جاکو پاستوریوس، آهنگساز و بیسیست

جاکو پاستوریوس  (1951–1987)
جاکو پاستوریوس (1951–1987)
John Francis Anthony معروف به Jaco Pastorius یکی از نوازندگان گیتار بیس و آهنگسازان سبک جز میباشد؛ او بیشتر شهرت خود را در زمینه تکنیک فوق العاده اش بر روی گیتار بیس و ویرتئوز بودنش بدست آورده است. وی با مهارت خویش توانسته است قطعات سولویی را برای گیتار بیس بسازد که به زیبایی ملودی و بیان قوی آنرا میتوان درک کرد.

جاکو در اول سپتامبر سال ۱۹۵۱ در ایالت پنسیلولنیا متولد شد.

پس از تولد جاکو خانواده اش به Fort Lauderdale رفتند و او در مدرسه ای مذهبی با گرایشات کاتولیکی تحصیلات خود را گذراند و آنزمان هنری که اهمیت فراروانی برایش داشت نقاشی بود. وی موسیقی را در ابتدا با نواختن درام شروع نمود که البته نباید در این بین تاثیر پدرش که نوازنده درام بود را نادیده گرفت.

audio file بشنوید اجرایی از جاکو پاستوریوس، را

در سن ۱۳ سالگی به علت حادثه ای که در یک مسابقه فوتبال برایش رخ داد، دستش شکست و پس از درمان و بهبودی، دیگر نتوانست به نوازندگی درام بپرازد. او در آن زمان عضو گروه Las Olas Brass بود که آهنگ های محبوب آن دوره از اشخاصی چون Aretha Franklin, Otis Redding, Wilson Pickett, James Brown and the Tijuana Brass را اجرا مینمودند.

audio file بشنوید اجرایی از جاکو پاستوریوس، را

وی که دیگر نمیتوانست به نوازندگی درام بپردازد، سعی نمود جای خالی نوازنده گیتار بیس گروه را پر نماید و با همین شانس و اقبال بود که وی گیتار بیس را انتخاب نمود.

پس از مدتی شیفته و علاقمند به اجرای موسیقی جز شد و بدین سبب مصمم شد تا به نوازندگی دوبل بیس بپردازد وی درآمدهای خود را پس انداز نمود و سرانجام نیز به خواسته خود رسید اما این ساز با شرایط آب و هوا سازگاری نداشت و ساز وی متلاشی شد و بعد از آن تصمیم به نوازندگی گیتار بیس به صورت جدی گرفت.

جاکو در آن دوران بشدت تحت تاثیر موزیسین هایی چون: Jerry Jemmott, James Jamerson, Paul Chambers, Harvey Brooks and Tommy Cogbill بود و در کنار نوازندگی نیز در زمینه ترانه سرایی و ساختن اشعار مهارتهای خود را بروز داد که جدا از نوازندگی برخی از ترانه های وی در گروه هایی همچون Wayne Cochran و The C.C. Riders اجرا میشد.

جاکو همچنین با گروه های مختلف جز همکاری های زیادی داشت؛ گروههای مانند: Little Beaver, Ira Sullivan’s Quintet و Woodchuck.

در سال ۱۹۷۴ به همراه دوستش به نوازندگی مشغول بود و بعد از آن بود که با یکی از مشاهیر موسیقی و گیتار جز یعنی پت متنی آشنا شد و این رابطه پلی بود برای رسیدن به موفقیتهای آینده اش. آن دو با هم قطعات بسیاری را ضبط نمودند جاکو و متنی با باب موزس آلبوم سه نوازی را ضبط نمودند که توسط کمپانی ECM در بازار منتشر شد که توجه بسیاری را به خود جلب نمود.

audio file بشنوید اجرایی از جاکو پاستوریوس، را

در سال ۱۹۷۵ بود که جاکو با بابی نوازنده درام آشنا شد. وی جاکو را به شرکت CBS به عنوان یک نابغه و ستاره درخشان موسیقی جز معرفی نمود و تحت تهیه کنندکی کلمبی او توانست اولین آلبوم خویش را در سال ۱۹۷۶ با عنوان Jaco Pastorius روانه بازار نماید.

این آلبوم را باید یکی از جاودانه ترین آثار برای گیتار بیس در سبک جز دانست. بطوری که برخی از قطعات این آلبوم تکنوازی بارها از سوی برخی از گروه های موسیقی مانند : Herbie Hancock, Wayne Shorter, David Sanborn, Lenny White, Don Alias, Michael Brecker مورد استفاده قرار گرفته شد و با الهام از قطعات این آلبوم، اجراهای جدیدی از این قطعات خلق مینمودند.

وی در طی دوران نوازندگی اش با بزرگانی چون: Ian Hunter ،David Sanborn, Ansley Dunbar,Joni Mitchell ,Al Di Meola در اجراها و آلبومهای مختلف همنوازی نموده است و همگانان را به عنوان یکی از برترین نوازندگان گیتار بیس جهان میشناسند.

او جدا از داشتن تکنیک بالا در نوازندگی و استیل خاص نوازندگی تغییراتی را در ساختار گیتار بیس بوجود آورد و موجب پیشرفت این ساز شد. متاسفانه این نابغه نوازندگی گیتار بیس در سن ۳۶ سالگی از دنیا رفت و شاید به جرات میتوان گفت که هر چند عمر وی کوتاه بود اما تاثیر عمیقی بر نوازندگی گیتار بیس داشت، به صورتی که تا به امروز در فستیوال ها و مراسم های مختلف از او و نوازندگی اش یاد میشود و الگوی بسیاری از نوازندگان گیتار بیس میباشد.

جاکو پاستوریوس، به خاطر دو آلبومش دوبار نامزد جایزه گرمی شد و در سال ۱۹۸۸ نام وی در تالار مشاهیر جز به عنوان یکی از اسطوره های موسیقی جز ثبت شد.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (I)

در ضمن بررسی منابعی برای تهیه مقاله ای درباره نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی به این مقاله جالب بر خوردم که برای روشنگری تاریخی درباره مبادلات فرهنگی و موسیقایی شرق و غرب لازم و مفید است؛ و با مقاله های «نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی» و جستارِ پیوست «درباره عقب ماندگی و پیشرفت» ارتباط دارد.

از روزهای گذشته…

«عاشق می­‌شویم» رونمایی می شود

«عاشق می­‌شویم» رونمایی می شود

«عاشق می­‌شویم» مجموعه‌ای عاشقانه است متشکل از ۱۱ ترَک، که از این میان ۴ ترَک، ۴ تصنیف این آلبوم را تشکیل می‌دهند. «عاشق»، «معشوق»، «آتش دل» و «عاشق مشو» نام این تصنیف­‌هاست که اشعار آنها به ترتیب از غلامرضا سلیمانی، ضیاءالدین ناظم­‌پور، پژمان بختیاری و رضا ثابتی است. دو تصنیف اول به طور کامل متعلق به پیمان سلطانی است و در ساخت دو تصنیف «آتش دل» و «عاشق مشو» از دو ملودی قدیمی استفاده شده است و بر روی آنها آهنگسازی و تنظیم مجدد صورت گرفته است. ملودی اولیه «آتش دل» متعلق به مرتضی نی‌­داوود است و محمود ذوالفنون هم صاحب ملودی دوم «عاشق مشو» است.
مصائب اجرای دوباره (V)

مصائب اجرای دوباره (V)

با وضعیتی که نی نوا دارد هر اجرای مجدد آن در ایران را می‌توان مشابه اقدامی علیه استبداد اجرای ضبط شده‌ی آن دانست. اقدامی که می‌تواند بنا به نتیجه خصلتی انقلابی یا اصلاحی داشته باشد هر اقدام غیر از این به‌ناچار پذیرش همان سلطه است و به تقلید همان اجرا منجر خواهد شد. در چنین شرایطی پاک کردن اجرای مرجع از ذهن شنونده اولین نقطه‌ی حرکت است.
محمودی: سولیستی از سخت ترین مهارتهاست

محمودی: سولیستی از سخت ترین مهارتهاست

نام این ارکستر “جام جم” است که نامش را به خاطر مرکزیت آن در صدا و سیما و همچنین افسانه های تاریخی مربوط به این نام، اینگونه انتخاب شده است از سال ۱۳۸۷ با همکاری دانشجویان دانشکده موسیقی صدا و سیما پایه ریزی شد. در اوایل کار پیاپی با اشکالاتی مربوط به برنامه ریزی مواجه میشد ولی با پیگیری بنده و سایر دوستان و علاقمندان این ارکستر بتواند به حدی برسد که اجرای برنامه داشته باشد.
منشور اخلاقی مربیان موسیقی

منشور اخلاقی مربیان موسیقی

مرام نامه های یا منشور های اخلاقی اسنادی هستند که در آن اصولا اخلاقی یک نهاد یا گروه در آنها قید شده است. در این منشور اخلاقی محور هایی مانند اخلاق اجتماعی و اخلاق حرفه ای مورد توجه قرار گرفته و انتظاراتی که آن نهاد یا گروه از نظر رفتارهای اخلاقی از افراد دارد در آن ثبت می شود.
گزارش نشست پژوهشی تنبک کوکی و نی کلیددار (III)

گزارش نشست پژوهشی تنبک کوکی و نی کلیددار (III)

نشست پژوهشی نی کلید دار و تنبک کوکی در تاریخ سوم دی ماه، در کنسرواتوار تهران برگزار شد. در این برنامه دکتر حسین عمومی نوازنده نی و استاد دانشگاه ارواین آمریکا، درباره ساخت و نحوه نوازندگی این سازها به سخنرانی پرداخت. در ادامه این برنامه شاهین مهاجری محقق و نوازنده تنبک به سخنرانی درباره تاریخچه و فیزیک ساز تنبک و بعضی از سازهای کوبه ای جهان پرداخت که در این نوشته قسمت سوم متن این سخنرانی را می خوانید.
زندگی کرد، سختی کشید و …

زندگی کرد، سختی کشید و …

تحلیلگران موسیقی در رابطه با شوبرت می گویند “زندگی کرد، سختی کشید و مرد”. ظاهرآ او آنقدر در زندگی درگیر گرفتاری و رنج بود که طعم خوشبختی را هرگز نچشید و شاید هیچوقت خود متوجه رنج و محنتی که می کشید نبود.
از جان موسیقی ما چه می خواهید؟

از جان موسیقی ما چه می خواهید؟

چند روز پیش یک فایل سخنرانی از بهراد توکلی پژوهشگر موسیقی دستگاهی و نوازنده سه تار به دستم رسید با این عنوان: «سلسله مباحث تخصصی فرهنگ و هنر ایران – موسیقی ایران در دوران گذار (جلسه ی نخست شانزدهم مارچ ۲۰۱۸) دانشکده موسیقی دانشگاه مریلند – آمریکا»، در این نشست به تاثیرات متقابل فرهنگی و فلسفه غرب و اثرپذیری موسیقی ایرانی از موسیقی اروپا و همچنین تعریف مدرنیته و سنت پرداخته شد و در پایان این نشست به سئوالات مخاطبین پاسخ داده شد. پس از شنیدن این سخنرانی که حاوی مطالب ارزشمندی بود لازم دیدم به بعضی از مسائل (به زعم من) نادرستی که در این سخنرانی وجود داشت اشاره کنم.
موسیقی سمفونیک ایرانی

موسیقی سمفونیک ایرانی

سرآغاز ورود موسیقی هنری غرب به ایران و فعالیت هنرمندان ایرانی در این رشته به دهه های پایانی سدهء گذشته خورشیدی بازمیگردد. زمانی که به پایمردی امیرکبیر مدرسه دارالفنون در تهران با همکاری استادان فرانسوی ، ایتالیایی و ایرانی بنیاد گرفت و رشته موسیقی نظامی نیز برای ایجاد دسته های موسیقی در ارتش در برنامه کار این مدرسه قرار گرفت. شعبه موسیقی دارالفنون، اندک اندک، پس از گذر از فراز و نشیبب های فراوان، به یک مرکز هنری مستقل به نام هنرستان عالی موسیقی (کنسرواتوار تهران) بدل گشت و گروه کثیری از نوازندگان و آهنگسازان معاصر ایران را پرورش داد.
این آب‌های اهلیِ وحشت… (I)

این آب‌های اهلیِ وحشت… (I)

شاید در تاریخ موسیقی کلاسیک غرب،‌ آثار متعددی ریشه در یک کابوس داشته باشند یا خالق‌شان در تصویر یک کابوس، آن اثر را تصنیف کرده باشد و به هر دلیل ما امروز از شأن نزول آن اثر بی‌خبر باشیم. از سوی دیگر چه بسا آثاری که بدون تأکید بر خواست و هدف خالق اثر،‌ شنوندگان و منتقدان، تأویل‌هایی کابوس‌محور از آن اثر داشته‌ یا دارند. اما در این میان،‌ چند اثر شناخته‌شده نیز وجود دارد که به بهانه‌های مختلف بطور مستقیم به موضوع کابوس مرتبط‌اند که در این یادداشت به چند مورد شاخص از آنها اشاره خواهم کرد. اما قبل از آن لازم است تا دو پیش‌فرض مهم این بحث را بازگو کنم:
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (VI)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (VI)

همانطور که در حاشیه ی قبلی ذکر شد، ویتکین عقیده دارد که آدرنو در نقد کاملا پیرو فلسفه است. به نظر می رسد در این بخش آدرنو قصد داشته تا با آنالیز نمونه های موسیقیِ ” جدیِ” اروپا (آثار بتهوون) و مقایسه ی آن با موسیقی عامه پسند این مطلب را بیان کند که بر مبنای بحث “وجودِ رابط” در فلسفه، و بحث “عینی و یا ذهنی بودن ارتباط”، جزئیات و رابطه ی آن با کلِ فرم در موسیقی عامه پسند، فقط یک پدیده ی ذهنی است و هیچ مصداق عینی برای آن وجود ندارد. در حالی که در موسیقی “جدی” (در اینجا بتهوون) این ارتباط کاملا عینی است و جزء بدون ارتباطش با کل معنای خود را از دست می دهد.