فراخوان پنجمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی

پنجمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی ایران روز پنجشنبه بیست و سوم اردیبهشت ماه سال جاری در فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود. علاقه مندان به شرکت در این جشنواره که با حمایت موسسه فرهنگی و هنری راداندیش نو و فرهنگسرای ارسباران برگزار می گردد، می توانند آثار خود را تا ۱۷ اردیبهشت ماه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.

دبیری این دوره را سجاد پورقناد و داوری آن را مهران پورمندان، دکتر هومان اسعدی، هادی سپهری، دکتر کیوان آقامحسنی و سعید یعقوبیان به عهده دارند.

پنجمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی در شش شاخه مختلف (مقاله ژورنالیستی – مقاله پژوهشی – نقد – یادداشت – سایت برگزیده – وبلاگ برگزیده) و در دو بخش اصلی (ویژه نویسندگان در فضای اینترنت) و جنبی (ویژه روزنامه نگاران حرفه ای) برگزار می شود که در مراسم اختتامیه جشنواره جوایزی به برگزیدگان هر شاخه اهدا خواهد شد.

مهلت ارائه آثار به دبیر خانه جشنواره ۱۷ اردیبهشت ماه سال جاری است و دریافت آثار تنها به صورت آنلاین و از طریق ایمیل musicfestival.ir@gmail.com امکان پذیر است.

لازم به توضیح است، سالهای گذشته، اولین و دومین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی با همت خانه موسیقی و موزه موسیقی در خانه هنرمندان و سال گذشته سومین دوره جشنواره با همت فرهنگسرای ارسباران و موسسه فرهنگی هنری ماهور و دوره چهارم این جشنواره با همت دفتر موسیقی وزارت ارشاد اسلامی و فرهنگسرای نیاوران برگزار شد و به برگزیدگان بخش های اصلی و جنبی جوایزی اهدا شد.

نشانی اینترنتی جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی www.MusicFestival.ir

الف) اهداف جشنواره:
۱- ایجاد انگیزه در نویسندگان فضای مجازی و شناسایی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۲- جلب توجه اهالی موسیقی به فعالیت‌های اینترنتی در این حوزه
۳- معرفی استعدادها و نویسندگان برتر موسیقی در فضای مجازی
۴- نقد و ارزیابی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۵- ارتقای سطح کیفی حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی
۶- گسترش حوزه‌ی مخاطب در خصوص وبلاگ‌ها و سایت‌های موسیقی
ب) تعاریف کلی:
۱- جشنواره صرفا در حوزه‌ی سایت‌ها و وبلاگ‌های حوزه‌ی موسیقی که به زبان فارسی مطلب منتشر می‌کنند برگزار می‌شود.
تبصره: شرکت سایت‌ها و وبلاگ‌های دوزبانه که یکی از زبان‌های آنها فارسی باشد نیز بلامانع است.

۲- رقابت در دو بخش اصلی و جنبی و در رشته‌های مشابه برگزار می‌شود:
الف- بخش اصلی به نوشته‌هایی اختصاص دارد که نخستین بار منحصرا در فضای مجازی منتشر شده باشند.
ب- بخش جنبی به نوشته‌هایی اختصاص دارد ابتدا در یکی از نشریات کاغذی منتشر شده و سپس در فضای مجازی بازنشر شود یا صرفا در پایگاه الکترونیکی روزنامه ها، مجلات (رسمی) یا خبرگزاری ها انتشار یافته باشد.

۳- رقابت در رشته‌های ۱- مقاله ژورنالیستی ۲– مقاله پژوهشی ۳– نقد ۴– یادداشت ۵– سایت برگزیده ۶– وبلاگ برگزیده

ج) شرایط شرکت در جشنواره:
۱- تنها آثاری از سایت‌ها و وبلاگ‌ها می‌توانند در جشنواره شرکت کنند که تاریخ انتشار آن‌ها از ۷ اسفند سال ۹۳ تا ۱۷ اردیبهشت ماه سال جاری باشد.
۲- آثار باید در قالب Word یا PDF الزاما به همراه آدرس اینترنتی صفحه‌ای که در آن منتشر شده‌اند، فرستاده شود. آثاری که فاقد آدرس انتشار باشند یا در آدرس درج شده‌شان به هر دلیل محتوای دیگری دیده شود داوری نخواهند شد.
۳- هر فرد حداکثر می‌تواند دو اثر در یک رشته در جشنواره شرکت دهد (این بند شامل آثاری که بیش از یک مولف دارند نیز می‌شود.) ولی تنها در یک رشته می تواند برنده جایزه شود.
تبصره: چنانچه فردی بیش از دو اثر به جشنواره ارسال کند، از میان آثار ارسالی تنها دو اثر به صورت تصادفی انتخاب و در مسابقه شرکت داده خواهد شد.

۴- افراد می‌توانند به طور همزمان به هر دو بخش اصلی و جنبی (حتی در رشته‌های مشابه) آثارشان را ارسال کنند.

۵- هر فرد حداکثر می‌تواند در دو رشته شرکت کند.

د) شیوه‌ ارسال آثار به جشنواره:
۱- فایل آثار به همراه لینک صفحه‌ای اینترنتی اثر در قالب‌های یاد شده در بند «ج» حداکثر تا تاریخ ۹۵/۲/۱۷ به آدرس پست الکترونیکی دبیرخانه جشنواره ارسال شود.
۲- فایل آثار ارسالی باید حاوی مشخصات دقیق صاحب اثر (۱- نام و نام خانوادگی ۲- نام پدر ۳- شماره شناسنامه ۴- آدرس سکونت ۵- تلفن ۶- ایمیل متعلق به صاحب اثر) جشنواره ارسال شود.
تذکر: در صورتی که مشخصات مذکور در بند «د» جعلی یا ناقص باشد، آثار از رقابت‌ها حذف می‌شوند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«پرورده یِ عشق» (IV)

سخن دیگر اینکه توجّه شهیدی به تنوّع شعر و خواندن شعر شاعران مختلف مثال زدنی است و صرفا به دو یا سه شاعر برجسته اکتفا نکرده است. بنابر سنّت های سینه به سینه در آواز ایرانی بیشتر آواز را با غزل و آن هم غزل سعدی و بعدها غزل حافظ می خوانند و در مرتبه ی پایین تر غزل و مثنوی عطّار و مولانا یا رباعیّات خیّام، در این میان با وجودِ نبوغ شعری بی نظیر و تصاویر بدیع و محتوایِ عاشقانه یِ برجسته یِ سروده های نظامی، شعر حکیم نظامی گنجوی در آواز ایرانی مورد غفلت واقع شده است، عبدالوهّاب شهیدی نظامی خوانی ست بی نظیر که به خوبی از عهده ی بیان احساساتِ عمیق شعر نظامی برآمده و در این زمینه در مجموعه ی برنامه ی گلها آثار ماندگاری از خود به یادگار گذاشته است: هنگامی که در audio file برنامه ی گلهای رنگارنگ ۳۸۸ در مثنویِ ابوعطا، زاری های مجنون را بر درگاهِ کعبه زمزمه می کند:

مروری بر آلبوم «اپرای رستم و سهراب»

رستم و سهراب، این تراژیک‌ترین قله‌ی حماسه‌های فارسی را لوریس چکناوریان به هیات اپرایی درآورده و برای دومین بار منتشر کرده است. اجرای پیشین (ضبط سال ۲۰۰۰) را انتشارات هرمس سالی پس از ضبط منتشر کرده بود. این اجرای تازه با تکخوان‌هایی متفاوت (و به همین دلیل با لهجه‌ی برآمده از آواخوانی و تاکید متفاوت) و البته همان ارکستر و کر و احتمالا رهبری خود آهنگساز، گویا نسبت به اجرای پیشین نسخه‌ای دگرگون شده است (۱).

از روزهای گذشته…

مجله رولینگ استون

مجله رولینگ استون

یکی از مشهورترین مجلات در زمینه موسیقی Rolling Stone میباشد که همیشه در ارائه برترین آهنگ های سال و یا انتخاب برترین ترانه های قرن و غیره در صدر اخبار بوده است. اما جالب است تا بیشتر با این مجله و اهداف آن آشنا شویم، بالاخص مخاطبان ایرانی و رسانه ها که بسیاری از مطالب خبریشان این مجله میباشد. در سال ۱۹۶۷ و در سانفرانسیسکو آمریکا دو نفر به نامهای Jann Wenner و Ralph J. Gleason این مجله را تاسیس نمودند و اصلا اینطور فکر نمیکردند، روزی مجله آنها بعنوان برترین مجله در زمینه موسیقی روز مطرح شود.
موسیقی در دوران زندگی انسانهای اولیه و جوامع برده داری (I)

موسیقی در دوران زندگی انسانهای اولیه و جوامع برده داری (I)

در سازمان اجتماعی اولیه، وسایل زندگی و شکار و حوضه های ماهیگیری و زمین های کشاورزی در مالکیت مشترک بودند. تامین نیازهای انسان از طبیعت، کشت و برداشت محصول و شکار، به شکل اجتماعی به وسیله تمام اعضای قبیله صورت میگرفت. طبیعت (که در آن زمان پدیده ای ناکاویده و رام نشده بود) چنین می نمود که نیروهایی پرتوان، اسرار آمیز و زنده را در خود جای داده است. قبایل اولیه در کنار نخستین گامی که برای مهار کردن طبیعت از راه کشف رمز آتش، ساختن تیشه، نیزه، چرخ، قایق و سفال برمیداشتند، میکوشیدند با توسل به مراسم جادوی دسته جمعی نیز طبیعت را به زیر فرمان خویش درآورند.
رمضان: سبک آهنگسازی آهنگسازان ایرانی بی ارتباط با عصر زندگی آنهاست

رمضان: سبک آهنگسازی آهنگسازان ایرانی بی ارتباط با عصر زندگی آنهاست

در مورد این سوال شما باید بگویم، خب قطعاتی که ابتدای قرن، مثلاً حدود ۱۰۰ سال پیش نوشته شده اند، بعضی از این آهنگ ها به نسبت خیلی ابتدایی هستند، فقط می توان گفت یک هارمونیزاسیون است، روی یک سری تم های ایرانی که به هر صورت وقتی که موسیقی غربی وارد کشور ایران شد، در آن زمان هنوز پیانیست های حرفه ای از غرب به ایران نیامده بودند که این ساز را به صورت حرفه ای آمورش دهند و پیانو در حقیقت ساز دوم بوده است که در کنار سازهای نظامی که تدریس می شده و در حقیقت پیانو برای درس های هارمونیک استفاده می شده است و همینطور به عنوان یک ساز دوم موزیسین ها روی آن کار می کردند.
گینگولد ویولونیست، هنرمند و استاد

گینگولد ویولونیست، هنرمند و استاد

متولد ۲۸ اکتبر ۱۹۰۹ (Brest-Litovsk) در روسیه سابق و بلا روس کنونیاست، پسر مییر (Meyer) (کارخانه دار کفش) و آنا میزرویتز (Leiserowitz) گینگولد. نواختن ویولون را از سن بسیار پائین آغاز کرد. در سال ۱۹۲۰ به همراه خانواده اش به آمریکا مهاجرت کرد، در جنگ جهانی اول وقتی که آلمانیها مرزهای روسیه را اشغال کردند، خانواده گینگولد مجبور به گذراندن ماهها در چادرهای پناهندگان شدند.
مسترکلاس و کارگاه آواز پروفسور ماریو برونتی برگزار می شود

مسترکلاس و کارگاه آواز پروفسور ماریو برونتی برگزار می شود

مسترکلاس و کارگاه آواز پروفسور ماریو برونتی از ایتالیا توسط موسسه فرهنگی- هنری فرزانه برگزار می‌شود. این مستر کلاس به دو صورت گروهی و خصوصی برگزار می شود، کلاسهای خصوصی برای کسانی که با آواز کلاسیک و تکنیک های آن آشنا هستند مفید خواهد بود و در صورت داشتن رپرتوار می‌توانند روی قطعه خود از آموزشهای پروفسور برونتی بهره مند شوند.
جلیل شهناز و چهارمضراب (II)

جلیل شهناز و چهارمضراب (II)

بیشتر متخصصان چهارمضراب را قطعه‌ای ضربی (دارای دوره‌های متریک معین) می‌دانند که یک جمله‌ی بازگشت به نام پایه دارد (زونیس ۱۳۷۷: ۱۴۱)(Azadefar 2006: 226) (بهارلو ۱۳۳۹: ۴) (فرهت ۱۳۸۰: ۱۸۹)، همچنین برخی معتقدند که الگوی مضرابی و ماده‌ی اولیه برای بسط و گسترش را نیز همین جمله‌ی کوتاه در اختیار می‌گذارد (دورینگ ۱۳۸۳: ۸۳) که البته بیشتر به نظر می‌رسد اشاره‌ی آن‌ها به گونه‌ای خاص و قدیمی‌تر چهارمضراب است.
نقد هنری یا توهین!

نقد هنری یا توهین!

مشکل بزرگی که در سالهای اخیر در فضای مجازی به چشم می خورد، توهین به موسیقی دانهایی است که در فضای مجازی فعال هستند. بسیار دیده ایم و شنیده ایم که نوازنده، آهنگساز، رهبر ارکستر و… پُستی در فیس بوک و یا اینستاگرام می گذارد و برخی از افراد (و حتی اهالی هنر!) به جای تبریک و تشویق، شروع به فحاشی و توهین می کنند.
درباره‌ی پتریس وسکس (IV)

درباره‌ی پتریس وسکس (IV)

اگر توجه کنید هر کدام از این قطعات اسامی منحصر به فرد و خاص خود را دارند. این امر برای من بسیار مهم و قابل توجه است. اول این که بسیار معقول است که اسم یک کار از اسامی دیگر کارها متفاوت و مجزا باشد، دوم اینکه یک توضیح است زیرا برای شنونده بسیار پیچیده و غیرقابل هضم است که ناگهان با یک موسیقی سازی مواجه شود. یک عنوان خوب و موفق به شنونده کمک می‌کند تا قبل از شنیدن قطعه از مضمون آن، ایده‌هایی دریافت کند. برای نمونه عنوانی مانند موسیقی در خاطره‌ی یک دوست یا موسیقی تابستانی کوچک نکاتی را به شنونده ارائه می‌دهند تا در هنگام اجرای کار تنها نماند و متوجه ‌شود که باید در چه سمت و سویی بنگرد.»
گذر از مرز ستایشِ محض (V)

گذر از مرز ستایشِ محض (V)

با وجود اینکه دانش گسترده‌ی کاردیو در زمینه‌ی موسیقی آوانگارد و روش کار اشتوکهاوزن به مراتب از فلینت هم دقیق‌تر بود ولی به دلیل بستر فکری و ایدئولوژی‌اش در نقد وی نیز مانند دیگر نقدهای از این دست کمتر مطالب فنی موسیقایی می‌یابیم، چرا که موضوع پر اهمیت خود موسیقی نبود بلکه کارکرد اجتماعی آن بود. او به گرایش اشتوکهاوزن به شرق دور و هند به عنوان نوعی ادای فروشندگان نگاه می‌کند و می گوید: «فروشنده‌ای مانند اشتوکهاوزن شما را وامی‌دارد باور کنید که لغزیدن به درون خودآگاهی گیهانی از رسیدن به تناقضات دردناکی که جهان اطراف را احاطه کرده دورتان می‌کند.» (۱۳) در حقیقت نقشی که وی و همفکرانش برای کلیه‌ی اندیشه‌های سوغات شرق دور قائل بودند نوعی نقش تخدیرکننده بود.
گاه های گمشده (XII)

گاه های گمشده (XII)

همانطور که قبلا عنوان شد فواصل مقام راست با فواصل عراق افشاری انطباق دارد. هم چنین در بیان خصوصیات دوگاه، با اشاره به نواخته های فرامرز پایور، اتصال دوگاه به عراق افشاری تبیین شد. حال با توجه به ارتباط بین یگاه (گام پایه) و دوگاه (در شکل فوق)، این مدولاسیون می تواند مهر تاییدی بر انتخاب گام راست با دو تتراکرود منفصل به عنوان گام پایه باشد. (همانطور که مرتضی حنانه توقف ماهور بر روی نتی در پایین نت پایان خود را، به عنوان اشاره ای به شاهد گام مهم دیگری دانست) چراکه شاهد گوشه دوگاه با شاهد شور یکی است، اما در ادامه به بیات ترک متصل می شود.