متبسم: موسیقی باید شما را متاثر کند نه متحیر!

حمید متبسم
حمید متبسم
حال که صحبت از گروه مضراب است لطف کنید اسم نوازندگان و دست اندرکاران این گروه را برای ما بگویید؟
لیست نوازندگان گروه بزرگ مضراب
تار
۱- رامین عظیمیان
۲- محسن بنایی
۳- محمد طباطبایی
بم تار
۴- سجاد رهنمایی
۵- سعید خطیر مهر
۶- لاله جوشنی
سه تار
۷ – پژمان زاهدیان
۸- فرزانه جهان میر
۹- امیر صحرایی
۱۰- گیو قلمکاری پور
۱۱- بهروز نقی پور
۱۲- آبتین جوان پیکر
۱۳- شاهین فتح راضی
سنتور
۱۴- بهزاد روشن پور
بربط
۱۵- ساسان عضدی
۱۶- متیو دوپونت

نی
۱۷- حسین زارع
سازهای کوبه ای
۱۸- پاشا کرمی
تنبک
۱۹- محسن نجاتی
دف و دایره
آواز
۲۰- مرسده هاشمی
۲۱- سهیلا فلاحی
۲۲- فروز جوادی
۲۳- منصوره زرندی
۲۴- آذر مشاور
۲۵- سونیا کریمی
رهبر:
بابک کامگار

شما هیچ وقت از تحصیلات موسیقی خود سخن نگفته اید، آیا تحصیلات آکادمیک موسیقی دارید؟
من در دانشسرای هنر (روزانه) و هنرستان ملی موسیقی (شبانه) درس موسیقی خواندم، مدرسه غیر رسمی دیگر نظیر خانه مان، چاووش، دستان و غیره … نیز زیاد دیده ام که تاثیرش بسیار بیشتر از رسمی هایش بود.

ارکستراسیون، ساز شناسی و تلفیق هارمونی های شما بسیار عالی و دلنشین است آیا ساز غربی هم می نوازید؟
خیر

اصولا چند ساز را با هم نواختن خوب است چه ساز ایرانی یا غربی، نظر شما در این باره چیست؟
به نظر من یک عمر و یک ساز، البته من خودم دو ساز می زنم، لیکن گاهی که در مقابل این یکی رو سپیدم از آن یکی خجالت می کشم!

تحصیلات آکادمیک برای جوانی که حرفه اش را موسیقی قرار می دهد واجب و مفید است یا خیر؟ به طور آزاد هم می تواند به سر منزل مقصود برسد؟
دروسی است که حتما باید خوانده شود و فنونی که باید فرا گرفته شود، در مدرسه یا خصوصی، به علاوه بودن در محیط سلامت موسیقی عامل رشد و جا افتادن همه این هاست.

جسارتا! ما جوان ها برای پیشرفتمان باید رهنما و الگویی داشته باشیم، حال از شما سوال دارم شما که در چند شاخه موسیقی به طور حرفه ای فعال هستید (نوازندگی دو ساز تار، سه تار، آهنگ سازی، تدریس) چگونه به همه این کارها میرسید؟ روزی چند ساعت مشغول نواختن هستید؟ راه و روش نواختن صحیح نواختن چیست؟ اصلا چه کار باید بکنیم؟ ما جوان ها واقعا با این مشکلات روبرو هستیم که نمی دانیم چه کار باید بکنیم همه ساز می زنند آهنگ می سازند ولی قدم از قدم موسیقی ایران برداشته نمی شود! دست آخر همه ی ما نا امید یا ساز را کنار می گذاریم یا خود را بی استعداد می یابیم و دچار اوضاع روحی نا مناسب می شویم چرا که هیچ تدبیری برای این موضوعات وجود ندارد!
در کار هنر باید کار بسیار کرد و توقع کم داشت! اگر نوازدی را نگاه کنید و انتظار داشته باشید که بزرگ شدنش را ببینید، هیچ اتفاقی نمی افتد! ولی اگر به او برسید و به بزرگ شدنش فکر نکنید، سلامت رشد خواهد کرد و رشید نیز خواهد شد.

برنامه ریزی شده کار کنید، باید بدانید روی چه موضوعی کار می کنید، تا آنجا که من می دانم بسیاری جوان های نوازنده مسئله اصلی شان شده سریع زدن پاساژ هاست و دایره هنر موسیقی را با میدان اسب دوانی اشتباه می گیرند! برای نوازنده شدن فقط نباید نواخت، بلکه باید با تفکر نواخت و متفکر نیز شد. موسیقی باید شما را متاثر کند نه متحیر!

البته این ممکن نیست که همه کسانی که درس موسیقی می خوانند موسیقی دان برجسته بشوند، برای آفرینش هنر به جز فراگیری فنون موسیقی نیاز به زمینه های دیگری هم هست که همگان ندارند. بسیاری از کسانی که ساز می زنند فقط نوازنده خواهند شد و آثار دیگران را اجرا خواهند کرد و برخی نیز در بخش های آموزشی و تئوریک فعال خواهند بود.

وضع موسیقی ایران را چگونه می بینید؟ (از تمام زوایا)
موسیقی در تمام دنیا از حمایت های دولتی برخوردار است، هیچ ارکستر سمفونیکی در دنیا با درآمد حاصله از کنسرت ها زندگی نمی گذراند. هیچ سالن کنسرتی بدون حمایت های دولتی و اسپانسر های رسمی و غیر رسمی روی پا نیست.

موسیقی تنها پدیده هنری ست که شما روز شب را به هر شکل با آن می گذرانید، حتی کسانی که یک پخش صوت ساده در منزل ندارند، ناخواسته شنونده موسیقی اند. کدام فیلم بدون موسیقی؟ کدام تصویر بدون موسیقی؟ و کدام مراسم شادی و سوگی بدون ترنم آوازی یا سازی گذشته و می گذرد؟

این هنر مستقل است و مکمل همه هنر هاست، این هنر دل را از هر گونه پلیدی می شوید، بر علیه خشونت است و صلح می طلبد. درخت تنومند موسیقی را که موجب صفای زندگی شماست، آبیاری کنید.

اگر صحبت خاصی دارید بفرمایید؟
خیر

از این که وقت شریف خود را در اختیار ما گذاشتید تشکر می کنم.

4 دیدگاه

  • hossein
    ارسال شده در مرداد ۱۸, ۱۳۸۷ در ۴:۲۳ ب.ظ

    صحبت جدیدی در رابطه با اثر جدید متبسم شامل یک quartet در میان است،خواهشمندم اگر اطلاعی در رابطه با نوع و کیفیت این اثر به همراه محل تهیه
    آن دارِید در سایت تشریح کنید .با تشکر

  • سید مححمد ...
    ارسال شده در مرداد ۲۳, ۱۳۸۷ در ۶:۲۷ ب.ظ

    بسم الله الرحمن الرحیم
    فقط این رو بگم که اگر موسیقی خوب بود اون شخص خوبی که از همه خوب تره موسیقی دان بود . یکی از ضرر های موسیقی این است که موسیقی فقر می آورد

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۳۰, ۱۳۸۷ در ۶:۲۴ ب.ظ

    متاسفانه عده ای بی خبر از هنر نظرات نادرست خود را به راحتی و در کمال اعتماد به نفس بیان میکنند
    هنر را باید شناخت و درک کرد

  • ناشناس
    ارسال شده در آذر ۶, ۱۳۸۸ در ۹:۱۷ ق.ظ

    سلام،ومتاسفانه تر گاهی یک عمر با کلاه شرعی خودمان را فریب می دهیم و احادیث انسان های کامل را پشت گوش می اندازیم،آخرش به سراب می رسیم یعنی””””هیچی””””

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تکنیک های هارمونی در موسیقی های امپرسیونیسم و رومانتیسم (II)

من این نوع دیدگاه گسترش هارمونی را در هفت متد اصلی دسته بندی و خلاصه می کنم که در جای خود در باره ی هر کدام صحبت می کنم. این متد ها عبارتند از:

اولین دکتر موسیقی (I)

حســین ناصحی در سال ۱۳۰۴ در خانواده ای هنردوست به دنیا آمد. مادرش از شاگردان استاد درویش خان بود و تار می نواخت. به همین جهت ذوق موسیقی او از اوان کودکی پرورش یافت. وی از ســن ۱۴ سالگی با ورود به هنرستان عالی موسیقی و انتخاب ساز ترومبون زیر نظر اســتاد چک «ژوزف اسالدک» مشغول تحصیل گردیــد و پس از مــدت کوتاهی به همکاری با ارکســتر رادیو به سرپرستی پرویز محمود پرداخت. او جزو شاگردان ممتازی بود که به دعوت دولت ترکیه و با بورســیه هنرستان برای ادامه تحصیل روانــه آنکارا گردید و در آنجا زیر نظر اســتاد «کاظم آکســس» از شاگردان برجســته «بلا بارتوک» آهنگساز شهیر مجارستان به همراه دوست دیرینه اش ثمین باغچه بان به فراگیری آهنگسازی پرداخــت.

از روزهای گذشته…

درباره‌ی پتریس وسکس (III)

درباره‌ی پتریس وسکس (III)

سبک وی ترکیبی از تم‌های قدیمی، مردمی و محلی لتونی با دینامیک‌ها و زبان جدید موسیقی معاصر است. او در بیشتر قطعات خود به تقلید از موسیقی محلی لتونی پرداخته که بیشتر در قطعات سمفونیک او یافت می‌شوند مانند قطعه‌ی لودا، کنسرتو برای انگلیش هورن، کنسرتو برای ویولنسل، دیستنت لایت، کنسرتو برای ویولن و ارکستر زهی و سمفونی دومش. موسیقی لتونی در موسیقی او بسیار قوی و پرافتخار معرفی می‌شود مانند قطعه‌ی کانتوس. در قطعات او تم‌ها بیانی رمانتیک و اندیشمندانه دارند. او در قطعه‌ی موسیقی برای پرندگان زودگذر، از موسیقی محلی لتونی استفاده کرده است که برای اولین بار تم این قطعه به عنوان سنبلی از آزادی و وجدان شناخته شد و به همین دلیل از اهمیتی مهم برخوردار است. صدای پرندگان در قطعات او سنبلی است که به وفور یافت می‌شود مانند چشم‌انداز (Landscape)، سمفونی شماره‌ی یک (Symphony No.1 Voices 1991)، موسیقی بهار (Spring Piano Music 1995) و غیره. به گفته‌ی خود او «صدای پرندگان نگرشی است از گرمایی که جهان را احاطه می‌کند، طبیعت، وطن و مردم.»
چرا تنظیم مجدد؟

چرا تنظیم مجدد؟

۲۵ بهمن ماه گروه موسیقی ژوله به سرپرستی نیما گوران در تالار پژوهشکده فرهنگ و هنر به روی صحنه رفت. آثاری که در این کنسرت به اجرا رسید از ساخته های دو تن از آهنگسازان برجسته موسیقی کلاسیک ایرانی، زنده یاد فرامرز پایور و مهرداد دلنوازی بود.
توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (III)

توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (III)

مشکل مهم دیگر که آقای نیک آئین مطرح کرده اند موضوع وزن و ریتم است که در رده ۳ تعاریف مفاهیم مطرح شده است. ایشان چنین پنداشته اند که با تصور من «ویژگی لنگ بودن ضرب ها نادیده گرفته شده است»
موسیقی پست مدرن (I)

موسیقی پست مدرن (I)

موسیقی پست مدرن از لحاظ سبک و وضعیت، قابل بررسی است. به‌عنوان یک سبک موسیقایی، موسیقی پست مدرن شامل ویژگی‌های هنر پست مدرن، یا به عبارتی، هنر بعد از مدرنیسم است. (ر.ک. مدرنیسم در هنر موسیقی شماره‌ی ۷۱). این سبک، از التقاط در فرم و ژانر موسیقی جانب‌داری می‌کند و اغلب ویژگی‌های ژانر‌های مختلف را ترکیب کرده یا از گزینش قطعات به صورت پراکنده بهره می‌گیرد. این موسیقی به خود-ارجاعی و طعنه‌آمیز بودن گرایش دارد و مرز میان هنر متعالی و باسمه‌ای را محو می‌کند.
اپرای مولانا برجسته ترین اثر سمفونیک ایران است

اپرای مولانا برجسته ترین اثر سمفونیک ایران است

بیشتر از ۵۰ سال است که بحث تلفیق موسیقی ایرانی و غربی در ایران وجود داشته است؛ از تلاشهایی که پرویز محمود، روبیک گریگوریان، ثمین باغچه بان، حشمت سنجری، مرتضی حنانه و … کردند تا امروز که نسل ما هنوز به دنبال نوعی تلفیق آرمانی میگردیم. من به جرات میتوانم بگویم این آرمانی که شخص مرتضی حنانه داشت و دیگرانی که امروز در قید حیات هستند و شاید درست نباشد نامشان را بگویم و آنها هم به دنبال این آرمان بودند، امروز بهزاد عبدی جوان توانسته به آن برسد!
عارف ساق خنیاگری از شرق ترکیه (I)

عارف ساق خنیاگری از شرق ترکیه (I)

در سال ۱۹۴۵ میلادی در شهر آشکاله (Aşkale) از توابع استان ارضروم (muruzrE) که در میان کوه ها واقع شده، به دنیا آمد. از حدود ۳-۴ سالگی که با پدرآسیابانش به آسیاب می رفت، با صداهای موزون آشنا شد. خود عارف ساق (ARIF SAĞ) در این باره چنین می گوید : ” صدای آب، آبی که به پره های آسیاب برخورد می کرد، صدای گردش پره ها و ساییده شدن دو سنگ آسیاب و مخلوطی از این صداها به گوش می رسید و این صدای موزون را یک عنصر دیگر بر هم می زد؛ آن هم چوب کار کرده ای بود که نعل روی آن کوبیده بودند و صدای شق شق می داد. به این ترتیب صداهای موزون با یک ریتم منظم به گوش می رسید. شنیدن مدام این اصوات، انسان را به خیال و رؤیا می برد. درک موسیقی و ریتم از همان سالها شروع شد و من از آنجا سرم را به موسیقی مشغول کردم.”
گفتگو با آندریاس شیف

گفتگو با آندریاس شیف

آندراس شیف (Andras Schiff) در ۲۵ آوریل ۲۰۰۱ در هامبورگ آلمان یک رسیتال پیانو به اجرا گذاشت. این اجرا چنان طوفان اشتیاق و هواخواهی در حضار برانگیخت که سه بار تقاضای اجرای مجدد این کنسرت سخت و فوق العاده تکنیکی را کردند. شیف تعمداً مستمعین را با برنامه اش برانگیخته بود: هنر آهنگسازی باخ در میان کل کنسرت همانند یک “خط قرمز” جاری شده بود.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (VI)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (VI)

نوازنده کیست؟‌‌ «آن که سازی را بنوازد؛ کسی که با آلتی از آلات موسیقی آهنگی را بنوازد. نوازندگی اقدام به اجرای نواهای موسیقی است. شغل و حرفه کسی که به نواختن موسیقی و اجرای آن به وسیله آلات موزیکی بپردازد‌‌» (حدادی/۱۳۷۶، ۶۱۶). اصول تربیت نوازنده در موسیقی کنونی ایران با اصول و اهداف آموزش و پرورش یک نوازنده در سایر جوامع و فرهنگ ها متفاوت است؛ اگرچه در جزئیات با فرهنگ های همجوار مشابهت هایی وجود دارد.
نکاتی در تدریس و نوازندگی پیانو

نکاتی در تدریس و نوازندگی پیانو

بر کسی پوشیده نیست که نوازندگی نیز مانند تمامی مهارتهای فیزیکی هنری و حتی غیر هنری چنانچه علاوه بر تمرین و ممارست با مطالعه تجارب دیگران، روشها و مفاهیم بنیادی توام باشد، در نهایت نتیجه بهتری را عاید هنرجو خواهد کرد. به همین علت نوازندگان باید ایده های کهنه ای مانند تمرین های مدام و مکانیکی صرف را کنار گذاشته و به نوازندگی بصورت علمی تر و هنری تر نگاه کنند و آنرا صرفا یک مهارت فیزیکی نپندارند.
دینا شور، ستاره دهه پنجاه

دینا شور، ستاره دهه پنجاه

دینا شور Dinah Shore، در زمره یکی از مهم ترین ستاره های موسیقی در دو دهه آغازین پخش برنامه های تلویزیونی در آمریکا بود. در حقیقت طی سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۳ شخصیت های تلویزیونی انگشت شماری به محبوبیت دینا پدیدار گشتند. در کنار آواز خواندن، حضور او سمبل شخصیتی پر انرژی و بشاش در دهه پنجاه بود.