سر این مساله متوفق هستند که همه به آب نیاز داریم. هر چه که ما را به یاد این هدف بیاندازد از شعر، موسیقی، نقاشی و هر چیز دیگر در این وفاق ملی موثر است. شاید سینما بستر مناسبی باشد برای پرداختن به این موضوع اما خود موسیقی هم به خصوص بی کلام، عرصه ای است که به آن پرداخته نشده و از این جهت بکر است. خوشحالم که این کار در تک تک اجزایش کمال یافته است و خوشحالم که در این کمال یافتگی سهمی داشتم.»

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

از روزهای گذشته…

گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

گزارش جلسه پانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (V)

پس از این بحث زمان اندکی نیز به مبحث نقد اسطوره‌شناسانه‌ی موسیقی اختصاص یافت که قاعدتاً باید در جلسه‌ی یازدهم (همراه با نقد نشانه‌شناسانه‌ی موسیقی) مطرح می‌شد اما به دلیل گستردگی مباحث تنها اشاره‌ی کوتاهی به آن شده بود. این‌گونه نقد که برآمده از مطالعات اسطوره‌شناس ساختارگرای فرانسوی است نخستین بار به صورت اشاراتی در فصل اول کتاب «خام و پخته» (Le cru et le cuit) و فصل آخر «انسان برهنه» (L’Homme nu) ظاهر شد و در «اسطوره و معنا» (که به دست «شهرام خسروی» به فارسی هم ترجمه شده)، به صورت مختصر مورد اشاره قرار گرفت. تلاش «لوی استروس» برای پیوند زدن اسطوره‌شناسی و یافتن سرمشق‌های اصلی در حوزه‌ی موسیقی (به‌ویژه تحلیل ساده‌ی فوگ یا فرم سونات) این پیام را داد که می‌توان از راهِ یافتن کهن ‌الگوها به نقد و تفسیر موسیقی پرداخت:
مد، نمایان و محسوس در موسیقی ایرانی (III)

مد، نمایان و محسوس در موسیقی ایرانی (III)

اینگونه است که حرکت ملودی در موسیقی ایرانی را بر مبنای مد می نامند نه گام زیرا بیشتر سیطره ی «ملودی مدل» عموما در محدوده ی یک دانگ (چهارم درست) شکل می گیرد نه یک اکتاو (هشتم درست) اما واریاسیون های ملودی معمولا در محدوده ی فضای یک اکتاو می تواند جریان یابد.
«رویای شیرین»

«رویای شیرین»

با سازی که دارید با تمپویی حدود ۱۲۰ همین دوتا میزانی را که در این نوشته آمده است را تکرار کنید. جالب است نه؟ نتیجه زیبایی بدست می آید.
رفتار آکوردهای هفت

رفتار آکوردهای هفت

واقعیت آن است که رفتار یک آکورد به تنهایی با رفتار آن هنگامی که در میان یک قطعه موسیقی استفاده می شود می تواند کاملا” متفاوت باشد، همانگونه که در دستور زبان فارسی یک کلمه ممکن است به تنهایی یا در میان یک جمله تجزیه و تحلیل شود و معانی متفاوتی داشته باشد.
بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (I)

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (I)

هدف از این نوشتار بررسی کوتاه و گذرای چند اثر ساخته شده از هنرمند بزرگوار زنده یاد پرویز مشکاتیان است. در نگاهی کلی آثار پرویز مشکاتیان به دو بخش بداهه و قطعات ساخته شده تقسیم می شود. مسلما بررسی ویژگی های بارز بداهه پردازی و بداهه نوازی در تکنوازی های پرویز مشکاتیان با سازهای سنتور و سه تار، مجالی دیگر می طلبد و در این بحث نمی گنجد. بنابر این در ادامۀ مطلب اشاره ای گذرا به برخی ویژگی های ساختاری آثار ساخته شدۀ پرویز مشکاتیان خواهیم داشت. قطعات پرویز مشکاتیان به چند الگوی ساختاری تقسیم می شوند که عبارتند از: پیش درآمد، چهارمضراب، ضربی، چند مضراب، مضراب پرانی، رنگ، تصنیف، ترانه و آثار تنظیم شدۀ تلفیقی برای گروه بزرگ سازهای ایرانی و جهانی.
کتابی در اقتصاد موسیقی (VII)

کتابی در اقتصاد موسیقی (VII)

محیط موسیقایی ایران متأثر از فرهنگ و سیاست، شرایط ویژه‌ای دارد که حرکت به سمت رشد و توسعه در این شرایط خاص می‌بایست با در نظر گرفتن مقتضیات آن صورت گیرد. کتاب حاضر نیز بویژه در فصل آخر، با محور قرار دادن عنصر فرهنگ، ضمن بازگویی نظریه های مرتبط با این موضوع، به درستی به این مسأله اذعان دارد که الگوبرداری کشورهای درحال توسعه از کشورهای توسعه یافته‌ای که فرهنگی متفاوت دارند، نهایتاً کشور الگوپذیر را با چالش هایی مواجه خواهد کرد. همچنین از موانع موجود بر سر راه توسعه فرهنگی در ایران، خصوصاً در مورد هنر و موسیقی، به مواردی همچون حضور و نقش دولت در عرصه فرهنگ و وجود نظام ارزیابی دولتی بر تولیدات موسیقی و نیز وجود این تفکر در جامعه که اقتصاد و هنر را جدا از هم می داند و ورود یکی در عرصه دیگری را ضد ارزش می پندارد، اشاره شده است. (۹)
تار و پودِ نشانه (IV)

تار و پودِ نشانه (IV)

به‌این‌ترتیب هزار جنگ به هزار شکل و صحنه‌آرایی مختلف از آن حیث که جنگ‌اند بارهای عاطفی نسبتا مشابهی را بازمی‌تابانند و موسیقی همراهشان اگر بخواهد آنها را توصیف کند لابد از لحاظ مقام مشابه می‌شود. درنتیجه امر نمایشی اولین قربانی موسیقی خواهد بود و پس‌ازآن خرده داستان‌های شکل‌گرفته در مسیر روایت اصلی. بدین ترتیب شعر/داستان که هنگام خواندن، اگر آماده‌ی درک لذت زیباشناختی‌اش باشیم با همین جزئیات نمایشی ما را جذب می‌کند و ابعاد ناگفته‌ای از جهان داستان را می‌گشاید، به هنگام خوانده شدن با آواز یا دکلمه همراه موسیقی، ابعادش را از دست می‌دهد. به‌جای آن که موسیقی در توافق با شعر باشد و آن را تقویت کند یا حتا تضاد طراحی‌شده به‌قصد اثربخشی زیباشناختی داشته باشد، با آن بی‌ربط می‌نماید و همان لذت نهفته در معنای کلام را هم زایل می‌کند (۵).
اولین برنامه جشنواره موسیقی صبا اعلام شد

اولین برنامه جشنواره موسیقی صبا اعلام شد

ورکشاپ موسیقی فیلم پیمان یزدانیان با همکاری مشترک جشنواره موسیقی دانشجویی صبا و نشر موسیقی هرمس، برای علاقه‌مندان و فعالان رشته‌های‌ موسیقی، سینما و انیمیشین در تاریخ «دوم و سوم اسفند ماه» در سه جلسه‌ی سه ساعته در تالار فلاحت پور دانشکده‌ی سینما تئاتر دانشگاه هنر برگزار خواهد شد.
اپرای متروپلیتن (II)

اپرای متروپلیتن (II)

با مدیریت هنریش کنرید (Heinrich Conried) از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۸، انریکو کاروزو (Enrico Caruso) برای اولین بار در اپرا حضور یافت، یکی از درخشان ترین خوانندگان اپرای متروپلیتن که ۲۵ سال در آنجا به اجرا پرداخت. جیولیو گاتی کاسازا (Giulio Gatti-Casazza) نمونه ای از برنامه ریزی صحیح و سازماندهی بی نقص همراه با موفقیت فراوان در بالا بردن مهارت اعضای اپرا بوده است. بار دیگر در دوره وی بزرگترین خوانندگان و رهبران در متروپلیتن حضور یافتند.
تولد کنترپوآن

تولد کنترپوآن

در قرن ششم فیلسوفی بنام Cassiodorus برای اولین بار نظریه ای را در موسیقی مطرح و ثبت کرد که در نوع خودش بی نظیر بود. او گفت که امکان این وجود دارد که شما بطور همزمان صداهای متفاوتی را بشنوید و از نتیجه آن راضی باشید.