گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

رامین صدیقی: منتی سر جشنواره نیست!

سه دوره موفق برگزاری بخش بین الملل جشنواره موسیقی فجر از سال ۹۰ تا ۹۲ بر عهده رامین صدیقی، مدیر موسسه انتشارات موسیقی هرمس بود که علی الرغم کمبود بودجه به خوبی برگزار شد و هنرمندان بین المللی سرشناسی چون انور براهم و اشتفان میکوس در این جشنواره برای اولین بار کنسرت دادند که با استقبال همگانی این بخش مواجه شد. اما زمانی که گمان می رفت او بازهم در این سمت برگزیده باشد کناره گرفت و دیگر حاضر به همکاری نشد. حتی امسال نیز او تمایلی به همکاری با مدیر جشنواره نداشته و اکنون خوشحال است که همکاری نکرده. با او درباره دلایل استعفای آن روز و عدم تمایل به همکاری امروزش گپی زده ایم که امیدواریم متولیان فرهنگی کمی درباره این دلایل بیاندیشند و افراد شایسته را از خود دور نسازند.

گپی با رامین صدیقی، دبیر بخش بین الملل سه دوره جشنواره موسیقی فجر در سالهای نه چندان دور
سه دوره موفق برگزاری بخش بین الملل جشنواره موسیقی فجر از سال ۹۰ تا ۹۲ بر عهده رامین صدیقی، مدیر موسسه انتشارات موسیقی هرمس بود که علی الرغم کمبود بودجه به خوبی برگزار شد و هنرمندان بین المللی سرشناسی چون انور براهم و اشتفان میکوس در این جشنواره برای اولین بار کنسرت دادند که با استقبال همگانی این بخش مواجه شد. اما زمانی که گمان می رفت او بازهم در این سمت برگزیده باشد کناره گرفت و دیگر حاضر به همکاری نشد. حتی امسال نیز او تمایلی به همکاری با مدیر جشنواره نداشته و اکنون خوشحال است که همکاری نکرده. با او درباره دلایل استعفای آن روز و عدم تمایل به همکاری امروزش گپی زده ایم که امیدواریم متولیان فرهنگی کمی درباره این دلایل بیاندیشند و افراد شایسته را از خود دور نسازند.

چرا بعد از سه دوره موفق دبیری بخش بین الملل جشنوراه فجر در دوره دولت قبلی، هنگامیکه دولت عوض شد و انتظار می رفت فضا به سوی بهبود تغییر کند شما از دبیری بخش بین الملل جشنوراه انصراف دادید؟
دلیلم ربطی به اینکه چه دولتی بر سر کار بود نداشت. چراکه جشنواره سال ۹۲ هم در دوران دولت آقای روحانی اتفاق افتاد، هرچند تنها دو هفته مانده به جشنواره، مدیر کل دفتر موسیقی انتخاب شد. در ابتدا اصلاً بنا نبود که مسئول بخش بین الملل باشم و در اواخر بهار ۹۰ فقط برای حضور در چند جلسه همفکری به عنوان مشاوره دعوت شدم اما آخر سر توپ در زمین من افتاد! البته منتی سر جشنواره نیست چون حقیقتاً چالش جذابی بود و به خود من بسیار خوش گذشت.

در سال ۹۰ و طی هفت ماهی که تا جشنواره باقی بود خوشبختانه توانستم از ارتباطاتم استفاده کنم و ۵ گروه سطح بالا را به جشنواره دعوت کنم که شاید مشهورترین آنها اشتفان میکوس بود که اصولا زیاد کنسرت نمی گزارد و تجربه اجرای زنده ایشان برای خیلی ها در دنیا هم میسر نمیشود. همین بازخوردهای مثبت، استقبال دوباره موسیقی دوستان از بخش بین الملل و البته لذتی که خودم از قبول این مسئولیت بردم، سبب شد تا همکاری در دوره بیست و هشتم را هم با کمال میل بپذیرم و قول همکاری برای سومین دوره متوالی (دوره بیست و نهم) را هم بدهم. چنین هم کردم، هرچند واقعاً به کارهای خودم دیگر کمتر می رسیدم.

کل هزینه های بخش بین الملل چقدر بود؟
افشا کردن هزینه دستمزد هنرمندان ملاحظاتی دارد که نمی شود بیان کرد اما با کمی بیش از صد میلیون تومان دستمزدهای بخش بین الملل را اداره کردم. بخصوص با جهش نرخ ارز در آنروزها، ۲۰ تا ۳۰ هزار یورو برای کل دستمزدهای یک دوره واقعاً مبلغ ناچیزی بود. تا توانستم از روابطم استفاده کردم تا آنها را به دریافت دستمزدهای پایین تر راضی کنم. یکی از ملاحظاتی که اشاره کردم اتفاقاً هم همین است. خیلی ها فکر می کنند فقط ارقام بالا سبب عدم افشا می شود. اما اغلب هنرمندان دعوت شده، در ایران بسیار کمتر از استانداردشان دریافت کردند و اگر کنسرت گزاران کشورهای دیگر از این موضوع مطلع می شدند برای آنها دردسرساز می شد و چه بسا دیگر نمی توانستند به دستمزدهای مورد نظرشان برسند.

اما خیلی از آنها هم از افشا شدن دستمزدشان ابایی ندارند. جدول دستمزدهای هنرمندان خارجی در هر ۳ دوره ای که من مسئولیت داشتم الان روی کامپیوترم هست. به غیر از آن چند گروه، مبلغ هرکدام را خواستید بگویید به شما بگویم. در کل به نظر من برای ارزیابی درست بخش بین الملل جشنواره، باید کیفیت و هزینه تواما آنالیز شود. اگر امروز کسانی به جشنواره می آیند باید دید چه هزینه ای به آنها پرداخته می شود و آیا بابت آن محتوا و کیفیتی که تحویل گرفته ایم، بهای پرداختی مان متناسب بوده یا نه.

۱ نظر

بیشتر بحث شده است