آلبوم «آب» منتشر شد

«آب» عنوان سومین آلبوم سه تار نوازی از «ابوسعید مرضایی» نوازنده و نواساز است که شامل قطعاتی برای دونوازی سه‌تار و تمبک است؛ ابوسعید مرضایی به عنوان نواساز و «فربد یداللهی» به عنوان نوازنده سازهای کوبه‌ای و تمبک، زوج هنری این مجموعه هستند. دیگر آلبوم مرضایی که در همکاری با فربد یدالهی ساخته شده بود «خاک» نام داشت.

در جلد آلبوم «آب» علیرضا میرعلینقی، نویسنده و پژوهشگر موسیقی ایرانی می نویسد: «گویند که زیستگاه پارسیان و اقوامش، جمع اضداد و عجایب است. حتی در اقالیم جغرافیایی و نوع سلوک زمین و هوا با ساکنانش و نیز می گویند که از نه اقلیم جغرافیایی موجود در جهان، هشت اقلیم آن همزمان در این سامان وجود دارد (به استثنای اقلیم قطبی که نهمین است)، اما مجموع این سرزمین، حسرت آب دارد و جلوه های گوناگون آب را در بیداری و خواب، بر جستجوست. در نیایش های کهن ایران، دروغ و خشکسالی را از برّ و بحر این سرزمین، بری خواسته و آن را همآره به دعا طلبیده اند. شگفتا که هر دوی این آفات، همیشه و در هر زمان، با یکدیگر به تنِ ناتوانِ این کهن بوم و بر، هجوم آورده اند.
در بسیاری از آیین های بازمانده از فرهنگ کهن و سترگ سرزمین مان، دعاهای مخصوص نزول باران، سرشاری چشمه ها و سیراب شدن زمین و گیاه و حیوان و آدمیان وجود دارد. این ده قطعه را نیز می توان نوعی نیایش موسیقایی در طلب آب و حفظ حرمت آن دانست که گفته اند: و من الماءِ کل شیء حیّ.» مرضایی در جلد این آلبوم نوشته است:
« از کودکانی که می دوند از پی تانکر های آب، در لهیب لال کننده گرمای خوزستـان در جنگ، تابستـان هایی که از تهران به دیار مادری؛ بـهبهان می رفتم، تصاویری دارم که رهایم نمی کنند!
برای آبرسانی هر روز به روستایی…
بی هیچ تردیدی اگر بخواهم از مقدس ترین و بنیـادی ترین احساسم پس از آلبوم “خاک” که برایم معنای تولد و مـرگ و عشق بود، سـاز کنم، به “آب” می زنم!
همان قدر که طبیعت گرا هستم، درون نـگر! اما با هستِ مادیم به اندیشه و احساس معنـوی رسیدم. پس عناصر هستی برایم بی نهایت والا هستند و تا تقدیسشان را با آثاری ارج ننهم رهایم نمی کنند!
دست مایه های موسیقایی این اثر بی شک ریشهء عمیق در موسیقی دستگاهی ایران دارند. شاید با رویکردی متفاوت. که این تفاوت ذات هنر است.
که اگر نباشـد هنـر نیست. از کنتـرپوان هایی مینیاتوری که در بافت موسیـقایی به داد احساسم رسیده اند، در این آلبـوم استقبال کرده ام. هر چند ترجیحم در میکس یک نتیجه هموفونیک بوده است. ضرباهنگ این آلبوم که روح زندگی و آبادانی دارد را به هنرمند بزرگوار جناب یداللهی سپرده ام و نمی دانم تا کجا توانسته ام، احسـاس های پیچـیده ی تو در تویـی که بایـسته این آلبـوم هست را به ایشـان منـتقل کنم، بی شـک اما یکی از طولانی ترین و دشـوارترین ضبط های دو نوازی موسیـقی ایرانی را می شنـوید که ذره ذره اش با تأمل و احساس همراه بوده و حاصل بارها و بارها سعی و خطا و سلوک در عین ایمان و تقدیسِ “آب”.
پیش کش به مردمان این دیار که به گاه باران مهربان ترینند!»

روز جمعه ۲۷ آذر ما مراسم رونمایی آلبوم «آب» در نشر ثالث برگزار شد. در این مراسم علیرضا میرعلینقی درباره این آلبوم گفت: «این کار با یک هدف آبرومند و شریف و آرتیستیک و هنری انجام شده، هیچ هدف دیگری جز تعالی موسیقی ندارد، لاقل من که در جریان خلق این اثر هستم می توانم این را قول بدم که هیچ نیتی جز تعالی موسیقی در کار نبوده و آب این نماد مقدس زندگی ما دلیل و برهان این کار هنری قرار گرفته است. خیلی خوشبختم که در اینجا هستم و در شبی که دارد باران می بارد ما اینجا صحبت آب و باران می کنیم؛ ما اصولا یک ملتی هستیم با یک تاریخ تشنه، روایت تاریخی ما روایت کم آبی و بی آبی است. ما نشان دادیم که حتی با هوای آلوده هم می توانیم زندگی کنیم اما با آب آلوده مطلقا نمی توانیم زندگی کنیم. یعنی آب به غیر از یک مایع حیاتی یک منبع تامین قوای روحی هم بوده و هست. این اولین آلبومی است که فقط با یک هدف ملی تولید شده است. تمام گروه ها حزب ها و جناح هایی که با یکدیگر اختلافات زیادی دارند سر این مساله متوفق هستند که همه به آب نیاز داریم. هر چه که ما را به یاد این هدف بیاندازد از شعر، موسیقی، نقاشی و هر چیز دیگر در این وفاق ملی موثر است. شاید سینما بستر مناسبی باشد برای پرداختن به این موضوع اما خود موسیقی هم به خصوص بی کلام، عرصه ای است که به آن پرداخته نشده و از این جهت بکر است. خوشحالم که این کار در تک تک اجزایش کمال یافته است و خوشحالم که در این کمال یافتگی سهمی داشتم.»

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

خسرو جعفرزاده درگذشت!

متاسفانه با خبر شدیم، خسرو جعفرزاده، موسیقی شناس و معمار و از نویسندگان ثابت سایت گفتگوی هارمونیک، بدورد حیات گفت و جامعه نویسندگان موسیقی ایران را در اندوه و درد باقی گذاشت. ژورنال گفتگوی هارمونیک، این واقعه دردناک را به همسر هنرمند او پروفسور فروغ کریمی و علاقمندان نوشته های او تسلیت گفته و امیدوار است به زودی انتشار آثار منتشر نشده او را از سر بگیرد. در ادامه نوشته ای از علیرضا میرعلی نقی نویسنده نام آشنای عرصه موسیقی و محقق تاریخ معاصر موسیقی ایران را در این باره می خوانید:

دنبال ساز دست دوم می‌گردید؟

گاه از زبانِ آنها که تصمیم گرفته‌اند به دنیای موسیقی گام بگذارند می‌شنویم که دنبال یک «ساز دست دوم» هستند؛ احتمالاً با این ذهنیت که قیمت‌اش ارزانتر باشد یا اینکه اگر از ادامه‌ی راه منصرف شدند، زیاد متضرر نشوند.

از روزهای گذشته…

توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (III)

توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (III)

مشکل مهم دیگر که آقای نیک آئین مطرح کرده اند موضوع وزن و ریتم است که در رده ۳ تعاریف مفاهیم مطرح شده است. ایشان چنین پنداشته اند که با تصور من «ویژگی لنگ بودن ضرب ها نادیده گرفته شده است»
میشل پتروسیانی (II)

میشل پتروسیانی (II)

پتروسیانی با گذشت زمان به این نتیجه رسید که قادر است در زمینه های دیگر نیز زندگی عادی داشته باشد. او به شرکت در جشنها و میهمانی های مختلف علاقه بسیار داشت، ازدواج کرد و دارای دو فرزند شد و نیز حزانت یک کودک دیگر را به عهده گرفت. هرچند یکی از فرزندان او نیز همانند پدر به پوکی استخوان مبتلا است که سرپرستی دو فرزند دیگررا به عهده گرفته است.
احمدیان: پدرم اشتباه کرد!

احمدیان: پدرم اشتباه کرد!

همزمان با پایان جنگ در سال ۱۳۶۷، تصویری میهمان خانه های ایرانیان خسته از جنگ شد که تا امروز در خاطر بسیاری مانده است. جوانی خوش چهره و خوش صدا که برنامه ای از ارکستر سمفونیک صدا و سیما را معرفی و با عوامل آن برنامه مصاحبه می کرد؛ این جوان خود از اعضای ارکستر سمفونیک تهران و به گفته اهالی فن، از با استعدادترین هنرمندان فاگوت نواز جوان آن روزگار بود؛ محمدرضا احمدیان… محمدرضا احمدیان در اواسط دهه ۶۰ از ارکستر سمفونیک تهران به ارکستر صدا و سیما پیوست و در این سازمان بود که فعالیت های خود را در زمینه آهنگسازی آغاز کرد. زمانی که هنوز به دهه سوم زندگی خود نرسیده بود به مقام معاونت موسیقی سازمان صدا و سیما رسید (۱) که آنزمان مدیریت موسیقی این سازمان با دکتر بهمن ریاحی، پدیده آهنگسازی آن دوران بود. شاید درخشان ترین دوران موسیقایی رادیو پس از انقلاب، مربوط به دوره مدیریت دکتر ریاحی در این سازمان باشد.
همراه با سلطان بلوز در ۸۰ سالگی

همراه با سلطان بلوز در ۸۰ سالگی

بی.بی کینگ (B.B. King)، اسطوره بلوز همچنان در تور است و ساعتهای فراغت خود را در اتوبوس مجهز بسیار بزرگ خود به بازی تخته نرد و دومینو در کامپیوتر میگذراند.
کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی (I)

کلود دبوسی، آهنگساز فرانسوی (I)

برخی کلود-آشیل دبوسی (Claude-Achille Debussy) آهنگساز فرانسوی را بوجود آورنده سبک امپرسیونیزم در موسیقی می ‌دانند اما او خود همچون موریس راول از پذیرفتن این عنوان پرهیز داشت. سبک موسیقی دبوسی از موسیقی اواخر دوره رومانتیک تا مدرنیسم قرن بیستم است. در چرخه ادبیات فرانسه سبک این دوره به عنوان سمبولیسم شناخته شده، جنبشی که با الهام از دبوسی چه به عنوان آهنگساز و چه فعال فرهنگی، گرفته شده است. دبوسی نه تنها از بزرگترین آهنگسازان فرانسوی است همچنین نقشی کلیدی در موسیقی اروپا با ورود به قرن بیستم داشته است.
سامان ضرابی

سامان ضرابی

متولد ۱۳۵۳ تهران نوازنده و مدرس سنتور لیسانس مدیریت صنعتی دانشگاه آزاد تهران مرکز [email protected]
ایران در کشاکش موسیقی (IV)

ایران در کشاکش موسیقی (IV)

موسیقی واپسگرایان دارای یک لحن و یک بیان بوده و در آن تکرار و یکنواختی، آنهم سرا پا ناله، حزن، اندوه و یاس آلودگی و مهمتر از همه بیان تسلیم گرایانه دیده می شود. درست است موسیقی بازتابی از سیر تحولات تاریخی هر ملتی است و کشور ما در طی تاریخ همواره مورد تخت و تاز بیگانگان قرار گرفته اما این امر به تنهایی نمی تواند دلیل یاس آلودگی کل موسیقی ما باشد.
محمودی: سولیستی از سخت ترین مهارتهاست

محمودی: سولیستی از سخت ترین مهارتهاست

نام این ارکستر “جام جم” است که نامش را به خاطر مرکزیت آن در صدا و سیما و همچنین افسانه های تاریخی مربوط به این نام، اینگونه انتخاب شده است از سال ۱۳۸۷ با همکاری دانشجویان دانشکده موسیقی صدا و سیما پایه ریزی شد. در اوایل کار پیاپی با اشکالاتی مربوط به برنامه ریزی مواجه میشد ولی با پیگیری بنده و سایر دوستان و علاقمندان این ارکستر بتواند به حدی برسد که اجرای برنامه داشته باشد.
ویولون گوارنری ویوتام (II)

ویولون گوارنری ویوتام (II)

ویولون ویوتام سالهای زیادی ذهن علاقه مندان به ویولون را به خود مشغول کرده بود. در سال ۱۸۹۱، آرتور هیل، تاجر اهل لندن زمانی که می خواست این ساز را بفروشد در دفترچه یادداشت روزانه اش نوشت: «افسوس که آنقدر ثروتمند نیستیم که خودمان این ویولون را نگهداریم چون آهنگ و ویژگی های دیگر این ساز معرکه هستند».
سارا وائوگن (III)

سارا وائوگن (III)

در آوریل ۱۹۷۲ وائوگن مجموعه آهنگهایی را با نوشته، مدیریت و رهبری مایکل لگراند (Michel Legrand) ضبط کرد. وائوگن همچنین قطعه “زندگی در ژاپن” (Live in Japan) که آلبومی با کنسرتهای زنده در توکیو بود در سپتامبر ۱۹۷۳ ضبط کرد. باب شید آهنگ “فرستادن دلقکها” با اشعاری از استیفان ساندهیم (Stephen Sondheim) را به وائوگن پیشنهاد داد که این آهنگ از آن پس به نوعی امضای او پس از آهنگ “شفیقانه” که همواره در اجراهای سولوی او وجود داشت، بدل شد.