فراخوان پنجمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی

پنجمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی ایران روز پنجشنبه بیست و سوم اردیبهشت ماه سال جاری در فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود. علاقه مندان به شرکت در این جشنواره که با حمایت موسسه فرهنگی و هنری راداندیش نو و فرهنگسرای ارسباران برگزار می گردد، می توانند آثار خود را تا ۱۷ اردیبهشت ماه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.

دبیری این دوره را سجاد پورقناد و داوری آن را مهران پورمندان، دکتر هومان اسعدی، هادی سپهری، دکتر کیوان آقامحسنی و سعید یعقوبیان به عهده دارند.

پنجمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی در شش شاخه مختلف (مقاله ژورنالیستی – مقاله پژوهشی – نقد – یادداشت – سایت برگزیده – وبلاگ برگزیده) و در دو بخش اصلی (ویژه نویسندگان در فضای اینترنت) و جنبی (ویژه روزنامه نگاران حرفه ای) برگزار می شود که در مراسم اختتامیه جشنواره جوایزی به برگزیدگان هر شاخه اهدا خواهد شد.

مهلت ارائه آثار به دبیر خانه جشنواره ۱۷ اردیبهشت ماه سال جاری است و دریافت آثار تنها به صورت آنلاین و از طریق ایمیل [email protected] امکان پذیر است.

لازم به توضیح است، سالهای گذشته، اولین و دومین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی با همت خانه موسیقی و موزه موسیقی در خانه هنرمندان و سال گذشته سومین دوره جشنواره با همت فرهنگسرای ارسباران و موسسه فرهنگی هنری ماهور و دوره چهارم این جشنواره با همت دفتر موسیقی وزارت ارشاد اسلامی و فرهنگسرای نیاوران برگزار شد و به برگزیدگان بخش های اصلی و جنبی جوایزی اهدا شد.

نشانی اینترنتی جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی www.MusicFestival.ir

الف) اهداف جشنواره:
۱- ایجاد انگیزه در نویسندگان فضای مجازی و شناسایی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۲- جلب توجه اهالی موسیقی به فعالیت‌های اینترنتی در این حوزه
۳- معرفی استعدادها و نویسندگان برتر موسیقی در فضای مجازی
۴- نقد و ارزیابی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۵- ارتقای سطح کیفی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۶- گسترش حوزه‌ی مخاطب در خصوص وبلاگ‌ها و سایت‌های موسیقی
ب) تعاریف کلی:
۱- جشنواره صرفا در حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی که به زبان فارسی مطلب منتشر می‌کنند برگزار می‌شود.
تبصره: شرکت سایت‌ها و وبلاگ‌های دوزبانه که یکی از زبان‌های آنها فارسی باشد نیز بلامانع است.

۲- رقابت در دو بخش اصلی و جنبی و در رشته‌های مشابه برگزار می‌شود:
الف- بخش اصلی به نوشته‌هایی اختصاص دارد که نخستین بار منحصرا در فضای مجازی منتشر شده باشند.
ب- بخش جنبی به نوشته‌هایی اختصاص دارد ابتدا در یکی از نشریات کاغذی منتشر شده و سپس در فضای مجازی بازنشر شود یا صرفا در پایگاه الکترونیکی روزنامه ها، مجلات (رسمی) یا خبرگزاری ها انتشار یافته باشد.

۳- رقابت در رشته‌های ۱- مقاله ژورنالیستی ۲– مقاله پژوهشی ۳– نقد ۴– یادداشت ۵– سایت برگزیده ۶– وبلاگ برگزیده

ج) شرایط شرکت در جشنواره:
۱- تنها آثاری از سایت‌ها و وبلاگ‌ها می‌توانند در جشنواره شرکت کنند که تاریخ انتشار آن‌ها از ۷ اسفند سال ۹۳ تا ۱۷ اردیبهشت ماه سال جاری باشد.
۲- آثار باید در قالب Word یا PDF الزاما به همراه آدرس اینترنتی صفحه‌ای که در آن منتشر شده‌اند، فرستاده شود. آثاری که فاقد آدرس انتشار باشند یا در آدرس درج شده‌شان به هر دلیل محتوای دیگری دیده شود داوری نخواهند شد.
۳- هر فرد حداکثر می‌تواند دو اثر در یک رشته در جشنواره شرکت دهد (این بند شامل آثاری که بیش از یک مولف دارند نیز می‌شود.) ولی تنها در یک رشته می تواند برنده جایزه شود.
تبصره: چنانچه فردی بیش از دو اثر به جشنواره ارسال کند، از میان آثار ارسالی تنها دو اثر به صورت تصادفی انتخاب و در مسابقه شرکت داده خواهد شد.

۴- افراد می‌توانند به طور همزمان به هر دو بخش اصلی و جنبی (حتی در رشته‌های مشابه) آثارشان را ارسال کنند.

۵- هر فرد حداکثر می‌تواند در دو رشته شرکت کند.

د) شیوه‌ ارسال آثار به جشنواره:
۱- فایل آثار به همراه لینک صفحه‌ای اینترنتی اثر در قالب‌های یاد شده در بند «ج» حداکثر تا تاریخ ۹۵/۲/۱۷ به آدرس پست الکترونیکی دبیرخانه جشنواره ارسال شود.
۲- فایل آثار ارسالی باید حاوی مشخصات دقیق صاحب اثر (۱- نام و نام خانوادگی ۲- نام پدر ۳- شماره شناسنامه ۴- آدرس سکونت ۵- تلفن ۶- ایمیل متعلق به صاحب اثر) جشنواره ارسال شود.
تذکر: در صورتی که مشخصات مذکور در بند «د» جعلی یا ناقص باشد، آثار از رقابت‌ها حذف می‌شوند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

در جستجوی موسیقی سنتی (II)

تصویر سورآلیستی ای در نظرم آمد که قافله ای از چندین و چند شتر همه سی دی های سمفونی کوه البرز را بار کرده از دروازه های ارمنستان قدم در جاده ابریشم گذاشته و “سی دی ها را روانه بازار” می نمایند و به هر شهر و دیاری که می رسند جمیع مشتاقان، سی دی پلیر به دست، دم دروازه ها منتظر رسیدن قافله ایستاده اند و هلهله می کنند! (البته این استقبال بی سابقه مشتاقان موسیقی سمفونیک از این آثار را باید بیشتر مرهون نقد جانانه ای دانست که در فصلنامه ای وزین به قلم منتقد و و موسیقی شناسی برجسته نوشته شده و در آنجا خواندم که اثر به سبک آثار ریشارد واگنر ساخته شده و با آنها کوس برابری می زند و بسیار عالی و جهانی است.)

برنامه ریزی بخش های تمرین (I)

در بسیاری از موارد دلیل انجام کارهای خلاقانه نوع برنامه ریزی تمرین شما خواهد بود. یک برنامه ریزی موثر شما را برای دستیابی به اهداف موسیقایی تان یاری می کند و همچنین برنامه ریزی اشتباه موزسین را به سمت تمرین نامنظم و بی فایده و یا تجربه های آسیب زا می کشاند. بنابراین این بخش ۵ راهنمای تمرین را پیشنهاد می کند تا همچنین موضوعات مرتبط با مدیریت تمرین را نیز مطرح کند.

از روزهای گذشته…

گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گزارش جلسه دوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

«شرح»، فن دیگری بود که پس از توصیف معرفی شد. به نظر مدرس کلاس (آروین صداقت کیش): «در زبان فارسی شرح و توصیف ممکن است بسیار نزدیک به هم به شمار آیند (یا چنین به نظر برسند)، اما شرح به معنایی که در اینجا به کار رفته شامل گستراندن و واضح‌تر بیان کردن چیزی است.» به بیان دیگر شرح توصیفی گسترده است که با توانایی فنی ژرف‌تر به وضوح نکاتی می‌انجامد که دیگر هر شنونده‌ای، بی آموزش، نمی‌تواند بدان دست یابد.
سرگشته در تودرتوی زمان (III)

سرگشته در تودرتوی زمان (III)

قطعه به جزیره‌هایی از نواخته‌های سه‌تار، که خطی منسجم و پیوسته از ملودی‌های ساخته شده بر اساس موسیقی دستگاهی ایرانی را سرسختانه پی ‌می‌گیرد، تقسیم شده است که هر لحظه به خصوص در ایست‌ها به شکل پدیده‌ای ریزغربالی فرومی‌پاشد. این فروپاشی تنها از منظر ماده‌ی خطی نیست بلکه در بعد طیفی نیز روی می‌دهد. یعنی طرح ملودی نواخته شده توسط نوازنده‌ی سه‌تار مصالحی را به دنبال می‌آورد که میان یک «ایمیتاسیون کانونیک» در هم شکسته و پاره‌هایی از طیف خط مرکزی سرگردان‌اند. از سوی دیگر به نظر می‌رسد مواد جدا شده از جزیره‌ی قبلی نوعی گسترش غربال تکاملی برای بعدی فراهم می‌کند، البته با همان مقیاس خُرد.
مرزهای زنانگی در هنر (IV)

مرزهای زنانگی در هنر (IV)

هر هنرمندی پس از فراگیری تکنینک ها و مهارت های لازمه شروع می کند به باز آفرینی جهان از منظر خودش اما جهانی که او خلق می کند صرفاً متعلق به او نیست زیرا او با مخاطبینش در بسیاری از تجربیات حسی، مشترک است. پس او اگر سعی دارد اثری خلق کند که مطلقاً متعلق به خودش باشد باید تجربیات حسی را تا حد ممکن به یک سو نهاده و اثرش را تا حد ممکن با یاری گرفتن از دریافت های شهودی اش بسازد و این همان حد اعتلای هنر است.
مغالطات ایرانی – اجرای جهانی

مغالطات ایرانی – اجرای جهانی

یکی از مهمترین معیارهای سنجش کیفیت یک اثر موسیقایی در فضای موسیقی کلاسیک، اجرای چندین باره یک اثر توسط گروه ها و ارکستر های مختلف در اعصار مختلف است. این اعتقاد در بعضی از جوامع مثل کشور ما چنان همه گیر و جا افتاده شده است که به عنوان تنها معیار سنجش کیفیت یک اثر موسیقی کلاسیک به حساب می آید.
به زبان ایرانی (I)

به زبان ایرانی (I)

نیازی نیست که بسیار موسیقی ایرانی بدانی تا بتوانی رنگ ایرانی «خون ایرانی» (*) را لمس کنی. شخصیت ایرانی این قطعه به روشنی و وضوح خود را به انسان دیکته می‌کند. بدون ترس از این که شناخته شود و بدون سر افکندگی‌های معمول فرهنگی درجه‌ی دوم. در پی شبیه شدن به نسخه‌ی برتر هم نیست و چشم به آرمانشهری در آن‌سوی آب‌ها ندوخته است. برای آفریننده‌ی این اثر ایرانی بودن معنایی روشن‌تر، شکل‌یافته‌تر و عمیق‌تر از تنها ترکیب ملودی‌های شناخته شده با ابزارهای موسیقی سمفونیک دارد.
منبری: شعر نو بیان نو می خواهد

منبری: شعر نو بیان نو می خواهد

نکته اینجاست که شعر نو بیان نو هم می طلبد و در آواز ردیفی باید با عنصر خلاقیت تغییراتی داد تا موسیقی از شعر عقب نماند. حتی اگر لازم باشد فواصل را تغییر دهیم. اما در مورد ترانه بحث متفاوت است و آزادی عمل بیشتر. در دوره ای از موسیقی ما آهنگساز و ترانه ساز و خواننده باهم کار می کردند و روابط نزدیکی باهم داشتند. آثار بسیار همگونی خلق می شدند که آن روند ادامه پیدا نکرد. آثاری مثل من از روز ازل یا شد خزان و تو ای پری و بسیاری آثار موفق دهه های چهل و پنجاه حاصل آن دوره و آن نوع کار بودند.
گریگوریان: حضوری دربرگیرنده (I)

گریگوریان: حضوری دربرگیرنده (I)

گریگوریان گرم است، خوب است و حضورش پرکنده و در برگیرنده است. دربرگیرنده محیط و آدمهای دور و برش، و به همین دلیل در یک رابطه، در یک گفت و شنود، اوست که حاکم است. راطه را خودش رهبری میکند. سئوالها را مطابق میل با حوصله خودش تغییر میدهد و هر چه دلش میخواهد میگوید، اصلا بعضی پرسشها را نشنیده میگیرد و به حرف خودش ادامه میدهد.
رحمتی: بررسی زندگی و عملکرد وزیری را مهم می دانم

رحمتی: بررسی زندگی و عملکرد وزیری را مهم می دانم

سال گذشته به دعوت مدیر بخش پژوهش های موزه ی موسیقی ایران و با هدف بازنویسی سخنرانی ها و کنفرانس های ماهانه ی تخصصی اتنوموزیکولوژی -که در سالن همایش های موزه ی موسیقی برگزار می شد-، وارد همکاری شدم. کنفرانس های متعدد و متنوعی را که گاه توسط اتنوموزیکولوگ های ایرانی و گاه غیر ایرانی و با موضوعات و روش های جدید و به روز دنیا ارائه می شد، با چشم انداز انتشار کتابی سالانه با عنوان “کتاب سال موزه ی موسیقی” بازنویسی کردیم، که زمستان سال گذشته مراحل مختلف آن به پایان رسید و در انتظار انتشار است.
نوایی: صدای هارپ فرزانه در گوشم است!

نوایی: صدای هارپ فرزانه در گوشم است!

کر فلوت گروهی است که از سازهای مختلف خانواده فلوت تشکیل شده که این سازها عبارتند از پیکولو، فلوت، فلوت آلتو و فلوت باس، فلوت کنترباس. در خارج از ایران کر فلوت خیلی مورد استقبال قرار گرفته و قطعات زیادی را برای این ارکستر ساخته و تنظیم کرده اند.
ستایشگری نیچه ای و شوپنهاوری در موسیقی (II)

ستایشگری نیچه ای و شوپنهاوری در موسیقی (II)

آشنایی نیچه با موسیقی به دوران کودکی او بر می گردد. او دوستی داشت که خانه آنها مرکز فعالیت موسیقی بود و مندلسون آهنگساز بسیار به آنجا رفت وآمد داشت. دوستی نیچه با این پسر اولین رویارویی او با موسیقی را پدید آورد. نیچه تا قبل از دوران جوانی نوازنده ای ماهر در پیانو بود و آهنگسازی نیز می نمود. در همین دوران او قطعه ای برای ارکستر و گروه کر نوشت که شعر آنرا سالومه، دختر دلخواهش سروده بود. می شود گفت اولین فعالیت خلاقانه نیچه در موسیقی ظهور کرد و این فعالیت تا ۱۹۰۰ که در اثر سیفلیس درگذشت همراه او بود چرا که در سالهای واپسین عمر خود که به طرز مشهودی درگیر جنون شده بود باز هم با اشتیاق و انرژی بسیار با پیانو بداهه نوازی می کرد.