گفتگوی هارمونیک دوازده ساله شد

گفتگوی هارمونیک امسال دوازدهمین سال فعالیت خود را جشن می گیرد. دوازده سال فعالیت گفتگوی هارمونیک نه تنها در فضای مجازی تأثیراتی بر جای گذاشته است بلکه به دنبال این بوده که در تمامی این سال ها با ایجاد معیارهایی برای شناسایی و شناساندن هنر موسیقی، مطالب مفیدی را با خوانندگان خود به اشتراک بگذارد.

بنابراین، نیکوست که به مناسبت سالگرد پایه ریزی این ژورنال که جزء اموال فرهنگی عمومی به شمار رفته و سرمایه ای برای تک تک ایرانیان علاقه مند به موسیقی به شماره می رود، مروری بر دست آورد ها و اهداف این پروژه مهم فرهنگی داشته باشیم.

گفتگوی هارمونیک که در آغاز با انتشار مطالب کوتاه و عمومی به ویژه در شاخه های موسیقی کلاسیک و مردمی غربی به فعالیت می پرداخت اما امروز پس از دوازده سال فعالیت بی وقفه توانسته است به سمت انتشار مطالب تخصصی تر بویژه درباره موسیقی کلاسیک ایرانی و غربی بپردازد و با نیازهای روز جامعه موسیقی ایران همراه و همگام و حتی پیشگام آن ها باشد.

نویسندگان و مترجمان ژورنال موسیقی گفتگوی هارمونیک، همواره تلاش خود را بر این اصل استوار کرده اند که در فضایی سالم به معرفی و تحلیل موسیقی این مرز و بوم بپردازند و آثاری که درخور شناخت و تحسین بوده اند را به مخاطبان خود معرفی کنند.

گفتگوی هارمونیک بدون چشم داشت مالی از بسیاری از برنامه های موسیقایی چه در زمینه اجرا و چه در زمینه معرفی آثار و نشست های تحلیلی از هنرمندان حمایت معنوی کرده و سعی بر این داشته است تا اطلاع رسانی مناسبی در زمینه فعالیت های هنری مرتبط با موسیقی داشته باشد.

گفتگوی هارمونیک امروز از ۴۵۱۵ شماره نوشته خود، ۲۴۵ شماره در شاخه جز و بلوز، ۲۴۵ شماره در شاخه راک، ۱۳۰ شماره در شاخه فیزیک و مهندسی موسیقی، ۷۰ شماره در شاخه موسیقی فیلم، ۱۸۷ شماره در شاخه موسیقی ملل، ۳۰۲ شماره در شاخه موسیقی معاصر، ۱۱۶۲ شماره در شاخه موسیقی کلاسیک غربی،۲۰۳۵ شماره در شاخه موسیقی کلاسیک ایرانی، ۱۴۹ شماره در شاخه مبانی نظری موسیقی کلاسیک، ۲۲۱ شماره در شاخه مصاحبه و گفتگو، ۵۹۳ شماره در شاخه مطالب عمومی، ۶۹۲ شماره در شاخه نقد و بررسی، ۴۴۶ شماره در شاخه اخبار موسیقی، ۷۸ شماره در شاخه تئوری و مبانی نظری موسیقی جز، ۳۰۷ شماره در شاخه دانستی های موسیقی، ۵۳۴ شماره در شاخه ساز و نوازندگی را به انتشار رسانده است.

در سال جدید قصد داریم، ضمن تغییرات تکنیکی در سایت به فضاهای مجازی دیگری نیز برای اطلاع رسانی بیشتر وارد شویم که پس از اعمال تغییرات و راه اندازی پروژه های جدید، در سایت اعلام خواهد شد.

به رسم هر سال، نویسندگان و مترجمان گفتگوی هارمونیک در نشستی صمیمانه دور هم جمع شدند تا فعالیت دوازده ساله این ژورنال موسیقی را جشن بگیرند.

امسال نیز در جشن تولد سایت، میزبان نویسندگان این ژورنال موسیقی: محسن قانع بصیری، شاهین مهاجری، هادی سپهری، سعید یعقوبیان، سجاد پورقناد، علی نجفی ملکی، کامیار صلواتی و مترجمین سایت: منیره خلوتی و محبوبه خلوتی بودیم.

ژورنال موسیقی گفتگوی هارمونیک همواره پذیرای نظرات مخاطبان خود بوده و در پاسخ به پرسش های آنان یا استفاده از پیشنهادات و انتقادات آنها کوشیده است. در پایان مانند همیشه چشم به راه نظرات، انتقادات و پیشنهادات خوانندگان فرهیخته گفتگوی هارمونیک می مانیم و امیدواریم که در این سال جدید نیز از همراهی مخاطبان مانند همیشه بهره بگیریم.

2 دیدگاه

  • آزادمهر
    ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۹۵ در ۱۱:۳۲ ق.ظ

    با آرزوی بقا و غنا .
    ایشالاه ۱۲۰ ساله بشه .

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۲۰, ۱۳۹۵ در ۱۱:۰۱ ق.ظ

    چه فایده وقتی تعرفه واردات آلات موسیقی ۲۰۰ درصد است! حیف این همه تلاش ژورنالیستی و تخصصی…

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

ویلنسل (XI)

ویلنسل (XI)

ویولنسل ها بخشی از ارکستر سمفونیک استاندارد هستند. ارکستر معمولا ۸ تا ۱۲ نوازنده ویولنسل را شامل می شود. در چیدمان استادارد ارکستر، بخش ویولنسل ها در سمت چپ و جلوی سن (از دید شنونده ها، سمت راست) روبروی بخش ویولن اول جای دارد. برخی ارکسترها و رهبران ترجیح می دهند که جای ویولنسل ها با ویولاها تعویض شود.
کنسرتوی گمشده

کنسرتوی گمشده

نام پرویز محمود با دوره‌ای تب آلود از تاریخ موسیقی ایران عجین شده است. دوره ای که تغییرات بزرگ اجتماعی و سیاسی در سطح کلان با عث تغییر در ساختار مدیریت فرهنگی و پس از آن تغییر در مدیریت نهادهای موسیقایی (از جمله هنرستان موسیقی) شد.
«نیاز به کمالگرایی داریم» (V)

«نیاز به کمالگرایی داریم» (V)

به عقیده من استقبال از موسیقی کلاسیک ایرانی در ایران زیاد است و می شود گفت این نسبتِ جمعیتِ علاقمند، از بسیاری از کشور های پیشرفته جهان هم بیشتر است (نسبت به موسیقی کلاسیک همان کشورها، چه با استیل ملی شان چه با استیل غربی) اما مشکل ما کم کیفیت بودن آثار جدید است؛ همین نقصان باعث شده که اهالی موسیقی کلاسیک ایران شنوندگان را فراری بدهند!
سخنرانی روح الله خالقی درباره وضعیت رادیو تهران (I)

سخنرانی روح الله خالقی درباره وضعیت رادیو تهران (I)

تابستان سال ۱۳۸۶، با تلفن دکتر سیف الله وحیدنیا به دیداری فراخوانده شدم. برادر زاده وحید دستگردی، تنها یک نشانی داد و گفت شما را جای بدی نمی برم. حق با دکتر وحیدنیاست. بسیاری از شخصیت های بی مانند زمان حاضر را تا آنجا که فرصتمان اجازه می داده است با لطف او و با هم دیدار کرده ایم. ساعت ۵ عصر زنگ خانه بزرگی در زعفرانیه را به صدا در می آورم. خودم را معرفی می کنم و در باز می شود. دکتر سیف الله وحیدنیا بر پلکان آن سوی حیاط پر گل و پر درخت ایستاده است. چاق سلامتی که می کنیم می گوید: “اینجا خانه نسیم اردکانی است” می گویم: “بله ولی ایشان از شاگردان وحید است، من گمان می کردم که ایشان درگذشته باشند” حیرتا و شگفتا.
لطفا علمی نقد کنید!

لطفا علمی نقد کنید!

حتما شما هم مثل من شنیده یا خوانده‌اید که کسی درباره‌ی یک نقد موسیقی چنین حرفی بزند. اما آیا تابه‌حال به معنی‌اش دقت کرده‌اید؟ وقتی کسی این عبارت امری محترمانه را می‌گوید منظورش دقیقا چیست؟ چه می‌خواهد؟ اگر به جاهایی که این جمله گفته می‌شود و بحث‌هایی که بعد از گفتنش پیش می‌آید خوب فکر کنیم متوجه می‌شویم که معنی‌های مختلفی در نظر گویندگان یا نویسندگانش بوده است.
مستر کلاس «موسیقی ایرانی شناسی» خسرو جعفرزاده برگزار می شود

مستر کلاس «موسیقی ایرانی شناسی» خسرو جعفرزاده برگزار می شود

خسرو جعفرزاده در روزهای ۱۶، ۱۷ و ۱۸ خرداد در سه جلسه ۲ ساعته، به آموزش کتاب خود، «موسیقی ایرانی شناسی» در آموزشگاه کوشان پور می پردازد. در این دوره، ابتدا مدرس به تشریح مکاتب مختلفی که پیشتر بوسیله آن موسیقی ایرانی تئوریزه می شده می پردازد و در ادامه به روش پیشنهادی خود خواهد پرداخت.
گفتگو با عمر زیاد قانون‌نواز عراقی (III)

گفتگو با عمر زیاد قانون‌نواز عراقی (III)

گوگسل باکتاگیر (Baktagir Göksel) هم نوازنده ی بسیار عالی و نیز آهنگساز فوق العاده خوبی است. همچنین افرادی مثل آیتاچ دوگان (Doğan Aytaç) (که شیوه و سبک متفاوت خود را در نوازندگی آرپژ ها و نحوه ی بازی کردن با مضراب دارد( از دیگر قانون نوازان برجسته‌ی ترک می توان از هلیل کارادومان (Halil Karaduman)، طاهیر آیدوغدو (TahirAydoğdu) و هاکان گنگور (hakangüngör) نام برد.
بیاییم قراری خودآگاه بگذاریم!

بیاییم قراری خودآگاه بگذاریم!

همانطور که میدانید ما برای بیان کیفیت صدا همواره از کلمات زیر و بم استفاده میکنیم که در فارسی کلمه زیر معنی پائین و بم که مخفف بام است، معنی بالا می دهد! میبینید که این، کاملا مغایر با کابرد این دو کلمه در موسیقی است؛ یعنی: ما به صدای بالا، زیر و به صدای پایین بم میگوییم. بصورت کل، جمله اخیر بی معنی و بلاتکلیف مینماید لذا ما برای حل این نقیصه بطور ناخودآگاه قرار گذاشته ایم که دو اصطلاح زیر و بم را با هم و بالا و پائین را با هم بکار میبریم تا اشتباهی رخ ندهد. با این وجود…
ویژگیهای ارتعاشی چوب و کوک کردن صفحات ویولن (III)

ویژگیهای ارتعاشی چوب و کوک کردن صفحات ویولن (III)

در طول این آزمایشها، ما از صفحات کار نشده ای استفاده کرده ایم که اندازه های استاندارد بر روی آنها اعمال شده اند (تصویر ۵-۱). اگر اندازه های این صفحات مورد استفاده قرار گیرند، ویژگیهای مکانیکی سطح مورد نظر به وسیله ضربه زدن قابل اندازه گیری می باشند. برای این کار می توان به عنوان مثال صداهای شنیده شده را با نزدیکترین نت در پیانو سنجید.
دیمیتری شوستاگویچ (IV)

دیمیتری شوستاگویچ (IV)

تاثیر شوستاکویچ بر آهنگسازان غیر روس پس از خود کم بود، اگرچه آلفرد شنیتکه (Alfred Schnittke) از مکتب التقاطی و تضاد بین حرکت و سکون شوستاکویچ اقتباس کرده و همچنین موسیقی آندره پروین (André Previn) ارتباط واضح آثار او را با سبک ارکستری شوستاکویچ نمایان می کند. تاثیر او همچنین بر روی آهنگسازان اسکاندیناوی دیده می شود همانند؛ کالفی آهو (Kalevi Aho)، لارس-اریک لارسون (Lars-Erik Larsson). بسیاری از معاصران روس او و هنرجویانش در کنسرواتور لنینگراد، بسیار زیاد تحت تاثیرسبکش بودند همچون؛ جرمن اکنف (German Okunev)، بوریش تیچنکو (Boris Tishchenko) که سمفونی پنجم سال ۱۹۷۸ خود را به شوستاکویچ تقدیم کرده؛ همچنین سرجی اسلونیمسکی (Sergei Slonimsky) و دیگر آهنگسازان.