ابوحمزه آثار معروفی را ویرایش می کند

به تازگی کار نت نویسی و ویرایش آثار جواد معروفی توسط عباس ابوحمزه (آهنگساز و پیانیست) به پایان رسیده است و به زودی این کتاب به انتشار می رسد. عباس ابوحمزه که در کنار ساخت تولید آلبوم «پایان پریشانی»، ساخت و تنظیم آثار زیادی را برای پیانو، در کارنامه خود دارد، در این باره این کتاب، توضیحاتی برای خوانندگان گفتگوی هارمونیک نوشته است که می خوانیم:
حدود ۲۳ سال پیش، امتیاز نشر هفت آهنگ از آثار استاد جواد معروفی با نامهای «خواب های طلایی»، «فانتزی ژیلا»، «کو کو»، «پرلود»، «پیش درآمد اصفهان»، «رومی» و تنظیمی از قطعه «ساری گلین» از طرف استاد به انتشارات اسکندریان واگذار شد و به چاپ رسید.

با مقایسه بین نتهای کتاب و آن چیزی که استاد نواخته و بصورت کاست انتشار داده بودند، بوضوح مشخص می شود که مرحوم استاد معروفی در پی آن بوده اند که این آثار در عین کوتاه بودن، خیلی سخت نباشد تا هنرجویان و نوازندگان با توانایی های متوسط نیز قادر به اجرای این آثار بوده و بتوانند از نواختن آن لذت ببرند. برای همین اجرایی را که در ضبط آثار می شنویم با نتهای کتاب تفاوت های بسیاری داشته و دقیقا همان چیزی نیست که استاد نواخته اند.

چه از نظر تعداد میزان ها و مقدار زمان آهنگ ها و چه از نظر جمله بندی ها، آکوردها و علائم و… به هرحال نظر استاد اینگونه بوده و تمایل داشتند نت ها دقیقا همان چیزی نباشد که عینا خودشان در ضبط نواخته اند. به هر شکل همین تنها نسخه از این هفت آهنگ از آن موقع تا به حال چاپ و توزیع شده و مورد استقبال هم قرار گرفت.

اگر چه از زمان انتشار این آثار تا هنگام فوت استاد و تا امروز هیچگاه نسخه دیگری نوشته و ارائه نشده اما خلع وجود نسخه ای کامل تر، مطابق با آنچه که استاد نواخته و ضبط کرده بودند همواره احساس می شده است. برای همین از سوی دوست هنرمندم آقای حمید رجبی و انتشارات محترم اسکندریان به اینجانب سفارش نوشتن و تنظیم نسخه دیگری منطبق با آنچه که استاد عینا نواخته اند با شیوه نگارش جدید نت نویسی و رعایت کلیه جزئیات داده شد و کار آغاز گردید. اولین منبع و شاخصی که ملاک و معیار برای نوشتن نسخه جدید قرار گرفت، همان اجرای مشهوری است که بطور رسمی از آن موقع تا کنون در صدا و سیما پخش شده و توسط شرکت های صوتی انتشار یافته است.

دیگر اجراهای استاد به هر شکلی که در مراسم یا محافل دیگر بوده ملاک ما نبوده و شاخص قرار نگرفته است. دومین منبع و معیاری که در تهیه و تنظیم نسخه جدید مورد توجه قرار گرفت، نظرات و تغییراتی است که در همان کتاب قبلی مد نظر استاد بوده است. به عنوان مثال اگر استاد آکوردی را در ضبط نواخته بودند ولی در نوشتن تغییراتی در آن ایجاد کرده بودند ما نیز بنا بر اصل وفاداری به ایده ها و خواسته های مورد نظر استاد آن تغییرات را اعمال کردیم، چرا که به هر حال استاد ابتدا آهنگ ها را نواخته و ضبط کردند و بعد از آن نسخه ای از اجرایشان را منتشر کردند. به هر حال در نسخه جدیدی که هم اکنون تهیه و تنظیم گردیده، علاوه برانگشت گذاری، درج علائم، اصطلاحات و نت نویسی جدید، سعی شده هر آنچه را که استاد نواخته اند بطور کامل به نت درآورده و نوازنده را به بهترین شکل به سمت اجرایی درست راهنمایی کنیم.

امیدوارم این حرکت هرچند ناچیز مورد قبول واقع افتد و باعث رواج و رونق آثار ارزنده و فاخر موسیقی ایرانی شود. در پایان درود می فرستیم به روح بزرگ استاد جواد معروفی و همه هنرمندانی که برای رواج فرهنگ و هنر این مرزو بوم از همه چیز خود گذشتند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

آواز بنان (IV)

آواز بنان (IV)

او غزلی را اجرا کرده است با ردیف «نشینم» (۲) که غزل‌سرا به جای «ببوسم»، «نشینم» را انتخاب کرده و بنان با چنان مهارتی این غزل را اجرا کرده که زهر و ابتذال کلمه را گرفته و این کاری است که از عهده همه کس برنمی‌آید.
زندگى با بتهوون

زندگى با بتهوون

به نظر شما آیا راهى براى تقسیم بندى آهنگسازان وجود دارد؟در یک دسته بندى کلى شاید بتوان آنها را به دو گروه آهنگسازان «قبل از بتهوون» و آهنگسازان «بعد از بتهوون» تقسیم کرد. در حقیقت بتهوون در تاریخ موسیقى یک نقطه عطف به شمار مى آید. زیرا آهنگسازان قبل از او همه براى درباریان و اشراف زادگان آهنگ مى ساختند و در واقع مى توان گفت آنها همان قطعه اى را مى نوشتند که از ایشان درخواست مى شد. قطعاتى که با ارکستر دربار نواخته مى شدند. اما بتهوون دیدگاه تازه اى به وجود آورد و اگر بگویم که هیچ آهنگسازى تا آن زمان، به این اندازه خود را وقف آهنگسازى نکرده است، دور از حقیقت نیست.
The Pros and Cons of HitchHiking

The Pros and Cons of HitchHiking

یک توضیح: اصطلاح HitchHiking، معادل فارسی یک کلمه ای ندارد و هرچند اصطلاح اروپایی آن autostop، در اثر تبدیل و تحول در چند سال اخیر به “اتو زدن” تبدیل شده، اما باز هم با معنای واقعی این اصطلاح فاصله دارد.
ارسلان کامکار: شاید دیگر جسارت کنسرتو زدن پیدا نکنم!

ارسلان کامکار: شاید دیگر جسارت کنسرتو زدن پیدا نکنم!

برای کنسرتو زدن و سولیست بودن باید نوازنده‌ای توانا بود. من بعد از اجرای کنسرتو ویولون بتهوون، پشت دستم را داغ کردم که دیگر کنسرتو نزنم! چرا که در آن اجرا از لحاظ روانی به من فشار زیادی وارد شد.
«رو به آن وسعت بی‌واژه» برای نی و ارکستر

«رو به آن وسعت بی‌واژه» برای نی و ارکستر

ارکستر مجلسی لوس‌آنجلس در روزهای سوم و چهارم نوامبر ۲۰۰۷ اثری از رضا والی را خواهد نواخت. این قطعه «رو به آن وسعت بی‌واژه» نام دارد که با الهام از سروده‌های سهراب سپهری آفریده شده است.
لورین مازل درگذشت!

لورین مازل درگذشت!

لورین مازل (که در واقع ماهزل تلفظ می شود) در ۸۴ سالگی بر اثر مشکلاتی که ناشی از نارسایی ریوی بود در محل زندگیش در مزرعه کسلتن درگذشت. مازل، رهبر ارکستر و ویولنیست، روزهای آخر عمر خود را مشغول تمرین برای جشنواره کسلتن بود که خود راه اندازی کرده بود.
امیرحسن ندایی به بررسی ساختار ذهنی موسیقی دانان می پردازد

امیرحسن ندایی به بررسی ساختار ذهنی موسیقی دانان می پردازد

«دکتر امیرحسن ندایی» پژوهشگر موسیقی و استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس چهارشنبه ۲۲/۹/۹۶ در اکادمی موسیقی پوپیتر به سخرانی خواهد پرداخت. دکتر ندایی در این برنامه که چهارمین برنامه از سری «نشست های تخصصی و پژوهشی آکادمی موسیقی پوپیتر» است به ارائه یکی از پژوهش های خود با عنوان «بررسی ساختار ذهنی موسیقی دانان از دیدگاه عصب شناسی» خواهد پرداخت.
این آب‌های اهلیِ وحشت… (III)

این آب‌های اهلیِ وحشت… (III)

هکتور برلیوز (۱۸۶۹ – ۱۸۰۳) آهنگساز رمانتیک فرانسوی و از نخستین رهبران بزرگ ارکستر، اثر مشهور خود سمفونی فانتاستیک را در ۲۷ سالگی‌اش تصنیف کرد. زمانی که همه‌ی نامه‌های عاشقانه‌اش به هاریِت اسمیتسون -بازیگر تیاتری که او را نخستین بار در نقش افلیا در نماشنامه‌ی هملت دیده و به او دل‌ باخته بود- بی پاسخ ماند و اسمیتسون نیز از پاریس به شهری دیگر رفت. اسمیتسون -منبع الهام سمفونی فانتاستیک- بالاخره این اثر را دو سال بعد شنید و نبوغ برلیوز او را تحت تأثیر قرار داد. آن دو باهم ازدواج کردند که این وصلت فرجام خوشی نداشت و چند سال بعد به جدایی انجامید. سمفونی فانتاستیک آنگونه که برلیوز نیز توضیح داده‌است، ماجرای آهنگسازی جوان است که ناکام از عشق، خود را با تریاک مسموم می‌کند. در خوابی سنگین فرو می‌رود و دلهره‌ و درد، کابوس‌وار در ایده‌هایی موسیقایی جانش را تسخیر می‌کنند.
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

در این میان و با فرآیندی مشابه جلسه‌ی گذشته (تلقی سطحی از راه دادن دغدغه‌ی اجتماعی به نقد و یکسان دانستن آن با نقد جامعه‌شناسانه) می‌توان گفت مارکسیسم عوامانه پیوندی ناگسستنی با نقد ژورنالیستی دارد. با این حال آن نقد مارکسیستی که اینجا مورد نظر است در عمیق‌ترین جنبه‌های خود دو سو دارد:
دو مضراب چپ (قسمت سوم)

دو مضراب چپ (قسمت سوم)

چهار مضراب شور حبیب سماعی از چهارمضراب های معروف برای سنتور است که در صفحۀ شور شهناز به همراه آواز پروانه اجرا و ضبط شده است. پایۀ این چهارمضراب بعدها الگوی بسیاری از قطعات و چهارمضراب های دیگر قرار گرفت و بعدها شکل های کامل و پیچیده تری نیز به آن افزوده شد.