ابوحمزه آثار معروفی را ویرایش می کند

به تازگی کار نت نویسی و ویرایش آثار جواد معروفی توسط عباس ابوحمزه (آهنگساز و پیانیست) به پایان رسیده است و به زودی این کتاب به انتشار می رسد. عباس ابوحمزه که در کنار ساخت تولید آلبوم «پایان پریشانی»، ساخت و تنظیم آثار زیادی را برای پیانو، در کارنامه خود دارد، در این باره این کتاب، توضیحاتی برای خوانندگان گفتگوی هارمونیک نوشته است که می خوانیم:
حدود ۲۳ سال پیش، امتیاز نشر هفت آهنگ از آثار استاد جواد معروفی با نامهای «خواب های طلایی»، «فانتزی ژیلا»، «کو کو»، «پرلود»، «پیش درآمد اصفهان»، «رومی» و تنظیمی از قطعه «ساری گلین» از طرف استاد به انتشارات اسکندریان واگذار شد و به چاپ رسید.

با مقایسه بین نتهای کتاب و آن چیزی که استاد نواخته و بصورت کاست انتشار داده بودند، بوضوح مشخص می شود که مرحوم استاد معروفی در پی آن بوده اند که این آثار در عین کوتاه بودن، خیلی سخت نباشد تا هنرجویان و نوازندگان با توانایی های متوسط نیز قادر به اجرای این آثار بوده و بتوانند از نواختن آن لذت ببرند. برای همین اجرایی را که در ضبط آثار می شنویم با نتهای کتاب تفاوت های بسیاری داشته و دقیقا همان چیزی نیست که استاد نواخته اند.

چه از نظر تعداد میزان ها و مقدار زمان آهنگ ها و چه از نظر جمله بندی ها، آکوردها و علائم و… به هرحال نظر استاد اینگونه بوده و تمایل داشتند نت ها دقیقا همان چیزی نباشد که عینا خودشان در ضبط نواخته اند. به هر شکل همین تنها نسخه از این هفت آهنگ از آن موقع تا به حال چاپ و توزیع شده و مورد استقبال هم قرار گرفت.

اگر چه از زمان انتشار این آثار تا هنگام فوت استاد و تا امروز هیچگاه نسخه دیگری نوشته و ارائه نشده اما خلع وجود نسخه ای کامل تر، مطابق با آنچه که استاد نواخته و ضبط کرده بودند همواره احساس می شده است. برای همین از سوی دوست هنرمندم آقای حمید رجبی و انتشارات محترم اسکندریان به اینجانب سفارش نوشتن و تنظیم نسخه دیگری منطبق با آنچه که استاد عینا نواخته اند با شیوه نگارش جدید نت نویسی و رعایت کلیه جزئیات داده شد و کار آغاز گردید. اولین منبع و شاخصی که ملاک و معیار برای نوشتن نسخه جدید قرار گرفت، همان اجرای مشهوری است که بطور رسمی از آن موقع تا کنون در صدا و سیما پخش شده و توسط شرکت های صوتی انتشار یافته است.

دیگر اجراهای استاد به هر شکلی که در مراسم یا محافل دیگر بوده ملاک ما نبوده و شاخص قرار نگرفته است. دومین منبع و معیاری که در تهیه و تنظیم نسخه جدید مورد توجه قرار گرفت، نظرات و تغییراتی است که در همان کتاب قبلی مد نظر استاد بوده است. به عنوان مثال اگر استاد آکوردی را در ضبط نواخته بودند ولی در نوشتن تغییراتی در آن ایجاد کرده بودند ما نیز بنا بر اصل وفاداری به ایده ها و خواسته های مورد نظر استاد آن تغییرات را اعمال کردیم، چرا که به هر حال استاد ابتدا آهنگ ها را نواخته و ضبط کردند و بعد از آن نسخه ای از اجرایشان را منتشر کردند. به هر حال در نسخه جدیدی که هم اکنون تهیه و تنظیم گردیده، علاوه برانگشت گذاری، درج علائم، اصطلاحات و نت نویسی جدید، سعی شده هر آنچه را که استاد نواخته اند بطور کامل به نت درآورده و نوازنده را به بهترین شکل به سمت اجرایی درست راهنمایی کنیم.

امیدوارم این حرکت هرچند ناچیز مورد قبول واقع افتد و باعث رواج و رونق آثار ارزنده و فاخر موسیقی ایرانی شود. در پایان درود می فرستیم به روح بزرگ استاد جواد معروفی و همه هنرمندانی که برای رواج فرهنگ و هنر این مرزو بوم از همه چیز خود گذشتند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره‌ی پتریس وسکس (VI)

در آغاز این قرن در سال ۲۰۰۵ وسکس قطعه‌ی دیگری با عنوان کانتو دی فورتزه برای دوازده ویولنسل و فیلارمونیک برلین نوشت. او می‌گوید «این قطعه با قسمتی ساکن و خاموش شروع می‌شود. قلب کار شامل دو موج گسترشی است. ابتدا قطعه به آرامی فرود می‌کند و دور می‌شود تا با موفقیت به اوج برسد. سپس منجر به یک نقطه‌ی عطف می‌شود. در مقایسه، بیشتر قطعات و ترکیبات من در سکوت حل می‌شوند. نقطه‌ی اوج کانتو در فورتزه در یک فورتیسیمو بسیار پر قدرت وجود دارد. من متوجه شده‌ام که با موسیقی می‌توان جهان را متعادل نگه داشت.»

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

ایستگاه میدان انقلاب: در ایستگاه متروی میدان انقلاب، دو نقطه بیش از هر مکان دیگری محلّ تجمع نوازنده‌ها بوده است. اوّلی همکف ایستگاه دقیقاً پس از عبور از ورودی تنگ ایستگاه و پشت به سوپرمارکتی است که در یکی دوسال اخیر باز شده است. تنها دفعاتی که دیده‌ام نوازندگانی در این نقطه به اجرای موسیقی بپردازند دو نوازندهٔ دف و سه‌تار بوده است. این دو نوازنده یک زن و مرد حدوداً سی و چند ساله بودند. مرد سه‌تار می‌نواخت و زن هم دف. بعد از چند بار متوالی که آن‌ها را دیدم، دیگر هیچ‌گاه آن‌ها را ندیدم. ازدحام و سروصدای آن نقطه آن‌قدر زیاد است که نوازندهٔ سه‌تار همواره با میکروفون می‌نواخت و نوازندهٔ همراهش هم به‌جای آنکه مثلاً تنبک‌نواز باشد دف‌نواز بود؛ احتمالاً‌ هم برای آنکه صدای سازش راحت‌تر شنیده شود و هم اینکه ظرائف تنبک در آن فضا قابل شنیدن و درک کردن نبود.

از روزهای گذشته…

نوازنده و تمرین (VIII)

نوازنده و تمرین (VIII)

روش تمرین و استراحت که پیشتر در مقاله نوازنده و تمرین شماره یک، مورد بررسی قرار گرفت مبتنی بر بهره گیری از کوچکترین فرصت های روزانه برای تمرین نمودن و تقسیم کردن تمرین روزانه به بخش های مختلف و مجزا است.
ونجلیس  : هنر خود را از دیگران وام نگیر

ونجلیس : هنر خود را از دیگران وام نگیر

آلبوم Spiral در سال ۱۹۷۷ به بازار ارائه شد و از آن به بعد دنیا بدون کوچکترین شک و شبه ای ونجلیس را بعنوان موسیقیدانی با سبک jazz فضایی همراه با روح اساطیری شناخت.
ساز دهنی (II)

ساز دهنی (II)

در مقاله قبلی که در این سایت نوشته شد، انواع ساز دهنی معرفی گردید و تفاوت آنها بررسی شد. در بین انواع ساز دهنی معرفی شده، نوع «دیاتونیک» که به «هارپ» Harp معروف است بیشترین کاربرد را در انواع موسیقی دارد و نوع رایج تری به حساب می آید. سازدهنی دیاتونیک از نظر ساختار ساده ترین و در عین حال ارزانترین نوع سازدهنی است.
رساله ابن خردادبه (III)

رساله ابن خردادبه (III)

شاعر گوید: نغمه‌ایست که چون بگوش رسد آرامش بخشد… و همچنانکه برای ایرانیها خواب‌آور است ما را نیز به خواب می‌برد. کسری (‌۲۲) گوید: عود عالی‌ترین‌ سازهاست و من حاضرم برای اصلاح و تکمیل این ساز صد هزار درهم اعطا کنم. ایرانیان سازی دارند بنام ونج (۲۳) که هفت تار (سیم) دارد و نواختن آن شبیه صنج است و اهالی‌ خراسان و توابع آنرا در عمل آورند.
“رازهای” استرادیواری (VIII)

“رازهای” استرادیواری (VIII)

Stradivari ضمن رسیدن به این حد کمال در حرفه اش، باز هم از نتایج بدست آمده راضی نبود، بنابراین طرح های جدیدی را ترسیم و در آنها اندازه ها و مقادیر را تغییر می داد و در نتیجه سازهای زهی را با ویژگیهای متمایز خلق می نمود با این هدف که این سازها صدای بهتری تولید کنند تا جائیکه دیگر نیازی به تکرار و ساخت مجدد آنها نباشد.
همگون و ناهمگون (I)

همگون و ناهمگون (I)

متن حاضر پژوهشی است درباره موسیقی خانه‌های قالیبافی ایران که در آن به شهر کرمان، به سبب پیشینه و اعتبار بیشتری که در این بخش در میان همه شهرهای ایران داشته است و نیز به‌عنوان مرکز ثقل و قلب قالیباقی ایران توجه ویژه‌ای شده است.
نوازنده و تمرین (IX)

نوازنده و تمرین (IX)

همانطور که پیش تر در قسمت های یکم وهشتم این مقالات ذکر شد، روش “تمرین و استراحت” مبتنی بر بهره گیری از کوچکترین فرصت های روزانه برای تمرین نمودن و تقسیم کردن تمرین روزانه به بخش های مختلف و مجزا است.
عصیان ِ کلیدر (IV)

عصیان ِ کلیدر (IV)

پژمان طاهری در اظهار نظری در مورد این قطعه میگوید:« به نظر من بیشتر این موسیقی ، موسیقی فیلم بود ،موسیقی تصویر بود یعنی موزیکی نیست که مردم بتوانند به در قالب یک کنسرت بدون تصویر بیاییند گوش کنند این موزیک فیلم است. البته در همان قطعه ی کلیدر خیلی از تم های کارهای قبلی آقای درویشی تکرار میشد البته این قطعه زیبا بود و من بسیار لذت بردم.»
نگاهی به «اینک از امید» (III)

نگاهی به «اینک از امید» (III)

به طور کلی تصنیف «مجلس انس» با وجود وام گرفتن مستقیم ریتم از شعر و پیوند و نامناسب شعر و موسیقی در بعضی از قسمتها و تنظیم های اتفاقی و گاه نادرست، تنها می تواند در جایگاه یک کار و عمل تقریبا خوب شنیدنی باشد، نه یک تصنیف قوی و پخته.
ANTONIO STRADIVARIUS, VIOLINO 1699

ANTONIO STRADIVARIUS, VIOLINO 1699

به آرامی صدای خروشی که از درون هزار توی تاریخ عبور می کند طنین دل انگیز سازی به گوش رسید و تبسم تازه ای دیگر از معرفت انسانی، پدیدار گشت. لحظه ای بی جنبش ازسرحیرت و تحسین و توقف برای سکوتی ممتد تا انتهای تنفس صدایی جاودانه، زیباست، زیبا. چنان بر تمامیت قدرت ابراز خویش، بر اریکه نوازش دستی استوار است که هیاهوی شور و شوق از آن سرچشمه می گیرد. قبل از هر چیز بهتر است که درباره عناوین ذکر شده توضیحاتی داده شود، موضوع اصلی این مجموعه مقالات تا آینده در راستای پروژه ساخت یکی از بهترین سازهای آنتونیو استرادیواریوس است که در مسیر طرح و برنامه ریزی و نهایتا مراحل ساخت آن قرار داریم. ساز مذکور، ویولن ساخته شده در سال ۱۶۹۹ میلادی بدست آنتونیو استرادیواری و نام آن KUSTENDYKEمی باشد که در کارگاه ویلن سازی اینجانب به مورد تحقیق و اجرا گذاشته شده است. (REZA ZIAIE’s Workshop)