مصاحبه با ری چین، برنده مسابقه منوهین (II)

ری چین
ری چین
معلمان من در استرالیا از خانواده هاوکینگز بوده اند. پنج سال با آنها تمرین کردم. آنها خیلی تحت تاثیر سوزوکی بودند و تاکید داشتند که داشتن سرگرمی بخشی از نواختن موسیقی است. امروزه به نظر می رسد که بیشتر نوازندگان این امر مهم را به فراموشی می سپارند، به وی‍‍ژه هنگامیکه پیرتر و عصبی تر می گردند. همچنین من ۷ سال با کری اسمیت از کوین لند کنسرواتور تمرین کردم و در دو سال آخر نیز با پیتر ژانگ از کنسرواتور سیدنی تمرین کردم.

باید بگویم که هر معلمی چشم انداز متفاوتی از موسیقی به من داده است و همه آنها انسانهای بی نظیر و حمایتگر در زندگی من هستند.

آیا در مسابقات دیگری شرکت کرده ای یا برنده شده ای؟
در رقابتهای زیادی شرکت کرده ام، برخی از آنها را بردم و برخی دیگر را باختم. اگر چه من همیشه لحظات سخت و دلسرد کننده ای را که داشتم به یاد می آورم زیرا پس از آن واقعا قدر لحظات خوبم را می دانم.

رقابت منوهین شاید بزرگترین رقابتی است که تا به حال در آن شرکت داشته ام اما مطمئنم که بیشتر از این شرکت خواهم کرد!

چه چیزی سبب شد که در مسابقه منوهین شرکت کنید؟
۴ سال پیش در سال ۲۰۰۴ زمانیکه در مسابقه منوهین در لندن برگزار شد، در این مسابقه شرکت کردم و به مقام سوم در بخش دانشجویی دست پیدا کردم، بنابرین وقتی زمان مناسب و درستی را یافتم فکر کردم که باید دوباره در این مسابقه شرکت کنم.

چه چیزی در این رقابت منحصر به فرد بود؟
این رقابت در بخش داوری‌ با حضور ماکسیم ونگروف، دونگ سوک کانگ، پاملا فرانک و … منحصر به فرد است و آنها به دنبال موزیکالیته و پتانسیل در هر نوازنده هستند.

چگونه برای این رقابت آماده گشتید؟ آیا این آمادگی با دیگر آمادگیها برای اجرای منظم متفاوت می باشد؟ آیا شما کار خاصی را برای آمادگی انجام دادید؟
قطعا آمادگی مهم است، من یک سال جلوتر آماده شدم و مطمئن شدم؛ تمامی قطعات را قبل از رسیدن به مسابقه را اجرا می کردم. تفاوت میان آمادگی برای رقابتی در اجرای منظم شاید مسئله ای باشد، اما برای رقابت همیشه فشار عظیمی وجود دارد تا به خوبی انجام گیرد.

در رقابت مسابقه با اکستر منوهین نواختید و ونگروف به عنوان رهبر ارکستر چگونه بود؟
در مسابقه ارکستر ننواختم، مراسم افتتاحیه را دیدم اگرچه فکر می کنم این بدشانسی بود که ونگروف طولانی ننواخت. حضور وی در سن با موسیقی خارق العاده اش قطعا قلب هر شنونده ای را جذب می کند. در سن ۱۹ سالگی، او سی دی کنسرتو ویولون بروخ و مندلسون را ضبط کرد. می دانم که هرگز مانند وی مشهور نمی شوم! من هم اکنون ۱۹ سال دارم اگر چه وی انسانی است که دوست دارم همچون او شوم.

بهترین و خاطره انگیزترین قسمت این رقابت کدام بوده است؟
شاید قسمتی که من خودم و صدایم را در آن یافتم. کریستوف لندون، فروشنده ویلون، نمایشگاه ویلونی در این رقابت داشت و در بین آن آلات خوب یک استرادایورس خیلی عالی وجود داشت. قبلا هرگز آنرا ننواخته بودم و ناگهان پس از شنیدن صدای ویولون عاشق صدایش شدم.

هر روز در ادامه مسابقه برای نواختن آن استراد به این نمایشگاه می رفتم و سعی کردم ویلونم را طوری رگلاژ کنم که صدای مشابه آن بدهد. داشتن ابزار موسیقی خوب برای یک سولیست خیلی مهم است.

ماین هرگز با به دست آوردن قدرت تکنیکی، تن و شفا فیت صدای ساز را کنار نگذاشت، اما گوشم آموخته که چه صداهایی را بگیرد و سنوریته ام پیشرفت کرده.

حالا که آن مسابقه به اتمام رسیده، اگر شما بتوانید هر قطعه ای را که خواسته ای بنوازی در این حالت فقط برای لذت و عشق به ویلون چه دوست داری بنوازی و چرا؟
سوال سختی است! من واقعا می خواهم که کنسرتو ویولون پروکوفیف شماره ۱ را یاد بگیرم. فکر می کنم که یکی از بهترین قسمتهای این رشته است!

هدفهای شما برای آینده چیست؟ آغاز این مسابقه و برنده شدن در آن و یا روشی که شما فکر میکنید در آینده چه میخواهید انجام می دهید؟
بعد از برنده شدن در این مسابقه، قاعدتا احساس فشار برای انجام دادن بهتر این کار دارم. تنها دری به سوی تمام دنیای جدید باز کردم. اگر چه رویای من سولیست شدن است. در حالیکه این کار سختی است و شما نیاز به انسانهای زیادی داریند که پشتوانه شما باشند و شما را حمایت کنند. خانواده دوستان، معلمان، اسپانسرها و… و آنها از شما انتظار دارند که شما آنها را دلسرد نکنید!

violinist.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نوائی: ما به دنبال رقابت سالم هستیم

با خانم موحد در این خصوص مشورت کردیم و حتی من پیشنهاد کردم که این کر فلوت از دامان انجمن فلوت بیرون بیاید چون اکثر اعضا مشترک هستند اما خانم دکتر موافقت نکردند گفتند که بهتر است که هرکدام از سازمان ها به طور جداگانه کار کنند ولی بچه ها هم خیلی از این ایده استقبال کردند و همانجا سازهایمان را باز کردیم و دو سه تا قطعه ای که من با خودم داشتم اتفاقی، تمرین کردیم و آن اولین جلسه ای بود که کر فلوت در منزل خانم دکتر موحد تمرین کرد و در آنجا حدود پانزده شانزده نفر بودیم، وقتی که باهم تمرین کردیم من به آنها گفتم که معمولا یک چنین کاری را نمی توان بدون رهبر انجام داد.

روی دانوب زیبای آبی (II)

یوهان اشتراوس این والس را کـه اصـلا بـرای آواز جمعی‌ و ارکستر‌ نوشته بود و به «انجمن خـوانندگان ویـن‌» تقدیم‌ کرد و آنها‌ در‌ ۱۵‌ فوریه ۱۸۶۷ در تالار‌ دیانا (محل امروز دیاناباد) {این اثر را} به‌ اجرا در آوردند. مـتن اشـعار آن را افسر پلیس یوزف وایل‌‌ سـاخته‌ و بـا این مـطلب شـروع مـی‌شد:

از روزهای گذشته…

“رازهای” استرادیواری (III)

“رازهای” استرادیواری (III)

بواسطه فضای موسیقایی که در اطراف Molinari در جریان بود، Sacconi توانست با بسیاری از ویولونیست‌ها و ویولون سلیست‌های این قرن ارتباط برقرار کند. این افراد چه در زمینه آگاهی پیدا کردن در مورد سازهای قدیمی و چه در زمینه سازهایی که در اختیار داشتند در زمره مراجعین وی قرار می گرفتند. او نام تمام مراجعینش را برای من ذکر کرد و مایل بود که من تمام آن‌ها را به همراه ویژگی‌ها و شخصیت هنری‌شان بیان کنم. اسامی این فهرست با لحنی آهنگین در کلام او طنین‌انداز شد و گویی بیانگر مرحله‌ای خاص از زندگی وی و روزهای بیاد ماندنی مواجه و رویارویی با مردمانی استثنایی بود.
نگاهی به موسیقی رپ با رویکرد جامعه شناسی (I)

نگاهی به موسیقی رپ با رویکرد جامعه شناسی (I)

جامعه شناسان همواره به موسیقی به عنوان یکی از انتزاعی ترین هنرها در دوره های مختلف از تحول پژوهش جامعه شناختی نگاه های متفاوتی داشته اند. برای جامعه شناسان مطالعه کارکردهای موسیقی در جهت ایجاد هویت و تلاش برای داخل شدن در زندگی فرهنگی جامعه، موسیقی و سیاست مقاومت در برابر قدرت، مصرف موسیقی و بازتولید جایگاههای طبقاتی، الگوی توزیع اجتماعی مصرف موسیقی و مدیریت احساسات عمومی و… بسیار اهمیت داشته است.
لونی اسمیت و هموند B3

لونی اسمیت و هموند B3

من نوازندگی را برای مشهور شدن یا پولدار شدن که به تعبیر بسیاری از مردم معادل خوشبختی است انتخاب نکردم، بلکه فقط به این دلیل که موسیقی و نوازندگی را دوست داشتم به این سمت رفتم. من مدتها پیش از آنکه مشهور شوم، به خوشبختی دست پیدا کرده بودم و آن هنگامی بود که مسیر زندگی ام را به سوی نوازندگی ارگ سوق دادم.
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VII)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VII)

ابراهیم صدای زیبایی داشت و مدتی هم آوازخوان گروهی از راهزنان بود و به خاطر صدایش بین آنها محبوبیت به دست آورده بود. بعدها برای فراگیری موسیقی به بندر ابله رفت که شنیده بود در آنجا موسیقیدان بزرگی به نام جُوانُویَه موسیقی تدریس می کند. بعد از آن در محضر یونس الکاتب که ایرانی الاصل بود و به اسارت عربها در آمده بود رفت و بسیار کسب فیض نمود. شهرت ابراهیم چنان بالا گرفت که مهدی عباسی او را به پایتخت خلافت (بغداد) فرا خواند. ابراهیم یک مدرسه ی موسیقی تاسیس کرد که دختران خواننده در آن آموزش موسیقی می دیدند. می گویند ابراهیم نهصد نغمه ی موسیقی ساخته که پسرش اسحاق سیصد نغمه را شاهکار پدر خود معرفی کرده است.
موسیقى رنگ ها (III)

موسیقى رنگ ها (III)

حال با یک پرومناد دیگر به قصه قدیمى هدایت مى شویم – قصرى قدیمى در ایتالیا – این قسمت احساس قرون وسطایى دارد و با نت هاى باس اجرا مى شود و این نت ها کم کم بالا مى روند. به نظر مى رسد موسورگسکى هنگام دیدن این تابلو بیشترین درنگ را کرده است و آن را در تمپوى آندانته (کند معتدل، با ضرباهنگ گام زدن) نوشته.
Swing Jazz Style

Swing Jazz Style

دهه ۱۹۳۰ متعلق به این سبک از موسیقی یعنی سوئینگ بود. سوینگ از جمله سبک های موسیقی Jazz است که در آن بداهه نوازی نقش بسیار کمرنگی دشته است. سویئنگ همان موسیقی ای است که اغلب افرادی چون Count Basie یا Duke Ellington آنرا دنبال میکردند یا خوانندگانی مانند Sinatra یا Fitzgerald آنها را اجرا میکردند.
منتشری: پیش پرده خوانی به خاطر خسته نشدن مردم بوجود آمد!

منتشری: پیش پرده خوانی به خاطر خسته نشدن مردم بوجود آمد!

این را خود استاد می گفت و من از خودم نمی گویم چون من یادم نمی آید: کسانی که پیشکسوت تر از ما هستند مثل آقای انتظامی، کشاورز، اسماعیل شنگله، علی نصیریان، مستجاب الدعوه، علی تابش، مرتضی احمدی -که خودش می گفت من تئاتر تهران بودم، پیش پرده خوان بودم ولی جامعه باربد نبودم-، نصرت کریمی اینها آدم های بزرگی هستند. خود نصرت کریمی می گفت من به عنوان شاگرد نبودم و من را استاد به عنوان همکار دعوت به کار کرد، آقای حمید قنبری که الان آمریکاست و پسرش شاعر است- و خیلی افراد دیگر که در این مجال نمی گنجد تا بخواهم اسم ها را بگویم، همه این ها پیش پرده خوان های جامعه باربد بودند. در آن زمان که ما “هفت سین چهارشنبه سوری” را ضبط کردیم استاد این ها را از این جهت ساخته بود که بد نیست شما بدانید:
ال گالادورو افسانه جاودان ساکسیفون

ال گالادورو افسانه جاودان ساکسیفون

ال گالادورو (Al Gallodoro)یکی از افسانه های عرصه موسیقی است، این استاد با سابقه ای ۸۰ ساله در زمینه ساکسیفون و کلارینت کماکان در اجراهایش شنوندگان را متحیر می کند. او آموزش موسیقی را از سن هفت سالگی آغاز نمود، در سن ۱۳ سالگی به طور حرفه ای وارد دنیای موسیقی گشت و امروز در آستانه ۹۳ سالگی همچنان به فعالیت مشغول است.
شرلی هورن، پیانیست و خواننده جاز درگذشت

شرلی هورن، پیانیست و خواننده جاز درگذشت

شرلی هورن ، که آلبومهای سالهای ۸۰ و ۹۰ او برای کمپانی Verve، او را به مقام یکی از مهمترین اجرا کنندگان موسیقی جاز رسانید، روز چهارشنبه ۱۹ اکتبر،در سن ۷۱ سالگی و به دلیل مشکلات ناشی از بیماری دیابت، درگذشت.
طهرانیان: فضای گیتار کلاسیک ایران مجازی است!

طهرانیان: فضای گیتار کلاسیک ایران مجازی است!

فرزین طهرانیان – گیتاریست، پداگوگ و استاد دانشگاه- متولد سال ۱۳۵۶ در تهران است و از سال ۱۳۷۵ به فراگیری موسیقی پرداخته است. وی موسیقی را با نوازندگی گیتار کلاسیک نزد علیرضا تفقدی شروع کرده و در ادامه از کلاسهای گیتار فلامنکو شاهین علوی نیز بهره برده است. در سال ۱۳۸۱ به آکادمی ملی موسیقی اوکراین راه پیدا کرده در کلاس پروفسور میخایلنکو به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۸۷ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته نوازندگی گیتار کلاسیک از این آکادمی فارغ التحصیل گردید. در این مدت به صورت فعال در مسترکلاسهای: آنیلو دیزدریو، هاپکینسون اسمیت و نیکیتا کوشکین شرکت کرده است. همچنین دوره کارگاه گیتار جز استاد مالاتکوو از اوکراین را به پایان برده است. وی دو دوره در فستیوال موتیوهای اسپانیایی در شهر کی یف شرکت داشته و به اجرای موسیقی پرداخته است.