آلبوم «آب» منتشر شد

«آب» عنوان سومین آلبوم سه تار نوازی از «ابوسعید مرضایی» نوازنده و نواساز است که شامل قطعاتی برای دونوازی سه‌تار و تمبک است؛ ابوسعید مرضایی به عنوان نواساز و «فربد یداللهی» به عنوان نوازنده سازهای کوبه‌ای و تمبک، زوج هنری این مجموعه هستند. دیگر آلبوم مرضایی که در همکاری با فربد یدالهی ساخته شده بود «خاک» نام داشت.

در جلد آلبوم «آب» علیرضا میرعلینقی، نویسنده و پژوهشگر موسیقی ایرانی می نویسد: «گویند که زیستگاه پارسیان و اقوامش، جمع اضداد و عجایب است. حتی در اقالیم جغرافیایی و نوع سلوک زمین و هوا با ساکنانش و نیز می گویند که از نه اقلیم جغرافیایی موجود در جهان، هشت اقلیم آن همزمان در این سامان وجود دارد (به استثنای اقلیم قطبی که نهمین است)، اما مجموع این سرزمین، حسرت آب دارد و جلوه های گوناگون آب را در بیداری و خواب، بر جستجوست. در نیایش های کهن ایران، دروغ و خشکسالی را از برّ و بحر این سرزمین، بری خواسته و آن را همآره به دعا طلبیده اند. شگفتا که هر دوی این آفات، همیشه و در هر زمان، با یکدیگر به تنِ ناتوانِ این کهن بوم و بر، هجوم آورده اند.
در بسیاری از آیین های بازمانده از فرهنگ کهن و سترگ سرزمین مان، دعاهای مخصوص نزول باران، سرشاری چشمه ها و سیراب شدن زمین و گیاه و حیوان و آدمیان وجود دارد. این ده قطعه را نیز می توان نوعی نیایش موسیقایی در طلب آب و حفظ حرمت آن دانست که گفته اند: و من الماءِ کل شیء حیّ.» مرضایی در جلد این آلبوم نوشته است:
« از کودکانی که می دوند از پی تانکر های آب، در لهیب لال کننده گرمای خوزستـان در جنگ، تابستـان هایی که از تهران به دیار مادری؛ بـهبهان می رفتم، تصاویری دارم که رهایم نمی کنند!
برای آبرسانی هر روز به روستایی…
بی هیچ تردیدی اگر بخواهم از مقدس ترین و بنیـادی ترین احساسم پس از آلبوم “خاک” که برایم معنای تولد و مـرگ و عشق بود، سـاز کنم، به “آب” می زنم!
همان قدر که طبیعت گرا هستم، درون نـگر! اما با هستِ مادیم به اندیشه و احساس معنـوی رسیدم. پس عناصر هستی برایم بی نهایت والا هستند و تا تقدیسشان را با آثاری ارج ننهم رهایم نمی کنند!
دست مایه های موسیقایی این اثر بی شک ریشهء عمیق در موسیقی دستگاهی ایران دارند. شاید با رویکردی متفاوت. که این تفاوت ذات هنر است.
که اگر نباشـد هنـر نیست. از کنتـرپوان هایی مینیاتوری که در بافت موسیـقایی به داد احساسم رسیده اند، در این آلبـوم استقبال کرده ام. هر چند ترجیحم در میکس یک نتیجه هموفونیک بوده است. ضرباهنگ این آلبوم که روح زندگی و آبادانی دارد را به هنرمند بزرگوار جناب یداللهی سپرده ام و نمی دانم تا کجا توانسته ام، احسـاس های پیچـیده ی تو در تویـی که بایـسته این آلبـوم هست را به ایشـان منـتقل کنم، بی شـک اما یکی از طولانی ترین و دشـوارترین ضبط های دو نوازی موسیـقی ایرانی را می شنـوید که ذره ذره اش با تأمل و احساس همراه بوده و حاصل بارها و بارها سعی و خطا و سلوک در عین ایمان و تقدیسِ “آب”.
پیش کش به مردمان این دیار که به گاه باران مهربان ترینند!»

روز جمعه ۲۷ آذر ما مراسم رونمایی آلبوم «آب» در نشر ثالث برگزار شد. در این مراسم علیرضا میرعلینقی درباره این آلبوم گفت: «این کار با یک هدف آبرومند و شریف و آرتیستیک و هنری انجام شده، هیچ هدف دیگری جز تعالی موسیقی ندارد، لاقل من که در جریان خلق این اثر هستم می توانم این را قول بدم که هیچ نیتی جز تعالی موسیقی در کار نبوده و آب این نماد مقدس زندگی ما دلیل و برهان این کار هنری قرار گرفته است. خیلی خوشبختم که در اینجا هستم و در شبی که دارد باران می بارد ما اینجا صحبت آب و باران می کنیم؛ ما اصولا یک ملتی هستیم با یک تاریخ تشنه، روایت تاریخی ما روایت کم آبی و بی آبی است. ما نشان دادیم که حتی با هوای آلوده هم می توانیم زندگی کنیم اما با آب آلوده مطلقا نمی توانیم زندگی کنیم. یعنی آب به غیر از یک مایع حیاتی یک منبع تامین قوای روحی هم بوده و هست. این اولین آلبومی است که فقط با یک هدف ملی تولید شده است. تمام گروه ها حزب ها و جناح هایی که با یکدیگر اختلافات زیادی دارند سر این مساله متوفق هستند که همه به آب نیاز داریم. هر چه که ما را به یاد این هدف بیاندازد از شعر، موسیقی، نقاشی و هر چیز دیگر در این وفاق ملی موثر است. شاید سینما بستر مناسبی باشد برای پرداختن به این موضوع اما خود موسیقی هم به خصوص بی کلام، عرصه ای است که به آن پرداخته نشده و از این جهت بکر است. خوشحالم که این کار در تک تک اجزایش کمال یافته است و خوشحالم که در این کمال یافتگی سهمی داشتم.»

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جان کیج و ذن بودیسم (IV)

گفتگوی بالا بین پروفسور «سوزوکی» – استاد فلسفه شرق دور – و یکی از شاگردانش در دانشگاه کلمبیا صورت گرفته که جان کیج آن را در مقاله ای به نام «شفافیت و ظرافت» آن را نقل می کند. می گویند که «ذن» اولین بار با یک کنایه آغاز شد. بدین گونه که: روزی بودا با شاخه گلی در دست به جایگاه موعظه ی روزانه اش آمد و به جای موعظه های معمول، آن روز فقط گل بود و سکوت. یکی از پیروانش راز پیامِ بی کلام او را دریافت و ذن آغاز شد.

یادداشتی بر آلبوم «نبودی تو»

موسیقیِ «نبودی تو» را می‌توان در این عبارت خلاصه کرد: کنار هم نشاندنِ بی‌ربطِ عناصری بی‌ربط و در عین حال نخ‌نما. شیوه‌ی تنظیم و هارمونیزه کردنِ نُه ترانه‌ای که در این آلبوم گنجانده شده عمده‌ترین عنصرِ تاریخ مصرف گذشته‌ی مجموعه است. صدای خواننده نیز معمولاً بی هیچ ایده‌ی مشخصی، در فواصلی مستعمل، بر فضاسازی‌هایی سوار می‌شود که حاصلِ نازل‌ترین فرمول‌های نیم قرن پیش‌اند.

از روزهای گذشته…

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (IX)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (IX)

ساختمان این ساز که همانند تار است، یک پارچه از چوب است، دارای چهار رشته سیم از جنس «زه» و دو رشته سیم از جنس مس زرد است که این دو رشته اخیر به یکی از دو سوی دسته ساز نصب شده است؛ این ساز را با یک قطعه مس کوچک که به آن «مضراب» می گویند، می نوازند؛ در ایران دیگر متداول نیست، ولی در سمرقند و بخارا نواختن آن معمول است.
موسیقی‌شناسی‌ای که نمی‌شناسیم (IX)

موسیقی‌شناسی‌ای که نمی‌شناسیم (IX)

به همین ترتیب، درایه‌هایی مانند «امپرسیونیسم» و «اکسپرسیونیسم» سَبک هستند، عناوینی مثل «دوازده‌تنی»یا «لایتموتیف»اصطلاحات فنی مرتبط با یک سبک یا روش یک آهنگساز، و مدخل‌هایی مانند «موسیقی نظامی»، «موسیقی عاشقانه» و «موسیقی سَبُک» گونه‌های موسیقایی (۳۰).
تکنیک های هارمونی در موسیقی های امپرسیونیسم و رومانتیسم (IV)

تکنیک های هارمونی در موسیقی های امپرسیونیسم و رومانتیسم (IV)

آکورد های مرکب حاصل ترکیب دو آکورد متفاوت هستند و می توان شماره هر کدام از آکورد های ترکیب شده را بر روی آکورد مرکب نوشت. مانند ترکیب آکورد I و VI (میزان اول). یک مورد ویژه از این نوع ترکیب را می توان از ترکیب دو آکورد پایه گی بدست آورد به طوری که یکی از آنها در گام ماژور و دیگری در گام مینور باشد. در این نوع از ترکیب که فواصل سوم بزرگ و کوچک همزمان شنیده می شوند معمولا یک فاصله اکتاو دو آکورد را از هم مجزا میکند (میزان دوم و سوم).
نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (IV)

نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (IV)

منتقد در ادامه می نویسد: «در گفتار دهم کتاب شاهد بخش‌نویسی آواز در چهار بخش سوپرانو، آلتو تنور و باس هستیم که این فرم هیچ‌گونه قرابت و نسبتی با شعر و موسیقی ایرانی و نحوه‌ی پیوند پیچیده‌ی این دو با هم ندارد و تقلید صرف از آواز کلاسیک غربی است.» در این بخش از نوشته نیز کاملا تاثیرات گفتمان غرب ستیزانه مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را مشاهده می کنیم؛ در این گفتمان به صورت بسیار سطحی و عوامانه، تمام نمودهای ظاهری فرهنگ غرب رد می شود؛ در اینجا چندان مهم نیست که این موسیقیِ آوازیِ چند صدایی شده، چه خصوصیات از نظر محتوا دارد و فقط همین که به گروه های سوپرانو، آلتو، تنور و باس دسته بندی شده حتما غربی است!
سرگذشت کتاب من و کپی رایت در ایران (I)

سرگذشت کتاب من و کپی رایت در ایران (I)

نوشته ای که که پیش رو دارد، نامه ای است از هنرمند گرامی مصطفی آخوندی، نوازنده و مدرس گیتار کلاسیک که درباره انتشار اولین کتابش در ایران تهیه و به سایت گفتگوی هارمونیک رسیده است. با هم می خوانیم:
نگاهی به جوایز گرمی (I)

نگاهی به جوایز گرمی (I)

در مطالب مربوط به موسیقی معاصر بارها درباره هنرمندانی که موفق به دریافت جایزه گرمی میشوند صحبت کرده ایم و بدون شک بسیاری از شما با اهمیت آن آشنا هستید. اما اینکه این جایزه از کجا آمده است و چرا از این اهمیت ویژه برخوردار است، مطلبی است که در اینجا به آن خواهیم پرداخت.
صحنه هاى به یادماندنى

صحنه هاى به یادماندنى

چچیلیا بارتولى، پس از موفقیت چشمگیر آلبوم ویوالدى، به اجراى آثار گلوک پرداخت. کریستوف ویلیباد گلوک آهنگساز آلمانى- بوهمى نقش تاثیرگذارى در تاریخ موسیقى داشت. او در سن ۱۴ سالگى خانه اش را براى تحصیل موسیقى به مقصد پراگ ترک کرد و در آنجا به نواختن ارگ پرداخت. مدتى هم در لندن زندگى کرد، در آن زمان شنیدن آثار هندل دید تازه اى به او داد. در سال ۱۷۵۲ مجدداً به وین رفت و در آنجا کنسرت مایستر، ارکستر دربار شد.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

در اینجا یادآوری این نکته ضروری است که همهِ قسمتهای تاکنونی آهنگ، فقط ساخته و پرداختهِ ذهن وقاد خالقی و دسترنج او میباشند و اجرای استاد نی داود اصولاً با ملودی اصلی آغاز میشود و فاقدِ همهِ این مقدمه هاست. این همان نکته ایست که در آغاز این مقال، از آن سخن رفت. اجرای خالقی قسمتهای دیگری هم دارد که در اجرای نی داود نیست.
نگهداری پیانو (II)

نگهداری پیانو (II)

Steinway & Suns و بسیاری دیگر از سازندگان پیانوهای مرغوب معتقد هستند که یک پیانو بگونه ای ساخته می شود که تا سالهای سال نیازی به پولیش نخواهد داشت. چرا که تمهیدات لازم برای مراقبت از بدنه چوبی پیانو در کارخانه اندیشیده می شود. در واقع کیفیت مواد و ضخامت بکاربرده شده از آنها روی چوب – چه پیانو پلی استر باشد چه روکش با لاک الکل – به حدی است که عملآ شما را سالها از پولیش کردن بی نیاز می کند.
ایران در کشاکش موسیقی (IV)

ایران در کشاکش موسیقی (IV)

موسیقی واپسگرایان دارای یک لحن و یک بیان بوده و در آن تکرار و یکنواختی، آنهم سرا پا ناله، حزن، اندوه و یاس آلودگی و مهمتر از همه بیان تسلیم گرایانه دیده می شود. درست است موسیقی بازتابی از سیر تحولات تاریخی هر ملتی است و کشور ما در طی تاریخ همواره مورد تخت و تاز بیگانگان قرار گرفته اما این امر به تنهایی نمی تواند دلیل یاس آلودگی کل موسیقی ما باشد.