ابوحمزه آثار معروفی را ویرایش می کند

به تازگی کار نت نویسی و ویرایش آثار جواد معروفی توسط عباس ابوحمزه (آهنگساز و پیانیست) به پایان رسیده است و به زودی این کتاب به انتشار می رسد. عباس ابوحمزه که در کنار ساخت تولید آلبوم «پایان پریشانی»، ساخت و تنظیم آثار زیادی را برای پیانو، در کارنامه خود دارد، در این باره این کتاب، توضیحاتی برای خوانندگان گفتگوی هارمونیک نوشته است که می خوانیم:
حدود ۲۳ سال پیش، امتیاز نشر هفت آهنگ از آثار استاد جواد معروفی با نامهای «خواب های طلایی»، «فانتزی ژیلا»، «کو کو»، «پرلود»، «پیش درآمد اصفهان»، «رومی» و تنظیمی از قطعه «ساری گلین» از طرف استاد به انتشارات اسکندریان واگذار شد و به چاپ رسید.

با مقایسه بین نتهای کتاب و آن چیزی که استاد نواخته و بصورت کاست انتشار داده بودند، بوضوح مشخص می شود که مرحوم استاد معروفی در پی آن بوده اند که این آثار در عین کوتاه بودن، خیلی سخت نباشد تا هنرجویان و نوازندگان با توانایی های متوسط نیز قادر به اجرای این آثار بوده و بتوانند از نواختن آن لذت ببرند. برای همین اجرایی را که در ضبط آثار می شنویم با نتهای کتاب تفاوت های بسیاری داشته و دقیقا همان چیزی نیست که استاد نواخته اند.

چه از نظر تعداد میزان ها و مقدار زمان آهنگ ها و چه از نظر جمله بندی ها، آکوردها و علائم و… به هرحال نظر استاد اینگونه بوده و تمایل داشتند نت ها دقیقا همان چیزی نباشد که عینا خودشان در ضبط نواخته اند. به هر شکل همین تنها نسخه از این هفت آهنگ از آن موقع تا به حال چاپ و توزیع شده و مورد استقبال هم قرار گرفت.

اگر چه از زمان انتشار این آثار تا هنگام فوت استاد و تا امروز هیچگاه نسخه دیگری نوشته و ارائه نشده اما خلع وجود نسخه ای کامل تر، مطابق با آنچه که استاد نواخته و ضبط کرده بودند همواره احساس می شده است. برای همین از سوی دوست هنرمندم آقای حمید رجبی و انتشارات محترم اسکندریان به اینجانب سفارش نوشتن و تنظیم نسخه دیگری منطبق با آنچه که استاد عینا نواخته اند با شیوه نگارش جدید نت نویسی و رعایت کلیه جزئیات داده شد و کار آغاز گردید. اولین منبع و شاخصی که ملاک و معیار برای نوشتن نسخه جدید قرار گرفت، همان اجرای مشهوری است که بطور رسمی از آن موقع تا کنون در صدا و سیما پخش شده و توسط شرکت های صوتی انتشار یافته است.

دیگر اجراهای استاد به هر شکلی که در مراسم یا محافل دیگر بوده ملاک ما نبوده و شاخص قرار نگرفته است. دومین منبع و معیاری که در تهیه و تنظیم نسخه جدید مورد توجه قرار گرفت، نظرات و تغییراتی است که در همان کتاب قبلی مد نظر استاد بوده است. به عنوان مثال اگر استاد آکوردی را در ضبط نواخته بودند ولی در نوشتن تغییراتی در آن ایجاد کرده بودند ما نیز بنا بر اصل وفاداری به ایده ها و خواسته های مورد نظر استاد آن تغییرات را اعمال کردیم، چرا که به هر حال استاد ابتدا آهنگ ها را نواخته و ضبط کردند و بعد از آن نسخه ای از اجرایشان را منتشر کردند. به هر حال در نسخه جدیدی که هم اکنون تهیه و تنظیم گردیده، علاوه برانگشت گذاری، درج علائم، اصطلاحات و نت نویسی جدید، سعی شده هر آنچه را که استاد نواخته اند بطور کامل به نت درآورده و نوازنده را به بهترین شکل به سمت اجرایی درست راهنمایی کنیم.

امیدوارم این حرکت هرچند ناچیز مورد قبول واقع افتد و باعث رواج و رونق آثار ارزنده و فاخر موسیقی ایرانی شود. در پایان درود می فرستیم به روح بزرگ استاد جواد معروفی و همه هنرمندانی که برای رواج فرهنگ و هنر این مرزو بوم از همه چیز خود گذشتند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیابیانگرد: تقلید باعث بوجود آمدن آسیب های جسمی و هنری می شود

چون متدهای مدونی برای آموزش تکنیک آوازی نداشته ایم و فقط از طریق گوش هست که جوانان به شنیدن صدایی که استایل نادرست و تکنیک ناقص هستند عادت می کنند و آنها را الگو خودشان می کنند و این جریان باعث می شود، تکنیک و استایل افت کند و متاسفانه تقلید تا آنجاست که علاوه بر تقلید جنس صدا، از فیگور ظاهری هم و نوع آرایش مو خوانندگان دیگر هم تقلید می کنند!

گزارش از نقد آلبوم عطاریه (II)

پورقناد در پایان گفت: به نظر من آلبوم عطاریه به جز در قطعه «سرچشمه» به صورت خودخواسته سعی کرده پا را فراتر از فرم های شناخته شده نگذارد. در این اثر قطعات «سرچشمه» و دو تصنیف در آواز بیات ترک که از قدرت ملودیک قابل قبولی برخوردار است، بهترین آثار این آلبوم محسوب می شوند. وی همچنین با انتقاد از اجرای بعضی از بخش های متر آزاد این اثر به صورت بداهه گفت: بخشی از آواز های این آلبوم خوشبختانه به صورت طراحی شده ارائه شده بود که کیفیت قابل قبولی داشت ولی ظاهرا در بخش هایی از آلبوم بداهه نوازی انجام شده که بهتر است امروز از این کار اجتناب شود چراکه به خاطر تکرار مکررات، دچار کلیشه و اشباع شده ایم.

از روزهای گذشته…

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VI)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VI)

جوانی به او گفت: از این نام شرم نمی کنی؟ نام خود را عوض کن و به او پیشنهاد داد که به جای ابراهیم ابن ماهان از آن پس خود را ابراهیم بن میمون معرفی کند. ابراهیم صدای زیبایی داشت و مدتی هم آوازخوان گروهی از راهزنان بود و به خاطر صدایش بین آنها محبوبیت به دست آورده بود. بعدها برای فراگیری موسیقی به بندر ابله رفت که شنیده بود در آنجا موسیقیدان بزرگی به نام جُوانُویَه موسیقی تدریس می کند. بعد از آن در محضر یونس الکاتب که ایرانی الاصل بود و به اسارت عربها در آمده بود رفت و بسیار کسب فیض نمود.
داستان دیدار بتهوون و لیست

داستان دیدار بتهوون و لیست

هر چند بتهوون در اواخر عمر خود قدرت شنوایی خود را تقریبا” بطور کامل از دست داده بود اما می گویند پس از آنکه در سیزدهم آوریل سال ۱۸۲۳ فرانتس لیست (Franz Liszt) کنسرت بسیار جذابی با پیانو اجرا کرد، بتهوون ۵۳ ساله که در آن زمان در محل کنسرت حضور داشت بر پیشانی این نوجوان ۱۲ ساله بوسه ای می زند و از نوازندگی فوق العاده او تشکر می کند.
صهبایی : ما فعلا” در ایران یک اکول خاص نداریم!

صهبایی : ما فعلا” در ایران یک اکول خاص نداریم!

بدنبال تهیه مطالب “آخرین پرچمدار” و “ترجیح میدهم بیشتر آثار ایرانی ضبط شود” اینک در این مطلب قسمت دوم مصاحبه با منوچهر صهبایی موسیقیدان معاصر را میخوانید.
لیر یا چنگ ارجان؟ (IV)

لیر یا چنگ ارجان؟ (IV)

موسیقی شناسان آلمانی و اتریشی “Curt Sachs” و “Erich von Hornbostel” سیستم رده بندی سازها را در ۱۹۱۴ ارائه دادند. خط کلی این رده بندی برمبنای بررسی اولین صفت مشترک سازها یعنی ویژگی فیزیکی ارتعاش ساز بنا شده است. بر این اساس سازها به پنج دسته تقسیم می شوند:
گفتگو با آندریاس شیف

گفتگو با آندریاس شیف

آندراس شیف (Andras Schiff) در ۲۵ آوریل ۲۰۰۱ در هامبورگ آلمان یک رسیتال پیانو به اجرا گذاشت. این اجرا چنان طوفان اشتیاق و هواخواهی در حضار برانگیخت که سه بار تقاضای اجرای مجدد این کنسرت سخت و فوق العاده تکنیکی را کردند. شیف تعمداً مستمعین را با برنامه اش برانگیخته بود: هنر آهنگسازی باخ در میان کل کنسرت همانند یک “خط قرمز” جاری شده بود.
Covered / Hidden motions

Covered / Hidden motions

همانطور که قبلا” گفتیم برای حرکت دادن بخشهای مختلف در یک هارمونی چهار صدایی روشهای مختلفی وجود دارد، اما باید بدانیم که بسیاری از موسیقیدانها برای این حرکت ها محدودیت هایی قائل شده اند که در اینجا به یکی از مهمترین آنها اشاره میکنیم.
صمد پور: براى بعضى اتفاقات، پشت دست خایانم!

صمد پور: براى بعضى اتفاقات، پشت دست خایانم!

مى توانم بگویم که یادم نیست چطور! موسیقى درونى ترین لایه ى حس و وجود من بود و شخصى ترین انتخاب. هرچند نمى دانم که با این حس عمیق چه کرده ام و چقدر موفق بوده ام. در خانه اى بزرگ شدم که انواع و اقسام سازها در آن بود به لطف برادرهاى بزرگ تر! ولى بازى کردن با سازها از بچگى عادت شد و بعدتر جنگ مقدارى رشته ى پیوندم با موسیقى را براى چند سالى گسست تا دوباره از ١۴ سالگى با تار آموختن را شروع کردم و بالاخره راضى شدم در ١٧ سالگى به کلاس آقاى ظریف بروم.
گفتگو با علی صمدپور (VI)

گفتگو با علی صمدپور (VI)

ببینید؛ من می گویم برای نوازنده شدن آیا فقط باید روزی ۸ ساعت ساز زد؟ آنچه محقق می‌شود هنر است؟ آدمی که امروز نگاه گسترده‌ای به جهان ندارد یا به اندازه‌ی خودش رمان نخوانده، فیلم ندیده، روانشناسی نخوانده، چه می‌خواهد بگوید؟ مسأله زاویه دید است. چه چیز در شما منجر به تولید می‌شود؟ فروش و شهرت یا کشف در موسیقی؟ یا استنتاجی از روابط انسانی‌تان؟
هنر شنیدن (I)

هنر شنیدن (I)

هر حسی آنګاه که مستقل به کار ګرفته شود، دریچه ای است برای دست یابی به عرصه خیال و میدانی برای تجربه خلاق ذهنی. هرچه بر تعداد حس ها در قلمرو و ارتباط با اثر افزوده می شود از دامنه پرسش آفرینی نسبت به پدیدار بویژه در عرصه ارتباط به اثر هنری کاسته می شود. نمونه های زیادی می توان عرضه کرد.
برگزاری دومین جلسه اهدای خون هنرمندان موسیقی

برگزاری دومین جلسه اهدای خون هنرمندان موسیقی

دومین جلسه گردهمایی اهالی موسیقی برای اهدای نمونه خون برای کمک به بانک سلولهای بنیادی، امروز صبح در بیمارستان شریعتی برگزار شد. با توجه به این واقعیت که اکثر موسیقیدانان شناخته شده ایران بیشتر از ۵۵ سال سن دارند و اهدای نمونه خون هم تنها برای سنین ۱۸ تا ۵۵ سال امکان پذیر بود، در برنامه پنجشنبه ۲۹ آبان، از هنرمندان جوانی که در ارکسترها و کرهای مختلف به فعالیت می پردازند نیز دعوت به شرکت در این حرکت خیریه شد و این اتفاق موجب حضور قابل توجه این جوانان خیر شد.